Биметалдық инвестициялық компания ісі және теңдік тақтасы: Конституциялық процестің шектері
Bi-Metallic Investment Co. v. State Board of Equalization
Bi Metallic Investment Co. ісі: АҚШ Жоғарғы Сотының 1915 жылғы шешімі. Әкімшілік актілерде процестік құқықтар, жалпы ережелерде – жоқ. Салық салу, конституциялық құқықтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Bi Metallic Investment Co. v. State Board of Equalization, 239 U. S. 441 (1915) – АҚШ Жоғарғы Сотының ісі, онда тең процестік құқықтар тек қана әкімшілік әрекеттерге қолданылады, онда аз адамдар қатысады және олар әрбір жеке жағдайда заңмен ерекше әсерге ұшырайды. Керісінше, көптеген адамдарға жеке жағдайлардың мән-жайларын ескермейтін ережелерді қабылдау немесе заң шығару сияқты әрекеттер тең процестік құқықтарды қозғамайды. Бұл АҚШ әкімшілік құқығындағы маңызды іс.
Bi Metallic Investment Co. v. State Board of Equalization, 239 U. S. 441 (1915), was a United States Supreme Court case which held that due process protections attach only to administrative activities in which a small number of people are concerned, who are exceptionally affected by the act, in each case upon individual grounds. By contrast, rule making or quasi legislative activities that affect a large number of people without regard to the facts of individual cases do not implicate due process protections. It is an important case in United States administrative law.
Фактілер мен іс жүргізу тәртібі
Колорадо штатының теңестіру жөніндегі мемлекеттік кеңесі және Колорадо салық комиссиясы Денвердегі барлық салық салынатын мүліктің бағасын қырық пайызға арттыруға қаулы шығарды. Арыз беруші компания, 14-ші түзетуді бұза отырып, оның мүлкіне салық салынғанда, өз пікірін білдіру мүмкіндігінен айырылғанын және осының нәтижесінде конституциялық құқықтары бұзылғанын мәлімдеп, сотқа шағым түсірді. Колорадо Жоғарғы соты бұл шағымды қабылдаудан бас тартуды бұйырды.
The State Board of Equalization of the state of Colorado and the Colorado Tax Commission ordered that the valuation of all taxable property in Denver be increased by forty percent. Plaintiff company brought suit alleging that it had been deprived of its due process protections because a tax had been levied against its property without it being afforded an opportunity to be heard, in violation of the 14th Amendment. The Colorado Supreme Court ordered that the suit be dismissed.
Орындау және шешім
Он төртінші түзетудегі Әділ сот процесі туралы ережеде үкіметтің, ешбір адамды алдын ала хабарламастан және өз пікірін білдіруге мүмкіндік бермей, өмірден, бостандықтан немесе мүліктен айыруға болмайтыны айтылған. Егер мемлекеттік ереже көптеген адамдарға қатысты болса, Конституция оның қабылдануын қолдауға немесе қарсылық білдіруге ниетті әрбір адамға тікелей тыңдау мүмкіндігін беруді талап етпейді. Мұндай жағдайларда, әсер еткен барлық жеке тұлғаларға бұйрықты қолдауға немесе оған қарсы шығуға тікелей мүмкіндік беру іс жүзінде мүмкін емес. Сондықтан, Конституция сайлаушылар ретінде салық төлеушілердің осы бұйрыққа жауапты тұлғаларға тікелей немесе жанама түрде билік жүргізуімен қанағаттанады. Осыған сәйкес, штаттың жоғарғы сотының бұл шағымды қабылдамау туралы шешімі күшінде қалдырылуы керек.
The Due Process clause of the Fourteenth Amendment provides that the government may not deprive an individual of life, liberty, or property without notice and an opportunity to be heard. Where an agency rule will apply to a vast number of people, the Constitution does not require that each be given an opportunity to be heard directly for the purpose of arguing in favor of or against its adoption. In cases such as this, it would be impractical to allow all individuals affected to offer a direct voice in support of or in opposition to an order. Thus, the Constitution is satisfied by the fact that, as voters, the taxpayers exercise power, remote or direct, over those responsible for the order. Accordingly, the judgment of the state supreme court dismissing this suit must be affirmed.
Талдау
Сот бұл істі 1908 жылғы Лондон мен Денвер қаласына қарсы істен ажыратады, онда Сот жеке салық төлеушілердің жекелеген игілік салығы салынар алдында тыңдауға құқығы бар деп шешкен. Екі іс арасындағы көзге көрінетін қайшылықты судья Холмс Лондон ісінде "әрбір жағдайда жекелеген негіздермен ерекше зардап шеккен адамдардың саны салыстырмалы түрде аз болды" деген байқауымен түсіндіреді. Ал, бұл жағдайда Денвердегі салық төлеушілер тең дәрежеде және көптеп зардап шегеді, ал олардың барлығына жеке тыңдау өткізу үкімет үшін іс жүзінде мүмкін емес кедергі келтірер еді. Оның орнына, "олардың құқықтары күрделі қоғамда ғана қорғалуы мүмкін жолмен қорғалады, яғни ереже жасайтындарға тікелей немесе қашықтықтан әсер ету арқылы". Басқаша айтқанда, он төртінші түзету бұзылмаған, себебі Денвердің салық төлеушілері ұйымдасу және дауыс беру құқығын сақтап қалды.
The Court distinguishes this case from Londoner v. City and County of Denver, a 1908 case in which the Court held that individual taxpayers had a right to a hearing before an individualized benefits tax was assessed. The apparent conflict between the two cases is explained by Justice Holmes's observation that in Londoner, "a relatively small number of persons was concerned, who were exceptionally affected, in each case upon individual grounds " In contrast, here the taxpayers in Denver are affected equally, and in large numbers, and it would be an impractical impediment to government to afford all of them individual hearings. Instead, "their rights are protected in the only way that they can be in a complex society, by their power, immediate or remote, over those who make the rule." In other words, there was no violation of the Fourteenth Amendment because the taxpayers of Denver retained the right to organize and vote.