Grumman G-73 Mallard ұшағы: Тарихы мен қазіргі жағдайы
Grumman G-73 Mallard
Grumman G-73 Mallard: 1946-1951 жылдары жасалған орташа, екі қозғалтқышты ұшақ. Turboprop қозғалтқыштарымен жаңартылған, коммерциялық қолданысқа арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Grumman G 73 Mallard – орташа, екі қозғалтқышты, екі жер-суда жүретін ұшақ. Көптегендері түпкілікті Pratt & Whitney Wasp H радиалды қозғалтқыштарын қазіргі заманғы турбовинтті қозғалтқыштармен алмастыру арқылы жаңартылды. 1946 жылдан 1951 жылға дейін өндірілген, Grumman компаниясының ірі SA 16 Albatross ұшағы енгізілген кезде өндіріс тоқтатылды.
The Grumman G 73 Mallard is a medium, twin engined amphibious aircraft. Many have been modified by replacing the original Pratt & Whitney Wasp H radial engines with modern turboprop engines. Manufactured from 1946 to 1951, production ended when Grumman's larger SA 16 Albatross was introduced.
Жобалау және әзірлеу
Goose және Widgeon ұшақтарының табысына сүйене отырып, Grumman Aircraft коммерциялық мақсатта үлкен G 73 Mallard ұшағын жасады. Кіші ұшақтардың көптеген ерекшеліктерін сақтап, мысалы, екі радиалды қозғалтқыштар, қанаттарының астындағы жүзбекшілермен биік қанаттар, қысыммен жиналатын қону шассисі және үлкен тік құйрығы бар, компания 1946 және 1951 жылдар аралығында 59 Mallard ұшағын құрастырды. Кіші ұшақтардан өзгешелігі, Mallard үш дөңгелекті қону шассисімен, нығайтылған корпусымен, екі қадамды корпуспен және қанат ұштарындағы жанар май бактерілерімен жабдықталған.
Building on the success of the Goose and Widgeon, Grumman Aircraft developed larger G 73 Mallard for commercial use. Retaining many of the features of the smaller aircraft, such as twin radial engines, high wings with underwing floats, retractable landing gear and a large straight tail, the company built 59 Mallards between 1946 and 1951. Unlike the smaller aircraft, the Mallard featured tricycle gear, stressed skin, a two step hull and wingtip fuel tanks.
Пайдалану тарихы
Малард прототипі алғаш рет 1946 жылдың 30 сәуірінде ұшты, ал алғашқы өндірістік ұшақ сол жылдың қыркүйегінде пайдалануға берілді. Малард екі ұшқыш пен он жолаушыға арналған аймақтық әуе компанияларының операциялары үшін жобаланған, әсіресе шығыс жағалаудағы портына негіделген, қаладан қалаға қатынайтын рейстерге бағытталған. Соғыстан кейінгі артық ұшақтардың сатылуы және кішігірім әуежайлардың болуы нарықтық әлеуетті шектеді. Бірнеше шағын әуе тасымалдаушылары Малардты көздеген мақсаты бойынша пайдаланды, атап айтқанда Tahiti Hawaii Airlines және Pacific Western Airlines (Канада). Дегенмен, жеткізілген 59 Малардтың көп бөлігі корпоративтік мақсатта қолданылды. АҚШ-тағы белгілі пайдаланушылардың бірі Рой Фруэхауф және Fruehauf Trailer Corporation болды. Фруэхауфқа тиесілі және басқаратын балық аулау лагері, Килларни Лодж, Джорджиан шығанағында, Канадада орналасқан, және ол Детройттен клиенттерді сол лагерьге тасымалдады. Тағы бір Детройт тұрғыны, General Motors компаниясының Уильям Пакері де Малардқа ие болды, оны ол жиі Килларниге ұшырып баратын. 1950 жылдардың басында Ага Хан да бір Малард сатып алды. Торонто "Глоб энд Мейл" газеті "ұшақ редакторы" ретінде пайдалану үшін бір Малардқа ие болды. Мысыр Корольдік Әуе күштері Малардты Корольдік рейсінің бір бөлігі ретінде пайдаланды; хабарламаға сәйкес, бұл король Фаруктың сүйікті ұшағы болған. 1970 жылдары Малардқа жаңа өмір сыйланды, бірнеше фюзеляждар Frakes Aviation компаниясымен Pratt & Whitney Canada PT6A турбиналарымен қайта жабдықталды және 17 жолаушыға арналған "Турбо Малард" ретінде жаңартылды. Бүгінде АҚШ-та тіркелген 32 Малард қалды. Қалғандарының көп бөлігі әлем бойынша қолданылуда. Paspaley Pearling компаниясы Aeronautical Engineers Australia компаниясымен бірлесіп, ұқсас бағдарламаны жүзеге асырды, жаңа қозғалтқыштарды орнатып және Солтүстік Австралиядағы инжу жемісін өндіру операцияларын қолдау үшін Малард паркін жаңғыртты. Парк кеңінен қайта құрылды, сондай-ақ PT6A турбиналарымен жабдықталды және қазіргі уақытта қызмет ету мерзімін ұзарту бағдарламасы жүргізілуде.
The Mallard prototype first flew on 30 April 1946, with the first production aircraft entering service in September of that year. While the Mallard was designed for regional airline operations with two pilots and ten passengers, especially aimed at harbor based, city to city hops on the eastern seaboard, postwar surplus aircraft sales and the availability of smaller airports limited market potential. A number of smaller air carriers did use the Mallard in its intended role, notably Tahiti Hawaii Airlines and Pacific Western Airlines (Canada). However, most of the 59 Mallards delivered were for corporate use. A prominent user in the United States was Roy Fruehauf and the Fruehauf Trailer Corporation. Fruehauf owned and operated a fishing camp, Killarney Lodge at Georgian Bay, Canada, and ferried customers there from Detroit. Another Detroiter, William Packer of General Motors, also owned a Mallard, which he often flew to Killarney. another Mallard was purchased in the early 1950s by the Aga Khan. The Toronto Globe & Mail newspaper owned one for use as a "flying newsroom". The Royal Egyptian Air Force used a Mallard as part of their Royal Flight; it was reportedly King Farouk's favourite aircraft. The Mallard received a new lease of life in the 1970s when a number of airframes were refitted by Frakes Aviation with Pratt & Whitney Canada PT6A turbines and upgraded for 17 passengers, to become "Turbo Mallards". Today, through attrition, only 32 Mallards remain registered in the United States. Many of the rest are in use around the globe. A similar program has been undertaken by Paspaley Pearling in combination with Aeronautical Engineers Australia to fit new engines and modernize its Mallard fleet, which is used to support its pearling operations in Northern Australia. The fleet has been extensively rebuilt and also refitted with PT6A turbines, and is currently undergoing a life extension program.
2005 жылы Чалктың 101-ші рейсі
Chalk's Ocean Airways компаниясы Fruehauf корпорациясынан Mallard N1208 ұшағын сатып алды, содан кейін осы типтегі бірнеше ұшақтарды қосымша иеленді. 2005 жылдың 19 желтоқсанында Майами портынан Багам аралдарындағы Биминиге бағыт алған Chalk's Ocean Airways рейсі 101 ретінде жұмыс істеген Turbo Mallard ұшағының ұшып тұрғанда апатқа ұшырауынан кейін бұл модельге көп назар аударылды. 58 жылдық ұшақтың оң қанаты фюзеляждан бөлініп кеткені салдарынан 18 жолаушы мен екі экипаж мүшесі қаза тапты. Кейіннен жүргізілген тергеу көрсеткендей, апаттың себебі қанаттың тірегіндегі анықталмаған жарықтар және/немесе коррозия болды. 2005 жылға дейін Chalk's Ocean Airways компаниясы Флорида мен Багам аралдары арасында Mallard ұшақтарын қауіпсіз пайдаланғаны үшін үлгілі қауіпсіздік көрсеткіштеріне ие болды, ал компания 1917 жылы қызметін бастағаннан бері жолаушылардың қаза болуы тіркелген жоқ.
Chalk's Ocean Airways purchased Mallard N1208 from the Fruehauf Corporation and later acquired several other examples of the aircraft. The type received much attention after a Turbo Mallard, operating as Chalk's Ocean Airways Flight 101, crashed after takeoff from Miami Harbor on December 19, 2005, bound for Bimini, Bahamas. Eighteen passengers and two crew perished when the right wing separated from the fuselage of the 58 year old aircraft. The cause of the accident was determined by the subsequent investigation to be undetected cracks and/or corrosion in the wing spar. Prior to 2005, Chalk's Ocean Airways had an exemplary safety record operating Mallards for many years between Florida and the Bahamas, having never had a passenger fatality since the company began operations in 1917.
2017 жылғы Австралия күні Перт қаласында
2017 жылдың 26 қаңтарында Австралия күні тойлануы кезінде, Батыс Австралияның Перт қаласының Суан өзеніне VH CQA тіркелген түпнұсқа радиалды Mallard ұшағы құлап, пилот Питер Линч пен жолаушысы қаза тапты. Апаттың себебі пилоттың қателігі және CASA мен Перт қаласы тарапынан нашар процедуралар саналды.
An original radial engine Mallard, registration VH CQA, crashed into the Swan River in Perth, Western Australia, on 26 January, 2017, during Australia Day celebrations, killing both the pilot, Peter Lynch, and his passenger. The cause of the accident was listed as pilot error and poor procedures on the part of the CASA and the City of Perth.