Кіріспе
Эпикалық өлеңдер тобы. 12 ғасырдағы Гарин ле Лохерайн ("Гарин Лотаренг") шансон де жестіі, одан сәл кейінірек жазылған Гирберт де Мец шығармаларымен бірге, 13 ғасырдағы шағын алғышар және үш жалғасымен толықтырылған Лотарингия циклының негізгі және бастапқы бөлімдерін құрайды. Бұл цикл труверлер қалдырған ең қатал және қанды әңгімелердің бірі болып табылады. Лотарингияның бұл жергілікті циклы тарихи негізге ие болған сияқты. Шығармадағы оқиғалар нақты тарихи оқиғалармен байланыстырылмаса да, өлеңдер 11- және 12-ғасырлардағы қатыгез феодалдық соғыстардың құнды суретін береді.
The 12th century chanson de geste of Garin le Loherain ('Garin the Lotharingian'), together with the slightly later Girbert de Metz, form the core and initial parts of the so called Lorraine cycle, which was expanded in the 13th century by a prequel and three sequels. The cycle is one of the fiercest and most sanguinary narratives left by the trouvères. This local cycle of Lorraine appears to have a historical basis. Although the actions as recorded cannot be identified with specific historical events, the poems are valuable depictions of the savage feudal wars in the 11th and 12th centuries.
Қазіргі заманғы талдау
Лотарингияның дәстүрлі тарихының бұл жергілікті эпостық циклі сақталған нұсқасы кейінгі кезеңге жатса да, онда Хуон де Бордо мен Даниялық Огиерден алынған деректер кездеседі. 20-ғасырдың басындағы бір сыншы, бұл өлеңдердің 408 жылғы вандалдардың шабуылы мен 451 жылы ғұндарға қарсы римдіктер мен батыс готтардың шайқасқан Халон шайқасына дейінгі тарихи дәстүрлерді қайта жаңғыртуға тырысқандығын айтты. Паулин Париждің (1800–1881) пікірінше, Бордо әулеті Аквитанияның алғашқы герцогтарын көрсетеді. Соңғысы Ваифар (745–768) болды, ол Франк корольдігінің Пиппин Ұсқынынан жеңіліп, қаза тапты. Бұл оқиғалар сериясы 751 жылдан 768 жылға дейінгі кезеңде Бордо герцогтарымен болған жанжалдарда Лотарингия герцогтарының ерліктерін баяндайды. Олардың ұрпақтары дауды одан әрі уландырды. Цикл үш рет түркі дінді жау әскерлеріне қарсы соғысқа қатысқан оқиғаларды қамтиды. Біріншісінде Шарль Мартель және оның адал вассалы Гервис де Мец, Реймсті қиратқан және басқа қалаларды қоршауға алған вандалдарға қарсы күреседі. Олар Троя маңындағы ірі шайқаста жеңіліске ұшырайды. Екіншісінде Гервис Мецте "Вандрлар" немесе "Гунгрлар" қоршауында қалады. Ол алдымен Пиппинге көмек сұрайды, бірақ сатқын Хардренің кеңесімен ол көмек көрсетуді кейінге тығып қояды. Гервис содан кейін өзінің адалдығын Кельннің Ансисіне береді, оның көмегімен басқыншылар ығыстырылады, бірақ Гервис өзі қаза табады. Үшіншісінде Морианел патшасы Тьерри Пиппинге төрт сарацин патшасына қарсы көмек сұрап жібереді. Ол франк әскерінің күшімен құтқарылады, бірақ шайқаста қаза табады. Гервис де Мец – Лотарингия герцогының қызы Элисқа үйленген қарапайым азаматтың ұлы, оның ұлдары Гарин мен Бегу – циклге атын берген әнге қатысты батырлар. Өлім төсегіндегі король Тьерри өзінің қызы Бланшфлердің Гаринге үйленуін тіледі, бірақ Гарин Пиппин сарайында өзінің ниетін білдірген кезде Бордолық Фромон өзін бәсекелес ретінде таныстырады және Фромонның әкесі Хардре Гариннің қолынан қаза табады. Өлеңнің қалған бөлігі Лотарингиялықтар мен Бордолықтар арасындағы соғысқа толы. Олар ақырында патшаға өздерінің келіспеушіліктерін білдіреді, бірақ олар қайтадан дауласуды бастайды. Бланшфлер Пиппиннің әйелі болады, ал Гарин оның адал қызметшісі болып қалады. Өлеңнің ең танымал бөлімдерінің бірі – Фромонның туысы Бегуді өлтіруі, ал Гарин жаудың жерін қиратып, өзі қаза табады. Қалған әндер екі отбасы арасындағы жанжалды жалғастырады.
Зерттеулер
Лот, Фердинанд, Орта ғасыр тарихына қатысты зерттемелер (Париж, 1896), француз тілінде. Сеттегаст, Франц, Галло-романдық жырларға қатысты деректерді зерттеу (Лейпциг, 1904), неміс тілінде.