Кіріспе

Лондондағы театр

Олдвич театры – Лондонның орталық бөлігіндегі Вестминстер қаласындағы Олдвичте орналасқан Вест-Энд театры. Ол 1971 жылғы 20 шілдеде II санатқа енгізілді. Театрдың үш қабатында 1200 орын бар.

Шығу тегі

Театр жаңадан салынған Олдвичте, қазіргі Новелло театры ретінде белгілі Валдорф театрымен бірге салынған. Екі ғимарат та Эдвард дәуіріндегі барокко стилінде В. Г. Р. Спрагге жасаған. Олдвич театрын Сеймур Хикс америкалық импресарио Чарльз Фроманмен бірлесіп қаржыландырып, Балхэмдікі Уолтер Уоллис салған. Театр 1905 жылғы 23 желтоқсанда Хикстің танымал пантомимасы "Фейрлендтегі Блюбеллдің" жаңа нұсқасы – "Көк қоңырау" қойылымымен ашылды. 1906 жылы Хикстің "The Beauty of Bath" спектаклі, ал 1907 жылы "The Gay Gordons" спектаклі театр сахнасында қойылды. 1913 жылдың ақпан айында театрды Сергей Дягилев және Васлав Нижинский "Le Sacre du Printemps" спектаклінің алғашқы репетициялары үшін пайдаланды, бұл премьераға дейін мамыр айында Парижде өтті. 1920 жылы Базил Ратбоун "Бейтаныс" туындысында майор Уортон рөлін ойнады. 1923 жылдан 1933 жылға дейін театрда он екі фарс сериясы қойылды, олардың көпшілігі Бен Траверс жазған. Бұл фарстардағы тұрақты труппа мүшелеріне Ралф Линн, Том Уоллз, Этель Колридж, Гордон Джеймс, Мэри Бро, Виннифред Шоттер және Робертсон Хейр кірді. 1933 жылы Ричард Таубер "Лиляк уақыты" деген атпен "Das Dreimäderlhaus" романының жаңа нұсқасын ұсынып, онда басты рөлді сомдады. 1930 жылдардың ортасынан 1960 жылға дейін театр Абрахамс отбасының меншігінде болды.

Соғыстан кейінгі жылдар және Корольдік Шекспир компаниясы

1949 жылы Лоренс Оливье Теннеси Уильямстың «Жұмсалған трамвай» пьесасының алғашқы лондондық қойылымын Алдвич театрында сахналады. Бланш Дюбуа рөлін Оливьедің әйелі Вивьен Ли ойнады, ол кейін Уильямстың 1951 жылғы пьесасының фильмдегі рөлі үшін «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Бонар Коллеано Стэнли рөлінде ойнады. 1960 жылдың 15 желтоқсанында, қызу болжамдардан кейін, штаб-пәтері Стратфорд-на-Авонда орналасқан және Питер Холлдың (директор) басшылығындағы Корольдік Шекспир компаниясы Алдвич театрын Лондондағы өзінің базасына айналдыратыны жарияланды. Компания күткеннен асып, 20 жылдан астам уақыт бойы театрды пайдаланды, содан кейін 1982 жылы Барбикан өнер орталығына көшті. Театр сол сәтте Nederlander ұйымына сатылды. Бұл сахнада қойылған RSC қойылымдарының ішінде «Розалар соғысы», Питер Холлдың әйелі Лесли Каронмен «Ондайн», «Гректер» және «Николас Никлби», сондай-ақ RSC-нің Шекспир ескерткіш театрында алғаш сахналаған Шекспир пьесаларының көп бөлігі болды. RSC болмаған кезде театр 1964 жылдан 1973 жылға дейін, сондай-ақ 1975 жылы театр импресариосы Питер Добени шақырған жылдық Дүниежүзілік театр маусымдарын және түпнұсқалық қойылымдарымен шетелдік пьесаларды қабылдады. Даубень 1972 жылы «Evening Standard» арнайы сыйлығына ие болды, себебі ол бұл маусымдарды өнер кеңесінің немесе басқа да ресми қолдауысыз өткізді. 1990-91 жылдары Джоан Коллинз Алдвич театрында «Жеке өмір» пьесасының жаңа қойылымында ойнады. Театр Хулио Кортазардың «Жохан Хауэллге нұсқаулар» (Instrucciones para John Howell) атты әңгімесінде, «All Fires the Fire» (Todos los fuegos el fuego) антологиясында еске алынады.

21 ғасыр

2000 жылдан бері театрда пьесалар, комедиялар және музыкалық театрлық қойылымдар көрсетілуде. Эндрю Ллойд Вебердің «Желдің үстінен сыбызғы» мюзиклі 2001 жылға дейін сахналанды, ал «Даңқ» 2002 жылдан 2006 жылға дейін ұзақ бойы көрсетілді. 2006 жылдан 2011 жылға дейін бұл театр британдық «Dirty Dancing» мюзиклінің ресми орны болды. «Beautiful: The Carole King Musical» 2015 жылдан 2017 жылға дейін қойылды. 2018 жылдың наурыз айында театр «Тина: Тина Тернер мюзиклінің» әлемдік премьерасын ұйымдастырды.