Кіріспе

Себеп-салдарлық байланысты зерттеу немесе пайда болуы

Этиология ( /iː/t/i/ˈɒ/l/ə/dʒ/i/; сондай-ақ aetiology немесе ætiology деп те жазылады) – себеп-салдарлық байланысты немесе пайда болуын зерттеу. Бұл сөз грек тілінен алынған, «себебін беру» деген мағынаны білдіреді. Толыққанды айтқанда, этиология – нәрселердің қалай болғанының, қалай жұмыс істейтінінің немесе олардың артындағы себептерді, бастауларын немесе түсіндірмелерді зерттеу. Бұл термин көбінесе медицинада (аурулардың себептерін анықтауда) және философияда, сондай-ақ физика, биология, психология, мемлекеттік басқару, география, кеңістіктік талдау және теология салаларында түрлі құбылыстардың себептері мен бастауларын қарастыруда қолданылады. Бұрын физикалық құбылыстар толыққанды түсініксіз болғанда немесе тарих жазылмаған кезде, этиологияны түсіндіру үшін мифтер жиі пайда болды. Сондықтан этиологиялық миф немесе бастау мифі – әртүрлі әлеуметтік немесе табиғи құбылыстардың пайда болуын түсіндіру үшін айтылған немесе жазылған миф. Мысалы, Вергилийдің «Энеидасы» – Рим империясының пайда болуын түсіндіру және оны даңқтап көрсету үшін жазылған ұлттық аңыз. Теологияда көптеген діндерде әлемнің немесе оның сенушілермен байланысының пайда болуын түсіндіретін жаратылыс мифтері бар.

Мифология

Этиологиялық миф немесе бастау мифы – культ амалдарының, табиғи құбылыстардың, аттардың және осы сияқты нәрселердің пайда болуын түсіндіруге арналған миф. Мысалы, Дельфи және оның қатысты құдайы Аполлон Дельфинийдің аты Гомер гимнінде түсіндіріледі, онда Аполлон дельфин (delphis) пішінде кретталықтарды теңіз арқылы жылжытып, оларды өзінің жұбайлары етіп алғандығы айтылады. Дельфи сөзінің түбірі "ана құрсағы" деген мағына беретін "дельфус" сөзімен байланысты болғанымен, көптеген этиологиялық мифтер халық этимологиясына негізделген (мысалы, "Амазонка" атауы). Энеидада (шамамен б.з.д. 17 жылы жарияланған) Вергилий Август Цезардың Юлий тайпасының Анейден, оның ұлы Асканий арқылы, сондай-ақ Иул арқылы шыққандығын мәлімдейді. Гесиодтың "Теогониясындағы" Прометейдің Мекондегі құрбандық алдауы туралы оқиғада Прометей Зевсті алғашқы құрбандық жануарының етінен гөрі сүйектері мен майын таңдауға алдап, содан кейін гректер құрбандықтан кейін сүйектерін майға орап құдайларға ұсынса, етін өзіне қалдыратындығын түсіндіреді. Овидийдің "Пирам мен Тисба" повесінде жиде жемісінің қызыл түсінің пайда болуы түсіндіріледі, ақ жиделер олардың бірлескен өлімінен шашыраған қаннан қызылға боялады.