Корехидор шайқасы: Филиппин үшін күрес (1942)

Кіріспе

1942 жылғы Екінші дүниежүзілік соғыстың Филиппинге жасалған жапондық шабуылы кезіндегі шайқас

4-ші теңіз полкі

Филиппин департаменті
59-шы жағалау артиллериялық полкі
60-шы жағалау артиллериялық полкі
91-ші жағалау артиллериялық полкі
92-ші жағалау артиллериялық полкі
803-ші инженерлік авиациялық батальоны
A компаниясы
Филиппин Ұлттық армиясы
1-ші жағалау артиллериялық полкі
2-ші жағалау артиллериялық полкі
D батареясы
F батареясы
Теңіз күштері:
🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 АҚШ Теңіз күштерінің 16-шы теңіз ауданы
🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 АҚШ Теңіз күштерінің жағалау патрулі
Оаху
Лузон
Quail
USS Pigeon (ASR 6)
(тастап кетілген кеме) экипажы
| units2 = Құрлықтағы күштер:
Жапондық 14-ші армия 4-ші жаяу әскер дивизиясы
7-ші танк полкі Әуе күштері:
22-ші әуе бригадасы
| strength1 = 13 000 АҚШ және филиппин әскерлері, 2 катер және 1 мина тазартқыш
| strength2 = 75 000 жапон әскері
| casualties1 = 800 қаза тапқан, 1000 жараланған, 11 000 тұтқынға алынған, 1 катер батып, 1 катер суға жіберілген, 1 мина тазартқыш суға жіберілген
| casualties2 = 900 қаза тапқан, 1200 жараланған

Коррегидор шайқасы (コレヒドールの戦い), 1942 жылдың 5-6 мамырында болған, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Филиппин Ұлттық Достастығын бағындыру үшін жапондық науқанның шешімі болды. 1942 жылдың 9 сәуірінде Батанның құлауы алыс Шығыстағы АҚШ әскерлерінің Лузонға, Филиппиннің солтүстігіне басып кірген жапондық күштерге қарсы ұйымдастырылған барлық қарсылығын аяқтады. Коррегидор аралының бекінісі, туннельдер желісі және күшті қорғаныс қару-жарағымен, Манила шығанағына кіреберістегі бекіністермен бірге генерал-лейтенант Масахару Хомманың жапондық 14-ші армиясына соңғы кедергі болды. Хомма Коррегидорды алуы керек болды, өйткені арал американдықтардың қолында болғанша, жапондықтар Манила шығанағы мен оның портын пайдаланудан айырылар еді. АҚШ әскері 1945 жылы аралды қайта басып алды. Аралық мәліметтер: Шығыстың Гибралтары

Коррегидор, Форт Миллс деп аталды, Манила шығанағының аузын қорғайтын төрт бекіністі аралдың ең үлкені болды және Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын күшті жағалау артиллериясымен бекітілген. 6 шақырымға жуық ұзындығы және 2 шақырымға жуық ені бар, бақа сияқты пішінделген арал Батаннан 6 шақырым қашықтықта орналасқан. Оның ең кең және биік бөлігі, Топсайд деп аталады, форттың жағалауды қорғауға арналған елу алты пулемет пен минометін, сондай-ақ жиырма сегіз 3 дюймдік зениттік пулеметін, үш қабатты "Майл Лонг Барак" -тан басқа ұстады. Миддлсайд батареялық позициялары мен казармалары бар шағын үстіртқы болды. Төменгі жағы - төменгі аймақ, онда порт аймағы мен Сан-Хосе қаласының азаматтық қаласы орналасқан, сонымен қатар бақылаудағы шахта кешені болды. Америкалықтар оны "Аска" немесе тіпті "Шығыстың Гибралтары" деп атады, оны Еуропа мен Африка арасындағы Жерорта теңізінің кіреберісін күзетіп тұрған бекініспен салыстырды. Малинта төбесіндегі туннель жүйесі Коррегидордағы ең ірі құрылыс болды. Оның ішінде 427 метр ұзындығы және 9 метр ені бар шығыс-батысқа қарай бағытталған негізгі жол, сондай-ақ әрқайсысы 122 метрге жуық ұзындығы бар 25 жанама жол бар, олар негізгі жолдың екі жағынан бір-бірінен белгілі бір арақашықтықта тармақталады. Осыдан солтүстікке қарай орналасқан жеке туннель жүйесінде 12 жанама жолы бар жер асты ауруханасы орналасқан. Бұл нысанға негізгі туннель арқылы, не Малинта төбесінің солтүстік жағындағы жеке сыртқы кіреберіс арқылы кіруге болады. Әскери-теңіз туннельдері жүйесі 8-ші борыштың оңтүстігіне қарай созылып жатқан квартир-бастықтың оңтүстігінде орналасқан. Бензин батыс кіреберісінің жанында сақталған, ал генерал Макартурдың штабы 3-ші жақта, генерал Джордж Мурдың штабының жанында 2-ші жақта және президент Кэзонның бөлмесі шығыс кіреберісінің жанында орналасқан. Оның бетон қабырғалары, едендері және жоғары аркалары бар, сонымен қатар таза ауа беруге арналған желдеткіштері және шығыс-батысқа қарай өтетін жол бойында электр троллейбусы бар. Wheeler және Crockett батареяларының әрқайсысында 12 дюймдік M1895 қос пулеметтері бар, ал Smith және Hearn батареяларында әрқайсысында бір ғана пулемет бар. Way батареясында 4 12 дюймдік жағалау қорғанысы минометтері бар, ал Geary батареясында 8 болды. Grubbs батареясында екі 10 дюймдік M1895 пулеметі бар, ал Morrison, Ramsay және James батареяларында 6 дюймдік M1905 пулеметтері, тиісінше екі, үш және төрт болды. Maxwell Keyes, Alonso Cushing және Guy B. Hanna батареяларында екі 3 дюймдік M1903 пулеметі болды. 24 желтоқсанда Субик шығанағы Форт Винтпен бірге тасталды. Кертис Т. Бичердің 1-ші батальоны Коррегидордың құйрығын, 3-ші батальон аралдың ортасын, ал 2-ші батальон батыс жағын қорғады, ал Шеффердің 4-ші батальоны резервте болды. Говардтың 3900 адамының тек 1500-і теңіз жауынгерлері болды, қалғандары әртүрлі армия, теңіз күштері, филиппин армиясы және филиппин скауттарынан құралған. 3 ақпанда Троут Коррегидорға 3 дюймдік ұшаққа қарсы оқ-дәрілердің 3500 данасымен келді. Пошта мен маңызды құжаттармен бірге, Троут Филиппиндегі банктерден бұрын алынған 20 тонна алтын мен күміспен жүкті. 5 ақпанда жапондықтар 105 мм және 155 мм гаубицалармен Кавиттегі Франк және Драм форттарына оқ атуды бастады. 15 наурызда жапондықтар 240 мм гаубицалармен атыс бастады. Жапондық бомбалау және оқ ату тынымсыз күшпен жалғасты. Жапондық әуе күштері 614 рейс жасады, барлығы 365 тоннадан астам жарылғыш заттарды құраған 1701 бомба тастады. Әуе шабуылына қоса, тоғыз гаубица, отыз төрт гаубица және 32 басқа да артиллериялық құралдар Коррегидорды күндіз-түні атқылап жатты. 14 сәуірге дейін Коррегидордың солтүстік жағалауындағы барлық батареялар істен шықты. 29 сәуірде екі Navy PBY ұшағы 50 медбике мен штаб қызметкерлерін эвакуациялады. Хомманың шабуыл жоспары Кензо Китаноның 4-ші дивизиясына сүйенді. Gempachi Sato-ның 61-ші жаяу әскер полкінің 1-ші және 2-ші батальондары, Infantry Group Commander Kureo Taniguchi басшылығымен, Коррегидордың құйрығына 2000 адаммен, 7-ші танк полкінен қолдау ала отырып, бірінші болып қонды. Келесі түнде Топсайдтың төменгі жағына 4000 адамнан тұратын екінші толқын қонды, оны Taniguchi басқарды, оған 37-ші жаяу әскер полкі және 8-ші жаяу әскер полкінің батальоны, сондай-ақ 7-ші танк полкінен танктер кірді.

Corregidor, named Fort Mills, was the largest of four fortified islands protecting the mouth of Manila Bay and had been fortified prior to World War I with powerful coastal artillery. Some 4 mile (6 km) long and 1.5 mile (2 km) across at its head, the tadpole shaped island was 3.5 mile (6 km) from Bataan. Its widest and elevated area, known as Topside, held most of the fort's fifty six coastal defense guns and mortars, and twenty eight 3 inch antiaircraft guns, besides the three story "Mile Long Barracks." Middleside was a small plateau containing battery positions as well as barracks. Bottomside was the lower area, where a dock area and the civilian town of San Jose were located, besides the controlled mine complex. Americans called it "The Rock" or even the "Gibraltar of the East", comparing it to the fortress that guards the entrance to the Mediterranean Sea between Europe and Africa. The tunnel system under Malinta Hill was the most extensive construction on Corregidor. It contained a main east–west passage 1400 feet (427 m) long and 30 feet (9 m) wide, with 25 lateral passages, each about 400 feet (122 m) long, which branched out at regular intervals from each side of the main passage. A separate system of tunnels north of this housed the underground hospital with 12 laterals of its own. The facility could be reached either through the main tunnel or by a separate outside entrance on the north side of Malinta Hill. The Navy tunnel system was located south of the quartermaster area that extended south of Lateral 8. Petrol was stored near the west entrance, while General MacArthur's headquarters was located in Lateral 3, next to General George Moore's headquarters in Lateral 2, and President Quezon's quarters next to the east entrance. Reinforced with concrete walls, floors, and overhead arches, it also had blowers to furnish fresh air and an electric trolley along the east–west passage. Batteries Wheeler and Crockett each had dual 12 inch Gun M1895s, while Batteries Smith and Hearn had a single gun each. Battery Way had four 12 inch coast defense mortars while Battery Geary had eight. Battery Grubbs had dual 10 inch gun M1895s, while Batteries Morrison, Ramsay and James had 6 inch gun M1905s, two, three and four respectively. Batteries Maxwell Keyes, Alonso Cushing and Guy B. Hanna had dual 3 inch gun M1903. On 24 December, Subic Bay was abandoned along with Fort Wint. Curtis T. Beecher's The 1st Battalion held the tail of Corregidor, the 3rd Battalion the middle of the island, and the 2nd Battalion defended the western end, while Schaeffer's 4th Battalion was held in reserve. Of Howard's 3900 men, only 1500 were marines, the remainder was composed of various Army, Navy, Philippine Army and Philippine Scouts. On 3 February Trout arrived at Corregidor with 3,500 rounds of 3 inch anti aircraft ammunition. Along with mail and important documents, Trout'' was loaded with 20 tons of gold and silver previously removed from banks in the Philippines before departing. On 5 February, the Japanese started firing on Forts Frank and Drum using 105mm and 155mm guns on Cavite. Then on 15 March, the Japanese started firing with their 240mm howitzers. Japanese bombing and shelling continued with unrelenting ferocity. Japanese aircraft flew 614 missions, dropping 1,701 bombs totaling some 365 tons of explosives. Joining the aerial bombardment were nine howitzers, thirty four howitzers, and 32 other artillery pieces, which pounded Corregidor day and night. By 14 April, all of Corregidor's north shore batteries were out of action. On 29 April, two Navy PBYs flew out 50 nurses and headquarters staff. Homma's invasion plan relied on Kenzo Kitano's 4th Division. The 1st and 2nd Battalions of Gempachi Sato's 61st Infantry, under Infantry Group Commander Kureo Taniguchi, would land first on Corregidor's tail with 2000 men, supported with tanks from the 7th Tank Regiment. A second wave would land below Topside the following night with 4000 men led by Taniguchi, composed of the 37th Infantry and a battalion of 8th Infantry, plus tanks from the 7th Tank Regiment.

Күз

5 мамырда генерал-майор Курео Танигучи бастаған жапондық әскерлер десант кемелері мен баржаларға мініп, Коррегидорға соңғы шабуылға бет түзеді. Түн ортасына дейін жетпес бұрын, Норт-Пойнт пен Кавалерия-Пойнт арасындағы жағажайларға қатты артиллериялық оқтар түсті. 790 жапондық сарбаздың алғашқы қонуы америкалық және филиппиндік қорғаушылардың күшті қарсылығына тап болды, олардың 37 мм-лік артиллериясы шабуылдаушы флотқа зор зиян келтірді. Бұл қанды соғысқа айналды. Кабкабендегі бақылаушылар оқиғаны "көз алдымыздағы барлық нәрсені басып озған, қиынға түсіріп, қорқынышты көрініс" деп сипаттады. 1-ші батальон Коррегидорға кешкі сағат 11-де, ал 2-ші батальон шамамен бір сағаттан кейін қонды. Көздеген қону орындарын анықтаудағы қиындықтар мен ағыс, 21-інженерлік полктің баржаларын жапондықтарды Малинта төбесінен алыс, Солтүстік нүктеге, шығысқа қарай түсірді. Жапондықтар ауыр шығынға ұшырады, бір жапондық офицер оны "үрейлі қырғын" деп атады, кем дегенде 22 жартылай батқан десант кемесі жапондық өліктерімен толы болды, бірақ жағалауда бекініп қалуға жеткілікті әскер қалды. Сағат 1:30-ға қарай Сатоның әскері Денвер батареясын және Су Танк төбесінің алдыңғы бөлігін басып алды. 23 мамырда Коррегидордағы жапондық тұтқындар Оңтүстік шахталық кемежайға жеткізіліп, Сан-Хосе шығанағында тұрған үш кемеге мінгізілді. Манилаға жеткеннен кейін филиппиндіктерді кемежайға түсірді, ал американдықтарды Деви бульварымен Ескі Билибид түрмесіне, содан кейін Кабанатуан лагерінің 3-ші бөліміне шеруледі. Шілде айының соңында "Батан періштелері" медбикелері Санто-Томас тұтқын лагеріне жіберілді.