Кіріспе
1969 жылы Франсуа Труфоның түсірген "Миссисипи теңіз қызы" фильмі – Франсуа Труфоның сценарийін жазған және режиссерлік еткен, Жан-Поль Бельмондо мен Катрин Деневтің басты рөлдерде ойнаған 1969 жылғы романтикалық криминалдық драма. Уильям Ирландтың 1947 жылғы "Waltz into Darkness" романының желісімен түсірілген бұл фильмде Реюньон аралында темекі шаруашылығымен айналысатын ер адам хат арқылы танысқан әйелге үйленуге келіседі. Бірақ ол келгенде, суреттегідей болмайды, дегенмен ол оған үйленеді. Оңтүстік Франция мен Реюньон аралында түсірілген "Миссисипи теңіз қызы" 1969 жылы Франциядағы ең табысты фильмдердің 16-сы болды, оны 1 227 657 адам тамашалады. 2001 жылы Майкл Кристофердің режиссерлігімен "Original Sin" деген атпен қайта түсірілді, онда Анджелина Джоли мен Антонио Бандерас ойнады.
Mississippi Mermaid is a 1969 romantic crime drama film written and directed by François Truffaut and starring Jean Paul Belmondo and Catherine Deneuve. Adapted from the 1947 novel Waltz into Darkness by William Irish, the film follows a tobacco planter on the island of Réunion who becomes engaged through correspondence to a woman he does not know. When she arrives, it is not the same woman in the photo, but he marries her anyway. Shot in Southern France and on Réunion, Mississippi Mermaid was the 16th highest grossing film of 1969 in France, with a total of 1,227,657 admissions. It was remade in 2001 as Original Sin, directed by Michael Cristofer and starring Angelina Jolie and Antonio Banderas.
Сюжет
Үнді мұхитындағы Реюньон аралында темекі плантациясының иесі Луи Маэ өзінің болашақ қалыңдығы Джули Руссельді күтеді, оны ешқашан кездестірген емес. Олар француз газетінің жеке мақалалары арқылы танысып, хат алысып жүр. Маскарин қонақ үйінде ол өзінің серіктесі Жардэнмен кездеседі, ол оны сақинаны алуға ертіп барады. Луи Нью-Каледонияның астанасы Нумеядан келіп жатқан "Миссисипи" паролімен келген Джулиді қарсы алу үшін кемежайға барады. Олар кездескенде, ол оның сұлулығына таңғалады және оны тани алмайды, өйткені ол оған жіберген фотосуреттегі әйел емес. Ол көршісінің фотосуреті оның шыншыл екеніне көз жеткізу үшін жібергенін айтады. Ол да бай екенін жасырып, шындықты толықтай айтпағанын мойындайды. Олар тез арада үйленеді, ал оның құрметі оның пікірлері мен хаттарының арасындағы қайшылықтарға назар аударады. Ол Джулиге өзінің банктік шоттарына қолжетімділік береді және оның суретін компаниясы шығаратын темекі пакеттеріне басып шығарады. Джулидің әпкесі Берта Руссельдің ашулы хатын алғаннан кейін, Луи үйге оралғанда, Джулидің 28 миллион франкқа жуық ақшасын алып кеткенін, банктік шоттарын бос қалдырғанын біледі. Көп ұзамай Берта келіп, оның әйелі Джули емес екенін және оның бауырын Миссисипиге отырғанын көргенін айтады. Олар жеке детектив Комоллиді жалдап, қалтагердің ізін табады. Франциядағы Ницца қаласына ұшып бара жатқанда Луи шаршаудан құлап қалады. Ол Clinique Heurtebise санаторийінде сауығып жатқанда, ол Джулидің қалжыңшысын телевизордан көріп, Антибдегі түнгі клубта билейді. Ол қару сатып алып, Антибке барады, онда ол оны өлтіру ниетімен Монорель қонақ үйіндегі бөлмесіне кіреді. Ол Луиге қарсылық білдірмей, қайта оралады. Оның шын аты Марион Вергано екенін түсіндіріп, ол өзінің сұм өткенін, түрмеде болған жылдарын және Миссисипиде бірге болған жүрексіз бандит Ричардпен қарым-қатынасын айтады. Ол Джули Руссельмен кездескенде және оның жақын арада үйленетінін білгенде, Ричард Джулиді өлтіру үшін және Луисті тонау үшін Марионды оның орнына жіберу үшін жоспар құрды. Кейін Ричард оны тонауды орындауға мәжбүрлеп, кейін тастап кетеді. Ол Луиге оны жақсы көретінін айтады, ал Луи оны кешіреді. Олар кабриолет сатып алып, Aix en Provence-ге барады, онда олар үйге көшіп, күндерін аймақты аралап, махаббатқа бөленеді. Олардың бақытын алдамшы ізін іздеп, Экске келген Комолли бұзады. Детективті істен шығаруға пара алмай, Луи оны өлтіріп, шараптар қоймасына көміп қояды. Луи мен Марион Лионға қашады, бірақ ол қашқындар өмірінен қанағаттанбайды және Париждегі сән-салтанатқа толы өмірді аңсайды. Луи қысқа уақытқа Реюньонға оралады және плантацияда өз үлесін серіктесі Жардинге сатады. Қайтып келгенде олардың артынан полиция да келіпті. Олар қайтадан қашуға мәжбүр болады, ақшасының көп бөлігін қалдырады. Олар тауға қарай беттеп, ондағы бір үйді тауып алады. Олар Швейцарияға өтуді үміттенеді, бірақ Марион қашудағы өмірінен бақытты емес. Луи ауруы көбейе түседі және құлап қалуға жақындағаннан кейін, Марион оның кофесін уландырған деп күдіктенді. Ол қашып құтылуға тырысады, бірақ Марион оны қайтарып алады. Ол оған тағы бір стакан кофе құйып бергенде, ол оның жоспарын білетінін, тағдырын өкінбей қабылдап, оған деген сүйіспеншілігін білдіреді. Өз әрекетіне ұялған Марион Луидің қолындағы стаканы құлатып, оны түзетуге ант береді. Ол ешбір әйелдің осындай сүйіспеншілікке лайық емес екенін мойындайды, бірақ оны өзі де сүйетінін және олар әлі де бірге кетуге болатынын айтады. Марион оның қолына құшақтап жылап: "Мен махаббаттың не екенін үйреніп жатырмын, Луи. Бұл ауыр" деп жазған. Луи күшін қалпына келтіргеннен кейін олар қарлы дауылға ұшырап, шекараға қарай жүреді.
Кассалық жинақ
Миссисипи деңіз қызы 1969 жылы француздық прокатта ең табысты фильмдердің 16-сы болды, барлығы 1,227,657 билет сатылды. Канби Белмондо, Денев және Буке актерлік шеберлігін "тамаша стильмен ойналған" деп атап өтті. Алайда, фильмге көп сын айтылды. Денис Шварц былай жазды:
Бұл бұрмаланған махаббат оқиғасы сәтсіз аяқталады. Басты екі рөлдегі актерлер жағымсыз кейіпкерлерді сомдайды, олар кейіпкерлерінің ішкі әлеміне енудің орнына, бәрін ойын ретінде қарастырады. Бұл мағынасыз және көңіл көтеруге лайық емес, алаңдататын фильм болып көрінеді. Бұл талантты Трюффоның сирек сәтсіз туындыларының бірі, тіпті американдық нұсқасынан алынып тасталған 13 минуттық бөлігі қалпына келтірілгенімен, фильмнің түсініктілігі артады. Rotten Tomatoes сайтындағы шолулар бойынша фильмге 17 рецензия негізінде 82% оң баға берілген, ал орташа бағасы 7.2/10 құрайды.
This perverse love story just doesn't fly. The two leads play unsympathetic characters and instead of getting into their character's heads they both play it as a game. It comes off as a disturbing film that seems pointless and has questionable entertainment value. It's one of the few misfires from the talented Truffaut, even with the restored 13 minutes missing from its American release that supposedly makes the film more lucid. On the review aggregator website Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 82% based on 17 reviews, with an average rating of 7.2/10.