Жылтыр кештің қырсығы: Тұрақсыз түсірілім мен сынлар тарихы

Кіріспе

1975 жылы Джеймс Айворидің фильмі
Лансбери: «Жұмысымыз барысында жоба бірте-бірте күш алды» дейді.

Кастинг

Джеймс Коко басты рөлге шақырылды. "Менің қолыма келмейтін ештеңе жоқ, ал бұл кез келген актер үшін өте тартымды", - деді Коко. "Ол толыққанды, жақсы жазылған. Оның бір бөлігі сөйлемейді. Мен Ракельмен махаббат көріністерін ойнай аламын, мұндай мүмкіндік маған жиі түспейді. Көбінесе маған екінші рөлдердегі кейіпкерлердің рөлі бұйырады. Ол мен күткендей емес. Ол кішкентай. Ол өте салмақты, шынайы актер және мен мұны жақсы көремін. Біздің арақатынысымыз керемет." "Ракель Уэлчпен жұмыс істеу өте қиын болды", - деді Айвори. "Ол операторды, Исмаилді жұмыстан шығарды, тіпті [қосалқы актер] Перри Кингті де жұмыстан шығара жаздады, ал бұл біздің фильміміз болды! Мен "Жабайы тойды" түсіруден ләззат алмадым". Уэлч оператор Уолтер Лассалидің өзіне "әдепсіз" сөз айтқаннан кейін оны жұмыстан босатуды талап етті. Ол сондай-ақ Айворидің жұмыстан босатылуын және оның орнына режиссер ретінде сол кездегі жігіті Рон Талскиді тағайындауды қалады. Режиссерлер гильдиясы араласып, Уэлчке ескерту хаттары жіберілді. Түсірілім жалғасты. Нәтижелердің қайшылығын қалай шешуге көзі жетпеген AIP фильмді қайта өңдеді. Компания ішінде бір нұсқаны қалаларда, екіншісін шағын қалаларда көрсету туралы әңгіме болды. Лансбери, Берух және Маркс қайта өңдеуге келіссе, Уэлч оны жек көрді. Фильм барысында актер Дэвид Дьюкс түпнұсқа өлеңнен жолдарды оқып береді. "Бұл қарапайым, тікелей сызықты әңгіме, бірақ менің ойымша, өлең оған бір өлшем қосады", - деді Лансбери. "Ол әдеби және мозаиканың әртүрлі текстураларын қамтиды". Басқа шолулар көбінесе жағымсыз болды. The New York Times газетінің тілшісі Винсент Канби былай деп жазды: "Фильм көбінесе өте жақсы көрінеді, бірақ сценарий, менің ойымша, өте нашар. Ивори мырза, Коко мырза, Мисс Уэлч және басқалар оны қалай ойнау керектігін ешқашан таба алмайды, мүмкін, оны ойнау мүмкін емес болғандықтан". Лос-Анджелес Таймс газетінің тілшісі Чарльз Шамплин былай деді: "Мерчант, Айвори және сценарийші Уолтер Маркс "Жабайы той" үшін не ойлап тапқанын білу мүмкін емес. Ол тым қарапайым, оны қабылдауға болмайды, бірақ ностальгиялық туынды ретінде жұмыс істеу үшін тым адал". Chicago Tribune газетінің тілшісі Джин Сискел фильмге 4 жұлдыздың біреуін берді және қысқаша шолуда "қоқыс фильмдерді жинаушылар" оны көрсетілімде ұстап қалуы мүмкін деп атап өтті. The Washington Post газетінің тілшісі Гари Арнольд былай деп жазды: "Бұл фильмді жаман фильмдерді жақсы көретіндерге таза ниетпен ұсына аламын, бірақ кешкі ойын-сауық іздегендер өздерін кінәлай алады. "Кереметтілер" және "Оскар" сияқты 60-шы жылдардың ең қызықты фильмдерімен салыстырғанда, "Жабайы той" бәрін жасауға тырысады". The Monthly Film Bulletin журналының тілшісі Джонатан Розенбаум былай деді: "Джеймс Коконың дұрыс таңдалмауының қиындығын тіпті фильмнің ұзақ нұсқалары жеңе алмайтынын елестету қиын, актер соңғы Премингердің кең ауқымды өліміне өте сәйкес келеді, бірақ трагикалық-комедиялық үнсіз жұлдыздың эмоционалдық диапазоны мен тереңдігіне мүлдем сәйкес келмейді". Розенбаум сондай-ақ "Әндер мен музыкалық номерлер әсіресе тартымды" деп атап өтті. Фильм қаржылық жағынан сәтсіз аяқталды. Айворидің ойынша, қайта өңдеуден басқа, көрермендер кейіпкерлердің ешқайсысымен бірдей бола алмады. "Менің ойымша, оның аралас стилі - бір бөлігі музыкалық, бір бөлігі мелодрама, бір бөлігі кейіпкерлік драмасы - егер көрермендер кейіпкерлердің өміріне көбірек енсе, жақсырақ болар еді". Фильмнің 1975 жылы шыққаннан кейін, ұзақтығы әртүрлі басқа нұсқалары VHS және DVD-де қайта пайда болды, сондай-ақ режиссердің кесуі, 20 минутқа ұзағырақ, 1976 жылы француз кинотеатрларында және 1981 жылы АҚШ кинотеатрларында қысқа уақытқа шығарылды. Фильмге 1982 жылға дейін Ұлыбританияда тыйым салынды, содан кейін BBFC оған "18" рейтинг берді.

James Coco was cast in the lead. "There isn't anything I don't get to do and that's terribly appealing to any actor", said Coco. "It's full, fleshed out. And part of it is silent. I get to do love scenes with Raquel, I don't get that opportunity too often. I usually get the mule. She isn't what I expected. She's small. She's very serious, an organic actor and I love that. We have a marvelous relationship." "Raquel Welch was a very, very difficult actress to work with", said Ivory. "She fired the cameraman, she fired Ismail, she would have fired [co star] Perry King and it was our film! I did not enjoy making The Wild Party." Welch demanded that the cinematographer Walter Lassally be fired after he made an "impertinent" remark to her. She also wanted Ivory fired and replaced as director by her then boyfriend Ron Talsky. The Directors Guild became involved and threatening letters were sent to Welch. Filming continued. Unsure about how to handle the contradictory results, AIP heavily re edited the film. There was talk within the company of showing one version in cities and the other in small towns. While Lansbury, Beruh and Marks approved the re cut, Welch hated it. Stanzas from the source poem are read in a narrative voice over by actor David Dukes during the film. "It's a simple, linear story but I think the poem adds a dimension to it", said Lansbury. "It is literary and it has the various textures of a mosaic." Other reviews were much more negative. Vincent Canby of The New York Times wrote, "The movie often looks very good but the script is, I think, really terrible. Never do Mr. Ivory, Mr. Coco, Miss Welch and the others discover the proper way to play it, probably because it's unplayable." Charles Champlin of the Los Angeles Times stated, "It is impossible to know exactly what Merchant, Ivory and scriptwriter Walter Marks had in mind for 'The Wild Party.' It is too simple minded to be taken seriously but too earnest to work as a piece of campy nostalgia." Gene Siskel of the Chicago Tribune gave the film 1 star out of 4 and noted in a brief review that "Collectors of trash movies" might want to catch it while it played town. Gary Arnold of The Washington Post wrote that the film "can be recommended with a fairly clear conscience to connoisseurs of bad movies, but anyone looking for a serious night's entertainment will have only himself to blame. Although it's never as energetically, uproariously preposterous as The Carpetbaggers and The Oscar, the most diverting stinkers of the '60s, The Wild Party gives it the old college try." Jonathan Rosenbaum of The Monthly Film Bulletin stated that "it is difficult to imagine how even the longer versions of the film could overcome the formidable handicap of a miscast James Coco, an actor well suited to the broad overkill of recent Preminger but quite inadequate for the emotional range and shading of a tragi comic silent star." Rosenbaum did go on to state, however, "The songs and musical numbers are particularly delightful." The film was a financial flop. Ivory thought a problem, apart from the re editing, was that the audience could not identify with any of the characters. "I think its mixed style – part musical, part melodrama, part character piece – would have gone down better if the audience could have entered more into those characters' lives." After the film's original release in 1975, other versions varying in length resurfaced on VHS and DVD, as well as a director's cut, 20 minutes longer, briefly released to French cinemas in 1976 and US cinemas in 1981. The film was banned in the United Kingdom until 1982, when the BBFC gave it a "18" rating.