Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Сюжет
Портленд (Орегон штаты) қаласындағы өнер бөлімінің қызметкері Питер Рукер, сүйікті қызынан бас тартылғаннан кейін, жергілікті қоғамдық театрдың "Сирано де Бержерак" қойылымындағы шағын рөлге қатысуға шешім қабылдайды. Питердің актерлік тәжірибесі мен дағдысы болмаса да, режиссер оны басты кейіпкер – Сирано рөліне бекітеді. Көп ұзамай Питер "театр адамының" түрлі араздарына тартылады, олардың ішінде әдемі, бірақ тез өзгеріп тұратын Майкл Диган, сұлу басты әйел Грейс Харгроув және тағы басқа ерекше актерлер тобы бар. Бірте-бірте Питер театр әлемінде қалыпты ережелердің орындалмағанын, бірақ әркімнің өзіне тиісті рөлі бар екенін түсінеді. Питер актерлік шеберлігімен күресіп жатқанда, ол премьераға дайын болмайтыны анық болады. Тәжірибелі, бірақ көпшілікке ұнамайтын актер Кен Зорбелл Сирано рөлін ойнау үшін шақырылады. Жағдайдың қысымын сезінген Питер режиссерден рөлден бас тартып, фондық кейіпкер ретінде тағы бір рөлге рұқсат беруін сұрайды. Премьера кешінде басты рөлді ойнауға актер келмейді, сондықтан режиссер ешқашан репетиция жасамаған Питерден Сирано рөлін ойнауын өтінеді. Басында ол бас тартады, бірақ бұл өзінің арманы екенін түсінген соң, Сираноны керемет ойнайды.
After being rejected by his girlfriend, Peter Rooker, an art department employee in Portland, Oregon, decides to audition for a small role in an upcoming local community theatre's production of Cyrano de Bergerac. Despite the fact that Peter has no experience or skill as an actor, the director casts Peter as Cyrano, the lead character. Peter soon becomes caught up in the various intrigues of the "theater people", including the charming but mercurial Michael Degan, the beautiful leading lady Grace Hargrove, and a cast of other eccentric players. Gradually, Peter discovers that in the world of theater, the normal rules do not apply, but in the end, everyone has a role. As Peter struggles with his acting, clearly he is not going to be ready for opening night. An experienced, but universally disliked actor, Ken Zorbell, is brought in to play Cyrano. Realizing the writing is on the wall, Peter asks the director to let him relinquish the role and take another role as a background character. On opening night, the lead has not appeared, and the director asks Peter, who has never rehearsed the role, to play Cyrano. At first, he declines, but then realizing it is his dream, he plays Cyrano with great success.
Өндіріс
Фильм Орегон штатының Портленд қаласында түсірілді.
The film was shot on location in Portland, Oregon.
Шығару
Фильм 2005 жылдың 18 ақпанында Нью-Йорк, Лос-Анджелес, Атланта, Орегон штатының Портленд қаласы, Техас штатының Остин қаласы және Миннеаполис қалаларында шектеулі көрсетілімге шықты. "Нью-Йорк Таймс" газетінің журналисі Анита Гейтс былай деп жазды: "Аспаннан да үлкен" фильмінің ең қызықты жағы – оның тиімді соңы. Бір әріптес қайтыс болды, ал компания оны еске алу үшін жиналып, өмірді қуаттайтын ерекше тәсілмен құрмет көрсетті. Соңында, Корли мырзаның фильмі театрға деген махаббатқа арналған құрмет деп түсінілді. Бұл бір адамның өзін табу туралы оқиға сияқты көрінеді". Марк Савлов "The Austin Chronicle" газетінде фильмге бес жұлдыздың жартысын ғана берді: "Аспаннан да үлкен" актерлерге құрмет көрсетуге деген өзгермейтін ұмтылысымен шектеледі. Бұл фильм театр өнерінің шеберлеріне және олардың құштарлығына соншалықты ғашық, оны бетінен және мойнынан ұрып, Бекеттің экзистенциалдық көңілсіздігіне шыдауға мәжбүр етуге ниеттейсіз".
The film received a limited release on February 18, 2005, opening in New York City; Los Angeles; Atlanta; Portland, Oregon; Austin, Texas; and Minneapolis. Anita Gates of The New York Times wrote: "The surprising thing about Bigger Than the Sky is its touching ending. A colleague has died, and the company gathers to honor him in an inventive, life affirming way. Finally, it becomes clear that Mr. Corley's film is meant to be a tribute to the love of theater. It has just been posing as the story of one man's finding himself." Marc Savlov of The Austin Chronicle awarded the film only a half star out of five, writing: "Bigger Than the Sky feels constrained by its unshakable predisposition toward actorly fawning. This film is so enamored of theatre folk and their lusty lot that you want to slap it about the face and neck and force it to go endure the inevitable hip hop take on Beckett's existential yawn."