Кіріспе

Австрияның Карл Людвиг еркiгерiнiң ұлы (1865–1996)

Австрияның Карл Франц Иосиф Карл Людвиг Мария еркiгерi (21 сәуiр 1865 – 1 қараша 1906) – Австрияның Карл Людвиг еркiгерiнiң (Австрия императоры Франц Иосиф I-нiң iнiсi) және оның екінші әйелi, Бурбон Екi Сицилиялық Мария Аннуциатта ханшайымының екінші ұлы болды. Ол Австрияның соңғы императоры Карл I-нiң әкесi едi.

Мұрагерлер

Отто Австрияның эркігері Карл Людвиг пен оның әйелі, Бурбонның Мария Аннуциатасының ұлы болды. Оттоның әкесі Карл Людвиг, Австрия императоры Франц Иосиф I-нің кіші інісі болды; ал Карл Людвиг 1889 жылы кузені, мұрагерлік принц Рудольф өзіне-өзі қол жұмсағанда, Австро-Мажарстан тағына мұрагер атанды. Бір газет есебінде Карл Людвиг сол жылы (1889) тұңғыш ұлы Франц Фердинандтың пайдасына таққа ие болу құқығынан бас тартқаны айтылғанмен, бұл хабардың растығы әлі даулы. Карл Людвиг 1896 жылдың мамыр айында қайтыс болғаннан кейін, Оттоның ағасы Франц Фердинанд Австро-Мажарстан тағының нақты мұрагері болды. Әкесі қайтыс болған кезде Франц Фердинанд туберкулезбен ауырып жатқандықтан, ол құқықтарынан бас тартады деген болжамдар тарады, бұл жағдайда оның інісі Отто мұрагер атанбақ еді. Бірақ бұл болған жоқ, және Отто ешқашан таққа бірінші болып кезегі келген жоқ. 1914 жылы Франц Фердинандты Сараевода серб ұлтшыл террорисі Гаврило Принцип өлтірді, содан кейін Оттоның ұлы Карл мұрагер атанды. Карл екі жылдан кейін таққа отырды.

Жастық шақ

Оттоның анасы ол алты жасқа толғанда қайтыс болды. Отто мен оның үлкен ағасы Франц Фердинандты Дегенфельд бароны Альфред Людвиг тәрбиеледі. Отто оқуға қызығушылық танытпады және мұғалімдерін жиі әзілге салды. Дегенмен, мұғалімдер оның ресми емес, ашушаң ағасынан гөрі көңілді Оттоны көбірек ұнатар еді. Ол сондай-ақ әкесінің сүйіктісі болды, бұл оның ағасымен қарым-қатынастың қиынға соғуына себеп болды. Оттоның бекерге жүргені белгілі болды, ол жиі дау-жанжалға түсетін. Бірде ол Сахер қонақ үйінің жеке асханасынан жалаңаш секіріп, қонаққа келген британдық әйелдің алдында болғаны белгілі болды. Ол сондай-ақ сол қонақ үйдің дәлізінде, әйелдер бөлмесіне кіруге асығып, тек қылышын ғана кигенін айтатын кең таралған оқиғамен де есте қалды. Ол бірте-бірте императорлық сарайдан шеттетіліп, ақырында тіпті әйелі де одан суық қарым-қатынас жасады.

Өлім

1900 жылы ол сифилис жұқтырды. Бұл оның өмірінің соңғы екі жылында қиналысқа толы ауырсынуға себеп болды. Ол қоғамдық өмірден шеттеді және бір жыл Мысырда өткізді, онда уақытша жеңілдік тапты. Ол Австрияға оралып, қайтадан ауырып қалды. Өмірінің соңғы айларында ол Вена қаласының Вэринг ауданындағы виллада тұрды. Бетінің деформациясы салдарынан мұрнын резеңке протезбен алмастыруға мәжбүр болды.

Құрметтер

Төменгі Австриядағы Ракс үстіртісіндегі Эрцгерцог Отто қонақ үйі оның құрметіне аталған.