Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1986 жылы түсірілген американдық әскери комедиялық фильм, Клинт Иствудтың режиссерлік жұмысы.
1986 American military action comedy film by Clint Eastwood
"Heartbreak Ridge" – Клинт Иствудтың 1986 жылы түсірілген және өзі режиссерлік еткен американдық әскери комедиялық фильмі. Иствуд фильмде басты рөлді ойнаған. Фильмде Марша Мейсон, Эверетт МакГилл және Марио Ван Пиблс те сомдаған. АҚШ-та фильм 1986 жылдың 5 желтоқсанында көрсетілді. Сюжет зейнеткерлікке жақындаған АҚШ теңіз жауынгерінің шамадан тыс тәртіпсіздікке бой алған взводына тәртіп орнатып, 1983 жылы Гренадаға жасалған американдық әскери шабуыл кезінде оларға жетекшілік етуіне арналған. Фильм атауы Корея соғысындағы "Heartbreak Ridge" шайқасынан алынған, онда Иствудтың кейіпкері "Құрмет медалімен" марапатталған.
Heartbreak Ridge is a 1986 American military action comedy film produced and directed by Clint Eastwood, who also starred in the film. The film also co stars Marsha Mason, Everett McGill, and Mario Van Peebles, and was released in the United States on December 5, 1986. The story centers on a U. S. Marine nearing retirement who gets a platoon of undisciplined Marines into shape and leads them during the American invasion of Grenada in 1983. The title comes from the Battle of Heartbreak Ridge in the Korean War, in which Eastwood's character had been awarded the Medal of Honor.
Сюжет
1983 жылы Теңіз жаяу әскерінің артиллериялық сержанты Томас "Том" Хайвей бұрынғы бөлімшесіне, 2-ші барлау батальонына, 2-ші теңіз дивизиясына қайта ауысады. Жолда ол жолаушысы капрал "Стич" Джонспен кездеседі, ол Хайвейден демалыс аялдамасында тамақ үшін ақша сұрап, содан кейін оның автобус билетін ұрлап, оны тастап кетеді. Хайвей келгенде, оның жаңа командирі, майор Малкольм Пауэрс, оны ескірген деп есептеп, оны барлау взводына (өзінің шабуыл батальонының бөлігі) тағайындайды, ол жерде кездейсоқ түрде Джонс та болады. Взводтың бұрынғы сержанты зейнетке шығуға дайын болғандықтан, олардың белсенділіксіз қалуына мүмкіндік берді, бірақ Хайвей дереу қатаң жаттығу бағдарламасын енгізеді. Олардың оны бодибилдер "Швед" Йохансонмен қорқыту жоспары, ол жақында түрмеден босатылған, Хайвей оны жекпе-жекте жеңгеннен кейін сәтсіз аяқталады. Жақсы жаттығулардың нәтижесінде олар командалық рухты дамытып, Хайвейге құрмет көрсетеді. Хайвей Пауэрс пен оның көмекшісі, бірінші взвод штаб-сержанты Вебстермен жиі қақтығысады. Олар Хайвейдің дәстүрден тыйылатын жаттығу әдістерін (мысалы, қарудың дыбысына үйрету үшін AK-47 қаруын әскерлерінің үстінен атуын) айыптайды. Хайвейдің взводын тек элиталық бірінші взводты дайындау құралы ретінде қарастыратын Пауэрс, бірінші взводтың Хайвейдің адамдарын барлық жаттығуларда жеңуін ұйымдастырады. Бірақ Хайвейдің ескі әріптесі, майор-сержант Чуоцху, және оның ресми жоғары офицері, университет бітірген, бірақ тәжірибесі аз бірінші лейтенант Ринг, Хайвейдің адамдарын далалық жаттығуда жеңіске жеткізу үшін "өздігінен әрекет етуіне" қолдау көрсетеді. Лейтенант Ринг Хайвейдің бұйрықтарға бағынбағаны үшін әскери сотқа берілмеуі үшін Хайвейге бұйрық бергенін айтып, өтірік айтады, бұл Хайвейдің құрметін арттырады. Корея соғысында көрсеткен ерлігі үшін марапатталғанын білгеннен кейін, Хайвейдің әскерлері оған одан да көп құрмет көрсетеді және ортақ жау деп санайтындарына қарсы бірігеді. Хайвей бұрынғы әйелі Аггиге бейімделуге тырысады, ол жергілікті тавернада бармен болып жұмыс істейді және мейрамхананың теңізшілерді жек көретін иесі Роймен кездеседі. Ол әйелдердің психологиясын түсіну үшін әйелдер журналдарын оқиды. Бастапқыда олардың некесінің сәтсіз аяқталғанына ренжіген Агги, Хайвеймен қайта табысуға келіседі. 22-ші теңізші-амфибиялық бөлім Гренадаға шабуыл үшін жөнелтіледі. Соңғы минуттағы Айво Джима десанттық кемесіндегі брифингтен кейін Хайвейдің взводы UH-1 Huey тікұшағына отырып, Пауэрстің батальонының қалған бөлігінен бұрын суға түсіріледі. Ішкі аймаққа жылжығанда, олар жаудың оқтарына түседі. Хайвей шешім қабылдап, Джонсқа бульдозерді пайдаланып жаудан қорғануға бұйырады, осылайша олар алға жылжып, жаудың пулемет ұясын жоя алады. Медициналық мектептен американдық студенттерді құтқарып алғаннан кейін қуаныштары ұзаққа созылмайды, өйткені Чуоцху кубалықтардың жаудың маңызды позициясын басып отырғанын біледі, оны алдағы оқиғаларды болдырмау үшін алу керек. Хайвейдің өзінен басымдық тануға ниеті жоқ Пауэрс барлау взводына позицияға шабуыл жасауды бұйырады, бірақ бірінші взвод келгенше ешқандай ұрысқа түспеуге немеже позицияны басып алмауға ескертеді. Ринг пен Хайвей позицияға қарай жылжиды, бірақ екі бронеавтомобиль мен жаяу әскердің оқтарына түседі. Взвод тасталған ғимараттың ішінде жасырынып жатыр, бірақ кубалықтар шабуыл жасағанда, взводтың радиооператоры Профиль қаза табады және оның радиосы жойылады, бұл тікелей байланысқа кедергі келтіреді. Ринг әуе көмегі үшін Лежун лагеріне қоңырау шалуды ұсынады және Джонсты телефон желісін жөндеуге жібереді, содан кейін қоңырауды аяқтау үшін кредит картасын қарыздай алады, бірақ жаудың оқтары қоңырау шалғанда желіні кесіп тастайды. Қоңыраудың қабылданғанына сенімсіз, Хайвей әуе көмегіне белгі қоюға барады, бірақ оққа түсіп, есінен танып қалады. Хайвей өлді деп есептеген взвод ғимараттан шығып, кубалықтармен шайқасады, бірақ содан кейін әуе көмегі келіп, жауды ығыстырады. Ринг пен қайта жаңғырған Хайвей Пауэрстің бұйрығын елемей, позицияны басып алып, кубалық сарбаздарды тұтқындайды. Майор Пауэрс Вебстермен бірге келіп, Рингті сөгіп, Хайвейді сотқа берумен қорқытады. Бірақ Пауэрстің батальонына қарасты полктің командирі полковник Мейерс (Вьетнам соғысында Хайвеймен бірге қызмет еткен ардагер) тікұшақпен келіп, Пауэрстің және Хайвейдің баяндамаларын тыңдағаннан кейін Хайвейді мақтап, Хайвейдің әскерлерінің шайқасқа қабілетін төмендеткені үшін Пауэрсті бұрынғы қолдау бөліміне қайтарумен жазалайды. Хайвей мен оның әскерлері АҚШ-қа оралып келгенде жылы қарсы алады, ал 1-ші теңіз дивизиясының оркестрі Теңіз корпусының ресми маршын орындайды. Джонс Хайвейге қайта тіркеліп, корпуста мансап жасағысы келетінін айтады, ал Хайвей Джонсқа міндетті зейнеткерлікке шығатынын сеніп айтады. Агги оны трибунада күтіп отырады, екеуі де Хайвейдің зейнеткерлігін бастау үшін бірге кетеді.
In 1983, Marine Corps Gunnery Sergeant Thomas "Tom" Highway finagles a transfer back to his old unit, 2nd Reconnaissance Battalion, Second Marine Division. En route, he meets fellow passenger Corporal "Stitch" Jones, who borrows money from Highway for a meal at a rest stop and then steals his bus ticket, leaving him stranded. When Highway arrives, his new commanding officer, Major Malcolm Powers, seeing him as old fashioned, assigns him to the Reconnaissance Platoon (part of his assault battalion) which by coincidence includes Jones. The platoon's previous sergeant, awaiting his retirement, had permitted their inactivity, but Highway quickly enacts a rigorous training program. Their plan to intimidate him with resident body builder "Swede" Johanson, just released from the brig, fails after Highway overpowers him in a fight. Their conditioning provides positive results, and they develop esprit de corps and respect for Highway. Highway repeatedly clashes with Powers and his assistant, First Platoon Staff Sergeant Webster. They deplore Highway's unorthodox training methods (such as firing an AK 47 over his men's heads to familiarize them with the weapon's sound). Seeing Highway's platoon as simply a training tool for a supposedly elite First Platoon, Powers proceeds to arrange for First Platoon to beat Highway's men in every field exercise. However, Highway's old comrade in arms, Sergeant Major Choozhoo, and his nominal superior officer, the college educated but inexperienced First Lieutenant Ring, support him when Highway "freelances" his men to win the field exercise, Lt. Ring lies and says he ordered Highway to do it to protect Highway from a court martial for disobeying orders, earning Highway's respect. After learning of his Medal of Honor award during the Korean War, Highway's men gain further respect for him, becoming unified against their perceived common enemy. Highway attempts adapting his mindset to romance his ex wife Aggie, a barmaid at a local tavern who is dating the establishment's Marine hating owner, Roy. He resorts to reading women's magazines to attempt to understand the female mind. Initially resenting their failed marriage, Aggie tentatively reconciles with Highway. The 22nd Marine Amphibious Unit is then deployed for the invasion of Grenada. After a last minute briefing on the amphibious assault ship Iwo Jima, Highway's platoon mounts their UH 1 Huey and are dropped by helocast into the water before the rest of Powers' Battalion Landing Team. While advancing inland, they come under enemy fire. Highway improvises, ordering Jones to provide cover using a bulldozer so they can advance and destroy an enemy machine gun nest. Their celebration after subsequently rescuing American students from a medical school is short lived, as Choozhoo discovers that the Cubans are manning a key enemy position that will have to be taken to prevent further incidents. Powers, not wanting Highway to outdo him, orders the recon platoon to advance on the position, but not to attempt any engagement or take the position until First Platoon arrives. Ring and Highway advance on the position, but come under fire from two armored cars and infantry. The platoon hides inside an abandoned building, but when the Cubans attack, platoon radioman Profile is killed and his radio destroyed, impeding direct communication. Ring proposes making a long distance call to Camp Lejeune for air support and sends Jones to repair the phone line before borrowing a credit card to complete the call, but enemy fire severs the line as he completes calling in the coordinates for an air strike. Unsure if the call went through, Highway goes to put out a marker for the air support to locate the position, but is fired upon and knocked unconscious. Assuming that Highway is dead, the platoon exits the building to engage the Cubans, but then the air support arrives and repels the enemy. Ring and a revived Highway then disregard Powers' order, take the position, and capture and detain the Cuban soldiers. Major Powers arrives with Webster, reprimands Ring and threatens Highway with a court martial. However, the commanding officer of the regiment to which Powers' battalion belongs, Colonel Meyers (a veteran who served in the same battalion as Highway in the Vietnam War), arrives by helicopter and after listening to Powers' and Highway's reports, commends Highway and punishes Powers with transfer back to his former support unit for discouraging the Recon Marines' fighting spirit. Highway and his men are warmly received upon returning to the States, with the 1st Marine Division Band playing the official Marine Corps march. Jones informs Highway that he is going to re enlist and make a career in the Corps, while Highway confides to Jones he is taking mandatory retirement. Aggie is waiting for him in the stands, and the two of them walk off together to start Highway's retirement.
Өндіріс
Сценарист Джеймс Карабацос, 1-ші кавалериялық дивизияның Вьетнам ардагері, 82-ші әуеде десант дивизиясының американдық десанттық жасағының Гренадаға шабуыл кезінде өртке қарсы көмекке шақыру үшін қоғамдық телефон мен несие картасын пайдаланғаны туралы есептен шабыт алып, Корея соғысының ардагері, Армияның сержант-майоры, оның құндылықтарын сарбаздардың жаңа буынына жеткізу туралы сценарий жасады. Иствуд сценарийге қызығушылық танытып, продюсері Фриц Манеске фильмді Форт-Брэггте түсіру үшін АҚШ армиясымен байланысуға кеңес берді. Алайда, армия сценарийді оқып, қатысудан бас тартты, себебі Хайвейдің қатты ішетін, әйелінен ажырасқан және әскерлеріне рұқсат етілмеген мотивациялық әдістерді қолданған тұлға ретінде бейнеленгені, армия қаламайтын имидж болды. Армия кейіпкерді қазіргі армияда жоқ Екінші дүниежүзілік соғыс пен Корея соғысының "стереотипі" деп атады, сондай-ақ фильмдегі әдепсіз диалог пен армиядағы әйелдер туралы ешқандай сілтеме болмағанын ұнатпады. Иствуд өзінің жағдайын армия генералына түсіндіріп, фильмнің мәнісі – Хайвейдің бұрынғы ұрпаққа оралуы болғанымен, Екінші дүниежүзілік соғыс және Корея соғысы кезеңіндегі армияда үлгі алуға тұрарлық құндылықтар бар екенін айтты. Иствуд АҚШ Теңіз жауынгерлері корпусына жүгінді, олар фильмнің кейбір бөліктеріне қатысты ескертулер білдірді, бірақ қолдау көрсетті. Кейін кейіпкер Теңіз жауынгері болып өзгертілді. (Бұл кейбір тұжырымдамалық қиындықтарды тудырды, өйткені Heartbreak Ridge шайқасы негізінен Армияға қатысты. Бұл фильмде сержант-майор Чуозуо Ститч Джонсқа сол кезде ол және Хайвей Армияның 23-ші жаяу әскер полкіне кіргенін және "кейін Корпусқа қосылғандарын" айтады. 23-ші полк Heartbreak Ridge шайқасында болды.) Теңіз жауынгерлері корпусы фильм жобасымен алғаш рет ынтымақтасты, фильмнің көп бөлігін Пендлтон лагерінде түсіруге рұқсат берді. Теңізшілер оны "Балаларға арналған ойыншықтар" акциясын насихаттау үшін пайдалануды жоспарлады, бірақ алғашқы монтажды көргеннен кейін тілге байланысты фильмнен бас тартты. Фильмді көрген теңізшілер өздерінің бейнеленген түрімен байланысты көптеген мәселелерді атап өтті. Майор Пауэрс, батальонның тәжірибесіз S 3 операциялық офицері, Gunny Highway-ді бірнеше рет кемсітіп, қорлап, сондай-ақ "өзінің" бірінші взводтың теңіз жауынгерлеріне қатысты айқын сүйіспеншілік танытады. Шын мәнінде, Хайвейдің құрмет медаліне ие болған кезде, мұндай жағдай орын алмаған болар еді. Гренадаға шабуылдан бұрын жүргізілген "жаттығудың" көп бөлігі өте дұрыс емес еді, соның ішінде Хайвейдің теңіздік барлау бөлімінде жараланған жағдайда өз адамдарымен жұмыс істейтін теңіз флотының дәрігері болмады. Тіпті салыстырмалы түрде аз қаржы бөлінген болса да, техникалық кеңес жеткіліксіз болды. Қорғаныс министрлігі фильмді бастапқыда қолдаған, бірақ 1986 жылдың қарашасында алдын ала көрсетілгеннен кейін қолдауын қайтарып алды. Иствуд фильмді режиссерлық етіп, басты рөлді ойнағаны үшін 6 миллион доллар алды. 1986 жылдың жазынан бастап Heartbreak Ridge Талега лагерінде (барактардың орналасқан жері), Чаппо Флатс (парашютті жөндеу сахнасының орналасқан жері) және Майнсайдта (1-ші теңіз дивизиясының штабы) Калифорнияның Пэндлтон лагерінде теңізшілер корпусының базасында, Сан-Диего әскери академиясының бұрынғы кампусында, SDMA Солана жағажайда және Пуэрто-Риконың Вике аралында түсірілді. Американың Гренадаға шабуыл жасауы кейбір жағынан дұрыс болғанымен, шын мәнінде университет медицина мектебін қорғаған АҚШ армиясының рейнджерлері болды. Лейтенант Рингтің өз командирлерімен байланыс орнату үшін несие картасын пайдалануы керектігі туралы көрініс де армияның десанттық жасағына қатысты шынайы оқиғаларға негізделген. Бұл фильм Dolby Stereo форматында шығарылған 1000-шы фильм болды.
Screenwriter James Carabatsos, a Vietnam veteran of the 1st Cavalry Division, was inspired by an account of American paratroopers of the 82nd Airborne Division using a pay telephone and a credit card to call in fire support during the invasion of Grenada, and fashioned a script of a Korean War veteran career Army non commissioned officer passing on his values to a new generation of soldiers. Eastwood was interested in the script and asked his producer, Fritz Manes, to contact the US Army with a view of filming the movie at Fort Bragg. However, the Army read the script and refused to participate, due to Highway being portrayed as a hard drinker, divorced from his wife, and using unapproved motivational methods to his troops, an image the Army did not want. The Army called the character a "stereotype" of World War II and Korean War attitudes that did not exist in the modern army and also did not like the obscene dialogue and lack of reference to women in the army. Eastwood pleaded his case to an Army general, contending that while the point of the film was that Highway was a throwback to a previous generation, there were values in the World War II and Korean War era army that were worth emulating. Eastwood approached the United States Marine Corps, which expressed some reservations about some parts of the film, but provided support. The character was then changed to a Marine. (This raised some conceptual difficulties, given that the Battle of Heartbreak Ridge primarily involved the Army. This is explained very briefly in the film when Sergeant Major Choozoo tells Stitch Jones that he and Highway were in the Army's 23rd Infantry Regiment at the time and "joined the Corps later"; the 23rd Regiment was at Heartbreak Ridge.) The Marine Corps first cooperated with the film project by allowing much of the filming to be done at Camp Pendleton. The Marines planned to use it to promote its "Toys for Tots" campaign, but upon viewing a first cut, quickly disowned the film because of the language. Marines who viewed the film cited numerous issues with the way they were portrayed. Major Powers, the battalion's inexperienced S 3 Operations Officer, is repeatedly shown disparaging and insulting Gunny Highway, as well as showing blatant favoritism regarding "his" Marines of the First Platoon. In reality, this would not have happened, given Highway's Medal of Honor. Much of the "training" done before the Grenada invasion was highly inaccurate, including the fact that Highway's Marine Recon unit did not have a Navy corpsman to deal with his men if injured. Even on a relatively small budget, the technical advice was poor. The Defense Department originally supported the film, but withdrew its backing after seeing a preview in November 1986. Eastwood was paid $6 million for directing and starring in the film. Beginning in summer 1986, Heartbreak Ridge was filmed at Camp Talega (the location of the barracks), Chappo Flats (the location of the parachute rigging scene) and Mainside (the 1st Marine Division headquarters) on California's Camp Pendleton Marine Corps Base, the former campus of the San Diego Military Academy, SDMA Solana Beach and Puerto Rico's Vieques Island. The American attack on Grenada is in some respects accurate, although it was really U. S. Army Rangers that secured the University Medical School. The scene in which Lieutenant Ring must resort to using a credit card in order to communicate with his commanders was also based on real life events involving Army paratroopers. The film was the 1,000th to be released in Dolby Stereo.
Музыка
Фильмнің музыкасын американдық саксофонист Ленни Нихаус жазды және дирижерлік етті, ол Иствуд үшін оннан астам фильмнің музыкасын жасаған. Актер Марио Ван Пиблс "Bionic Marine" және "Recon Rap" әндерін жазды, ал "I Love You (But I Ain't Stupid)" әнін Десмонд Наканомен бірлесіп жазды.
The film score was composed and conducted by American saxophonist Lennie Niehaus, who worked on over a dozen films for Eastwood. Actor Mario Van Peebles wrote the songs "Bionic Marine" and "Recon Rap", and co wrote "I Love You (But I Ain't Stupid)" with Desmond Nakano.
Сыни жауап
Фильмге жалпы алғанда оң пікірлер айтылды. Фильм туралы сын-пікірлердің ішінде «Чикаго Сан Таймс» газетінің Роджер Эберт фильмге үш жұлдыз беріп, «бұл жылы кез келген әрекет фильмнен де артық энергия мен түсқанасқа ие, сонымен қатар шынымен таңғажайып диалогтары бар» деп атап өтті. Эберт режиссер Иствудты да мақтап, «оның B фильмдерінің қазір сәннен шыққанын білмейтіндей материалды мейіріммен қарайтынын» айтты. «Вашингтон Пост» газетінің журналисі Пол Аттанасио да осы пікірмен келісіп: «Қиындыққа төзімді, жұмсақ мінезді адамдар Клинттің осы жас жігіттермен күресіп, олардан озуын, олардан артық атуын, ішуін және ұруын көруді ұнатады, соның арқасында теңізші болудің мәні неде екенін түсінеді» деді. «Вашингтон Пост» газетінің тағы бір жазушысы Рита Кемпли басқаша пікір білдіріп, «бұрыс жолға түскен еркектікті Құдайға, елге немесе Ұлттық хоккей лигасына бағыттау әрқашан қызықты. Қазіргі заманғы соғыс фильмдерінің мәселесі де осы емес пе? «Top Gun», «First Blood» және Клинт Иствудтың «Heartbreak Ridge» атты ойын-сауық драмасынан бастап, бос қақпалар синдромы аяқталмайтын жағдайларға әкеледі». «Variety» журналының қызметкерлері фильмге «Клинт Иствудтың тағы бір керемет рөлі ұсынылған. Бұл заманауи соғыс фильмінде ол кемелденген әскери қызметкерді қалай бейнелейтінін көруге құштар жандарды қанағаттандыру үшін жеткілікті мөлшерде ойлы сөздер бар» деп қосты. «The New York Times» газетінің Винсент Канби фильмге ризашылығын білдіріп, «Иствудтың рөлі ол ойнаған ең бай рөлдердің бірі. Ол күлкілі, жайбарақат, көрінбейтіндей болып көрінеді, бұл актерлерді жұлдыздар ретінде танылуға лайық актерлерден ажыратады» деді. Теріс пікірлерге келсек, «Apollo Movie Guide» сыншысы Дерек Смит «Ганниге фильмнің басты кейіпкері болу үшін жеткілікті қызықтылық жоқ, ал фильм жаңа немесе ерекше ештеңе ұсынбағандықтан, ол жай ғана жалықтырады және қызықты емес» деп жазды. «Heartbreak Ridge» Rotten Tomatoes сайтында 28 пікірге негізделген 68% рейтингке ие. Сайттың консенсусы: «Heartbreak Ridge» фильмінде режиссер Клинт Иствуд өзінен ең жақсы рөлдердің бірін шығарады, тіпті оқиға қызықты болмаса да». Metacritic сайтында фильм 16 шолуға негізделген 100 балдық шкала бойынша 53 балға ие, бұл «аралас немесе орташа пікірлерді» көрсетеді. CinemaScore сауалнамасы бойынша фильмге A+–ден F-ге дейінгі шкала бойынша орташа баға «B+» берілді. Бірнеше жазушы фильмді Гренадаға жасалған американдық шабуылды дәріптейтін «империалистік пропаганда» деп сипаттады, бірақ оны қоршаған тарихты немесе саясатты түсіндірмеді; көрерменге соғыс туралы берілген жалғыз ақпарат – теңізшілер американдық тұтқындарды құтқарып жатыр және жау жағында кубалықтар бар. «Вьетнам бейнелері: Соғыс және бейнелеу» (1989) кітабында Джеймс Аулих пен Джеффри Уолш «Heartbreak Ridge» нақты саяси және экономикалық жағдайларды дегисторизациялайды, империализм немесе отарлаудың көптеген мәселелерін қалдырады және Гренада оқиғаларын американдық ерліктің тікелей жеңісі ретінде көрсетеді» деп жазды.
Reaction to the film was generally positive. Among reviews, Roger Ebert of the Chicago Sun Times, gave the film three stars and noted how the film has "as much energy and color as any action picture this year, and it contains truly amazing dialogue." Ebert also complimented director Eastwood, saying how he "caresses the material as if he didn't know B movies have gone out of style." Paul Attanasio of The Washington Post agreed saying, "Those with an endless appetite for this sort of tough man tender chicken melodrama will enjoy watching Clint go up against these young punks and outrun, outshoot, outdrink and outpunch them, in the process lending an idea of what it means to be a . Marine." Another Washington Post staff writer, Rita Kempley, offered a different view, commenting that it was "always fun to see misguided machismo properly channeled into service of God, country or the National Hockey League. Isn't that the trouble with combat movies these days? From Top Gun to First Blood to Clint Eastwood's entertaining action drama Heartbreak Ridge, the empty foxhole syndrome makes for non endings." The staff at Variety added to the encouraging reviews, saying that the film "offers another vintage Clint Eastwood performance. There are enough mumbled half liners in this contemporary war pic to satisfy those die hards eager to see just how he portrays the consummate marine veteran." Vincent Canby of The New York Times expressed his satisfaction with the film, writing that "Eastwood's performance is one of the richest he's ever given. It's funny, laid back, seemingly effortless, the sort that separates actors who are run of the mill from those who have earned the right to be identified as stars." In terms of negative feedback, reviewer Derek Smith of the Apollo Movie Guide wrote that there was "not enough substance to Gunny to make him interesting enough to be the central character of a film, and since the movie offers nothing new or fresh, it just feels dull and uninteresting." Heartbreak Ridge holds a 68% rating on Rotten Tomatoes based on 28 reviews. The site's consensus states: "With Heartbreak Ridge, director Clint Eastwood gets one of his best performances out of himself, even if the story struggles to engage." On Metacritic, the film holds a weighted score of 53 out of 100 based on 16 reviews, indicating "mixed or average reviews". Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "B+" on an A+ to F scale. Several writers have described the film as "imperialist propaganda" glorifying the American invasion of Grenada without explaining any of the history or politics surrounding it; the only information the audience is given about the war is that the Marines are rescuing American hostages and that there are Cubans on the enemy side. In Vietnam Images: War And Representation (1989), James Aulich and Jeffrey Walsh wrote that "Heartbreak Ridge dehistoricises actual political and economic conditions, omits many issues of imperialism or colonisation, and represents the Grenada events as a straightforward triumph of American manhood."
Марапаттар
Фильм Ленни Нихаус үшін BMI кино музыкасы сыйлығын және Марио Ван Пиблс үшін «Кинодағы ең үздік қосалқы актер» санатындағы «Имидж» сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, фильм Лес Фрешольц, Дик Александр, Верн Пур және Билл Нельсон үшін «Оскар» сыйлығының «Ең жақсы дыбыс» номинациясына ие болды.
The film won the BMI Film Music Award for Lennie Niehaus and the Image Award in the category of Outstanding Supporting Actor in a Motion Picture for Mario Van Peebles. The film also received a nomination, from the Academy Awards for Best Sound for Les Fresholtz, Dick Alexander, Vern Poore and Bill Nelson.
Кассалық жинақ
АҚШ-та ең кең таралған кезеңінде фильм 1647 кинотеатрда көрсетілді және тұңғыш апта соңында 8 100 840 долларлық табыс әкелді. Сол апта соңында фильм "Жұлдызды жол IV: Үйге саяхат" фильмінен кейін екінші орынға шықты. Екінші аптасында түсім 41%-ға төмендеп, 4 721 454 доллар құрады, ал жалпы әлемдік жиын 121,7 миллион долларға жетті.
At its widest distribution in the United States, the film was screened at 1,647 theaters grossing $8,100,840 in its opening weekend. During that weekend, the film opened in second place behind Star Trek IV: The Voyage Home. Revenue dropped by 41% in its second week of release, earning $4,721,454. and a worldwide total of $121.7 million.