Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Капитан Брассбоундтың түрленуі (1900) – Г. Бернард Шоудың пьесасы. Ол Шоудың 1901 жылғы «Пуритандарға арналған үш пьеса» жинағына (Цезарь мен Клеопатра және «Жынның шәкірті» пьесаларымен бірге) енді. Пьесаның алғашқы американдық қойылымы 1907 жылы Эллен Терридің қатысуымен өтті. Пьеса заң, әділдік, кек алу және кешірім арақатынастарын зерттейді.
Captain Brassbound's Conversion (1900) is a play by G. Bernard Shaw. It was published in Shaw's 1901 collection Three Plays for Puritans (together with Caesar and Cleopatra and The Devil's Disciple). The first American production of the play starred Ellen Terry in 1907. The play explores the relationship between the law, justice, revenge and forgiveness.
Сюжет
I АКТ, Могадор, Марокко. Сэр Говард Халлам, судья, және оның қайын сіңлісі, леди Сисили Уэйнфлет, белгілі саяхатшы, Ранкиннің үйінде, пресвитериандық пастор. Ранкин сэр Говардты ескі досы Майлз Халламның інісі ретінде біледі, ол жергілікті әйелге үйленгеннен кейін Бразилияға көшіп кеткен. Сэр Говард Ранкинге ағасының мүлкін жесірінің туыстары заңсыз түрде тартып алғанын, бірақ ол енді оны қайтарып алғанын айтады. Леди Сисили сэр Говардпен бірге Марокконы зерттеуді шешеді. Оларға қарулы күзетшілерді алу ұсынылады. Бұл шараны «Шүкіршілік күні» деп аталатын кемесі бар контрабандист, капитан Брассбоунд ұйымдастыра алады. Брассбоунд келгенде, сэр Говардқа: «Таулы аймақта әділдік соттармен емес, ар-намыс кодекстерімен шешіледі» деп ескертеді. II АКТ, Брассбоундтың басып алған морилік қамалы. Брассбоундтың экипажының итальяндық мүшесі Марцо жанжал кезінде жараланған. Леди Сисили оған көмектеседі, бастапқыда Брассбоундтың наразылығын тудырады, бірақ оны көндіреді. Сэр Говард Брассбоундтың үй иесі емес, түрме бастығы сияқты әрекет ететініне шағымданады; Брассбоунд сэр Говардтың тұтқыны екенін айтады. Брассбоунд өзінің сэр Говардтың қайтыс болған інісі Майлстың ұлы екенін түсіндіреді. Ол сэр Говардты анасының өліміне кінәлайды және заңдық айла-шарғылар арқылы оны мұрасынан айырғандығын айтады. Ол сэр Говардты фанатикалық ислами шеіхке тапсыруды жоспарлап отыр. Ол сэр Говардқа өзінің әділетсіз сот жүйесін басқаратынын, кедейлер мен әлсіздерді жазалайтынын айтады. Енді сэр Говардтың күші жоқ болғандықтан, ол кек алудың әділ жазасын алады. Леди Сисили араласып, Брассбоундқа оның өзінің ар-намыс кодексі айыптайтын заң жүйесінен кем емес екенін дәлелдеуге тырысады. Брассбоунд ойланады және ақырында кек алудан бас тартуға келіседі. Шейх келгенде, сэр Говардты сатып алуға ұсыныс жасайды, бірақ шейх тек бір ғана бағаны қабылдайды – леди Сисилиді. Сисили келіседі, бірақ осы сәтте жергілікті билеуші пайда болады, ол ақшалай мәмілеге байланысты хабардар болады. Ол сэр Говардты босатып, Брассбоундты тұтқындайды. III АКТ, Ранкиннің үйі. Командир Керни Брассбоундтың әрекеттерін зерттеу үшін сот отырысын жүргізеді. Сэр Говард араласа алмайтынын айтады, бірақ леди Сисили оны сапарда болған оқиғалардың бәрін сотқа айтуға көндіреді. Ол командир Керниді Брассбоундтың ешқандай қылмысқа кінәлі емес екеніне сендіру үшін барлық ықпалын қолданады. Керни Брассбоундты босатуға келіседі. Бостандыққа шыққан Брассбоунд леди Сисилиге деген адалдығын білдіреді және оған үйленгісі келетінін айтады. Леди Сисилиді Брассбоунд қатты қызықтырады және оның тартымдылығына бойын бітіруден қорқады. Ол келісуге асыққанда, бір оқ атылған дыбыс естіледі. Бұл Брассбоундтың экипажының кемесі келуге дайын екенін хабарлайтын белгісі. Ол дереу кетеді, леди Сисилиді «Қандай қашқындық!» деп айтуға қалдырады.
ACT I, Mogador, Morocco. Sir Howard Hallam, a judge, and his sister in law, Lady Cicely Waynflete, a well known explorer, are at the home of Rankin, a Presbyterian minister. Rankin knows Sir Howard as the brother of an old friend, Miles Hallam, who moved to Brazil after marrying a local woman. Sir Howard tells Rankin that his brother's property was illicitly seized after his death by his widow's family, but Sir Howard has now recovered it. Lady Cicely decides to explore Morocco with Sir Howard. They are advised to take an armed escort. This can be organised by Captain Brassbound, a smuggler who owns a ship called Thanksgiving. When Brassbound arrives, he warns Sir Howard that in the mountain country justice is ruled by codes of honour, not law courts. ACT II, A Moorish castle occupied by Brassbound. Marzo, an Italian member of Brassbound's crew, has been wounded in a feud. Lady Cicely is tending to him, initially to Brassbound's irritation, but she wins him over. Sir Howard complains that Brassbound is behaving more like a jailer than a host; Brassbound says that Sir Howard is his prisoner. Brassbound explains that he is the son of Sir Howard's deceased brother, Miles. He blames Sir Howard for the death of his mother and for tricking him out of his inheritance by legal technicalities. He intends to hand over Sir Howard to a fanatical Islamist Sheik. He tells Sir Howard that he presides over an unfair justice system that punishes the poor and weak. Now that Sir Howard is powerless he will receive the justice of revenge. Lady Cicely intercedes and argues with Brassbound that his own code of honour is at least as brutal as the legal system he condemns. Brassbound wavers, and eventually agrees to give up revenge. When the Sheik arrives he offers to buy back Sir Howard, but the Sheik will only accept one price – Lady Cicely. Cicely agrees, but at this point the local ruler appears, having learned of the transaction. He frees Sir Howard and arrests Brassbound. ACT III, Rankin's house. Commander Kearney is to preside over a court of inquiry into Brassbound's actions. Sir Howard says he cannot interfere, but Lady Cicely persuades him to let her tell the court all that happened on the trip. She uses all her powers of persuasion to convince Commander Kearney that Brassbound is innocent of any crime. Kearney agrees to release Brassbound. The liberated Brassbound declares his devotion to Lady Cicely, and says he wishes to marry her. Lady Cicely is powerfully drawn to Brassbound, and fears that she may succumb to his charisma. As she is about to agree, a gunshot is heard. It is the signal from Brassbound's crew that his ship is ready to depart. He leaves immediately, leaving Lady Cicely to say "What an escape!"
1953 жылғы тележүргізу
Бұл пьеса 1953 жылы британдық телевидение үшін бейімделді.