Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік әскери қолбасшы және мемлекет қайраткері граф Павел Александрович Строганов (Граф Павел Александрович Строганов; 18 маусым 1774 – 22 маусым 1817) – Ресейдің әскери қолбасшысы және мемлекет қайраткері, генерал-лейтенант, Александр I-нің генерал-адъютанты. Ол Александр I-нің үкімет реформасының жобасын жасаған құпия комитетте қатысты.
Russian military commander and statesman
Count Pavel Alexandrovich Stroganov (Граф Павел Александрович Строганов; 18 June 1774 – 22 June 1817) was a Russian military commander and statesman, Lieutenant General, Adjutant General to Alexander I of Russia. He took part in the Privy Committee that outlined Government reform of Alexander I.
Ерте өмір
Граф Строганов 1774 жылдың 18 маусымында Парижде дүниеге келді және отбасында "Попо" деп аталды. Ол Александр Сергеевич Строгановтың және оның екінші әйелі, ханшайым Екатерина Петровна Трубецкаяның (князь Петр Никитич Трубецкойдың қызы) ұлы еді. Оның крест әкесі Ресей императоры Павел I, ал балалық шағындағы досы – болашақ император Александр I болды. Оның әкесі – Киелі Рим империясының графы, кейін Ресей империясының графы атанды. 1811 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, жалғыз ұлы Павел әкесінің барлық мүлігін мұраға алды. Ол дүниеге келген кезде ата-анасы 1769 жылы үйленгеннен кейін көшіп келген Людовик XVI мен Мария Антуанетта сарайында Парижде тұрды. Парижде оны 1774 жылдан бері Парижде тұрып, математика сабақтары беріп күн көріп жүрген Гилберт Ромм оқытты. Францияда он жыл тұрғаннан кейін Строгановтың ата-анасы 1779 жылдың басында Санкт-Петербургке оралды. Бірақ көп ұзамай олар ажырасып, анасы Братцево имелігіне көшіп, императрица Екатерина Ұлының бұрынғы жақыны Иван Римский-Корсаковпен бірге тұруға көшті. Павелге бұл қарым-қатынасты жасыру үшін әкесі оны ұстазы Гилберт Ромммен бірге Ресей және шетелде бірнеше жылдық сапарға жіберді.
Count Stroganov was born on 18 June 1774 in Paris, and was called "Popo" in his family. He was a son of Alexander Sergeyevich Stroganov and, his second wife, Princess Ekaterina Petrovna Trubetskaya (daughter of Prince Peter Nikitich Trubetskoy). His godfather was the Russian Emperor Paul I, and his childhood friend was the future Tsar Alexander I. His father was a Count of the Holy Roman Empire, who later became a Count of the Russian Empire. After his father's death in 1811, Pavel, as the only son, inherited his father's entire fortune. At the time of his birth, his parents were living in Paris at the court of Louis XVI and Marie Antoinette, where they had moved following their 1769 marriage. In Paris, he was educated by Gilbert Romme, who had lived in Paris since 1774 and earned his living by teaching mathematics. After a ten year stay in France, Stroganov's parents returned to St. Petersburg in the beginning of 1779. Shortly thereafter, they separated and his mother relocated to her Brattsevo Estate and took up with Ivan Rimsky Korsakov, a former lover of Empress Catherine the Great. In order to hide the relationship from Pavel, his father sent him on a years long journey, both in Russia and abroad, with his tutor, Gilbert Romme.
Мансап
1779 жылы жас Строганов өмір сақшылары атты полкінің корнеті ретінде әскери қызметке алынды және 1786 жылы Преображенский өмір сақшылары полкінің екінші лейтенанты шеніне ие болды. Ол кезде Строганов князь Григорий Александрович Потемкиннің басшылығында қызмет етіп, білімін толықтыру үшін Ресейден кетуге рұқсат алды. 1786 жылдан 1789 жылға дейін олар Еуропаны аралап, Швейцария, Италия, Австрия, Пруссия және Франция сияқты көптеген еуропалық елдерді көрді. Бірінші кезекте Роммнің туған қаласы Риомға сапар шекті, ал 1787 жылдан бастап Женева университетінде ботаниканы оқыды. Кейіннен Строганов теология, химия және физика салаларын зерттеді. Одан бөлек, ол неміс тілін жетілдіріп, түрлі спорт түрлерімен айналысты, оның ішінде фехтование мен атпен жүру ерекше көзге түсті. Бос уақытында тауларға саяхат жасап, әуесқой ғалым ретінде минералогиямен шұғылданды. 1788 жылдың мамыр айының соңында Ромме мен граф Строганов Швейцариядан шығып, алдымен Ромме анасының Оверньдегі үйіне көшіп, содан кейін Крузо мен Лион қалаларын аралап, Француз революциясының басталып келе жатқан Париж қаласына келді. Павел әкесіне олардың Парижге генерал-штабтың болашақ отырысына байланысты барғанын хабарлады. 1790 жылдың 16 шілдесінде Ромме Строгановтың әкесінен 1790 жылдың 20 маусымында жазылған, Парижден кетуді талап ететін хат алды. Кетуге үлкермес бұрын, олар Павелді Якобиндер клубына (азамат Очер деген атпен; Ромме үш жылдан кейін, 1793 жылы қосылды) тіркеуге тырысты. 1790 жылдың 10 тамызында Павел мен Роммеге Риомға бару үшін паспорттар берілді, содан кейін Жимоға көшіп, Ромме сайлауға дайындала бастады. 1790 жылдың қараша айында оның туысы Николай Новосильцев Павелді алып кету үшін Францияға келді, мүмкін, революционер Тэройн де Мерикортпен байланысы болғандықтан (оны австриялық үкімет тұтқындаған еді), және олар 1790 жылдың желтоқсанында Ресейге қайтып кетті.
In 1779, the young Stroganov was enlisted for military service as a cornet of the Horse Regiment of the Life Guards and he received the rank of Second lieutenant of the Preobrazhensky Life Guards Regiment in 1786. At the time, Stroganov was serving under Prince Grigory Alexandrovich Potemkin, who gave him permission to leave Russia to complete his education. From 1786 to 1789, they traveled all over Europe, visiting many European countries such as Switzerland, Italy, Austria, Prussia and France. He initially visited Riom, Romme's hometown, and from 1787 he began to study botany at the University of Geneva. Later, Stroganov took up the study of theology, as well as chemistry and physics. In addition, he practiced his German and took up various sports, most notably fencing and horseback riding. In his free time, he made trips to the mountains and was engaged in amateur mineralogy. At the end of May 1788, Romme and Count Stroganov left Switzerland, moving first to a house owned by Romme's mother in Auvergne, before visiting Creusot and Lyon, and moving to Paris, where the French Revolution was just flaring up. Pavel wrote to his father that they had gone to Paris in connection with the forthcoming convocation of the Estates General. On 16 July 1790, Romme received a letter from Stroganov's father dated 20 June 1790 demanding he leave Paris. Before leaving, they managed to enroll Pavel in the Jacobin Club (under the name citizen Ocher; Romme joined three years later in 1793). On 10 August 1790, Pavel and Romme were issued passports to travel to Riom, before moving to Zhimo where Romme began to prepare for the elections. In November 1790, his cousin Nikolay Novosiltsev arrived in France to retrieve Pavel, likely because of his connection with the revolutionary Théroigne de Mericourt (who had been arrested by the Austrian government), and the two left for Russia in December 1790.
Саяси мансап
Ресейге оралғаннан кейін, жас граф Строгановқа Санкт-Петербургке қайтуға тыйым салынғандықтан, анасы тұратын Мәскеу маңындағы Братцево имелігінде қоныстануға кеңес берілді. Осы кезеңде Строганов Преображенский полкінің құрамында болды және 1791 жылы лейтенант шеніне ие болды. 1792 жылы ол Палата жаршысы (Камер-юнкер) болды. 1795 жылы Строганов балалық шағынан бергі досы, болашақ император Александр I-мен байланысын жаңартты, ол өзінің «француз революциясының ынталы жақтасы» екенін және «якобин» санайтынын айтты. Строганов мұндай ұлы князьдің пікірлеріне алаңдады, граф Александрдың «қауіпті жаңылыстар» құрбаны болғанын ойлады және Александрды асығыс әрекеттерден бірлесіп сақтау үшін туысы Новосильцевке жүгінді. 1801 жылғы наурызда император Павел I-нің қазасынан және Александрдың таққа отыруынан кейін граф Строганов жаңа императордың сүйікті адамына айналды. Сол жылдың шілде айында ол императорға елдегі реформалар жоспарын баяндайтын Құпия комитет құру туралы идеясын ұсынды. Комитет негізін қалаушы және мүшесі ретінде ол князь Виктор Кочубей және князь Адам Ежи Чарторыски кіретін үштік биліктің (триумвират) басында тұрды. Бұған қоса, ол Ресейде крепостнойлықты жоюды қолдады. 1798 жылы ол Чемберлен қызметіне тағайындалды. 1802 жылдан 1807 жылға дейін ол бір уақытта Құпия кеңесші, сенатор, Сыртқы істер министрінің орынбасары және Ішкі істер министрінің көмекшісі болып қызмет етті. 1806 жылы Александр оны Лондонға дипломатиялық миссия басшысы және уәкілдік етуші (Chargé d'affaires) етіп тағайындады. 1807 жылғы наурызда Сыртқы істер министрінің орынбасары және сенатор лауазымынан қанағаттанды, бірақ император Александрдың кеңесшісі ретінде маңызды рөл атқаруын жалғастырды, ол дипломатия және әскери мәселелер бойынша оның кеңесін іздеуді тоқтатпады.
Upon his return to Russia, the young Count Stroganov was advised to settle in the Brattsevo estate near Moscow, where his mother lived, as he was forbidden to return to St. Petersburg. During this time, Stroganov was a member of the Preobrazhensky Regiment and by 1791 he was a lieutenant. By 1792, he was a Chamber Junker. In 1795, Stroganov resumed communication with his childhood friend, Tsarevich Alexander, the future Emperor Alexander I, who told him that he was "an enthusiastic admirer of the French Revolution" and also considered himself a "Jacobin". Stroganov was alarmed by such sentiments of the Grand Duke, the count considered that Alexander was in the grip of "dangerous delusions" and turned to his cousin Novosiltsev to jointly protect Alexander from rash actions. After the assassination of the Emperor Paul I in March 1801, and the accession of Alexander to the throne, Count Stroganov became a favorite of the new Emperor. In July of the same year, he presented the Emperor with his idea for the creation of a Privy Committee, that outlined plans for reforms in the country. As founder and member of the Committee, he was at the head of the triumvirate which included Prince Viktor Kochubey and Prince Adam Jerzy Czartoryski. In addition, he was a supporter of the abolition of serfdom in Russia. In 1798, he was promoted to Chamberlain. From 1802 to 1807, he concurrently served as Privy Councillor, Senator, Vice Minister of Foreign Affairs, and Assistant Minister of the Internal Affairs. In 1806, Alexander appointed him Chargé d'affaires and head of a diplomatic mission to London. He resigned his position as Vice Minister of Foreign Affairs and his position of Senator in March 1807, but continued to play an important role as advisor to Emperor Alexander, who continued to seek his advice on diplomacy and military affairs.
Әскери мансап
Граф Строганов Император Александрмен бірге үшінші коалиция құрамында Наполеонға қарсы жорыққа қатысты және 1805 жылғы Аустерлиц шайқасына қатысқан. Бұл шайқаста француздар жеңіске жетті, ал Пресбург шарты үшінші коалицияның тиімді түрде тарауына, Киелі Рим империясының тарауына және Рейн конфедерациясының құрылуына әкеп соқты. 1809 жылдан 1811 жылға дейін ол Дунай армиясында қызмет етті, Ресей мен Осман империясы арасындағы қақтығыс кезінде түріктермен көптеген шайқастарға қатысты. 1845 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін, олардың үлкен қызы Наталья Павловна Пермь билігін мұраға алды және осы билікті басқару үшін күйеуі Сергей Григорьевич Строгановқа сенімхат берді. Тағы бір қызы Аделаида Павловна үшін Марино иелігі негізінде мажорат құрылды, ол Голицын отбасына өтті. Олардың бес баласы болды: бір ұл және төрт қыз: Александр Павлович Строганов (1794–1814), Алтыншы коалиция соғысы кезінде Кранн шайқасында қаза тапты. Наталья Павловна Строганова (1796–1872), Строгановтардың мүлігінің жалғыз мұрагері; ол 1818 жылы туысы граф Сергей Григорьевич Строгановқа (1794–1882) үйленді. Аделаида Павловна Строганова (1799–1882), 1845 жылы анасынан Марино иелігін мұраға алды; ол 1821 жылы князь Василий Сергеевич Голицынға (1794–1836) үйленді. Елизавета Павловна Строганова (1802–1863), князь Иван Дмитриевич Салтыковқа (1797–1832) үйленді. Ольга Павловна Строганова (1808–1837), граф Павел Карлович Ферсенге (1800–1884) үйленді.
Count Stroganov accompanied Emperor Alexander in the campaign against Napoleon as part of the Third Coalition and became a participant in the 1805 Battle of Austerlitz which led to a French victory in which the Treaty of Pressburg precipitated an effective end of the Third Coalition and dissolved the Holy Roman Empire and creation of the Confederation of the Rhine. From 1809 to 1811, he served in the Army of the Danube, participating in many battles with the Turks during the conflict between the Russian and Ottoman Empires. After the death of his widow in 1845, their eldest daughter Natalia Pavlovna inherited the Perm primacy, who issued a power of attorney to her husband Sergei Grigoryevich Stroganov to manage the primacy. For another daughter, Adelaïda Pavlovna, a Majorat was established on the basis of the Maryino Estate, which passed into the Golitsyn family. Together, they had five children, one son and four daughters:
Alexandre Pavlovitch Stroganov (1794–1814), who was killed at the Battle of Craonne during the War of the Sixth Coalition. Natalia Pavlovna Stroganova (1796–1872), sole heir to the Stroganov estates; she married her cousin Count Sergei Grigoryevich Stroganov (1794–1882) in 1818. Adelaïda Pavlovna Stroganova (1799–1882), who inherited Maryino Estate from her mother in 1845; she married Prince Vassili Sergueïevitch Golitsyn (1794–1836) in 1821. Elizaveta Pavlovna Stroganova (1802–1863), who married Prince Ivan Dmitrievitch Saltykov (1797–1832). Olga Pavlovna Stroganova (1808–1837), who married Count Pavel Karlovitch Fersen (1800–1884).