Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Дуглас, Мортонның 7-ші графы (1582 – 7 тамыз 1648) – Мортонның 6-шы графының немересі болған. Ол Шотландияның қазынашысы және жақтас патшалыққа берілген адам еді.
William Douglas, 7th Earl of Morton (1582 – 7 August 1648) was a grandson of the 6th Earl of Morton. He was Treasurer of Scotland, and a zealous Royalist.
Өмір
Ол Мортонның шебері Роберт Дугластың және Джон Лионның қызы Жан Лионның ұлы болды. 1602 жылдың жазында "жас Мортон графы" деп аталған ол, жер аударылған Фрэнсис Стюарттың үлкен қызы Элизабет Стюартқа үйленбекші деген қауесет тарады. Ол "өте қайратты әйел" деп сипатталған еді. 1617 жылдың мамырында ол Францияда саяхаттап жүріп, Буржеде Мар графының ұлы Генри Эрскинмен және оның француз туған екінші әйелі Мари Стюартпен кездесті. Олардың серіктерінің бірі ауырып қалды, Мортон дәрігерлерде безоар тастары бар ма деп сұрады, бірақ олар мұндай нәрсеге сенгені үшін оны сынады. Мортон Ангус графымен бірге Лионға аттанды және Пфальц курфюрстінің сарайын баруды ойлады. Өзі Парижде "қауіпті" және "қайта келмейтін, өлімге алып келетін" ауруға шалдықты. Король Джеймс 1618 жылдың 26 наурызында Теобальдтан Мар графына Мортонның ұлының мұрасын қорғау үшін шаралар қабылдауды сұрап хат жазды. Бірақ Мортон жазылып кетті. Мортон король Джеймс VI мен I қайтыс болғанда, сарайдағы әдептілік ережелерін бұзды. 1625 жылдың сәуір айында корольдің денесі Теобальдтан әкелінген кезде, Мортон мен Роксбург графтарының қатыспағаны, олардың Бедфорд графесі Люси Расселмен бірге Море паркінде "қойын тірілтуге" кеткені байқалды. Мортон 1630-1636 жылдар аралығында Шотландияның қазынашысы болды. Ол Файфтағы Абердур замкісіндегі үйін Ренессанс стиліндегі шығыс қанатымен кеңейтті, сондай-ақ формальды террасалы баққа қарап тұрған ұзын галерея салды. 1642 жылы Үш Корольдық соғыс басталғанда, ол Далкейт жерлерін Букклех графына сату арқылы роялистерге 100 000 фунт стерлинг көмектесті.
He was the son of Robert Douglas, Master of Morton, and Jean Lyon, daughter of John Lyon, 8th Lord Glamis. There was a rumour in the summer of 1602 that he, the "young Earl of Morton", would marry Elizabeth Stewart, the eldest daughter of the exiled Francis Stewart, 5th Earl of Bothwell, who was described as "a very gallant lady". In May 1617 he was travelling in France, and met up in Bourges with Henry Erskine, the son of the Earl of Mar and his French born second wife Marie Stewart. One of their companions fell sick, and Morton asked if the doctors had bezoar stones, and they scorned him for believing in such things. Morton left Bourges for Lyon with the Earl of Angus, and was thinking of visiting the court of the Elector Palatine. Morton himself became ill at Paris of a "dangerous" and "irrecoverable and deadly disease." King James wrote to the Earl of Mar from Theobalds on 26 March 1618 asking him take measures to protect Morton's son's inheritance. However, Morton recovered. Morton offended decorum at court at the time of the death of James VI and I. In April 1625, when the body of the king was bought from Theobalds, it was noticed that the Earls of Morton and Roxburghe were not in attendance, but had gone to be "merry" at More Park with Lucy Russell, Countess of Bedford. Morton was Treasurer of Scotland from 1630 to 1636. He extended his home at Aberdour Castle in Fife, with a Renaissance style east wing, with a long gallery overlooking a formal terraced garden. On the outbreak of the Wars of the Three Kingdoms in 1642, he provided £100,000 for the Royalist cause by selling his Dalkeith estates to the Earl of Buccleuch.
Графтыққа үміткер
Джон Максвелл, 9-шы лорд Максвелл (шамамен 1586–1613), 3-ші графтың ұрпағы, Мортон графтығына да талапкер болды, бірақ 1609 жылы сотталды және оның құқықтары жойылды. Оның титулдары мен мүліктері 1618 жылы ағасы Робертке қайтарылды, ал Мортонның орнына 1620 жылы Нитсдейл графы атағы берілді.
John Maxwell, 9th Lord Maxwell (c. 1586–1613), a descendant of the 3rd Earl, also claimed the earldom of Morton, but was attainted in 1609 and his rights then failed. His titles and estates were restored in 1618 to his brother Robert, with the title of Earl of Nithsdale (1620) in lieu of Morton.