Табиғи іріктелу теориясының жариялануы

Кіріспе

Табиғи іріктеу теориясының жариялануы

Дарвиннің теориясын жариялау Чарльз Дарвиннің табиғи іріктеу арқылы эволюция теориясын ашыққа шығарды, бұл жиырма жылдан астам жұмыстың нәтижесі болды. 1836 жылы «Бигль» кемесімен жасаған бес жылдық саяхатының соңында түрлердің өзгеру мүмкіндігі туралы ойларын жазғаннан кейін, ол елге оралған соң 1838 жылдың қыркүйегінде теориясын қалыптастыруға әкелген жаңалықтар мен жұмыстармен айналысты. Ол геолог ретіндегі мансабына, оның байқаулары мен теориялары Чарльз Лайелдің біртектілік идеяларын қолдады, сондай-ақ саяхаттан алынған нәтижелерді және саяхат журналын жариялауға басымдық берді, бірақ ол өз эволюциялық идеяларын бірнеше натуралистермен талқылады және эволюциялық жұмыстың "әуесқойлығы" бойынша кең ауқымды зерттеулер жүргізді. Ол 1858 жылы теориясын жазып жатқанда, Борнеода болған Альфред Рассел Уоллестен оның табиғи іріктеу теориясын сипаттайтын мақала алды, бұл Дарвиннің 1844 жылғы мақаласымен бірге «Түрлердің түрленуге бейімділігі туралы; және табиғи іріктеу арқылы түрлердің және түрлердің сақталуы туралы» атты еңбегін дереу бірлесіп жариялауға себеп болды. Бұл 1 шілдеде 1858 жылы Линней қоғамында таныстырылды, бірақ ол көп назар аудармады.

Өмірбаян

Дарвиннің идеялары 1836 жылы «Бигль» экспедициясының оралуынан кейін қарқынды дамыды. 1838 жылдың желтоқсанына қарай ол өз теориясының қағидаларын жасады. Сол кездегі ұқсас идеялар басқаларды ұятқа салуға және революциялық толқындармен байланысқа түсіруге әкелді. Ол жариялау алдында барлық мүмкін қарсылықтарға жауап беру қажеттігін сезінді. Ол зерттеуді «басты хоббиі» ретінде жалғастырса да, оның басымдығы геология саласындағы ауқымды жұмыс, «Бигль» экспедициясының нәтижелерін талдау және жариялау болды. Бұл аурудың салдарынан бірнеше рет кешіктірілді. Сол кездегі табиғаттану ғылымы Англия шіркеуінен табыс көретін және сол кездегі ғылымды Құдайдың жоспарын ашатын дін қызметкерлері-табиғат зерттеушілердің үстемдігінде болды. Дарвин үш жақын серік тапты: Чарльз Лайелл, Джозеф Дальтон Хукер және Томас Хаксли. Белгілі геолог Чарльз Лайеллдің кітаптары жас Дарвинге саяхаты кезінде әсер еткен, содан кейін ол Дарвинмен достық қарым-қатынас орнатты, ол оның біртіндеп геологиялық процестер туралы идеяларын қолдайтын адам ретінде қарады. 1840 жылдары Дарвин өзінің әкесінің ізімен сол ғылымға түскен жас ботаник Джозеф Дальтон Хукермен дос болып, зерттеу сапарынан оралғаннан кейін байланыстарын пайдаланып, ақырында жұмысқа орналасты. 1850 жылдары Дарвин Томас Хакслимен танысты, ол ұзақ зерттеу сапарынан оралған, бірақ отбасылық байлығы немесе мансап табу үшін байланыстары болмаған және дін қызметкерлерінен азаттық алып, ғылымды кәсіп етіп жасау үшін күрескен Герберт Спенсердің жанындағы прогрессивті топқа қосылған. Дарвин өзінің теориясы туралы жақын ғылыми әріптестерімен ашық пікір алмасуға тырысты. 1842 жылдың қаңтарында Дарвин Лайеллге хат арқылы өз идеяларының алдын ала сипаттамасын жіберіп, содан кейін теориясының «қалам сызбасын» дайындады. Ол өзінің «Сызбасын» 1844 жылы «Мақала» етіп дамытты және ақырында Хукерді 1847 жылдың қаңтарында көшірмесін оқуға көндірді. Геологиялық кітаптары мен «Бигль» экспедициясының нәтижелерін жариялау 1846 жылы аяқталды, содан кейін ол сегіз жылдық зерттеуді бастады. 1854 жылдың қыркүйегінде Дарвин балықшалар туралы соңғы монографиясын жариялауға дайын болды және бұл тақырыпта кітап жазу ниеті туралы ашық айтты, сондай-ақ басқа ғалымдармен зерттеу жолдарын жоспарлады. Ол осы тақырыпқа қатысты бұрынғы жазбаларын және жазбаларын қарап шығып, өзінің теориясының салдарына қатысты зерттеулер мен зерттеулер үшін ұсыныстар жасады. Бір тақырып – организмдердің географиялық таралуын түсіндіру; ол халықаралық хат алмасудан ақпарат алды және таралу әдістерінің тиімділігін тәжірибе жүзінде сынап көрді. Ол табиғаттағы өзгергіштікті зерттеуді кеңейтіп, өсімдіктердің будандасуы мен айқас ұрықтандыруын тәжірибеге салды. Үй жануарларын отандық түрге айналдыруда пайда болған өзгерістер зерттеудің маңызды тақырыбына айналды: 1855 жылы ол Ұлыбританияда да, бүкіл әлемде де үй жануарларының, әсіресе құс, үйрек, қоян және көгершіндердің шығу тегі мен түр-түрі туралы ақпарат алу үшін байланыс желісін құруды бастады. Ол Үндістандағы Эдвард Блайттан көп ақпарат, үлгілер және идеялар алды, ол оны Оңтүстік Африкада Эдгар Леопольд Лейардпен байланыстырды. Уильям Яреллдің ұсынысы бойынша Дарвин үйдегі көгершіндердің түрлерін зерттеу үшін Даун Хауста көгершіндерді өсіруді бастады және Дарвинге қызығушылық танытқан аспектілерді зерттеуге қуанышты Уильям Бернхард Тегетмайердің тәжірибесіне қол жеткізді. Наурыз айынан бастап ол өзінің туысы Уильям Дарвин Фокстан ақпарат және үлгілер алды, ол Деламер, Чешир еншісіндегі пасторлық үйінде құс және қаз өсірді. Уоллес Пиктедің палеонтологиялық зерттеулеріне таң қалды, ал енді Эдвард Форбстың эволюциялық идеяларды жоққа шығарып, түрлердің құдайлық полярлық жоспарды көрсететін үлгіде құрылғандығын ұсынған соңғы мақаласына ренжіді. Ақпан айында Уоллес «Жаңа түрлердің пайда болуын реттейтін заң туралы» жұмысын аяқтады, ол 1855 жылдың қыркүйегінде «Табиғи тарих жылнамалары мен журналында» жарияланды. Бұл «Саравак мақаласы» Форбске қарсы шығып, Уоллестің пікірін көрсетті. Ол Лайелл, Дарвин, Пикте және басқалардың, соның ішінде Жаратылыстың табиғи тарихының қалдықтарын енгізді. Ол бұл деректерді Уоллестің өз бақылауларымен біріктіріп, «әрбір түр кеңістікте де, уақытта да тығыз байланысты түрлермен сәйкес келеді» деген тұжырымын растады. Бұл түрлердің біріне бірі жалғасу теориясы болды, бірақ эволюциялық механизмді нақты ұсынбастан, «жасалу» деп аталды [1905 жылы Уоллес шектеуге рұхсат бергенін еске алды]. Брук оны түрлердің тізбегі немесе бір түрдің екіншісіне өсуі ретінде түсінді, ал 1856 жылы Уоллеске соңғысына қарсы екенін айтты. Уоллес оған мақаланың «ғылыми адамдардың» гипотезасын сезінуі үшін екенін айтты, ал Брук «біржақтылық пен жоқталану» жаңа көзқарастармен тудырылатынына наразы болды: бұл Уоллестің екіұштылығын түсіндірер еді. Лайеллдің Дарвиннің эволюциялық идеяларына қарсылығы Уоллестің мақаласымен шайқалды; 1855 жылдың қараша айында Лайелл түрлердің жазбаларын жазуды бастады, Уоллес туралы ескертумен. 8 желтоқсанда Эдвард Блайт Калькуттадан Дарвинге мақала туралы пікірін сұрап хат жазды. Блайт оны «Жақсы! Жалпы алғанда!» деп ойлады және «оның теориясына сәйкес, жануарлардың әртүрлі үй тұқымдары түрге жетілді» деді. Дарвин бұл хатты қашан оқығаны белгісіз. 1855 жылдың желтоқсанында Дарвин үй жануарларындағы өзгергіштік туралы зерттеуін әлемнің шамамен 30 адамына хаттар жіберіп, «көптеген буын бойына кез келген шалқыған аймақта өсірілген құс, көгершін, қоян, мысық және тіпті иттың кез келген үй тұқымын немесе түрін» алуға көмектесуін сұрап кеңейтті. Блайттың бұрынғы ұсынысы бойынша Дарвин 9 желтоқсанда Оңтүстік Африкадағы Эдгар Леопольд Лейардқа хат жазып, ол «түрлердің өзгеруі мен шығу тегіне қатысты барлық фактілерді және ойлауды жинап жатқанын», әсіресе көгершіндерді айтты. 24 желтоқсанда Дарвин Персиядағы дипломат сер Чарльз Мюррейге хат жазып, ол «көп жылдар бойы түрлер мен түрлердің шығу тегінің күрделі мәселесімен айналысып келе жатқанын» және «осы мақсатта отандық жануарлардың әсерін зерттеуге тырысып жатқанын» айтты. Хаттар Брукке және оның агенті Сэмюэл Стивенс арқылы Уоллеске де жіберілді. 1856 жылдың тамызында Уоллес Стивенске Дарвинге арналған үлгілерді тасымалдауда екенін айтты. Қараша айында Дарвин Уильям Бернхард Тегетмайерге Мюррейден Персия құсының үлгілерінен бір қорап келгенін және «Мырза Уоллес Малай архипелагында жинап жатыр» деп хабарлады. Уоллестің «Саравак мақаласы» 1855 жылдың шілде-желтоқсан айларындағы «Табиғи тарих жылнамалары мен журналының» көлеміне енді. Дарвин осы томның көшірмесіне түсіріп алған ескертулер: «Географиялық таралу заңдары ештеңе жаңа емес» және «Ол менің ағаш метафораны қолданады - Ол онымен бүкіл жаратылыстың байланысты екенін ойлайды», бірақ «ол фактілерді керемет жағдайға келтіреді». Ол Уоллестің геологиялық білімнің жетілмегендігі туралы айтқанын атап өтті және «жаратудың орнына буынды қосыңыз, мен толығымен келісемін» деп түсірді. 1 мамырда Лайелл Дарвинге басымдық орнатуға шақырып хат жазды: «Сіздің мысықтар туралы деректеріңіздің кішкентай бөлігін жарияласаңыз және теорияны жариялап, мерзімін белгілеп, түсіндірсеңіз жақсы болар еді». 8 мамыс күні жұма күні Лондондағы жиналыстарға қатысып, Дарвин Лайеллді көріп келді. Дарвин Хукердің жариялауға ынталандырған жауабына қуанды, ол оның «Мақала болашақ үлкен кітабымның жаңалығы мен құнын жояды» деген ұсынысы «шынымен де маған қатты қиын болар еді» деп ойлады. «Екінші жағынан, (Лайеллдің шұғыл кеңесінен) менің мақаламды жарияладым және ол жақсы немесе жаман әсер етпеді. Лайелл менің басыма осы мақала туралы ой түсіргеніне шын жүректен өкінемін». 14 мамыс күні 1856 жылы Дарвин…

Darwin's ideas developed rapidly from the return in 1836 of the Beagle survey expedition. By December 1838 he had developed the principles of his theory. At that time similar ideas brought others disgrace and association with the revolutionary mob. He was conscious of the need to answer all likely objections before publishing. While he continued with research as his "prime hobby", his priority was an immense amount of work on geology and analysing and publishing findings from the Beagle expedition. This was repeatedly delayed by illness. Natural history at that time was dominated by clerical naturalists whose income came from the Established Church of England and who saw the science of the day as revealing God's plan. Darwin found three close allies: Charles Lyell, Joseph Dalton Hooker and Thomas Huxley. Books by the eminent geologist Charles Lyell had influenced the young Darwin during the voyage, and he then befriended Darwin who he saw as a supporter of his ideas of gradual geological processes with continuing divine Creation of species. By the 1840s Darwin became friends with the young botanist Joseph Dalton Hooker, who had followed his father into that science, and after going on a survey voyage used his contacts to eventually find a position. In the 1850s Darwin met Thomas Huxley, an ambitious naturalist who had returned from a long survey trip but lacked the family wealth or contacts to find a career and who joined the progressive group around Herbert Spencer fighting to make science a profession, freed from the clerics. Darwin made attempts to open discussions about his theory with his close scientific colleagues. In January 1842 Darwin sent a tentative description of his ideas in a letter to Lyell, then prepared a "Pencil Sketch" of his theory. He worked up his "Sketch" into an "Essay" in 1844, and eventually persuaded Hooker to read a copy in January 1847. His geology books and publication of Beagle findings were completed in 1846, when he began what became eight years of research into classification of barnacle species, exploring the immense amount of variation in nature. In September 1854 Darwin had the last of his barnacle monographs ready for publication, and he turned his attention fully to questions about how species originated. He freely discussed his intention to write a book on the subject, and planned avenues of research with other scientists. He went over his previous notes and writings on the topic, and drew up proposals for investigations and research into the implications of his theory. One topic was explaining geographical distribution of organisms; he got information from international correspondence, and experimented on the viability of methods of dispersal. He widened his investigations into variability in nature, and experimented on plant hybridisation and cross fertilisation. Variation under domestication became a major topic of research: in 1855 he began to develop a web of contacts, both in the UK and worldwide, to get information on the origins and variation of domesticated animals, particularly poultry, ducks, rabbits, and pigeons. He got extensive information, specimens and ideas from Edward Blyth in India, who put him in contact with Edgar Leopold Layard in South Africa. At the suggestion of William Yarrell, Darwin began pigeon breeding at Down House to investigate varieties of domestic pigeons, and gained access to the expertise of William Bernhard Tegetmeier who was glad to research aspects of interest to Darwin. From March, he also got information and specimens from his relative William Darwin Fox who bred poultry and ducks at his rectory in the parish of Delamere, Cheshire. Wallace had also been impressed by Pictet's studies of palaeontology, and was now annoyed by a recent article by Edward Forbes which dismissed evolutionary ideas and instead proposed that species were created in a pattern showing a divine plan of polarity. In February, Wallace completed his paper "On the Law which has Regulated the Introduction of New Species" which was published in September 1855 in the Annals and Magazine of Natural History. This "Sarawak paper" countered Forbes, and showed Wallace's opinions. He incorporated points from Lyell, Darwin, Pictet and others, including Vestiges of the Natural History of Creation. It combined these with Wallace's own observations to support his conclusion that "Every species has come into existence coincident both in space and time with a closely allied species". This was a theory of a succession of species, but referred to "creation" rather than explicitly proposing an evolutionary mechanism [in 1905 Wallace recalled that he left descent to be inferred]. Brooke read it as either a series of creations or one species growing into another, and in 1856 told Wallace he had no objection to the latter. Wallace had told him that the paper was to "feel the pulse of scientific men" about the hypothesis, and Brooke was indignant at the suggestion that "bigotry & intolerance" would be aroused by novel views: this would explain Wallace's ambiguity. Lyell's resistance to Darwin's evolutionary ideas was shaken by the paper; in November 1855 Lyell began writing species notebooks, starting with a note about Wallace. On 8 December Edward Blyth wrote from Calcutta to ask Darwin for his views on the paper. Blyth thought it "Good! Upon the whole!" and said "according to his theory, the various domestic races of animals have been fairly developed into species". It is not known when Darwin read this letter. During December 1855, Darwin extended his research into variation under domestication with letters to nearly 30 people around the world, requesting their help in obtaining specimens of "Any domestic breed or race, of Poultry, Pigeons, Rabbits, Cats, & even dogs, if not too large, which has been bred for many generations in any little visited region." As Blyth had suggested earlier, Darwin wrote on 9 December to Edgar Leopold Layard in South Africa, and said that he was "collecting all the facts & reasoning which I could, in regard to the variation & origin of species", particularly pigeons. On 24 December Darwin wrote to the diplomat Sir Charles Murray in Persia, similarly saying he had "for many years been working on the perplexed subject of the origin of varieties & species, & for this purpose I am endeavouring to study the effects of domestication". Letters also went to Brooke, and to Wallace via his agent Samuel Stevens. In August 1856 Wallace told Stevens that specimens for Darwin were included in a shipment. In November Darwin wrote to tell William Bernhardt Tegetmeier that a box of Persian poultry specimens from Murray had arrived, and "Mr Wallace is collecting in the Malay Archipelago". Wallace's "Sarawak paper" was included in the July–December 1855 volume of the Annals and Magazine of Natural History. Darwin jotted comments in his copy of this volume: "Laws of Geograph. Distrib. nothing very new", and "Uses my simile of tree— It seems all creation with him", but "he puts the facts in striking point of view". He noted Wallace's point that geological knowledge was imperfect, and commented "put generation for creation & I quite agree". On 1 May Lyell wrote to urge Darwin to establish priority: "I wish you would publish some small fragment of your data pigeons if you please & so out with the theory & let it take date—& be cited—& understood." On Thursday 8 May, while in London for meetings, Darwin visited Lyell. Hooker's response encouraging publication was welcomed by Darwin, who thought his suggestion "that the Essay might supersede & take away all novelty & value from my future larger Book, is very true; & that would grieve me beyond everything. On the other hand, (again from Lyell's urgent advice) I published a preliminary sketch of Coral Theory & this did neither good nor harm.— I begin most heartily to wish that Lyell had never put this idea of an Essay into my head." On 14 May 1856 Darwin noted in his journal that he had begun his "species sketch". By July, Darwin had decided to produce Natural Selection as a full technical treatise on species. Lyell seemed to be coming round to Darwin's ideas, but in private was agonising over the social implications if humans had animal ancestry, particularly now that race was becoming an issue, with Robert Knox describing races as different species and warning of racial wars. Hooker's verdict on the growing manuscript was "incomparably more favourable" than Darwin had anticipated, while Darwin tried to put over the point that "external conditions do extremely little", it was the selection of "chance" variations that produced new species. Darwin's experiments on how species spread were now extended to considering how animals such as snails could be carried on birds' feet, and seeds in birds' droppings. His tenth child, Charles Waring Darwin was born on 6 December apparently without his full share of intelligence, renewing fears of inbreeding and hereditary defects, a topic that he covered in principle in his book. Darwin's cousin William Darwin Fox continued to give him strong support, warning him against overworking on his huge book and recommending a holiday, but Darwin was immersed in his experiments and his writing. "I am got most deeply interested in my subject; though I wish I could set less value on the bauble fame, either present or posthumous, than I do, but not, I think, to any extreme degree; yet, if I know myself, I would work just as hard, though with less gusto, if I knew that my Book wd be published for ever anonymously". On 23 February 1857 the Darwins were visited for lunch by Robert FitzRoy, who had been the captain of HMS Beagle during Darwin's voyage, together with his second wife, his first wife and his only daughter having died.

Тіршілік үшін күрес

Альфред Теннисон өзінің "In Memoriam A.H.H." атты ұлы поэмасын жазды, онда "Табиғат, тіс пен тырнақпен қызыл" деген сөз тіркесі енгізілді, ал Дарвин "Тұрып өмір сүру үшін күрес" еңбегін жазды. Томас Хакслимен медузалардың қалай тозаңдануы мүмкін екендігі туралы әңгімелесу "процесстің ұяттылығы оның болу ықтималдығына белгілі бір дәрежеде көмектеседі" деген өткір жауапқа әкелді. 1856 жылдың шілдесінде Дарвин Хуккерге Хакслинің сөзін былай түсіндірді: "Табиғаттың ұқыпсыз, ысырапшыл, қате жіберуге бейім және қорқынышты түрде қатыгез жұмыстары туралы Ібіліс шіркеуінің дін қызметкері қандай кітап жаза алады!" – бұл, әлдебір радикал Роберт Тейлорға жасалған лақап атын еске түсіреді, ол Дарвин студент кезінде Кембриджге "сенімсіз үй миссионерлік сапарымен" келген (бірақ бұл термин Чосердің "Парсонның әңгімесінен" басталады). Дарвин өзінің "үлкен кітабын" Табиғи іріктеу туралы жазуды жалғастырды, шаршап, 1857 жылдың наурыз айында ауру оның жұмыс күнін "күлкілі түрде қысқарта бастады". Соңында, ол Эдвард Лейн басқаратын жақын маңдағы Мур Парк шипажайында екі апта сумен емделді, бұл оны қайта жандандырды. Уоллес Дарвинге үй құстарынан үлгілер жинап, Индонезиядан жіберді, ал ол 1 мамырда Дарвинге 1855 жылы жазған "Жаңа түрлердің пайда болуын реттейтін заң туралы" мақаласына келісіп, былай деп жауап берді: "Біздің ойларымыз көп жағынан бірдей болғанын және белгілі бір дәрежеде ұқсас қорытындыларға келгенімізді көре аламын. Осы жазда 20 жыл (!) болғалы тұр, мен алғашқы жазбамды ашқаннан бері, түрлер мен түрлерінің қалай ерекшеленетіні туралы сұрақ туды. Қазір мен жұмысымды жариялауға дайындалып жатырмын, бірақ бұл тақырыпты өте кең деп санаймын, сондықтан көп тарауларды жазсам да, екі жыл ішінде баспаға жібермеймін деп ойламаймын." Ол Уоллеспен "климаттық жағдайлардың" әсері шамалы екендігіне келісті және "Табиғаттағы өзгерістердің себептері мен механизмдері туралы хатта менің көзқарастарымды түсіндіру мүмкін емес, бірақ мен бірте-бірте анық және нақты идеяны қабылдадым. Оның дұрыс немесе бұрыс екенін басқалар бағаласын." Дарвин мамыр айының басында үйіне оралды, бірақ суық тиіп, әлеуметтік қысым оны кері тартты. Ол "вариацияны" шілдеде аяқтап, Хакслиге тексеру үшін беттерді жіберді, содан кейін шипажайға оралуға мәжбүр болды. Жұмысшы жақтастары гориллалардың танымалдығын (олар енді саяхаттап жүрген хайуанаттар бақтарында пайда бола бастады) пайдаланып, адамның маймылдан шыққандығын жариялады. Бұл идеяларды жоққа шығару үшін Ричард Оуэн Корольдік қоғамның президенті болып сайланғаннан кейін приматтардың миы туралы жан-жақты анатомиялық зерттеулерін жариялады, олардың нәтижесінде адамдар тек ерекше түр ғана емес, сонымен қатар ерекше топқа жатады. 1857 жылдың шілдесінде Дарвин Хуккерге былай деді: "Оуэннің еңбегі – керемет жұмыс, бірақ мен адамды шимпанзеден, орниторинхты жылқыдан гөрі ерекшелендіруді қабылдай алмаймын: шимпанзе мұны қалай түсінеді деп ойлайсыз?"

Alfred Tennyson wrote his great poem "In Memoriam A. H. H." which introduced the phrase "Nature, red in tooth and claw", and Darwin worked on The Struggle for Existence. A discussion with Thomas Huxley on how jellyfish might cross fertilise got the witty response that "the indecency of the process is to a certain extent in favour of its probability". In July 1856 Darwin passed Huxley's remark on to Hooker with the comment, "What a book a Devil's chaplain might write on the clumsy, wasteful, blundering low & horridly cruel works of nature! ", apparently a reference to the nickname given to the Radical Revd. Robert Taylor who had visited Cambridge on an "infidel home missionary tour" when Darwin was a student there (though the term goes back to Chaucer's Parson's Tale). Darwin pressed on with writing his "big book" on Natural Selection, overworking, until in March 1857 illness began cutting his working day "ridiculously short". Eventually, he took a fortnight's water treatment at the nearby Moor Park spa run by Edward Lane, and this revived him. Wallace had been collecting for Darwin, sending domestic fowl specimens from Indonesia, and a letter he had written in October reached Darwin at the spa. On 1 May Darwin replied, agreeing with Wallace's 1855 paper "On the Law which has Regulated the Introduction of New Species": "I can see that we have thought much alike & to a certain extent have come to similar conclusions. This summer will make the 20th year (!) since I opened my first note book, on the question how & in what way do species & varieties differ from each other.— I am now preparing my work for publication, but I find the subject so very large, that though I have written many chapters, I do not suppose I shall go to press for two years." He agreed with Wallace that "climatal conditions" had little effect, and wrote "It is really impossible to explain my views in the compass of a letter on the causes & means of variation in a state of nature; but I have slowly adopted a distinct & tangible idea.— Whether true or false others must judge". Darwin returned home in early May, but a cold and social pressure set him back. He had to return to the spa, finishing "variation" in July and posting pages to Huxley for checking. Working class militants were seizing on the popularity of gorillas (which were now appearing in travelling menageries) to trumpet man's monkey origins. To crush these ideas, Richard Owen as President elect of the Royal Association announced his authoritative anatomical studies of primate brains showing that humans were not just a separate species, but a separate sub class. In July 1857, Darwin commented to Hooker, "Owen's is a grand Paper; but I cannot swallow Man making a division as distinct from a Chimpanzee, as an ornithorhynchus from a Horse: I wonder what a Chimpanzee wd. say to this? ".

Аса Грей және жас күзетші

Басқалары ақпаратпен қамтамасыз етуге көмектесті, соның ішінде Аса Грей американдық өсімдіктер туралы. Дарвин 1857 жылғы 20 шілдеде Грейге, түрлердің "бір түрдің түрлерінен шыққандай, басқа түрлерден шыққан" және "түрлер біздің үй өсімдіктеріміз сияқты көптеген түрлердің жойылуымен пайда болған" деген сұрақ бойынша 19 жыл жұмыс істегеннен кейін, ол "өздігінен жасалған түрлер деген нәрсе жоқ деген бұрынғыдан өзгеше пікірге келді – түрлер тек қатаң анықталған түрлер. Бұл сенің мені жек көретініңді білемін. Мен бұл көзқарастың көптеген үлкен қиындықтарын төмен бағаламаймын, бірақ маған бұл басқаша түсіндіруге келмейтін тым көп нәрсені түсіндіреді, сондықтан жалған болып көрінбейді." Грейдің қызығушылығына орай, ол өсімдіктерде түр-түрліліктердің пайда болуына себеп болатын қандай да бір заң немесе күш бар екендігі туралы өз ойына сенеді, және Дарвин осы заңдылықты таба ма деп сұрады. Грейдің не айтқысы келгенін түсінбегенін түсінген Дарвин 5 қыркүйекте оған қиындықтарды сипаттайтын хат жіберді. Ол табиғи іріктеу және дивергенция туралы өз идеяларының қысқаша, бірақ егжей-тегжейлі тұжырымдамасын қоса берді, оны оқушы оңайырақ оқуы үшін мектеп мұғалімі көшіріп алды. Грей оның "табиғи іріктеу" терминін агент ретінде қолдануына күмәнмен жауап берді. Дарвин өзінің жауабында, бұл терминді "барлық тірі организмдердің белгілі бір уақытта немесе ұрпақта өмір сүру үшін күресінің салдарынан, кез келген бөлігіндегі кез келген ең кішкентай өзгерістің сақталуына (бейімділік) және оның тұқым қуалауға бейімділігіне" деген ұзақ формуласын қайта-қайта жазудың орнына, оны қысқарту ретінде қолдануға тура келгенін айтты. Ол Грейден құпиялылықты сақтауды өтінді. Табиғаттанушылардың жас буыны "жаратылу тәсілін" күн тәртібінде, тіпті Геологиялық қоғамға арналған мәлімдемелерінде де ашық түрде талқылай бастады, бірақ Дарвин өзінің жағдайын толық дайындауды қалады. Хаксли 1858 жылғы наурыз айында Корольдік институтындағы лекциясында гориллалардың адамдарға қарағанда бабуиндерге жақын екенін мәлімдеді. Ол "Менің ойымша, ақыл-ой және моральдық қабілеттер жануарлар мен біздегідей бірдей" деп қосты. Бұл Оуэннің сол жерде өткен, адамның ерекшелігі туралы баяндамасына тікелей қарсылық болды. Кейінгі лекциясында Хаксли егер түрлер мәселесіне шешім болса, ол "белгісіз өзгергіштікке" қарай ізделуі керек екенін айтты, бұл оның Дарвиннің позициясына жақындағанын көрсетеді. Маусым айында ол Корольдік қоғамдағы лекциясын Оуэннің "эфирлік архетипіне" қарсы шабуыл жасау үшін пайдаланды. Джон Чапман мен Герберт Спенсер басшылық еткен Вестминстерлік шолу тобының көмегімен ғылымда бекінген Хаксли Оуэн бастаған бай дін қызметкерлерінің ғылымға үстемдігін жоюға тырысты, оның орнына кәсіби жалақылы ғылыми мемлекеттік қызмет құруды көздеді. Спенсердің пікірінше, жануарлар түрлері "бейімдемелердің үстіне бейімдемелер" арқылы дамыған. Хаксли ғылымды теологиядан бөлу үшін шығу тегі туралы аргументтерді пайдаланды, "өзгертілген маймылдың, өзгертілген топырақтан болуы да құрметті" деп мәлімдеді.

Others helped with providing information, including Asa Gray on American plants. Darwin wrote to Gray on 20 July 1857 saying that after 19 years of work on the question of whether species "have descended from other species, like varieties from one species" and "that species arise like our domestic varieties with much extinction", he had "come to the heteredox conclusion that there are no such things as independently created species – that species are only strongly defined varieties. I know that this will make you despise me. – I do not much underrate the many huge difficulties on this view, but yet it seems to me to explain too much, otherwise inexplicable, to be false." An intrigued Gray admitted to his own notion that there was some law or power inherent in plants making varieties appear, and asked if Darwin was finding this law. Realising that Gray had not grasped what he was suggesting, Darwin sent him a letter on 5 September outlining the difficulties involved. He enclosed a brief but detailed abstract of his ideas on natural selection and divergence, copied out by the schoolmaster to make it more legible. Gray responded, questioning his use of the term "natural selection" as an agent. In his reply Darwin said that he had to use this shorthand to save incessantly having to expand it into a formula such as "the tendency to the preservation (owing to the severe struggle for life to which all organic beings at some time or generation are exposed) of any the slightest variation in any part, which is of the slightest use or favourable to the life of the individual which has thus varied; together with the tendency to its inheritance". He asked Gray to maintain secrecy. The young guard of naturalists were now putting the "mode of creation" openly on the agenda, even in addresses to the Geological Society, but Darwin wanted his case to be fully prepared. Huxley used his March 1858 Royal Institution lecture to claim that structurally gorillas are as close to humans as they are to baboons. He added "Nay more I believe that the mental & moral faculties are essentially & fundamentally the same kind in animals & ourselves". This was a clear challenge to Owen's lecture claiming human uniqueness, given at the same venue. In a subsequent lecture Huxley stated that if there was a solution to the problem of species, it "must come from the side of indefinite modifiability", an indication that he was moving towards Darwin's position. In June he used his lecture at the Royal Society to attack Owen's "etherial archetype". Having gained a foothold in science with the aid of the Westminster Review group led by John Chapman and Herbert Spencer, Huxley was out to dislodge the domination of science by wealthy clergymen– led by Owen– instead wanting to create a professional salaried scientific civil service. To Spencer, animal species had developed by "adaptions upon adaptions". Huxley was using arguments on origins to split science from theology, arguing that "it is as respectable to be modified monkey as modified dirt".

Орманға арналған

Дарвин жұмысына толыққанды берілді, ал "Табиғи іріктеу туралы үлкен кітабы" жолға қойылған болатын. 18 маусымда 1858 жылы ол Уоллестен хат алды. Онда Лайеллге жіберу туралы өтінішпен, эволюциялық механизмді сипаттайтын жиырма беттік материал қоса берілген еді. "Озып кеткенмін" деп ойлаған Дарвин, Уоллестің өтініші бойынша сол күні Лайеллге хат қоса жіберді: айырмашылықтар болды, бірақ Дарвин мақаланы оқығанда олар көзге түспеді. Уоллестің іріктеу туралы ойынша, орта ортасы нашарларын жояды, ал жеке адамдар арасындағы қатал бәсекелестік емес, және ол өзі араласқан Даяк тайпаларына теңдік тұрғысынан қарады, ал Дарвин Фугиандарды артта қалған жабайылар деп есептеді, бірақ олардың жақсаруға мүмкіндігі бар еді. Бұл оның үшін қиын кез келді, өйткені оның сүйікті демалыс орны Мур Спа, Лейн сотта адалдықпен айыпталғандықтан қауіп төніп тұрды, және бес күннен кейін Дарвиннің баласы Чарльз Уоринг қызыл жегіге шалдықты. Дарвиннің алғашқы әсері, бұл біріншілік құқығын жоғалту дегенді білдірсе де, ол үшін "Уоллес осы салада екенін жеке біліп, жариялауға мәжбүр болу" арсыздық болар еді, бірақ Лайелл оны қайта қарастыруға шақырып, дереу жауап берді. Дарвиннің 25 маусымдағы жауабында Уоллестің эскизіндегі мәселелер оның 1844 жылғы мақаласында толық жазылғанын, Хукердің оны 1847 жылы оқығанын және ол өзінің идеяларын 1857 жылы Аса Грейге жолдаған хатында баяндағанын атап өтті. "Мен Уоллестен ештеңе алмадым деп шындығын айта аламын және дәлелдей аламын. Қазір мен он шақты беттен тұратын жалпы көзқарасымды жариялауға қуанышты болар едім. Бірақ мен осыны ар-ұятыма келмейтіндей сезінемін. Ол немесе басқа біреу менің өзімді арзандыққа салып алғанымды ойламас үшін, кітабымды өртеп жібергенімді қалаймын". Ол Хукерден екінші пікір білдіруді сұрады. Дарвин 28 маусымда баласы Чарльз Уоринг Дарвиннің қайтыс болуына қатты қайғырып, келесі күні Хукердің хаттарына "Қазір бұл туралы ойлай алмаймын, бірақ жақын арада ойланамын" деп жауап берді. Сол түні ол хаттарды оқыды және Хукердің өтінішіне жауап беру үшін, "толыққанды күйзелісте" болса да, қызметшісіне Уоллестің эссесін, Аса Грейге жолдаған хатын және "менің 1844 жылғы эскизімді, сіздің өзіңіздің қолжазбаңызбен оқығаныңызды көру үшін" тапсырды. Ол мәселені Лайелл мен Хукердің қолына қалдырып, "Көп уақытты қажетсіз нәрсеге жұмсамаңыз. Мен үшін біріншілік маңыздылығы жоқ".

Darwin was throwing himself into his work and his "big book" on Natural Selection was well under way, when on 18 June 1858 he received a parcel from Wallace. It enclosed about twenty pages describing an evolutionary mechanism with a request to send it on to Lyell. Shocked that he had been "forestalled", Darwin sent it on that day to Lyell, as requested by Wallace, with a letter:

There were differences, though these were not evident to Darwin on reading the paper. Wallace's idea of selection was the environment eliminating the unfit rather than cut throat competition among individuals, and he took an egalitarian view of the Dayak natives he was among, while Darwin had seen the Fuegians as backwards savages, albeit capable of improvement. It had come at a bad time, as his favourite retreat at Moor Spa was threatened by Lane being put on trial accused of adultery, and five days later Darwin's baby Charles Waring came down with scarlet fever. Darwin's first impression had been that though it meant losing priority, it would be dishonourable for him to be "induced to publish from privately knowing that Wallace is in the field", but Lyell quickly responded strongly urging him to reconsider. Darwin's reply of 25 June was a plea for advice, noting that the points in Wallace's sketch had been fully covered in his own Essay of 1844 which Hooker had read in 1847, and that he had also set out his ideas in a letter to Asa Gray in 1857, "so that I could most truly say and prove that I take nothing from Wallace. I should be extremely glad now to publish a sketch of my general views in about a dozen pages or so. But I cannot persuade myself that I can do so honourably I would far rather burn my whole book than that he or any man should think that I had behaved in a paltry spirit". He added a request that Hooker be informed to give a second opinion. Darwin was overwrought when baby Charles Waring Darwin died on 28 June, and the next day acknowledged Hooker's letters saying "I cannot think now on the subject, but soon will." That night he read the letters, and to meet Hooker's request, though "quite prostrated", got his servant to deliver Wallace's essay, the letter to Asa Gray and "my sketch of 1844 solely that you may see by your own handwriting that you did read it". He left matters in the hands of Lyell and Hooker, writing "Do not waste much time. It is miserable in me to care at all about priority."

Бірлескен құжатты жариялау

Лайелл мен Хукер Линнео қоғамында ұсынылатын бірлескен мақала туралы келісті. Лайелл, Хукер және Дарвин – қоғам мен кеңес мүшелері болды, Хукер қоғамның жағдайын жақсартуға және оның журналын жүргізуге белсенді қатысты. Басқа орындар қолайсыз болды, ал Лондон зоологиялық қоғамында Ричард Оуэн басшылығымен қарсылыққа ұшырау қаупі болды. Жазғы үзіліс басталып кеткен еді, бірақ олар білгендей, бұрынғы президент Роберт Браунның 10 маусымда 1858 жылы қайтыс болуына байланысты отырыс кейінге шегерілді, ал кеңес 1 шілдеде қосымша кездесу ұйымдастырды. Соңғы сәтте, 30 маусым күні кешкісін Лайелл мен Хукер Уоллес пен Дарвиннің мақалаларын келесі күні кездесуде оқу үшін хатшы Джон Джозеф Беннеттке жіберді. Миссис Хукер Дарвиннің алдыңғы күні жіберген қолжазбаларынан үзінділерді көшіріп алды, Хукердің ауызша баяндамаға сәйкес таңдаған болуы мүмкін, ал Лайелл мен Хукер қысқаша кіріспе хат жазды. "Түрлердің түрлерге айналуға бейімділігі туралы" және "Табиғи іріктеу арқылы түрлердің және түрлердің мәңгілік жалғасуы туралы" деген тақырыптардағы мақалалар Уоллестің беттерін, Дарвиннің 1844 жылғы очеркінен және 1857 жылы Грейге жазған хатынан алынған үзінділерді қамтыды. Кездесуде хатшы мақалаларды оқыды, содан кейін тағы алты мақала оқылды, кездесу соңында олар туралы талқылау болмады. Мүмкін, Лайеллдің Роберт Браунның некрологын оқығаннан кейін қарастырылған мәселелердің көптігіне байланысты немесе белгілі Лайелл мен Хукер қолдаған теорияға қарсы сөйлеуге құлшынбаушылық болды. Кездесуге Дарвиннің "Бигль" экспедициясынан әкелген жорғалаушыларын сипаттаған Томас Белл төрағалық етті. Ол бұған келіспеген сияқты, 1859 жылғы мамырдағы президенттік жылдық есебінде былай деп жазды: "Өткен жыл, шын мәнінде, ғылымның осы саласына бірден революция жасайтын, айтатын болсақ, таңғажайып жаңалықтардың бірімен де белгіленбеді". Алайда, вице-президент баспаға шығатын күткен мақаласынан өзгермеушілік туралы барлық сілтемелерді дереу алып тастады. Бірлескен мақала оны алғаш рет баспа бетінде кездестірген және түр мәселесімен бұрын күрескендердің ойларын дайындаған жазылушыларды қызықтырды. 1866 жылдан 1907 жылға дейін Кембридж университетінің зоология және салыстырмалы анатомия кафедрасын басқарған Альфред Ньютон былай деп жазды: "Мен сол түні кешкісін оны [Линнео қоғамының мақаласын] оқып отырдым. Бұл мені айлар бойы мазалаған барлық қиындықтардың өте қарапайым шешімін қамтыды. Шешімнің маған келмегеніне қатты ренжілгенімді білмеймін, бірақ оны тапқанға қуандым" (ол бұл ойда жалғыз емес еді! – Т. Х. Хакслиді қараңыз). Ньютон өмірінің соңына дейін дарвинист болып қалды. Кездесу кезінде Дарвин ұлының жерлеу рәсіміне қатысып отырды. Оның отбасы қызбадан қашу үшін Сассекстегі қарындасына көшіп барды, бұл ауру Даун ауылында алты баланы өлтірді. Ол екі апта бойы қорқынышты және қиын жағдайды бастан өткерді, бірақ кездесудің нәтижесіне "қанағаттанғаннан артық" болды. Содан кейін ол балаларын Уайт аралындағы теңіз жағасына алып барып, "Табиғи іріктеу" туралы "реферат" жұмысын жалғастырды, ол қайтадан кітап көлеміне дейін өсті. Ол асқазан ауруларымен Moor Park шипажайына оралды. Уоллес 1859 жылдың қаңтарында Дарвинге бұл мәлімдеме жасауына түрткі болғандықтан риза екенін және егер оның еңбектері Дарвиннің еңбектерісіз өздігінен жарияланса, бұл оған "көп азап пен өкініш" әкелетінін айтты. Дарвин бұл мәселеге әлі де сезімтал болды және Уоллеске "Лайелл мен Хукерді әділ әрекет деп ойлаған нәрсеге жетелеумен менің ешқандай қатысым жоқ" деп сендірді. Ол Уоллестің теория туралы Лайеллдің пікірін сұраған сұрағына жауап беріп, "Менің ойымша, ол біршама шайқалып қалды, бірақ бас ие бермейді және "Принциптер" [геологияның] келесі басылымы үшін қандай жұмыс жасау керектігі туралы қорқынышпен сөйлейді, егер ол "сасық" болса". Бірақ ол өте ашық және адал, менің ойымша, ол соңында "сасық" болып аяқтайды". Лайелл әлі де адамзаттың, жанның жануарлардан шыққандығы туралы идеяны қабылдау үшін күресіп жатты, бірақ "оның жасын, бұрынғы көзқарасын және қоғамдағы орнын ескере отырып, менің ойымша, оның мінез-құлқы осы мәселеде ерлік болды".

Lyell and Hooker agreed on a joint paper to be presented at the Linnean Society – Lyell, Hooker and Darwin were all fellows of the society and council members, and Hooker had been closely involved in reviving the fortunes of the society and running its journal. Other venues were either inappropriate, or in the case of the Zoological Society of London, potentially hostile under the leadership of Richard Owen. It was now time for the summer break but, as they knew, its meeting had been postponed due to the death of former president Robert Brown on 10 June 1858, and the council had arranged an extra meeting on 1 July. At the last minute, late in the evening of 30 June, Lyell and Hooker forwarded the Wallace and Darwin papers to the Secretary John Joseph Bennett, to be read at the meeting the next day. Mrs. Hooker had spent the afternoon copying out extracts from the handwritten documents Darwin had sent with his letter of the previous night, presumably chosen by Hooker to suit the verbal presentation, and Lyell and Hooker wrote a short introductory letter. The papers entitled respectively On the Tendency of Species to form Varieties; and on the Perpetuation of Varieties and Species by Natural Means of Selection, incorporated Wallace's pages; and extracts from Darwin's 1844 Essay and his 1857 letter to Gray. At the meeting the Secretary read the papers out, before going on to six other papers, and there was no discussion of them at the end of the meeting, perhaps because of the amount of business that had been dealt with including an obituary notice for Robert Brown given by Lyell, or possibly due to reluctance to speak out against a theory supported by the eminent Lyell and Hooker. Thomas Bell, who had written up the description of Darwin's reptile specimens from the Beagle expedition, presided over the meeting. He apparently disapproved, and in his annual presidential report presented in May 1859 wrote that "The year which has passed has not, indeed, been marked by any of those striking discoveries which at once revolutionize, so to speak, the department of science on which they bear". However, the Vice President promptly removed all references to immutability from his own paper which was awaiting publication. As might be expected, the joint paper alerted those subscribers who met the argument for the first time in print, and whose minds were prepared by prior struggles with the species question. Alfred Newton, who held the chair in Zoology and Comparative Anatomy at Cambridge from 1866 to 1907, wrote this: "I sat up late that night to read it [the Linnean Society paper]; and never shall I forget the impression it made upon me. Herein was contained a perfectly simple solution of all the difficulties which had been troubling me for months past. I hardly know whether I at first felt more vexed at the solution not having occurred to me than pleased that it had been found at all" (he was not alone in that thought!—see T. H. Huxley). Newton remained a Darwinian for the rest of his life. While the meeting took place, Darwin was attending his son's funeral. His family moved to his sister in law's in Sussex to escape the fever, which eventually killed six children in the village of Downe. It had been a frightening and miserable fortnight, but he was "more than satisfied" with the outcome of the meeting. He then took his children to the seaside at the Isle of Wight and pushed ahead with an "abstract" of Natural Selection which again began growing to book size. He returned to the Moor Park spa with stomach ailments. Wallace's reaction, delivered in January 1859, was that he was gratified to have spurred Darwin into making the announcement and that it would have caused him "much pain & regret" if his papers had been published on their own, without Darwin's papers. Darwin was still sensitive on the point, and assured Wallace that he "had absolutely nothing whatever to do with leading Lyell and Hooker to what they thought was a fair course of action". He responded to Wallace's enquiry about what Lyell thought of the theory by saying that "I think he is somewhat staggered, but does not give in and speaks with horror [of] what a job it would be for the next edition of "The Principles" [of Geology] if he were "perverted". But he is most candid and honest, and I think he will end up by being "perverted"." Lyell was still struggling to come to terms with the idea of mankind, with immortal soul, originating from animals, but "Considering his age, his former views and position in society, I think his conduct has been heroic on the subject."

"Жануарлар түрлерінің пайда болуы"

Дарвин енді өзінің "Табиғи іріктеу" еңбегінен алынған "реферат" бойынша тығырықтан шыға алмады, оның көп бөлігін жадынан жазып отырды. Дайын болған тараулар түзету үшін Хукерге жіберілді, бірақ үлкен бума Хукердің әйелі балалардың сурет салу үшін қағаз сақтайтын қобдишаға кездейсоқ салып қойғанда, шағын апатқа ұшырады. Лайелл "Бигл саяхатының" екінші басылымын шығарған Джон Мюррей баспасымен келісім жасады. Дарвин уайымдап: "Ол кітаптың мәнін толық біледі ме?" – деп сұрады, және "кітаптың тақырыбына қайшы келмейіншеу үшін" адамның шығу тегін немесе Жаратылыс туралы ешқандай талқылауды қозғамауға шешім келді. Көзге көрінбейтін қолжазбаны басып шығаруға Мюррей келісіп, Дарвинге таза табыстың үштен екі бөлігін төлеуге уәде берді. Ол 500 дана басылатынын күтті. Дарвин кітабын "Табиғи іріктеу арқылы түрлердің пайда болуы және олардың өзгеруі туралы эссе қорытындысы" деп атауға ниеттенді, бірақ Мюррейдің ықпалымен ақыры "Табиғи іріктеу арқылы түрлердің пайда болуы" деген ықшам тақырыпқа дейін қысқартылды. Кітаптың толық атауы: "Табиғи іріктеу арқылы түрлердің пайда болуы немесе өмір күресіндегі ең жақсы жаратылыстардың сақталуы", мұндағы "жаратылыстар" – үй және жабайы организмдердің түрлеріне, ал адамдарға емес. Мамырдың соңында Дарвиннің денсаулығы тағы нашарлады, бірақ бір апталық гидротерапиядан кейін ол түзетулерді бастай алды. Ол аспаздық аурудан арылмаса, жиырма минуттан артық жаза алмады, соның салдарынан Мюррей түзетулерге 72 фунт стерлинг жұмсады. Мюррей басылым көлемін 1250 данаға дейін арттырып, қараша айында жариялауға бел буды. Бір данасы Лайеллге жіберілді, "керексіз алаңдаған" Дарвин оның "ойға келетінін" үміттенеді. Лайелл Дарвинге "үлкен құрмет" көрсетті, бірақ "адамның қадір-қасиеті қауіпте" екеніне әлі де алаңдады. Лайеллдің туысы: "Егер біздің алыс ата-бабаларымыз медузалар болса, бұл қорқынышты болғанымен, өте қызықты және маңызды болар еді" деді. Дарвин "адамның қадір-қасиетіне қатысты көңіл көтеріңкі көзқарасым жоқ" екенін айтты. "Адамзат алға жылжыса, болашақта бізді жабайылар ретінде қараса да, мен бұл туралы көп ойланбаймын". 1 қазан күні Дарвин құсуға ұшырап, түзету жұмыстарын аяқтады. Ол кейін Икли қаласындағы Уэллс-хаусқа, гидропатиялық орталыққа екі айға барып қайтты. Ол отбасысымен бірге қалыпты емес ерте қыста "мұздай азапқа" ұшырады. Дарвин: "Соңғы кезде өте жаман болдым, бір аяғым пісіп кетті, көздерім жартылай жабылды, денеме бөртпе мен жануарлар пайда болды, бірақ олар менің жақсы жағдайда болатыныма сендіреді, бұл тозақта өмір сүргендей болды" деп жазды. 2 қарашада ол Мюррейден жасыл матамен байланған, он бес шиллингтік данасын алды. Мюррей сыйлық көшірмелерін жіберді, ал Дарвин 11 және 12 қарашада, әлі де шипажайда болғанда, осы сыйлықтармен бірге жіберу үшін жазбалар жазды. Ол олардың реакцияларын болжады: Аса Грейге "көптеген қиындықтар бар", Рев. Джон Стивенс Хенслоуға "Менің ойымша, сіз шәкіртіңізді мақұлдамайсыз", Луи Агассизге "[бұл қарсылық немесе батылдық рухында] жіберілмейді" және Ричард Оуэнге "бұл 'қорқынышты' болып көрінеді", және тағы басқалар. Уоллес үшін: "Құдай біледі, жұрт не ойлайды".

Darwin was now working hard on an "abstract" trimmed from his Natural Selection, writing much of it from memory. The chapters were sent to Hooker for correcting as they were completed, which led to a minor disaster when a large bundle was put by accident into the drawer Hooker's wife used to keep paper for the children to draw on. Lyell made arrangements with the publisher John Murray, who had brought out the second edition of The Voyage of the Beagle. Darwin fretted, asking "Does he know all the subject of the book? ", and saying that to avoid being more "un orthodox than the subject makes inevitable" he did not discuss the origin of man, or bring in any discussion about Genesis. Unusually, Murray agreed to publish the manuscript sight unseen, and to pay Darwin two thirds of the net proceeds. He anticipated printing 500 copies. Darwin had decided to call his book An Abstract of an Essay on the Origin of Species and Varieties through Natural Selection, but with Murray's persuasion it was eventually reduced to the snappier On the Origin of Species through Natural Selection. The full title reads On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life, with races referring to varieties of domestic and wild organisms and not to human groups. By the end of May, Darwin's health had failed again, but after a week's hydrotherapy he was able to start correcting the proofs. He struggled on despite rarely being able to write free of stomach pains for more than twenty minutes at a stretch, and made drastic revisions which left Murray with a huge £72 bill for corrections. Murray upped the print run to 1,250 copies, with a publication date in November. A copy was sent to Lyell, with a "foolishly anxious" Darwin hoping that he would "come round". An eager Lyell gave Darwin "very great kudos", though he was still concerned that "the dignity of man is at stake". One of Lyell's relatives commented that it was "sure to be very curious and important however mortifying it may be to think that our remote ancestors were jelly fishes". Darwin was "sorry to say that I have no 'consolatory view' on the dignity of man. I am content that man will probably advance, and care not much whether we are looked at as mere savages in a remotely distant future." On 1 October Darwin finished the proofs, suffering from fits of vomiting. He then went off for a two month stay at Wells House, a hydropathic establishment in the town of Ilkley. He was joined by his family for a time of "frozen misery" in the unusually early winter. Darwin wrote "I have been very bad lately, having had an awful 'crisis' one leg swelled like elephantiasis – eyes almost closed up – covered with a rash & fiery Boils; but they tell me it will surely do me much good – it was like living in Hell." On 2 November he was pleased to receive from Murray a specimen copy bound in royal green cloth, priced at fifteen shillings. Presentation copies were sent out by Murray, and on 11 and 12 November, still at the spa, Darwin wrote notes to go with these complimentary copies. He disarmingly anticipated their reactions: to Asa Gray "there are very many serious difficulties", to the Revd. John Stevens Henslow "I fear you will not approve of your pupil", to Louis Agassiz "[not sent in] a spirit of defiance or bravado" and to Richard Owen "it will seem 'an abomination'. ", amongst others. For Wallace's copy he wrote "God knows what the public will think".

" Түрлердің пайда болуы " кітабы сатылымға шығарылды

"Түрлердің шығу тегі" кітабы алғаш рет 1859 жылғы 24 қарашада жарық көрді, бағасы он бес шиллинг болды. Кітап 22 қарашада Мюррейдің күзгі сатылымында кітап сатушыларға ұсынылды және барлық қолжетімді даналар дереу сатып алынды. Барлығы 1250 дана басылды, бірақ сыйлық және рецензиялық даналарды, сондай-ақ Stationers' Hall авторлық құқығы үшін бес дананы есепке алғанда, сатуға 1192 дана қол жетімді болды. Ерекшелігі, 500 дана Mudie кітапханасымен алынды, бұл кітаптың кеңінен таралуын қамтамасыз етті. Осы кезде христиан-социалистік ауылдық пастор Чарльз Кингсли Дарвинге, ол алған сыйлық данасы туралы мақтау хаты (18 қарашада жазылған) жіберді: "Ол өзі жасаған кемшіліктерді толтыру үшін жаңадан араласу қажеттігіне сену сияқты, өзін-өзі дамытуға қабілетті бастапқы формаларды жаратқанына сену де Құдай туралы теңдесіз ұғым болды". Дарвин екінші басылымда бұл жолдарды соңғы тарауға, "танымал автор және дін қызметкері" деп атаумен қосты. Оның өмірі, еңбегі және сол кездегі сыртқы ықпалдар аясында басылымнан кейінгі жағдайлар туралы "Түрлердің шығу тегі" кітабына қараңыз.