Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оңтүстік Африка суретшісі және музыканты (1913–1993)
South African artist and musician (1913–1993)
Джерард Секото ОИГ (9 желтоқсан 1913 – 20 наурыз 1993) – Оңтүстік Африка суретшісі және музыканты. Ол қалалық қара өнер мен әлеуметтік реализмнің негізін салушысы ретінде танымал. Оның туындылары Париж, Стокгольм, Венеция, Вашингтон, Сенегал және Оңтүстік Африкада көрмеге қойылған.
Gerard Sekoto OIG (9 December 1913 – 20 March 1993), was a South African artist and musician. He is recognised as a pioneer of urban black art and social realism. His work was exhibited in Paris, Stockholm, Venice, Washington, and Senegal, as well as in South Africa.
Ерте өмір
Секото 1913 жылдың 9 желтоқсанында Шығыс Трансваальде (қазіргі Мпумаланга) Мидделбургке жақын Ботсхебелодағы лютерандық миссионерлік станциясында дүниеге келді. Ол жаңадан христиан дініне келгендердің жетекші мүшесі Андреас Секотоның ұлы еді. Секотоның әкесі – дін қызметкері және мұғалім болғандықтан, ол Вундерхук мектебінде оқыды. Миссионердің баласы ретінде ол өмірінің бір бөлігі ретінде музыканы сезінді және отбасының гармониясына ерте жасында танысты. Бала кезінде Секото сырға, қағазға және түрлі-түсті қарындаштармен сурет салды. Оның өнерге қабілеті жасөспірім шағында, Питерсбургтегі епархиялық мұғалімдер колледжінде оқыған кезде айқын болды. Бұл мектепте сурет салу сабақтары мен басқа да қолөнер шеберлігі сабақтары болды. Грейс Диуде тапсырыс бойынша және Оңтүстік Африка академиясының жыл сайынғы көрмесі сияқты байқауларға қатысу үшін мүсіндер жасайтын бірнеше шебер ағаш кесушілер болды. Скульптор Эрнест Манкоба Грейс-Диуда Секотоның жақын досы болды, екеуі де өнер мектебінде оқу үшін Еуропаға баруды армандады. Эрнест Манкоба сондай-ақ Секотоны өнер саласында мансап қууға ынталандырған ұстазы болды. Питерсбургтегі епархиялық мұғалімдер колледжін бітірген соң, ол төрт жыл бойы жергілікті Хаисо орта мектебінде сабақ берді. Осы кезеңде ол Форт-Хэр университеті ұйымдастырған өнер байқауына (Май Эстер Бедфорд) қатысып, екінші орынды жеңіп алды. Бірінші орынды Джордж Пемба иеленді. Секотоның сурет салуға құштарлығы болғанмен, ол оқыту мен өнерге деген сүйіспеншілігінің арасында қысылып, өз жұмысын жасырып, тек жақын достарына ғана көрсетті. Ол өзінің суреттерін Луи Макенна, Нимрод Ндебеле және Эрнест Манкобаға ғана көруге рұқсат берді. 1938 жылы 25 жасында ол суретші ретінде мансап қуу үшін Йоханнесбургке кетті. Ол Софиатаунда Герти көшесінде туыстарымен бірге тұрды. Алғашқы жеке көрмесі 1939 жылы өтті. 1940 жылы Йоханнесбург сурет галереясы оның суретінің бірін сатып алды, бұл қара терілі суретшінің суретінің мұражай коллекциясына енген алғашқы жұмысы болды. 1942 жылы ол Кейптаундағы Алтыншы округке көшіп, Мануэль отбасымен бірге тұрды. Осы жерде ол Порт-Элизабеттен келген Джордж Пембамен (1912-2001) кездесті. 1945 жылы ол Преторияның Иствуд қаласына көшіп барды. Осы уақыт аралығында Секото анасымен, өгей әкесімен және ағасымен бірге тұрды. Секотоның ең сүйікті туындыларының кейбірі осы кезеңде жасалған, олар "оның өнерінің алтын жылдары" деп есептеледі, себебі бұл оның Парижге барудан бұрын Оңтүстік Африкада аяқтаған соңғы жұмысы болды. 1956 және 1960 жылдар аралығында Секотоның бірнеше шығармалары Les Editions Musicales баспасында жарық көрді. Секото пианинода ойнап, бірнеше пластинкада ән шырқады. Ол 29 ән шығарды, олардың көпшілігі өте терең, жер аударылудың жалғыздығын еске түсіріп, шетелдік мәдени ортада өмір сүру үшін күресіп жатқан адамның батылдығын көрсетті. 1966 жылы ол Сенегалге бір жылға барды. Секотоның суреттері 1970-ші жылдары туған еліндегі апартеид салдарынан саяси сипатқа ие болды. 1989 жылы Йоханнесбург сурет галереясы оны ретроспективті көрмемен марапаттады, ал Витватерсранд университеті оған құрметті докторлық дәрежесін берді. 1993 жылдың 20 наурызында ол Париждің сыртындағы зейнеткерлер үйінде қайтыс болды.
Sekoto was born on 9 December 1913 at the Lutheran Mission Station in Botshabelo, near Middelburg, Eastern Transvaal (now known as Mpumalanga). He was the son of Andreas Sekoto, a leading member of the new Christian converts. Sekoto was schooled at Wonderhoek, which was established by his father, a priest and teacher. As the son of a missionary, he experienced music as a part of his life and was introduced to the family harmonium at an early age. As a child, Sekoto would draw with chalk, paper, and colored pencils. His art skills emerged in his teenage years, when he attended the Diocesan Teachers Training College in Pietersburg. This school, unlike most, featured drawing classes and other craftwork. Grace Dieu had a number of skilled woodcarvers producing sculptures on commission as well as for competitions such as the annual South African Academy exhibition. The sculptor Ernest Mancoba was a close friend of Sekoto's at Grace Dieu, and the two dreamed of going to Europe to attend art school. Ernest Mancoba was also his mentor who encouraged Sekoto to pursue a career in art. Graduating as a teacher from the Diocesan Teachers Training College in Pietersburg he taught at a local school, Khaiso Secondary, for four years. During this time he entered an art competition (the May Esther Bedford) organised by the Fort Hare University, for which he was awarded second prize. George Pemba was awarded the first prize. Sekoto had a secret passion for doing art, but was divided between his love for teaching and art. He would hide his work whenever anyone came near it, and would only show his work to his closest friends. He only let Louis Makenna, Nimrod Ndebele, and Ernest Mancoba look at his paintings. In 1938 at the age of 25 he left for Johannesburg to pursue a career as an artist. He lived with relatives in Gerty Street, Sophiatown. He held his first solo exhibition in 1939. In 1940 the Johannesburg Art Gallery purchased one of his pictures; it was to be the first picture painted by a black artist to enter a museum collection. In 1942 he moved to District Six in Cape Town, where he lived with the Manuel family. Here he apparently met George Pemba (1912–2001), (qv.) who was visiting from Port Elizabeth. In 1945 he moved to Eastwood, Pretoria. During this time, Sekoto lived with his mother, stepfather, and brother. It has been said that some of Sekoto's most beloved work is from this time, and has been deemed "the golden years of his art", the reason being that this was the last body of work he completed in South Africa, before going to Paris. Between 1956 and 1960, several of Sekoto's compositions were published by Les Editions Musicales. Sekoto played piano and sang on several records. He composed 29 songs, mostly excessively poignant, recalling the loneliness of exile, yet displaying the inordinate courage of someone battling to survive in a foreign cultural environment. In 1966 he visited Senegal for a year. Sekoto's paintings became political in the 1970s due to apartheid in his home country. In 1989 the Johannesburg Art Gallery honoured him with a retrospective exhibition and the University of Witwatersrand with an honorary doctorate. He died on 20 March 1993 at a retirement home outside Paris.