Кіріспе

Француз-американдық суретші (1928–2005)

Арман (17 қараша 1928 – 22 қазан 2005) – Францияда туған американдық суретші. Францияның Ницца қаласында Арман Фернандес деген атпен дүниеге келген суретші, бастапқыда заттарды сия немесе бояу іздері үшін қолданды (cachets, allures d'objet), кейіннен оларды өнер туындылары ретінде пайдалануға көшті. Ол ең әйгілі "Аккумуляциялар" және заттарды жою/қайта құрастыру жұмыстарымен танымал.

Ерте өмір және білім

Арманның әкесі, Антонио Фернандес, Ницца қаласынан антиквариат сатушы болған, сонымен қатар ол кәсіби емес суретші, фотограф және виолончельші де еді. Әкесінен Арман майлы бояумен сурет салу және фотосурет түсіруді үйренді. Ол сондай-ақ Ниццадағы полиция мектебінде дзюдомен айналысты, сол жерде Ив Клейн мен Клод Паскальмен танысты. Кейіннен Еуропа бойынша автостоппен саяхат жасағанда үштік тығыз дос болып қалды.

Жұмыс дамуы

1959 жылдан 1962 жылға дейін Арман өзінің ең танымал стилін дамытты, оның ең әйгілі екі тұжырымдамасымен басталып кетті: Жинақтамалар және Пубельдер (француз тілінде "қоқыс жәшіктері"). Жинақтамалар – мөлдір полиэстерден құйылған немесе плексиглас корпусшелерге орналастырылған, күнделікті қолданыстағы ұқсас заттардың жиынтығы. Оның алғашқы дәнекерленген жинақтамалары 1962 жылы жасалды. Францияның Нормандиядағы қорыту зауытымен ынтымақтастық арқылы қола Арманның туындыларындағы маңызды тақырыпқа айналды. Бұл туынды Францияның Джой-ан-Жозас қаласындағы Монцель сарайында тұрақты түрде қойылған. 1982 жылы аяқталған, 18 метрлік (60 фут) биіктіктегі бұл мүсін бетонға кіріктірілген, көбінесе француз жасалған 60 автомобильден тұрады. 1995 жылғы "Бейбітшілікке деген үміт" жұмысы да осымен тең дәрежеде амбициялық болды, оны Ливан үкіметі әскери қызметтің 50 жылдығын атап өту үшін арнайы тапсырыс еткен. Бұрынғы соғыс ошағы болған Бейрут қаласында орналасқан бұл ескерткіш 83 танк пен әскери техникадан тұрады.

Таңдалған баспа

Галенсон, Дэвид, "Арман және заттар өнері", Huffington Post, 25.01.11. Джонсон, Кен, "Шығармалар шолуы: Арман, 1954-2002", The New York Times, 24.01.13.