Генрих фон Штаккельберг: Өмір және экономикалық теориясы
Heinrich Freiherr von Stackelberg
Генрих фон Штаккельберг (1905-1946) – неміс экономисі, ойын теориясының авторы, «Штаккельберг лидерлігі» моделін жасаған. Наци партиясының мүшесі болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс экономисі және ақсүйек (1905-1946)
German economist and noble (1905 1946)
Генрих Фрайхерр фон Стакельберг (31 қазан 1905 - 12 қазан 1946) – нацистік экономист, ол ойын теориясы мен өнеркәсіптік ұйымдастыруға үлес қосты және Стакельберг көшбасшылық моделімен белгілі. Стакельберг 1931 жылы нацистік партияға мүше болып кірді және СС-те Шарфюрер (сержант) шеніне ие болды.
Heinrich Freiherr von Stackelberg (October 31, 1905 – October 12, 1946) was a Nazi economist who contributed to game theory and industrial organization and is known for the Stackelberg leadership model. Stackelberg became a member of the Nazi Party in 1931 and was a Scharführer (Sergeant) in the SS.
Өмірбаян
Стакельберг Мәскеуде, қазіргі Эстония жеріндегі балтық немісі аристократ отбасында дүниеге келді. Оның анасы испан тегіндес аргентиналық болған. Қазан революциясынан кейін отбасы Германияға, алдымен Ратиборға, содан кейін Кёльнге қашып кетті. Ол Кёльн университетінде экономика және математика мамандықтарын оқыды. 1927 жылы Альфред Маршаллдың еңбектеріндегі квази-рента туралы диссертациясын қорғады (Die Quasirente bei Alfred Marshall). Ол Эрвин фон Беккераттың басшылығымен экономика саласындағы докторлық диссертациясын жазды. 1930 жылы шығындар теориясы бойынша диссертациясын (Die Grundlagen einer reinen Kostentheorie) қорғады, ол 1932 жылы Венада жарияланды. 1934 жылы нарық құрылымы мен тепе-теңдігі (Marktform und Gleichgewicht) тақырыбында хабилитациясын аяқтады. Хабилитациядан кейін Кёльн университетінде лекция оқыды. Бір семестрден кейін Берлин университетінде қызметке қабылданды, онда 1941 жылға дейін оқытты. 1941 жылы Стакельберг Бонн университетінде экономика профессоры болды. 1944 жылы Стакельберг Германиядан Испанияға кетіп, Мадрид Комплутенсе университетінде қонақ профессор болып жұмыс істеді. 1946 жылы лимфомадан қайтыс болды. Ол Мадридтегі британдық бейіштесте жерленген. Стакельберг 1931 жылы нацистік партияға мүше болды және 1933 жылы СС-те Шарфюрер (сержант) рөліне ие болды. Алайда, нацистік режимге қарсы болған көптеген неміс аристократтарымен (олардың кейбіреулері оның жақын туыстары болған) байланысы, оның осы қозғалысқа деген көңілінің толуына әкелді, сондықтан өмірінің соңында ол оны қолдауын тоқтатты.
Stackelberg was born in Moscow into a Baltic German family of nobility from present day Estonia. His mother was an Argentinian of Spanish descent. After the October Revolution the family fled to Germany, first to Ratibor and later to Cologne. He studied economics and mathematics at the University of Cologne as an undergraduate. He graduated in 1927 with a thesis on the Quasi rent in Alfred Marshalls work (Die Quasirente bei Alfred Marshall). He continued his studies as a Ph. D. student in economics under Erwin von Beckerath. He graduated in 1930 with a dissertation on cost theory (Die Grundlagen einer reinen Kostentheorie), which was published in 1932 in Vienna. In 1934 he finished his habilitation on market structure and equilibrium (Marktform und Gleichgewicht). After his habilitation he became a lecturer at the University of Cologne. After one semester he accepted a position at the University of Berlin where he taught until 1941. In 1941, Stackelberg became professor of economics at the University of Bonn. In 1944, Stackelberg left Germany for Spain, where he became a visiting professor at the Complutense University of Madrid. He died of lymphoma in 1946. He is buried in the British Cemetery in Madrid. Stackelberg became a member of the Nazi Party in 1931 and became a Scharführer (Sergeant) in the SS in 1933. However, his interactions with many German aristocrats opposed to the Nazi regime (some of whom were within his immediate family), led to his increased disillusionment with that movement to the extent that towards the end of his life he no longer supported it.
Зерттеу
Стакельберг көшбасшылық моделі – дуополияның бір түрі. Стандартты Стакельберг дуополиясында нарықта екі фирма болады. Фирмалар саны кіруге кедергілер бар екенін ескере отырып, екіге дейін шектеледі. Әр фирма өзінің бәсекелесінің өндірілген саны туралы қабылдаған шешімін ескереді. Курно ойынынан айырмашылығы, фирмалар тікелей бірінен соң бірі әрекет етеді, ал көшбасшы бірінші болып санды таңдайды. Ілесуші көшбасшының шешімін бақылап, өзінің санын таңдайды. Стакельберг тепе-теңдігін сақтау үшін тағы да бірнеше шарттар бар. Көшбасшы, ілесуші өзінің әрекетін байқап тұратынын алдын ала білуі керек. Ілесушінің болашақта Стакельберг көшбасшысы емес, басқаша әрекет етуге міндеттену құралы болмауы керек, және көшбасшы мұны білуі тиіс. Шындығында, егер «ілесуші» Стакельберг көшбасшысы сияқты әрекет етуге міндеттенсе және «көшбасшы» мұны білсе, көшбасшының ең жақсы жауабы – Стакельберг ілесушісі сияқты әрекет ету болар еді. Жалпы алғанда, Стакельберг ойынында бір ойыншы екінші ойыншыдан бұрын қимыл жасайды, бұл ойынға қатысты жасалған нақты болжамдарға байланысты бірінші қимыл жасаудың артықшылығын немесе кемшілігін беруі мүмкін. Басқа да белгілі ойындарға Бертран ойыны және Курно ойыны жатады. Нэш тепе-теңдігі Стакельберг ойынын және басқа да ойындарды шешуде маңызды рөл атқарады.
The Stackelberg leadership model is a model of a duopoly. In a standard Stackelberg duopoly situation there are two firms in a market. The number of firms is restricted to two by assuming barriers to entry. Each firm is taking into account its competitors' decision on the quantity produced. Unlike in the Cournot game firms act sequentially, with the leader choosing a quantity first. The follower observes the decision of the leader and chooses his quantity. There are some further constraints upon the sustaining of a Stackelberg equilibrium. The leader must know ex ante that the follower observes his action. The follower must have no means of committing to a future non Stackelberg follower action and the leader must know this. Indeed, if the 'follower' could commit to a Stackelberg leader action and the 'leader' knew this, the leader's best response would be to play a Stackelberg follower action. More generally, in a Stackelberg game one player moves before the other player, which can provide either a first mover advantage or a first mover disadvantage, depending on the specific assumptions that are made in the game. Other well known games are the Bertrand game and the Cournot game. The Nash equilibrium plays an important role in solving the Stackelberg game and other games.