Alfa Romeo 75: 1985-1992 жылдары шығарылған компактты автомобиль

Кіріспе

Компакт executive автомобиль
1985-1992 жылдар аралығындағы компакт executive автомобиль

Alfa Romeo 75 (Type 161, 162B), Солтүстік Америкада Milano деп сатылатын, итальяндық Alfa Romeo автокөлік өндірушісінің 1985 және 1992 жылдар аралығында шығарған компакт executive автокөлігі. Альфа 75 коммерциялық тұрғыдан өте табысты болды: үш жылдың ішінде 236 907 автомобиль өндірілді, ал 1992 жылы өндіріс тоқтағанда шамамен 386 767 автомобиль жасалды. Alfa Romeo 75 – Alfa Romeo компаниясы Fiat компаниясымен сатып алынар алдында шығарылған соңғы модель болды. (Альфа Ромео 164 – дербес әзірленген соңғы модель болды.)

Шолу

75 моделі 1985 жылғы мамыр айында Giulietta-ны алмастыру мақсатымен (олар көптеген бөліктермен ортақ болды) ұсынылды және Альфа компаниясының өндірістің 75 жылдығын мерекелеу үшін аталды. Centro Stile Alfa Romeo бас директоры Эрманно Крессони жасаған кузов, еңкейген алдыңғы бөлігімен, шаршы фараларымен және оған сәйкес решеткасымен (осындай ерекшеліктер Крессони жасаған 33 моделіне де қолданылды) көзге түсетін пішінге ие болды. 1986 жылғы Турин автошоуында 75 моделінің прототипі көрсетілді, ол кейіннен 156 Sportwagon-ның тартымды прототипі болды. Алайда, Fiat компаниясы Альфа Ромео басқаруын қолға алғаннан кейін, бұл нұсқа сатылымға шығарылмады. «75 Turbo Wagon» деп аталған бұл көлік итальяндық кузов жасаушы Rayton Fissore компаниясы 75 Turbo негізінде жасады. 1987 жылғы Женева автошоуында екі нұсқа көрсетілді: бірі – Turbo Wagon, екіншісі – 2.0 литрлік Sportwagon.

Қозғалтқыштар

Модель Қозғалтқыш орналасуы Көлемі Отын жүйесі/Ауа беру Қуаты Айналым моменты Ескерту Бастау, мамыр 19851.6 LI41,570 см³Карбюратор/NA 5,800 айн/мин 4,000 айн/мин 1.8 LI41,779 см³Карбюратор/NA 5,300 айн/мин 4,000 айн/мин 2.0 LI41,962 см³Карбюратор/NA 5,400 айн/мин 4,000 айн/мин 2.0 L TDI41,995 см³Турбодизель 4,300 айн/мин 2,300 айн/мин Тек сол жақ рульді нарықтарда қол жетімді.2.5 LV62,492 см³Отын инжекциясы/NA 5,600 айн/мин 3,200 айн/мин 19861.8 L TurboI41,779 см³Отын инжекциясы/Турбокомпрессор 5,800 айн/мин 2,600 айн/мин 19871.8 L Turbo EVOLUZIONEI41,762 см³Отын инжекциясы/Турбокомпрессор 5,800 айн/мин 2,600 айн/мин 2.0 L TSI41,962 см³Отын инжекциясы/NA 5,800 айн/мин 4,000 айн/мин Twin Spark. Алдыңғы 2.0 L қозғалтқышқа FI қосылды.3.0 LV62,959 см³Отын инжекциясы/NA 5,800 айн/мин 3,000 айн/мин Тек Milano Quadrifoglio Verde (Солтүстік Америка нарығы) үшін қол жетімді. 19881.6 L CatalyticI41,570 см³Отын инжекциясы/NA 6,000 айн/мин 4,000 айн/мин 1.8 L i.e. I41,779 см³Отын инжекциясы/NA 5,500 айн/мин 4,000 айн/мин Алдыңғы 1.8 L қозғалтқышына FI қосылды.2.4 L TDI42,393 см³Турбодизель 4,200 айн/мин 2,400 айн/мин 3.0 L V6 America CatalyticV62,959 см³Отын инжекциясы/NA 5,800 айн/мин 3,000 айн/мин Тек Еуропа нарығында қол жетімді. 19901.6 L i.e. I41,570 см³Отын инжекциясы/NA 6,000 айн/мин 4,000 айн/мин 1.8 L Turbo Quadrifoglio VerdeI41,779 см³Отын инжекциясы/Турбокомпрессор 5,800 айн/мин 2,600 айн/мин 2.0 L TS CatalyticI41,962 см³Отын инжекциясы/NA 5,800 айн/мин 4,000 айн/мин Twin Spark. Алдыңғы 2.0 L қозғалтқышын алмастырды.3.0 L V6 QV62,959 см³Отын инжекциясы/NA 5,800 айн/мин 3,000 айн/мин Алдыңғы 3.0 L қозғалтқышын алмастырып, 164 модельдегі бұл қозғалтқышқа бұрынғы L Jetronic емес, Motronic отын инжекциясы орнатылды. Бұл модель "Potenziata" деп аталды.

Автоспорт

Alfa Romeo және оның жарыс бөлімі Alfa Corse 1987 жылғы маусымда Әлемдік туристік автомобиль чемпионатында 75 Turbo Group A тобында жарысты. Алты ресми қатысушы болды: екеуі тікелей Alfa Corse, екеуі Brixia Corse, біреуі Albatech және біреуі швед командасы Q Racing жүргізді. Команда жүргізушілерінің арасында Никола Ларини, Габриэль Таркини, Алессандро Наннини, Жак Лаффит және Марио Андретти сияқты Формула-1 ардагерлері, сондай-ақ Әлемдік спорттық автомобильдер чемпионы Жан Луи Шлессер болды. 2-сыныптағы автомобильдің қуаты (шамамен) жаңа және жарысқа бағытталған BMW M3 машинасымен шайқасуға жететіндей болды. Дегенмен, Alfa WTCC-де көп табысқа жете алмады, ал маусым саяси тартысқа ұшырағандықтан, Alfa Romeo командасының басшысы Чезаре Фиорио команданы шетелдегі жарыстарға қатысудан бұрын қайтарды. Австралиялық жүргізуші Колин Бонд, 1975 жылғы Австралияның туристік автомобильдер чемпионатының және 1969 жылғы Харди Фердо 500 жарысының жеңімпазы, 1984 жылдан бері GTV6 машинасымен жарысқа қатысып келді. 1987 жылы ол GTV6 машинасының орнына Caltex демеушілігімен Alfa 75 машинасымен Австралияның туристік автомобильдер чемпионатында өнер көрсетті. Бондтың жаңа 75 машинасы итальяндық Luigi командасымен құрастырылды, бірақ Бонд қозғалтқыштың уәделенген қуаттан кем екенін анықтады. Бұл оны чемпионатта 9-шы орынға тастады, ал команданың қозғалтқыш құрастырушысы, Мельбурн қаласындағы Alfa сарапшысы Джо Бенинка жоғалған қуатты қайтаруға тырысты. Соңында, машинаны оң рульдікке айналдыру арқылы, рульдік механизмға кедерлес келмейтіндей эгзостық жүйе құрылды. Бонд маусым соңындағы төзімділік жарыстарында, соның ішінде WTCC-нің Батерст жарысында да өнер көрсетті. Бонд 21-ші орынға іліккеннен кейін, оның серігі Лусио Чезарио жарыстың 34-ші айналымында таудың жоғасында апатқа ұшырап, 75 машинасының алдыңғы бөлігін қиратты, нәтижесінде машина WTCC-нің Кальдер Парк және Веллингтон жарыстарынан шығарылды. Автомобиль Аделаидадағы Австралия Гран-приінің қосымша жарыстарына қатысу үшін уақытында жөнделді, онда Бонд екінші орыннан старт алып, машинаның «төменгі жақтағы» өмірінде 5-ші орынды иеленді. Бонд Австралияда 75 машинасына адал болды, бірақ 1988 жылдан бастап жеңіске қайта оралу үшін Ford Sierra RS500 машинасына ауысты. Джанфранко Бранкателли 1988 жылы Alfa 75 Turbo машинасымен ITC сериясын жеңіп алды, ал Джорджио Франсия 1991 жылы ITC жарысында екінші орынды иеленді. 1988 жылғы 9-шы Giro d'Italia automobilistico жарысын Мики Биазион, Тициано Сивьеро және Риккардо Патрезе командасы 75 Turbo Evoluzione IMSA машинасымен жеңіп алды. 75 Turbo Evoluzione IMSA машинасы 1989 жылғы 10-шы Giro d'Italia automobilistico жарысын да жеңіп алды. Британдық Alfa Romeo дилерлік командасы 1986-87 жылғы маусымдарда Роб Кирби және Джон Дули жүргізушілерімен екі машинаны пайдаланды. B класында жарысқан команда 75 машинасының V6 нұсқасымен, сондай-ақ олардың ескі GTV6 машинасымен бірге жарысқа қатысты, кейін 75 турбо машинасына жаңартылды. Олар Ford Escort RS турбо машиналарымен шайқаса алды, бірақ Франк Ситнердің BMW M3 машинасы пайда болғаннан кейін бәсекеге қабілетті болмады.

Alfa Romeo and its racing department Alfa Corse raced the 75 Turbo Group A in the World Touring Car Championship in the 1987 season. There were six official entries, two were run directly by Alfa Corse, two by Brixia Corse, one by Albatech, and one by the Swedish team Q Racing. Team drivers included Formula One veterans such as Nicola Larini, Gabriele Tarquini, Alessandro Nannini, Jacques Laffite, and Mario Andretti as well as World Sportscar champion Jean Louis Schlesser. The Class 2 car had enough power (approximately ) to be on par with the new and more track focused BMW M3. However, Alfa had very little success in the WTCC and with the whole season descending into a political farce, Alfa Romeo team boss Cesare Fiorio withdrew the team before the overseas races. Australian driver Colin Bond, winner of the 1975 Australian Touring Car Championship and 1969 Hardie Ferodo 500, had been racing the GTV6 since 1984. Remaining loyal to Alfa Romeo, he ran a Caltex sponsored Alfa 75 in the 1987 Australian Touring Car Championship, replacing the GTV6. Bond's new 75 was built by the Italian Luigi team, but Bond found that the engine produced about rather than the promised This saw him finish in a distant 9th place in the championship while the team's engine builder, Melbourne based Alfa expert tuner Joe Beninca, tried to reclaim the lost This was finally achieved by converting the car to right hand drive, allowing for an exhaust system that did not wind around the steering rack. Bond also drove the end of season endurance races including the Bathurst race of the WTCC. After Bond qualified in 21st, co driver Lucio Cesario destroyed the front of the 75 in a crash at the top of the mountain on lap 34 of the race, forcing the car's withdrawal from the Calder Park and Wellington races of the WTCC. The car was repaired in time for the Australian Grand Prix support races in Adelaide where Bond qualified for a second place start and finished 5th in the car's "down under" swansong. Bond was the only driver to embrace the 75 in Australia but switched to race the all conquering Ford Sierra RS500 starting in 1988 in a bid to return to the winners circle. Gianfranco Brancatelli won the 1988 ITC series with Alfa 75 Turbo and Giorgio Francia placed second in the 1991 ITC. The 9th Giro d'Italia automobilistico in 1988 was won by the team of Miki Biasion, Tiziano Siviero and Riccardo Patrese with a 75 Turbo Evoluzione IMSA. A 75 Turbo Evoluzione IMSA also won the 10th Giro d'Italia automobilistico in 1989. The British Alfa Romeo Dealer Team ran a pair of cars in the 1986–87 seasons with drivers Rob Kirby and John Dooley. Racing in Class B, the team started with the V6 version of the 75, alongside their older GTV6, before upgrading to the 75 turbo. They were able to match the pace of the Ford Escort RS turbos but once Frank Sytner's BMW M3 appeared, they were rendered uncompetitive.