Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық генерал, әкімші және дипломат (1861–1953)
British general, administrator and diplomat (1861–1953)
Генерал сэр Фрэнсис Реджинальд Уингейт, 1-ші баронет (25 маусым 1861 – 29 қаңтар 1953) – Египет және Судан елдеріндегі британдық генерал және әкімші. Ол Судан Уингейті деген әскери лақап атын алды.
General Sir Francis Reginald Wingate, 1st Baronet, (25 June 1861 – 29 January 1953) was a British general and administrator in Egypt and the Sudan. He earned the nom de guerre Wingate of the Sudan.
Ерте өмір
Уингейт Ренфруширдің Порт-Глазго қаласында (қазіргі Инверклид) дүниеге келді. Ол Глазгодағы тоқыма саудагері Эндрю Уингейт пен Дублиннің Ричард Тернердің қызы Элизабеттің жетінші баласы еді. Әкесі оның бір жасқа толғанда қайтыс болды, содан кейін отбасы қиын жағдайда Джерсиге көшіп, онда ол Сент-Джеймс жекеменшік мектебінде білім алды.
Wingate was born at Port Glasgow, Renfrewshire (now Inverclyde), the seventh son of Andrew Wingate, a textile merchant of Glasgow, and Elizabeth, daughter of Richard Turner of Dublin. His father died when he was a year old, and the family, in straitened circumstances, moved to Jersey, where he was educated at St James's Collegiate School.
Әскери мансап
Ол Вулвичтегі Корольдік әскери академияға түсіп, 1880 жылғы 27 шілдеде Корольдік артиллерияның лейтенанты болып тағайындалды. 1881 жылғы наурыздан 1883 жылға дейін Үндістан мен Аденде қызмет етті. Осы кезде ол Мысыр армиясының 4-ші батальонына қосылды. 1884–1885 жылдардағы Гордонды құтқару экспедициясында сер Эвелиннің әскери хатшысы және ADC болды. Англияда қысқа мерзімге Уудтың ADC-і қызметін атқарғаннан кейін, 1886 жылы сэр Фрэнсис Гренфеллдің әскери хатшысы ретінде Мысыр армиясына қайта оралды. 1889 жылы Судан шекарасындағы операцияларға, соның ішінде Тоскидегі шайқасқа және 1891 жылы Токарды басып алуға қатысты. Оның негізгі жұмысы барлау қызметінде болды, ол 1888 жылы генерал-адъютанттың көмекшісі, ал 1892 жылы директор болып тағайындалды. Араб тілін жақсы білгендіктен, елдің жағдайына, Суданнан ұсталғандардың, босқындардың және басқа да адамдардың тексеруіне, сондай-ақ дервиштерден алынған құжаттарды зерттеуге байланысты жұмыстарының нәтижесінде 1891 жылы «Махдизм және Египет Суданы» атты мақаласын жариялады, ол Мұхаммед Ахмедтің көтерілісі мен Судандағы одан кейінгі оқиғалар туралы құнды мәліметтер берді. 1894 жылы Суакин қаласының губернаторы болды. 1896 жылғы 18 қарашада подполковник шеніне көтерілді. Көптеген жағдайларда оның көмегімен 1891 жылы Орвальдер, Россиньоли және екі қарындас Омдурманнан қашып құтылды. Сондай-ақ, Уингейт 1895 жылы Слатин-пашаның қашуына жағдай жасады. Ол Орвальдердің естеліктерін («Махди лагерінде он жыл», 1892) және Слатиннің кітабын («Суданда от пен қан», 1896) ағылшын тіліне аударды. Әскери барлау директоры ретінде 1896–1898 жылдардағы Суданды қайта басып алуға әкелген кампанияларда қатысты, оның ішінде Фиркеттегі шайқас, Атбара және Омдурман шайқастары, сондай-ақ Фашодаға жасалған экспедиция болды. Осы қызметі үшін тағы да мақтауға ие болды. 1897 жылғы наурыз-маусым аралығында Реннелл Родд миссиясының екінші командирі ретінде Абиссинияға барды. Оның қызметтері үшін полковник шеніне көтеріліп, 1897 жылғы 17 желтоқсанда королева Викторияның қосымша ADC-і болды. 1898 жылғы 8 қыркүйекте майор шеніне көтерілді. Уингейт 1899 жылғы қарашада Кордофандағы Умм Дивайкаратта дервиш әскерінің қалдықтарын жеңген экспедициялық күштерге басшылық етті, осы шайқаста халифа қаза тапты. Оның қызы халифаға қарсы жеңіске жеткен күні дүниеге келді. Оның шомылу рәсімі 1900 жылғы қаңтарда Қайырдағы Барлық Әулиелер шіркеуінде өтті. Уингейттің беделінің көрсеткіші ретінде королева Виктория баланың немере әжесі болды.
He entered the Royal Military Academy, Woolwich, and was commissioned a lieutenant in the Royal Artillery on 27 July 1880. He served in India and Aden from March 1881 to 1883, when he joined the 4th Battalion of the Egyptian Army on its reorganisation by Sir Evelyn Wood with the brevet rank of major. In the Gordon Relief Expedition of 1884–1885 he was ADC and military secretary to Sir Evelyn. After holding an appointment in England for a brief period as ADC to Wood, who was now General Officer Commanding Eastern District, he rejoined the Egyptian Army in 1886 as assistant military secretary to Sir Francis Grenfell. He took part in the operations on the Sudan frontier in 1889, including the engagement at Toski and in the further operations in 1891, being present at the capture of Tokar. His principal work was in the intelligence branch, of which he became assistant adjutant general in 1888 and director in 1892. A master of Arabic, his knowledge of the country, the examination of prisoners, refugees and others from the Sudan, and the study of documents captured from the Dervishes enabled him to publish in 1891 Mahdiism and the Egyptian Sudan, an authoritative account of the rise of Muhammad Ahmad and of subsequent events in the Sudan up to that date. In 1894 he was governor of Suakin. He was promoted to brevet lieutenant colonel on 18 November 1896. Largely through his assistance, Fathers Ohrwalder and Rossignoli, and two nuns escaped from Omdurman in 1891. Wingate also made the arrangements which led to the escape of Slatin Pasha in 1895. He translated into English Father Ohrwalder's narrative (Ten Years in the Mahdi's Camp, 1892) and Slatin's book (Fire and Sword in the Sudan; 1896). As director of military intelligence he served in the campaigns of 1896–1898 which resulted in the reconquest of the Sudan, including the engagement at Firket, the battles of the Atbara and Omdurman and the expedition to Fashoda. He was again Mentioned in despatches for this work. He briefly (March–June 1897) went to Abyssinia as second in command of the Rennell Rodd mission. For his services he was promoted brevet colonel and made an extra ADC to Queen Victoria on 17 December 1897. On 8 September 1898, he was promoted to the regimental rank of major. Wingate was in command of an expeditionary force which in November 1899 defeated the remnant of the Dervish host at the Umm Diwaykarat, Kordofan, the khalifa being among the slain. His daughter was born the day after the victory against the Khalifa. Her baptism took place in January 1900 at All Saints' Church, Cairo. As a measure of the esteem in which Wingate was held, Queen Victoria was the child's principal Godmother.
Әкімшілік мансап
1899 жылдың желтоқсанында лорд Китченер Оңтүстік Африкаға шақырылғаннан кейін, сэр Реджинальд Уингейт Суданның генерал-губернаторы және Египет армиясының сердары болып тағайындалды, сондай-ақ 1899 жылдың 22 желтоқсанында жергілікті генерал-майор шеніне көтерілді. 1899-1916 жылдар аралығындағы Англо-Египет Суданына басшылық етуі Британ империясының отаршылдық мақсаттарына қол жеткізуге мүмкіндік берді, отар аймақ өркендеуге бет бұрып, инфрақұрылымы жаңадан салынды және кеңейтілді. 1909 жылы британ үкіметінің сұрауымен Уингейт Сомалилендке арнайы миссияға барды, протектораттың ішкі аймағын эвакуациялау жоспарына байланысты әскери жағдай туралы есеп дайындады. 1913 жылдың қарашасында генерал шеніне ие болды. 1916-1919 жылдар аралығында Хиджастағы әскери операцияларды басқарды. 1917 жылы Уингейт сэр Генри МакМахоннан кейін Мысырдағы Жоғарғы комиссар болып тағайындалды және 1919 жылға дейін осы қызметте болды. Ол елдегі өзгеше саяси ахуалға байланысты тиімді әкімші бола алмады және Саад Заглул мен оның партиясының қоздырған бүліктеріне кінәлі деп танылды. Өзіне жасалған қатыгездікке ашуланған Уингейт, лорд Алленби оны ресми түрде алмастырғаннан кейін де, қызметтен кетуден бас тартты және британ үкіметін ұятқа салумен қорқытты. Оған пэрлік атағы немесе басқа лауазым берілген жоқ, бірақ 1920 жылғы Корольдің туған күніне орай барондыққа ие болды, Хаддингтон округындағы Данбар бароны шені берілді, сондай-ақ Порт-Судан да берілді. Ол ешқашан басқа мемлекеттік немесе әскери лауазымды атқармады, 1922 жылдың 1 ақпанында армиядан зейнеткерлікке шықты, бірақ бірнеше компанияның директоры болды. Ол армиядағы құрметті лауазымдарын сақтап қалды: Корольдік артиллерияның полковник-командуанты және 7-ші Манчестер полкінің құрметті полковнигі (1914 жылы тағайындалған), 57-ші (Төмендік) орта бригадасы, Корольдік артиллерия (1922 жылы тағайындалған) және 65-ші зениттік полкі, Корольдік артиллерия (6/7-ші Манчестер полкі) (1941 жылы тағайындалған, ол 1949 жылдың 27 қыркүйегіне дейін сақталды). Ол көп жыл бойы британ армиясының аға генералы болды.
In December 1899, on Lord Kitchener being summoned to South Africa, Sir Reginald Wingate succeeded him as Governor General of the Sudan and Sirdar of the Egyptian Army, being promoted to local major general on 22 December 1899. His administration of the Anglo Egyptian Sudan, between 1899 and 1916, achieved the colonial goals of the British Empire, with the colony regaining a degree of prosperity and its infrastructure being rebuilt and expanded. In 1909, at the request of the British government, Wingate undertook a special mission to Somaliland to report on the military situation in connection with the proposed evacuation of the interior of the protectorate. He was promoted general in November 1913. From 1916 to 1919 he was also commander of military operations in the Hejaz. In 1917, Wingate succeeded Sir Henry McMahon as High Commissioner in Egypt, a post he held until 1919. He was not a successful administrator in the very different political climate in that country, and was made a scapegoat for the riots incited by Saad Zaghlul and his party that spread across Egypt. Angry at his treatment, Wingate refused to actually resign, even after he was officially replaced by Lord Allenby, and threatened to embarrass the British Government. He was refused a peerage or another appointment, although he was created a baronet in the 1920 King's Birthday Honours, gazetted as a Baronet, of Dunbar, in the County of Haddington, and of Port Sudan. He never held another public or military office, retiring from the Army on 1 February 1922, but became a director of a number of companies. He continued to hold honorary positions in the army: as Colonel Commandant, Royal Artillery and Honorary Colonel of the 7th Battalion Manchester Regiment (appointed 1914), of the 57th (Lowland) Medium Brigade, Royal Artillery (appointed in 1922), and of the 65th Anti Aircraft Regiment Royal Artillery (6th/7th Battalion Manchester Regiment) (appointed in 1941, which he retained until 27 September 1949.) For many years he was the senior general of the British Army.