Кіріспе

Оңтүстік Африкалық феминист

Шамима Шейх (14 қыркүйек 1960 – 8 қаңтар 1998) – Оңтүстік Африканың ең белгілі мұсылман әйелдер құқықтарын қорғаушысы, көрнекті ислам феминисті және журналист.

Өмірбаян

Ол Луи Тришартта (қазіргі Оңтүстік Африканың Лимпопо провинциясы) Кәжілі тропигінің солтүстігінде дүниеге келді. Ол Салахуддин мен Мариам Шейхтің алты баласының екіншісі болды. Оның мектепке дейінгі жылдары Луи Тришартта өтті, содан кейін отбасы оңтүстікке қарай 100 км-ден астам жердегі Питерсбургке көшті. 1978 жылы мектепті бітіргеннен кейін Шейх Оңтүстік Африканың апартеид заңдарына сәйкес, тек үнді текті студенттерге арналған Дурбан Вествилл университетінде оқыды. 1984 жылы ол араб тілі мен психология мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Университеттегі осы жылдар саяси жағдайға толы болды, ол келесі екі жыл бойы Азания халықтық ұйымына (AZAPO) қатысты. 1985 жылы Шейх UD W Ислам қоғамының атқару комитетіне сайланды. 1985 жылдың 4 қыркүйегінде ол Дарбанда ақ нәсілді кәсіпорындарды бойкоттауға шақырған жарнама парақтарын таратуы үшін тұтқындалды. Бойкотты елдегі ең ірі кәсіподақ федерациясы – Оңтүстік Африка кәсіподақтары федерациясы (Фосату) жариялаған еді, ал осы жарнама парақтарын ұйымдастырған Оңтүстік Африка мұсылман студенттері қауымдастығы (МСА) қолдады. Шейх келесі бірнеше сағатты Дурбанның CR Swart полиция бөлімшесінде (қазіргі Дурбан орталық полиция бөлімшесі) МСА президенті Наим Джинехамен бірге өткізді. Бұл олардың алғашқы танысуы болды және олар екі жылдан кейін үйленді. 1985 жылы бітіргеннен кейін Шейх өзінің туған қаласы Питерсбургтегі (қазіргі Полокуан) Таксила бастауыш және орта мектебінде сабақ берді. Ол 1987 жылдың 20 желтоқсанында Джинехаға үйленді және Йоханнесбургке көшті. 1988 жылдың қыркүйегінде Минхаж, ал 1990 жылы Шира дүниеге келді.

Жұмыс

1989 жылы Шейх күйеуі редакциялап отырған "Әл-Қалам" мұсылмандық қоғам газетінде жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол Оңтүстік Африканың Мұсылман жастар қозғалысына (МЖҚ) белсенді қатысты. Шейх 1989 және 1990 жылдары МЖҚ-дағы әріптестерімен бірге Дурбандағы саяси белсенділікте көзге түсті: "үнді" және "түсті" нәсілдік топтар үшін үш палаталы парламент сайлауына қарсы науқандар, Демократиялық жаппай қозғалыстың қарсылық науқаны, шерулер, демонстрациялар, жаппай митингтер мен ынтымақтастық шаралары ұйымдастырылды. 1993 жылы Шейх Мұсылман жастар қозғалысының Трансвааль аймақтық төрағасы болып сайланды және осылайша Ұлттық атқару комитетінің мүшесі болды – осындай лауазымға ие болған екінші әйел. Сол жылы Шейх өзінің "мешіттегі әйелдер" атты танымал науқаны арқылы көпшіліктің назарына іліккен. Рамазан айында Шейх және МЖҚ-мен байланысты басқа да әйелдер Йоханнесбургтегі Фиетас қаласындағы 23-ші көше мешітіндегі тәравих намазына қатысуға әйелдерді жұмылдыра бастады. Бұл мешіт комитетінің кейбір мүшелерімен қақтығысқа әкеліп, оны көпшілік назарына түсірді. Сол жылы ол МЖҚ Ұлттық атқару комитетіне қайтадан кірген МЖҚ Гендерлік бөлімінің бірінші ұлттық үйлестірушісі болды. Ол 1996 жылдың ортасында қызметтен кеткенге дейін осы лауазымда болды. Шейхтің басшылығымен МЖҚ Гендерлік бөлімі мұсылман қауымдастығындағы мұсылман әйелдерінің құқықтары және гендерлік теңдік мәселесі бойынша ең белсенді ұйымға айналды, сондай-ақ Оңтүстік Африкадағы Ислам феминизмінің жетекші ұйымы болды. Гендерлік бөлімнің үйлестірушісі ретінде Шейх түрлі семинарлар, оқулар мен науқандар ұйымдастырды. Ол МЖҚ-ның "Әділ мұсылман жеке құқығы үшін" науқанын, "Мешіттерге тең қолжетімділік" науқанын және тағы да басқаларын жетекшілік етті. Шейх 1994 жылы сәуір айында Оңтүстік Африканың алғашқы демократиялық сайлауында дауыс беруге және "бұрын азаттық қозғалысының бөлігі болған" партияларға дауыс беруге шақырған мұсылман ұйымдарының коалициясы – "Сайлаулар бойынша мұсылман форумына" белсенді қатысты, атап айтқанда, Африка Ұлттық Конгресіне (АҰК) және Панафрикалық Конгреске (ПАК). 1994 жылы Шейх мұсылмандық қауымның радио хабарларын тарату трестін құруға көмектесті және оның алғашқы төрағасы болды. Ол қайтыс болғанға дейін МРХТ төрағасы қызметін атқарды. Сондай-ақ, ол 1994 жылдан бастап Оңтүстік Африка мұсылмандық жеке құқық кеңесін құруға және құруға қатысты және Оңтүстік Африканың Біріккен уламалар кеңесі біржақты түрде тоқтатқанға дейін кеңес мүшесі болды. Сол жылы оған сүт безінің қатерлі ісігі диагнозы қойылды. Нәтижесінде оған сүт безінің бір бөлігі алынып, сәулемен емделді. Бір жылдан кейін дәрігерлер қатерлі ісік оның бүкіл қаңқасына тарағанін анықтады. Ол үшін оған жоғары дозалы химиотерапия жасалды. Қатерлі ісік жойылғаннан кейін, егер қатер қайтадан пайда болса, ол химиялық терапияны қабылдамауға шешім қабылдады. Ол ауруханада жатып ауырып қалудан гөрі, өзі жақсы көретін істі ақырына дейін істеп, абыроймен өлгенді қалайтынын айтты. Сол жылы ол қатерлі ісікпен күресіп жатқанда "Аль-Қалам" газетінің бас редакторы болып тағайындалды. Оның редакторлығымен "Аль-Қалам" Оңтүстік Африкадағы Исламның прогрессивті көрінісінің флагманына айналды. 1997 жылы сәуірде Шейх алғаш рет хаж сапарына барды. Ол күйеуімен бірге хаж сапары туралы жазуға кірісті. Нәтижесінде 2000 жылы "Анықтау сапары: Оңтүстік Африка хажы" атты кітап жарық көрді. 1997 жылдың тамызында мұсылмандық қауымдық радиостанциясы "The Voice" құрылып, оның жетекшісі Шейх болды. 1997 жылдың 22 желтоқсанында Шейх өзінің соңғы қоғамдық кездесуін аяқтады. Ол Оңтүстік Африканың Квазулу-Наталдың оңтүстік жағалауындағы Ас-Салам білім беру институтында өткен Мұсылман жастар қозғалысының 21-ші Исламдық тарбия бағдарламасында "Әйелдер және Ислам: Оңтүстік Африкадағы гендерлік күрес: идеологиялық күрес" тақырыбында баяндама жасады. Он жеті күннен кейін, 1998 жылдың 8 қаңтарында / Рамазан айының 1418 жылы 9-ы күні Шейх қайтыс болды.

Өлім

1996 жылы Шейхтің қатерлі ісік ауруы қайтадан күшейді және ол 1998 жылдың 8 қаңтарында Мейфэрдегі үйінде дүние салды. Оның жаназа намазының төрт бөлігін жақын досы Фархана Исмаил басқарды, Шейхтің тілегі бойынша әйелдер мен ерлер де оған ілесіп оқыды. Сонымен қатар, Йоханнесбург мешітіндегі және Кейптаундағы Клермонт тас жолындағы мешіттердегі жаназа рәсімдеріне, сондай-ақ жерлеуге көптеген әйелдер қатысты. Питерсбургте оның жерлеуіне ондаған әйелдер келді. Ол күйеуі мен 2 баласынан қалды.