Кіріспе

Ливанның бесінші президенті

Сулейман Кабалан Франжие (сонымен қатар Франжие, Франджие, немесе Франжие деп те жазылады; سليمان فرنجية; 15 маусым 1910 – 23 шілде 1992) – 1970 жылдан 1976 жылға дейін Ливан президенті болған, Сирияға жақын ливандық саясаткер.

Азамат соғысы жылдары

Ливандағы азаматтық соғыс 1975 жылдың 13 сәуірінде басталды. Франжие Ливан президенті ретінде 1976 жылдың 14 ақпанында Конституциялық құжатты жариялады, ол қақтығысты тоқтату және келісімге қол жеткізудің алғашқы маңызды қадамы болды. Оны ірі саяси және діни қайраткерлер қолдағанмен, мақсатына жете алмады. Ливандық христиандар оған толық қолдау көрсетті, себебі олар Сирияның атысты тоқтатуға және христиандарды қорғауға қабілетті деп ойлады. Ол 1970-жылдардың ортасында Ливанның соғысқа ұшырауына басты жауапкер деп есептеледі. Кейін Сирия 1988 жылы Амин Джемайелдің мерзімі біткеннен кейін Франжиені екінші рет президенттікке тағайындауға тырысты, бірақ Ұлттық жиналыс Ливандық күштер жасағының қысымымен христиан депутаттарының бойкоты салдарынан қажетті кворумды жия алмады.

Жеке өмір

Сулейман Франжие египеттік әйелі Ирис Хандалимен бес балалы болды: екі ұлы – Тони мен Роберт, және үш қызы – Ламия, Сония және Майя. 1978 жылдың маусым айында Сулейман Франжиедің ұлы Тони Франжие, ол кезде парламент депутаты болған, әйелі Вера, үш жасар қызы Джихан және тағы отыз Марада жақтасы Эхден қырғынында қаза тапты. Қаза тапқан депутаттың ұлы Сүлеймен Франжие 22 жасында Денсаулық сақтау министрі болды, ал 2004-2005 жылдары Ішкі істер министрі қызметін атқарды. Ол 1980 жылдары Марада бригадасында қызмет еткені белгілі. Франжие Ливанда қатал мінезі, шаршағысқан темпераменті және кейбір қарсыластарына қатыгездікпен қарауы үшін «қатал адам» деп аталды.

Өлім

Сулейман Франгие 1992 жылғы 23 шілдеде Бейруттегі Америка университетінің ауруханасында үш апталық емнен кейін 82 жасында қайтыс болды. Ол жедел пневмониядан қайтыс болды деп хабарланды, сонымен қатар жүрек және асқазан ауруларымен де ауырған. Ол Эдденде ұлы Тонидің қасына жерленді.