Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ-тың күрес ұшақтары
United States fighter aircraft of WWII
Republic P-43 Lancer – Republic компаниясы құрастырған, 1940 жылы АҚШ Әуе күштеріне алғаш рет жеткізілген, бір қозғалтқышты, толығымен металдан жасалған, төмен қанатты моноплан ұшақ. XP-41 және жалғыз AP-4 ұшақтары дерлік бірдей болды, бірақ AP-4 бастапқыда үлкен спинермен және тығыз қозғалтқыш қаптамасымен жабдықталған. Бұл радиалды қозғалтқыштармен жұмыс істейтін ұшақтардың аэродинамикасын жақсарту жолдарын сынау үшін жасалған, бұрынғы P-35 өндірісіндегі тәжірибелерге ұқсас болды. Кейін AP-4-тен үлкен спинер алынып, жаңа тығыз қаптама орнатылды. Күтпегендей, бұл шаралар қозғалтқыштың қызып кетуіне әкелді. 1939 жылдың 22 наурызында ұшу кезінде қозғалтқыш өртеніп, ұшқыш парашютпен секіруге мәжбүр болды, нәтижесінде AP-4 жойылды. Прототип жойылғанмен, USAAC турбокомпрессормен жабдықталған AP-4 демонстрациялық үлгісінен қатты әсер алып, 1939 жылдың мамыр айында тағы 13 данасын тапсырыс берді, оларды YP-43 деп атады.
The Republic P 43 Lancer was a single engine, all metal, low wing monoplane fighter aircraft built by Republic, first delivered to the United States Army Air Corps in 1940. The XP 41 and sole AP 4 were nearly identical, although the AP 4 was initially fitted with a large prop spinner and a tight fitting engine cowling, as a testbed to evaluate means of improving the aerodynamics of radial engined fighters, following similar experiments with the first production P 35. The AP 4's big spinner was later removed and a new tight cowling fitted. Unsurprisingly, these measures led to overheating problems. On 22 March 1939, the engine caught fire in flight, the pilot had to bail out, and the AP 4 was lost. Despite the loss of the prototype, the USAAC liked the turbo supercharged AP 4 demonstrator enough to order 13 more in May 1939, designating them YP 43.
YP-43 прототипі
YP 43, AP 4-тен "жіңішке арқалы" фюзеляжымен ерекшеленді, оның биік тірегі кабинадан артқа қарай созылған. Қозғалтқышқа ауа түсіру тегеурізі сол қанаттан қозғалтқыштың астына көшірілді, нәтижесінде ерекше жұмыртқа тәрізді қаптама пайда болды. Ұшақ R 1830 35 14 цилиндрлі, ауамен салқындатылатын радиалды қозғалтқышпен жабдықталған, General Electric B 2 турбокомпрессоры 1200 ат күшіне ие және үш пернелі өзгермелі қанатты бұранданы қозғалтатын. Қару-жарағына қозғалтқыш қаптамасындағы екі синхронды пулемет және әр қанаттағы бір пулемет кірді.
The YP 43 differed from AP 4 in having a "razorback" fuselage with a tall spine extending back from the canopy. The engine air intake was moved from the port wing to under the engine resulting in the distinctive ovoid cowling. The aircraft was powered by an R 1830 35 14 cylinder air cooled radial engine with a General Electric B 2 turbo supercharger generating 1,200 hp and driving a three blade variable pitch propeller. Armament consisted of two synchronized machine guns in the cowl and a single machine gun in each wing.
Өндіріс
YP 43 прототиптеріне ұқсас, "Лансер" деп аталған өндірістік ұшақтар 1941 жылдың 16 мамыры мен 28 тамызы аралығында жеткізілді. P 47 бағдарламасындағы кешігулер USAAC-ты қосымша 80 P 43A ұшағына тапсырыс беруге мәжбүр етті, олар Pratt & Whitney R 2180 1 Twin Hornet қозғалтқышымен жабдықталған. Қозғалтқыш жоғары биіктікте жақсы өнімділік көрсетуі күтілді, сонымен қатар қару-жарағы да жаңартылды – қанаттардағы 0,30 дюймдік пулеметтер 0,50 дюймдік пулеметтерге алмастырылды. USAAC AP 4J нұсқасына P 44 Rocket ресми атауын беруге жеткілікті қызығушылық танытты. Еуропадан түскен жауынгерлік хабарламалар жаңа үлгінің өкпесін қысқартқанын көрсетті, нәтижесінде, 1940 жылдың 13 қыркүйегінде толыққанды тапсырыс жойылды, тіпті бірде-бір прототип те жасалмады. Александр Картвели және оның командасы күшін жетілдірілген AP 10/XP 47 үлгісіне жұмсады, ол кейін P 47 Thunderbolt болып дамыды. 1942 жылға қарай, барлығы 272 P 43 ұшағы, оның барлық түрлері салынды – бастапқыда ешқайсысын салмау жоспарланған екенін ескерсек, бұл өте көп сан.
Production aircraft, identical to the YP 43 prototypes, were designated "Lancer" and were delivered between 16 May and 28 August 1941. Ongoing delays in the P 47 program resulted in USAAC ordering an additional 80 P 43A, with Pratt & Whitney R 2180 1 Twin Hornet engine rated at The engine promised better high altitude performance, and armament was upgraded with 0.50 in machine guns replacing the 0.30 in in the wings. The USAAC was sufficiently interested to assign the AP 4J variant an official designation P 44 Rocket. Combat reports from Europe indicated that the new type was already obsolete, consequently, the entire order was canceled on 13 September 1940, with no prototypes built. Alexander Kartveli and his team focused their efforts on the advanced AP 10/XP 47 which eventually became the P 47 Thunderbolt. By 1942, a total of 272 P 43s were built, including all its variants, a remarkable number considering the original intention was to build none.
Пайдалану тарихы
"Ленд-Лиз" бағдарламасы бойынша ұшақтар Клэр Ченноның "Ұшқыш жолбарыстар" америкалық еріктілер тобы арқылы Қытайға жеткізілді. Ферри рейстерге қатысқан ұшқыштар P-43 ұшағының Curtiss P-40 ұшағымен салыстырғанда жақсы биіктікте жұмыс істеуін, жылдам бұрылуын және осал сұйық салқындату жүйесі жоқ радиальды қозғалтқышын жоғары бағалады. Көптеген AVG ұшқыштары Ченнодан P-43 ұшақтарын қалдыруды сұрады, бірақ ұшақта броняның немесе отын бактерілерінің өзін-өзі герметикалауының болмауына байланысты өтініш қабылданбады. Сонымен қатар, турбокомпрессордың сенімділігі төмен болды және "жасыл қанаттардағы" отын бактерілері үнемі ағып тұрды. 1942 жылдың сәуірінде USAAF ұшқышы Роберт Ли Скотт-младший (AVG құрамында) Эверест тауының шыңдарын 44000 фут (13411 м) биіктіктен суретке түсірді, бұл ұшақтың артықшылықтарын көрсетті. Алайда, 1942 жылдың сәуірінде Қытайға жапон басқыншылығына қарсы соғыста көптеген әуе шайқастарынан аман қалған CAF ұшқышы, майор Чжэн Шаою, P-43 ұшағымен Қытайға қайта оралып, жапондықтарға қарсы жаңадан соғыс операцияларын жүргізуге бағытталғанда, ұшақ кенеттен өртеніп, апатқа ұшырап қаза тапты. Жапондықтар P-43 отын бактерілерінің оңай бұзылатынын, сондықтан оларды P-40 ұшақтарына қарағанда түсіру оңай екенін анықтады. 1944 жылдың басында бұл типтегі ұшақтар басқа ұшақтармен ауыстырылды. P-43A 1 ұшағына қосылған қарапайым қорғаныс жеткіліксіз болды. Сонымен қатар, R-1830 қозғалтқыштарына Douglas C-47 көлігі үшін үлкен сұраныс болды, нәтижесінде аман қалған ұшақтар пайдаланудан шығарылды. USAAC P-43 және оның модификацияларын бастапқыда ескірген деп есептеді және оларды тек оқу мақсатында пайдаланды. 1942 жылдың күзінде барлық аман қалған USAAF (1941 жылдың маусымында USAAC-тен ауысқан) P-43 ұшақтары RP-43 болып қайта аталды, бұл рөлдің толыққанды өзгеруін білдірді. Қытайға жіберілмеген ұшақтардың көпшілігі фотоэлектрографиялық міндеттер үшін қайта жабдықталды және оқу үшін қолданылды. 1942 жылы сегіз P-43 (төрт P-43A 1 және төрт P-43D) Австралия Корольдік әуе күштеріне берілді және №1 фотоэлектрографиялық бөлімде қызмет етті. RAAF 1943 жылы алты аман қалған ұшақты USAAF-қа қайтарғанға дейін көптеген алыс қашықтықтағы, жоғары биіктіктегі фотоэлектрографиялық миссияларды орындады.
The Lend Lease aircraft were delivered to China through Claire Chennault's American Volunteer Group, the Flying Tigers. Pilots involved in the ferrying flights commended the P 43 for its good high altitude performance compared to the Curtiss P 40, good roll rate, and a radial engine without a vulnerable liquid cooling system. Apparently, several AVG pilots asked Chennault to keep some P 43s, but the request was denied due to the aircraft's lack of armor or self sealing fuel tanks. In addition, the turbo supercharger proved unreliable and the "wet wing" fuel tanks leaked constantly. In April 1942, Robert Lee Scott Jr. — a USAAF pilot with the AVG —photographed the peaks of Mt. Everest from 44000 feet (13411 m), attesting to the strengths of this aircraft. On the other hand, in April 1942, veteran CAF fighter pilot Maj. Zheng Shaoyu, a survivor of many air battles including the "Zero scourge" in the war against the Imperial Japanese invasion of China, was ferrying a P 43 back into China for renewed combat operations against the Japanese, when it suddenly caught fire causing his death in the ensuing crash. The Japanese noted that the P 43's fuel tanks were easily punctured, making them easier to shoot down than P 40s. The type was replaced by other aircraft in early 1944. Rudimentary protection added on the P 43A 1 was insufficient. In addition, the R 1830 engines were in high demand for the Douglas C 47 transport, effectively grounding the surviving aircraft. The USAAC considered the P 43 and its variants obsolete from the start and used them only for training purposes. In fall 1942, all surviving USAAF (transitioned from USAAC in June 1941) P 43s were redesignated RP 43, indicating a permanent change in role. Most of the aircraft that were not sent to China were modified for photo reconnaissance duties and used for training. Eight P 43s (four P 43A 1s and four P 43Ds) were loaned to the Royal Australian Air Force in 1942 and served with No. 1 Photo Reconnaissance Unit. The RAAF flew many long range, high altitude photo reconnaissance missions before the six survivors were returned to the USAAF in 1943.