Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джеймс Дуглас, Мортонның 3-ші графы (1548 жылы қайтыс болды), Мортонның 2-ші графы Джон Дугластың ұлы және Мортонның 1-ші графы Джеймс Дуглас пен Шотландияның Джеймс I-нің қызы Джоанның немересі болды. Ол Шотландия королі Джеймс IV-нің әйелі Марион Бойдтан туған заңды емес қызы Кэтрин Стюартқа үйленді. Олардың үш қызы болды: Маргарет, Беатрикс және Елизавета. Оның орнын күйеу баласы, Мортонның 4-ші графы Джеймс Дуглас, оның қызы Елизаветаның күйеуі иеленді. Оның қызы леди Маргарет Дуглас, 1566 жылы оның ұлы Джеймс туғанға дейін Шотландия королевасы Мэридің мұрагері болған, Джеймс Гамильтонға, 2-ші Арран графына тұрмысқа шықты. Беатрикс Роберт Максвеллге, 6-шы лорд Максвеллге үйленді. Мортонның үш қызының барлығы да психикалық денсаулық проблемаларымен күресті.
James Douglas, 3rd Earl of Morton (died 1548) was a son of John Douglas, 2nd Earl of Morton and a grandson of James Douglas, 1st Earl of Morton and Joan of Scotland, a daughter of James I of Scotland. He married Catherine Stewart, an illegitimate daughter of King James IV of Scotland by his mistress Marion Boyd. The couple had three daughters; Margaret, Beatrix, and Elizabeth. He was succeeded by his son in law, James Douglas, 4th Earl of Morton, husband of his daughter Elizabeth. His daughter Lady Margaret Douglas married James Hamilton, 2nd Earl of Arran, who was heir presumptive to Mary, Queen of Scots, prior to the birth of her son James in 1566. Beatrix married Robert Maxwell, 6th Lord Maxwell. Morton's three daughters were all affected by mental ill health.
Бречиндегі отставка
1541 жылы король Джеймс V графқа Инвернеске барып, үй қамауында болуға бұйрық берді. Бірақ король оны 1541 жылдың 17 қазанында Бречинде жолда кездестірді. Мортон Далкейт сарайындағы өкілдіктері мен жерлерін корольге қайтарды, содан кейін үйіне қайтуға рұқсат алды. Заңдық құжатқа Дэвид Битон, Холтунның Томас Эрскині, Джон Теннент, Питкэрнстің Оливер Синклері, Ларгоның Эндрю Вуд және басқа да көрнекті сарайлықтар куә болды. Жерлер дереу корольдің бұрынғы сүйіктісі Маргарет Эрскиннің күйеуі Лохлевеннің Роберт Дугласына берілді. Роберт Дуглас кейіннен 1542 жылдың 20 қаңтарында титулды Джеймс V-ке қайтарды, тек Абердур қамалын сақтап қалды. 1543 жылы Джеймс V қайтыс болғаннан кейін, граф кеңесші Арранның кеңесі алдында өзінің отставкасының заңдылығын сәтті қорғады. Мортон өзінің қарт және денсаулығы нашар екенін, Шығыс Лотианның ыңғайлылығынан алыс Инвернесте қамауда өмір сүруі қиын екенін және корольдің "қорқынышты" мінезі мен "мақтаншақ сөздермен" келген хабарларынан туған "негізді қорқыныштан" (заңмен қорғалған қорқыныштан) қиын жағдайға түскенін айтты. 1542 жылдың 29 наурызында ол өзінің наразылығын нотариусқа жасырын жаздырды. Арранның кеңесі оны қорқыныш пен үрейге қарсы тұрған "сенімді адам" деп жариялады және мәмілелер болашақта күшін жояды деп шешті. Мортонға 1543 жылы Питтендрейхтің Джордж Дугласы өзінің құқықтарын қорғауға көмектесті. Тарихшы Джейми Кэмерон Джеймс V-нің ниеті, егер ерлік Джордж Дугластың ұлына өткен жағдайда, Маргарет Эрскиннің ұлы Джеймс Стюарт, Морейдің 1-ші графына Мортон мұрасын беру болуы мүмкін деп болжайды.
In 1541, King James V ordered the Earl to travel to Inverness and enter ward (house arrest). But the King met him on his way at Brechin on 17 October 1541. Morton resigned his titles to Dalkeith Palace and its lands to the King, and he was allowed to return home. The legal instrument was witnessed by David Beaton, Thomas Erskine of Haltoun, John Tennent, Oliver Sinclair of Pitcairns, Andrew Wood of Largo, and other prominent courtiers. The lands were immediately granted to Robert Douglas of Lochleven, the husband of the King's former mistress Margaret Erskine. Robert Douglas subsequently resigned the title to James V on 20 January 1542, withholding only Aberdour Castle. In 1543, after the death of James V, the Earl successfully challenged the legality of his resignation before the council of Regent Arran. Morton stated that he was old and infirm and would have been unlikely to survive confinement in Inverness away from the comfort of East Lothian, and was compelled by his 'just dredour' (rightful fear) of the King with his 'menacing' and messages with 'boastful words'. He had 'quietly' had a notary draw up his objections on 29 March 1542. Arran's council declared him a 'constant man' in the face of fear and dread and the transactions were to have no avail in all time to come. Morton was assisted in asserting his rights in 1543 by George Douglas of Pittendreich. The historian, Jamie Cameron, suggests that the motive of James V may have been to settle the Morton heritage on his son by Margaret Erskine, James Stewart, 1st Earl of Moray, in the event the Earldom came to George Douglas's son.