Кристофер Офили: Британ суретшісінің өмірі мен творчествасы
Chris Ofili
Кристофер Офили – британ суретшісі (1968 ж.т.), Тёрнер жүлдесінің иегері. Филінің суреттерінде піл зәрi, мұқап, жылтыр және т.б. қолданылады. Тринидад және Тобагода тұрады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші (1968 жылы туған)
British painter (born 1968)
Кристофер Офили (1968 жылдың 10 қазанында туған) – британдық суретші, ең белгілісі – пілдің нәжісін қолданатын суреттерімен танымал. Ол Тернер сыйлығының лауреаты және жас британдық суретшілердің бірі. 2005 жылдан бері Офили Тринидад және Тобагода тұрып, жұмыс істейді, қазір Порт-оф-Испания қаласында тұрады. Ол бұрын Лондон мен Бруклинде де тұрып жұмыс істеген. Офили сурет элементтері ретінде шайыр, мұқтар, майлы бояу, жылтыр, пілдің нәжісінің кесектері және порнографиялық журналдардан қиылған бөліктерді пайдаланған. Оның туындылары панк-өнер ретінде жіктеледі.
Christopher Ofili, (born 10 October 1968) is a British painter who is best known for his paintings incorporating elephant dung. He was Turner Prize winner and one of the Young British Artists. Since 2005, Ofili has been living and working in Trinidad and Tobago, where he currently resides in the city of Port of Spain. He also has lived and worked in London and Brooklyn. Ofili has utilized resin, beads, oil paint, glitter, lumps of elephant dung and cut outs from pornographic magazines as painting elements. His work has been classified as punk art.
Ерте өмір және білім
Офили Англияның Манчестер қаласында Нигериядан шыққан Май және Майкл Офилидің отбасында дүниеге келді. Он бір жасында әкесі отбасын тастап, Нигерияға оралды. Офили Тамесайд колледжінде өнер бойынша негізгі курсты аяқтады. Ол Тринидадтың Порт-оф-Испан қаласында студиясы бар. Офили Чарльз Саатчидің Лондонның солтүстігіндегі галереясындағы көрмелері және "Сенсация" (1997) атты көшпелі көрмесі арқылы танылды. Ол жас британдық суретшілер тобының мүшесі ретінде африкалық/карибтік тегі бар британдық суретшілердің бірі болып көзге түсті. Офили 1990 жылдардың басынан бері көптеген жеке көрмелер өткізді, оның ішінде Саутгемптон қалалық өнер галереясындағы көрмесі де бар. 1998 жылы Офили Тернер сыйлығын жеңіп алды, ал 2003 жылы сол жылғы Венеция биенналесінде Ұлыбританияны ұсынуға таңдалды. Ондағы британдық павильонға арналған жұмысын сәулетші Дэвид Аджаймен бірлесіп жасады. 1992 жылы ол Зимбабвеге сапар шегуге мүмкіндік беретін стипендия алды. Офили ондағы үңгір суреттерін зерттеді, бұл оның стиліне әсер етті. 1995-2005 жылдар аралығында Офили шамамен 9½ дюймге 6½ дюйм болатын акварельдер сериясіне назар аударды, оларды бір отырыста жасады. Олардың көпшілігінде ерлер мен әйелдердің портреттері, сондай-ақ гүлдер мен құстардың эскиздері бейнеленген. Офилидің суреттері блэксплойтинг фильмдері мен гангста рэпіне сілтеме жасайды, нәсілдік және жыныстық стереотиптерді әзіл-қалжыңмен сұрауға тырысады. Офили "Харем" деп атаған бірнеше суреттерінде әр жағында төрттен кем емес әйелмен бір еркек бейнеленген. Ол суреттерінде пілдің нәжісін қолданғаны туралы аңыз бар, бірақ бұл дұрыс емес: ол кейде оны құрғатылған шар тәрізді түйіршіктер түрінде тікелей матаға жағады, ал кейде сол түрінде суреттерді тіреп тұратын лакталған аяқтар сияқты қолданады. Офили қысқа ғұмырлы "Азаттық жобасының" бастамашысы болды. Бұл жобаға Азия мен Африкадан келген азшылық ұлт өкілдерінің суретшілері, продюсерлері мен музыканттары бірігіп, басқа жерлерде естілмейтін музыканы жария етуге тырысты. "Азаттық" британдық этникалық азшылықтардың қолтаңбасыз заманауи өнерпаздарының шығармашылығын таныстыруға мүмкіндік берді. Ұлыбританияның 10 қаласында айлар бойы өткен турлардың нәтижесі "Freeness Volume 1" жинағы болды, ол тур кезінде көрсетілген туындыларды қамтыды. 2005 жылы Тринидадқа көшіп келгеннен кейін Офили Тринидад пен Тобаго карнавалына қатысатын "Джаб Джаб" немесе "көк шайтандар" және неміс және орыс суретшілерінің экспрессионист тобы "Der Blaue Reiter" суреттерінен шабыттанған көк картиналар сериясын бастады. Бұл суреттерде көбінесе күміс акрилдік фонға қою майлы пигменттер жағылған. Бұл туындылардың кейінгі нұсқалары Нью-Йорктегі Жаңа мұражайда өткен Крис Офили: Күн мен түн жеке көрмесінде көрсетілді, олар өте қараңғы бөлмеде орнатылды, бұл көрермендерге суреттерді көру үшін көздерін қараңғылыққа бейімдеуге тура келді. Офили 2017 жылғы Жаңа жылдық құрметте өнерге сіңірген қызметі үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) болып тағайындалды. Офили 2019 жылғы Powerlist басылымына енді, онда 100 ең ықпалды қара британдықтар тізімі жарияланды.
Ofili was born in Manchester, England, to parents May and Michael Ofili of Nigerian descent. When he was eleven, his father left the family and moved back to Nigeria. Ofili completed a foundation course in art at Tameside College in Ashton under Lyne in Greater Manchester They divorced in 2019. He maintains a studio in Port of Spain, Trinidad. Ofili was established through exhibitions by Charles Saatchi at his gallery in north London and the travelling exhibition Sensation (1997), becoming recognised as one of the few British artists of African / Caribbean descent to break through as a member of the Young British Artists group. Ofili has also had numerous solo shows since the early 1990s, including at Southampton City Art Gallery]. In 1998, Ofili won the Turner Prize, and in 2003 he was selected to represent Britain at the Venice Biennale of that year, where his work for the British Pavilion was done in collaboration with the architect David Adjaye. In 1992 he won a scholarship that allowed him to travel to Zimbabwe. Ofili studied cave paintings there, which had some effect on his style. Between 1995 and 2005, Ofili focused on a series of watercolors, each about 9½ by 6½ inches and produced in a single sitting. They predominantly feature heads of men and women, as well as some studies of flowers and birds. Ofili's paintings also make reference to blaxploitation films and gangsta rap, seeking to question racial and sexual stereotypes in a humorous way. In a series of faces that Ofili called Harems, each arrangement consists of one man with as many as four women on each side of him. elephant dung on his pictures, this is inaccurate: he sometimes applies it directly to the canvas in the form of dried spherical lumps, and sometimes, in the same form, uses it as varnished foot like supports on which the paintings stand. Ofili has been founder and prime mover behind the short lived Freeness Project. This project involved the coming together of artists, producers and musicians of minority ethnic groups (Asian and African) in an attempt to expose the music that may be unheard in other spaces. Freeness allowed the creativity of unsigned contemporary British ethnic minority artists to be heard. The result of months of tours to 10 cities in the UK resulted in Freeness Volume 1 – a compilation of works that were shown during the tour. After relocating to Trinidad in 2005, Ofili began a series of blue paintings inspired by the Jab Jab or "blue devils" who participate in the Trinidad and Tobago Carnival, and the Expressionist group of German and Russian artists, Der Blaue Reiter. These paintings often employed the use of a silver, acrylic background with layers of dark oil pigment on top. Later iterations of these works were shown at Ofili's solo show Chris Ofili: Day and Night at The New Museum of New York which were installed in a very dimly lit room, causing viewers to adjust their eyes to the darkness in order to see the paintings. Ofili was appointed Commander of the Order of the British Empire (CBE) in the 2017 New Year Honours for services to art. Ofili was included in the 2019 edition of the Powerlist, ranking the 100 most influential Black Britons.
Көрмелер
Офилидің жұмысы 1995 жылы «Бриллиант!» көрмесінде, лондондық «Уокер» өнер орталығында музейде көрсетілді. Маңызды жеке көрмелеріне Чикаго өнер клубы (2010), Ганновердегі Кестнергезельшафт (2006), Нью-Йорктегі Гарлемдегі Студия мұражайы (2005) және Саутгемптон қалалық өнер галереясы (1998) кіреді. 2010 жылы Tate Britain оның жұмыстарының ең толық көрмесін ұсынды. 2014 жылы Нью-Йорктегі Жаңа мұражай «Крис Офили: Түн мен күн» деген атпен Офилидің АҚШ-тағы алғашқы маңызды жеке көрмесін ұсынды. Бұл пішіндер Киелі ұғымдану мен Мәриямның көтерілуіндегі херубимдер мен серафимдерді еске түсіретін түйінге келтірілді. Осы суретке байланысты туған дауға байланысты Бернард Голдберг Офилиді «Американы бұзатын 100 адам» тізімінде 86-орынға қойды. Red Grooms 1999 жылы Джулианинің «Бірінші түзетуде қорқынышты және жиренішті жобаларды қолдауға ештеңе жоқ!» деп айқайлағаннан кейін де, суретшінің суретінің бірін сатып алып, оған қолдау көрсетті. Сурет Дэвид Уолшке тиесілі болды және Тасманияның Хобарт қаласындағы Ескі және жаңа өнер мұражайында қойылды. Стивен А. Коэн оған үш жыл бойы ие болды және суретті Қазіргі заманғы өнер мұражайына сыйға берді.
Ofili's work was featured in a museum in the 1995 exhibition Brilliant! New Art from London at the Walker Art Center. Significant solo exhibitions include the Arts Club of Chicago (2010), Kestnergesellschaft, Hanover (2006), the Studio Museum in Harlem, New York (2005), and Southampton City Art Gallery (1998). In 2010, Tate Britain presented the most extensive exhibition of his work to date. In 2014, The New Museum in New York presented the first, major solo show of Ofili's work in the U. S. titled Chris Ofili: Night and Day. These were formed into shapes reminiscent of the cherubim and seraphim commonly depicted in images of the Immaculate Conception and the Assumption of Mary. Following the scandal surrounding this painting, Bernard Goldberg ranked Ofili No. 86 in 100 People Who Are Screwing Up America. Red Grooms showed his support of the artist by purchasing one of Ofili's paintings in 1999, even after Giuliani famously exclaimed, "There’s nothing in the First Amendment that supports horrible and disgusting projects!" The painting was owned by David Walsh and was on display at the Museum of Old and New Art in Hobart, Tasmania. Steven A. Cohen then owned it for three years and donated the painting to the Museum of Modern Art.
Жоғарғы бөлме мен Тейт галереясы
The Upper Room – Офилидің арнайы жасалған бөлмедегі 13 резус макагы маймылын бейнелейтін суреттерден тұратын инсталляция. Ол 2005 жылы Тейт галереясымен сатып алынды және Офили сол кезде Тейт қамқоршылар кеңесінің мүшесі болғандықтан, бұл сатып алуға қатысты дау тудырды. 2006 жылы Қайырымдылық комиссиясы осы сатып алу ісі үшін Тейт галереясын сынға алды.
The Upper Room is an installation of 13 paintings of rhesus macaque monkeys by Ofili in a specially designed room. It was bought by the Tate Gallery in 2005 and caused controversy as Ofili was on the board of the Tate Trustees at the time of the purchase. In 2006 the Charity Commission censured the Tate for this purchase.
Өнер нарығы
Оның 1998 жылы Тейт мұражайындағы Тернер сыйлығын жеңіп алған көрмесі үшін суретші жасаған қара әйелдің жарқыраған портреті – «Orgena» американдық коллекционерге рекордтық 1,8 миллион фунт стерлингке сатылды, бұл баға сатылымға қойылған 1 миллион фунттан асып түсті, сатылым 2010 жылы Christie's Лондонында өтті. 2015 жылы өнер коллекционері Дэвид Уолш Офилидің 8 фут (шамамен 2,4 метр) биіктігіндегі «Киелі Мария» туындысын Christie's аукционында 2,9 миллион фунтқа сатты.
His Orgena, a glittery portrait of a black woman created by the artist for his Turner Prize winning exhibit at the Tate in 1998 was sold to an American collector for a record GBP 1.8 million, over its GBP 1 million high estimate, at Christie's London in 2010. In 2015, art collector David Walsh sold Ofili's 8 foot tall The Holy Virgin Mary for 2.9 million pounds at Christie's.