Кіріспе

Монаконың негізгі заңы – Монако революциясынан кейін 1911 жылы алғаш рет қабылданған және 17 желтоқсан 1962 жылы Принц Рейньер III кеңінен өзгерткен Монако Конституциясы, үкіметтің үш тармағын, соның ішінде бірнеше әкімшілік кеңселер мен бірқатар кеңестерді көрсетеді. Бұл кеңестер принцпен бірге кеңес беру және заң шығару билігін бөліседі. Конституция Монрегаск тәжін мұраға алу тәртібін де анықтайды; бұл бөлімі 2 сәуір 2002 жылы өзгертілді. Сөз саны бойынша ол қазіргі күшіндегі әлемдегі ең қысқа конституция болып табылады.

Атқарушы билік

Принц ең жоғары атқару билігін сақтайды, бірақ княздықтың үкімет басшысы – алты мүшеден тұратын Үкімет кеңесінің төрағасы, ол князьға кеңес беруге көмектеседі және заңдарды орындауға жауапты. Княздықтың жергілікті істері (яғни Монако Виль, Ла Кондамин, Монте-Карло және Фонтвейльдің төрт ауданының басқарылуы) он бес сайланған мүшеден құралған және мэр басқаратын Коммуналдық кеңеспен жүзеге асырылады.

Заң шығарушы билік

1962 жылғы Конституция бойынша, князь өкілетін бірпалаталы Ұлттық Кеңеспен, Князьдіктің заң шығару органымен бөліседі. Кеңес князьден тәуелсіз және оның пікіріне қарсы әрекет ете алады, алайда, ұсынылған заңдарды бекіту үшін оның қол қоюы міндетті.

Сот тармағы

Сот билігі ханзадаға жүктеледі, ол сот процедураларын әртүрлі соттарға жүктемелейді, олар оның атынан әділет таратады. Судьялардың тәуелсіздігі конституциямен кепілдендіріледі. Монаконың Жоғарғы соты ханзаданың Ұлттық кеңес және басқа да мемлекеттік органдар ұсынған кандидатуралар негізінде тағайындаған бес төраға және екі көмекші судьядан құралады. Жоғарғы сот сот апелляциялары бойынша жоғары инстанция болып табылады және қажет болған жағдайда конституцияны түсіндіреді. Монаконың құқықтық жүйесі Францияның жүйесімен тығыз байланысты және Наполеон кодексі үлгісінде құрылған.