Венаның Хофбург сарайы: Габсбургтардың бұрынғы резиденциясы, Австрия президентінің кеңсесі. 13 ғасырда салынған, тарихы терең. Сарай туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венадағы император сарайы, Австрия.
Imperial palace in Vienna, Austria
Хофбург – Австриядағы Габсбург әулетінің бұрынғы басты император сарайы. Венаның орталығында орналасқан, ол 13 ғасырда салынған және кейін бірнеше рет кеңейтілген. Шенбрунн сарайы жазғы резиденция болғандықтан, Хофбург императордың қысқы резиденциясы қызметін атқарды. 1946 жылдан бері ол Австрия президентінің ресми резиденциясы және жұмыс орны болып табылады. 1279 жылдан бастап Хофбург аумағы үкіметтің ресми орны болып құжатталған. Хофбург ғасырлар бойы әртүрлі резиденцияларды (Амалиенбург пен Альбертинаны қоса), императорлық шапельді (Хофкапель немесе Бургкапель), императорлық кітапхананы (Хофбиблиотек), қазыналықты (Шатцкаммер), Бургтеатр, испандық атты әскер мектебін (Хофрейтшуле), императорлық жайлауларды (Сталльбург және Хофшталлунген) қамту үшін кеңейтілді. Сарай император Франц Иосиф I тұсында жоспарланған, бірақ ешқашан аяқталмаған императорлық форумның (Вена) бөлігі ретіндегі Heldenplatz (Батырлар алаңына) қарайды. Хофбург кеңейтілген сайын көптеген сәулетшілер жұмыс істеді, олардың ішінде итальяндық инженер-архитектор Филиберто Лухезе, Лодовико Бурначини және Мартино мен Доменико Карлоне, барокко сәулетшілері Лукас фон Хильдебрандт және Иозеф Эммануэль Фишер фон Эрлах, Иоганн Фишер фон Эрлах, сондай-ақ 1881-1913 жылдар аралығында салынған Нойе Бургтың сәулетшілері ерекше аталады.
The Hofburg is the former principal imperial palace of the Habsburg dynasty in Austria. Located in the centre of Vienna, it was built in the 13th century and expanded several times afterwards. It also served as the imperial winter residence, as Schönbrunn Palace was the summer residence. Since 1946, it is the official residence and workplace of the president of Austria. Since 1279, the Hofburg area has been the documented seat of government. The Hofburg has been expanded over the centuries to include various residences (with the Amalienburg and the Albertina), the imperial chapel (Hofkapelle or Burgkapelle), the imperial library (Hofbibliothek), the treasury (Schatzkammer), the Burgtheater, the Spanish Riding School (Hofreitschule), the imperial mews (Stallburg and Hofstallungen). The palace faces the Heldenplatz (Heroes' Square) ordered under the reign of Emperor Franz Joseph I, as part of what was planned to become the Kaiserforum (Wien) but which was never completed. Numerous architects have executed work at the Hofburg as it expanded, notably the Italian architect engineer Filiberto Luchese, Lodovico Burnacini and Martino and Domenico Carlone, the Baroque architects Lukas von Hildebrandt and Joseph Emanuel Fischer von Erlach, Johann Fischer von Erlach, and the architects of the Neue Burg built between 1881 and 1913.
Тарих
Атауы "Сот сарайы" деп аударылады, бұл оның орта ғасырларда тұңғыш рет салынған кездегі бастауын көрсетеді. Бастапқыда 13 ғасырда Австрия герцогтарының резиденциясы ретінде жоспарланған сарай, олардың күші арта келе ғасырлар бойы кеңейді. 1438 жылдан 1583 жылға дейін, содан кейін 1612 жылдан 1806 жылға дейін ол Киелі Рим империясының Хабсбург патшалары мен императорларының, ал 1918 жылға дейін Австрия императорларының резиденциясы болды. Одан бері сарай мемлекет басшысының резиденциясы қызметін атқарып келеді және қазіргі күні Австрия Федералдық Президенті пайдаланады. Бұл сонымен қатар Еуропалық қауіпсіздік және ынтымақтастық ұйымының (ЕҚЫҰ) тұрақты орны болып табылады. Сарайдың барлық кешенін губернатор (Бургхауптманн) басқарады, ол өз кезегінде Бургхауптманншафт құрамына кіреді – бұл кеңсе орта ғасырлардан бері Бургграфтың басшылығымен қызмет етеді. Қазіргі таңда Бургхауптманншафт Федералдық экономика министрлігінің қарауында. 1958 жылдың қыркүйегінде Хофбургтің бір бөлігі конгресс орталығы ретінде жұртшылыққа ашылды. Алғашқы он жыл Бургхауптманншафт конгресс орталығын басқарды, ал 1969 жылдан бастап халықаралық конгресс пен іс-шаралар орталығын жеке компания ("Hofburg Vienna – Wiener Kongresszentrum Hofburg Betriebsgesellschaft") басқарып келеді. Конгресс орталығы жыл сайын шамамен 300-350 іс-шара қабылдайды, оған 300 000-320 000 шамасында қонақ келеді. Іс-шаралардың ішінде конгрестер мен кеңестер, банкеттер, көрмелер, концерттер және кештер бар.
The name translates as "Castle of the Court", which denotes its origins when initially constructed during the Middle Ages. Initially planned in the 13th century as the seat of the Dukes of Austria, the palace expanded over the centuries, as they became increasingly powerful. From 1438 to 1583, and again from 1612 to 1806, it was the seat of the Habsburg kings and emperors of the Holy Roman Empire, and thereafter until 1918 the seat of the Emperors of Austria. Since then, the palace has continued in its role as the seat of the head of state and is today used by the Austrian Federal President. It is also the permanent home of the Organization for Security and Co operation in Europe (OSCE). The whole palace complex is under the administration of the governor (Burghauptmann), who in turn is part of the Burghauptmannschaft, an office which has been in existence since the Middle Ages under the auspices of the Burgrave. At present the Burghauptmannschaft is under the jurisdiction of the Federal Ministry of the Economy. In September 1958, parts of the Hofburg were opened to the public as a convention centre. In the first ten years, the Burghauptmannschaft operated the convention centre; since 1969 a private company (Hofburg Vienna – Wiener Kongresszentrum Hofburg Betriebsgesellschaft) has been managing the international congress and events centre. Every year the convention centre hosts about 300–350 events, with around 300,000–320,000 guests. Among the events are conventions and meetings as well as banquets, trade fairs, concerts, and balls.
Швейцариялық қанаты
Сарайдың ең көне бөліктері 13 ғасырға дейін соқталады және негізінен Бабенбергтер әулетінің соңғы өкілдері немесе Богемияның Оттакар II тұсында салынған. Одан бұрын Австрия билеушілерінің қамалы "Am Hof" алаңында орналасқан еді, ол Шоттенштифт (Шотландия монастыры) жанында орналасқан. Қамал бастапқыда төрт мұнарасы бар төртбұрышты құрылыс болды және кіреберісінде көпірмен жабдықталған ормен қоршалған. Бүгінде қамалдың ең көне бөліктері Швейцария соты (Швейцерхоф) құрайды, онда 15 ғасырға жататын готикалық шапель (Бургкапель) және қазына (Schatzkammer) орналасқан. Қазына Kunsthistorisches Museum-ға қарасты және қасиетті Рим империясының (Reichskleinodien) және Австрия империясының императорлық регалияларын қамтиды. Сот музыкалық капелласы (Hofmusikkapelle) Сот капелласының (de) ішінде орналасқан және Веналық балалар хоры дәстүрлі түрде жексенбі күндері ән салады. Швейцария сотының архитектурасы Ренессанс дәуірінде, император Фердинанд I билік еткен кезде қалыптасқан. Швейцария қақпасының (Швейцертор) кіреберісінде Фердинанд I-нің көптеген лақаптары көрсетілген, ал төбесінде Алтын жүнді орденнің белгілері бейнеленген. Швейцариялық қанаттың іргелес бөлігінде Радецкий пәтерлері орналасқан. 1848 жылғы революциялық жылда Италиядағы науқандағы қызметі үшін император Франц Иосиф I осы пәтерлерде тұруға құрметті фельдмаршал Радецкийге рұқсат берді, тіпті ол императорлық отбасының мүшесі болмаса да. Рыцарьдар залында (Риттерзаал) 1717 жылдың 15 мамырында император Мария Терезия Папа Клемент XI-ді білдіретін папалық нунций Джорджио Спинола арқылы Иордан өзенінен алынған бірнеше тамшы суы бар қасиетті сумен крещение рәсімінен өтті. Рыцарьдар залының жанында күзет бөлмесі (Трабантенстуба) орналасқан, онда үй күзетшілерінің кезекшісі императорға қарап отыратын. Бұл қанаттың төменгі бөлігінде бұрын императорлық ас үй орналасқан.
The oldest parts of the palace date from the 13th century and were primarily constructed by the last of the Babenbergers, or by Ottakar II of Bohemia. Before that the castle of the Austrian rulers had been located on the square called "Am Hof", which is near the Schottenstift (Scottish Monastery). The castle originally had a square outline, with four turrets, and was surrounded by a moat with a drawbridge at the entrance. These oldest sections of the castle today form the Swiss Court (Schweizerhof), where there are a gothic chapel (Burgkapelle), dating from the 15th century, and the treasury (or Schatzkammer), affiliated to the Kunsthistorisches Museum which holds, among other things, the imperial insignia of the Holy Roman Empire (Reichskleinodien) and of the Empire of Austria. The Court Music Chapel (Hofmusikkapelle) is located inside the Court Chapel (de) and is where the Vienna Boys' Choir traditionally sing mass on Sundays. The appearance of the Swiss Court dates from the Renaissance, during the reign of the Emperor Ferdinand I. The Swiss Gate entrance (Schweizertor) displays the many titles of Ferdinand I and the insignia of the Order of the Golden Fleece are painted on the ceiling. An adjoining section of the Swiss Wing houses the Radetzky Apartments. In recognition of his services in the Italian campaign during the revolutionary year of 1848, the Emperor Franz Joseph I permitted the worthy Field Marshal Radetzky to live in these apartments, even though he was not a member of the imperial family. In the Knight's Hall (Rittersaal), on 15 May 1717 the Empress Maria Theresa was baptised by the papal nuncio Giorgio Spinola, representing Pope Clement XI, with baptismal water containing a few drops from the River Jordan. Next to the Knight's Hall is the Guard Room (Trabantenstube), where the duty officer of the Household Guards kept watch over the emperor. The lower section of this wing once accommodated the imperial kitchen.
Амалиенбург
Швейцария қақпасының қарсысында император Иосиф I-нің жесірі, императрица Амалия Вильгельминаның есімімен аталатын Амалиенбург сарайы орналасқан. Дегенмен, бұл қанат бір ғасырдан астам уақыт бұрын, император Рудольф II үшін кешкі Ренессанс стилінде салынған және оның резиденциясы ретінде пайдаланылған. Назар аударарлық жайт – күмбезді кішкентай мұнарасы және оның фасадындағы астрономиялық сағат.
Across from the Swiss Gate is the Amalienburg, named after Empress Amalie Wilhelmine, the widow of Joseph I. However, this wing had already been in use for more than a century, constructed as the residence of the Emperor Rudolph II in the style of the late Renaissance. Of note is the small tower with its cupola and the astronomical clock on its façade.
Леопольд қанаты
Амалиенбург пен Швейцария сотының арасындағы байланыс – 1660 жылдары император Леопольд I тұсында салынған Леопольд қанаты (Leopoldinischer Flügel) болып табылады, және осылайша оның аты осы императордың есімімен байланысты. Архитекторы – Филиберто Луккезе, бірақ 1683 жылы түріктердің шабуылынан кейін қанатты Джованни Пьетро Тенкала қайта жаңартып, қосымша қабат салды. Бұл қанаттың архитектурасы әлі де Кейінгі Ренессанс дәуірімен байланысты. Осы қанатта Федералды президенттің кеңсесі орналасқан. Құпия кеңес бөлмесі (Geheime Ratstube) осы қанаттың бір бөлігі. Император Франц Иосиф I осы жерде Австрия-Мажарстан делегациясының отырысында ашылу сөздерін айтқан. Сонымен қатар, император Франц Иосиф I-нің шөбересі және тақтың мұрагері эрцгерцог Франц Фердинанд 1900 жылғы 28 маусымда осында Тақтан бас тартуға қасты жасап, өзінің және ұрпақтарының таққа деген барлық құқықтарынан ресми түрде бас тартты. Бұл династиялық қажеттілік тудырған шара еді, себебі оның болашақ әйелімен тең дәрежеде болмауына байланысты, оның некесі морганаттық болып саналатын. Бұл қанаттың және Амалиенбургтің төменгі бөлігі Хофбургтің ірі шарап қоймасы ретінде пайдаланылды.
The connection between the Amalienburg and the Swiss Court is the Leopoldine Wing (Leopoldinischer Flügel) which was first built in the 1660s under Emperor Leopold I and thus named after him. The architect was Filiberto Lucchese, but after the Siege of 1683 by the Turks, the wing was rebuilt by Giovanni Pietro Tencala with an additional floor installed. Through its architecture, this wing still bears a connection to the Late Renaissance. It is in this wing that the offices of the Federal President are located. The Privy Council Room (Geheime Ratstube) is part of the wing. This is where Emperor Franz Joseph I held his opening speeches at the sessions of the Austro Hungarian Delegation. Here the Archduke Franz Ferdinand, a nephew of emperor Franz Joseph I and heir to the throne, spoke the Oath of Renunciation on 28 June 1900 and in so doing renounced all claims to the throne for his descendants. A dynastically necessary act as his intended marriage was to be morganatic, due to the unequal rank between him and his future wife. The lower section of this wing as well as that of the Amalienburg served as the enormous wine cellar for the Hofburg.
Императорлық канцлерлер қанаты
Ата-баланың тағы бір бірлескен жобасы нәтижесінде Сталлбургтің (және 1848 жылы алғашқы австриялық парламент отырған жердің) қарсы жағында Қысқы атпен жүру мектебі (Winterreitschule) және Леопольд қанатының (Leopoldine Wing) қарсысында Императорлық канцлерлік қанаты (Reichskanzleitrakt) бой көтерді. Соңғысы бастапқыда Иоганн Лукас фон Хильдебрандт жоспарлаған еді және Ауликалық кеңеспен (Reichshofrat) қатар, Императорлық вице-канцлердің (Reichsvizekanzler) кеңсесін де қамтыды. Бұл вице-канцлер Киелі Рим империясының іс жүзіндегі премьер-министрі болды, себебі Императорлық архиканцлердің (Reichserzkanzler) салтанатты лауазымы орта ғасырлардан бері Майнц архиепискобымен толтырылып келді. Киелі Рим империясы таратылғаннан кейін, бұл қанатта Наполеон, Рейхштадт герцогы және кейіннен император Франциск Иосиф I-нің пәтерлері орналасты. Канцелярия, Швейцариялық сарай, Амалиенбург және Леопольд қанаты Ішкі сарай ауласын (innerer Burghof) құрайды. Ортасында Помпео Маркезидің қоладан жасаған, рим императоры киімін киген Франциск I-нің мүсіні орналасқан.
An additional father son collaborative project resulted in the Winter Riding School (Winterreitschule) across from the Stallburg (and where the first Austrian parliament sat in 1848) and in the Imperial Chancellery Wing (Reichskanzleitrakt) across from the Leopoldine Wing. The latter was originally planned by Johann Lukas von Hildebrandt and accommodated, in addition to the Aulic Council (Reichshofrat), the offices of the Imperial Vice Chancellor (Reichsvizekanzler), who was the de facto prime minister of the Holy Roman Empire since the ceremonial position of Imperial Arch Chancellor (Reichserzkanzler)—whom the Imperial Vice Chancellor represented—had always been filled by the Archbishop of Mainz since the Middle Ages. After the end of the Holy Roman Empire, this wing housed the apartments of Napoleon, The Duke of Reichstadt and later those of Emperor Francis Joseph I. The chancellery, Swiss court, Amalienburg and Leopoldine Wing form the Inner Castle Court (innerer Burghof). In the middle is a bronze statue of Francis I dressed as a Roman emperor, by Pompeo Marchesi.
Сот кітапханасы
Бастапқыда жеке тұрған ғимарат болған Сот кітапханасы (Hofbibliothek) кешеннің екінші жағында орналасқан. Карл VI негізгі ғимарат пен Прункзаалдың басты залын салдырды. Бүгінде ол Австрия Ұлттық кітапханасының қамқорлығында. Оның құрылысын Иоганн Бернхард Фишер фон Эрлах бастады және оны 1735 жылы оның ұлы Жозеф Эммануил аяқтады. Үлкен Прункзаал залында принц Евгений Савойскийдің кітаптар жинағы, Даниэль Гранның зор төбе фрескасы және Пауль Штрудельдің императорлардың мүсіндері орналасқан, бұл Хофбургтың көркемдік тұрғыдан ең маңызды бөлігін құрайды. Сыртқы безендіруді 1726 жылы Лоренцо Маттиелли орындады. Ол басты кіреберістің үстіне квадригада отырған Афинаның мүсінін қойды. Шатырдың сол жағында ол Аспан шарларын ұстап тұрған Атласты, оның екі жағында Астрономия мен Астрология, ал қарсы жағында Геометрия мен География аллегорияларымен қатар Жер шарларын ұстап тұрған Гайяны орналастырды. Солтүстік кітапхана Жозеф алаңында орналасқан. Кейіннен қосымша ғимараттар мен шатырлар салынды. Әсіресе 1763 жылдан 1769 жылға дейін Николо Пакасси Императорлық кітапхананы Хофбургтың басқа бөліктерімен және оның екінші жағын Августин шіркеуімен байланыстырды, осылайша қазіргі Жозеф алаңын (Josephsplatz) құрды, ол дерлік симметриялық пропорцияларымен ерекшеленеді.
Originally a free standing structure, the Court Library (Hofbibliothek) was housed on the other side of the complex. Charles VI had the main building and the Prunksaal main hall constructed. Today it is under the auspices of the Austrian National Library. Its construction was begun by Johann Bernhard Fischer von Erlach and finished by his son Joseph Emanuel in 1735. The large Prunksaal hall contains the book collection of Prince Eugene of Savoy, an enormous ceiling fresco by Daniel Gran, and statues of emperors by Paul Strudel making this part of the Hofburg its most significant in artistic terms. The exterior decoration with attic style figures was executed by Lorenzo Mattielli in 1726. He placed a statue of Athena riding on a quadriga above the main entrance. On the left portion of the roof, he situated Atlas, supporting the celestial globe, flanked by Astronomy and Astrology, and on the opposite side, Gaia with the terrestrial globe, flanked by allegories of Geometry and Geography. The library to the north is located at Joseph Square. More structures and annexes were successively added. Particularly from 1763 to 1769, Nicolo Pacassi connected the Imperial Library to the other parts of the Hofburg and its other side to the Augustinian Church and he thus created the present Joseph Square (Josephsplatz), marked by its almost symmetrical proportions.
Жозеф алаңы
Ерекше атауға лайық император Жозеф II-нің қоладан жасалған атты мүсіні.
Of note are the bronze equestrian statue of Emperor Joseph II.
Августиндік қанаты
Жозеф алаңының оңтүстік-шығыс жағында, іргелес сот кітапханасының алдында барокко стиліндегі Августин қанаты, Августин шіркеуі және монастыры орналасқан. Сарай кеңейген сайын, шіркеу мен монастырь ғимараттың ажырамас бөлігіне айналды. Габсбургтер Августин шіркеуін өздерінің сарай шіркеуі ретінде, сондай-ақ үйлену рәсімдері үшін де пайдаланған. Дәл осы жерде император Франц Иосиф I және императрица Елизавета, әйгілі Сиси үйленді. Лорето қапталындағы шағын шіркеудің артында Жүректер криптасы орналасқан – темір есікпен бөлінген, жартылай дөңгелек пішіндегі қосымша ғимарат. Онда Габсбург әулетінің 54 мүшесінің жүректері күміс урналарда сақталады. Альбертина мұражайының орналасқан жері – Альбрехт сарайы (бұрынғы Тарука де Сильва сарайы) Августин монастырымен құрылымдық байланысы болғандықтан Хофбургтың бір бөлігі саналады. XIX ғасырдың басында императорлық отбасының мүшелері, мысалы, Альбрехт герцогы, ал кейіннен оның жүрегін жақын туысы, Тешен герцогы Фридрих осы жерде тұрды. 1820 жылдары Жозеф Корнхаузель сарайды жөндегеннен кейін, бұл бөлік те Хофбургке қосылды.
Built right before the adjacent Court Library, on the south east side of Joseph Square, lies the baroque Augustinian Wing with the Augustinian church and monastery. As the palace expanded, the church and monastery became an integral part of the building. The Augustinian Church was used by the Habsburgs as their court church and also for weddings. This is where Emperor Franz Joseph I and Empress Elisabeth, alias Sisi, were married. Behind the Loreto side chapel is located the Hearts' Crypt, a semicircular shaped annexe separated by an iron door, where 54 hearts of House of Habsburg members are kept in silver urns. The Palais Archduke Albrecht (formerly Palais Tarouca de Sylva), home of the Albertina museum, is also considered a part of the Hofburg because of its structural connections to the Augustinian monastery. In the early 19th century members of the imperial family had their residence here, such as Archduke Albrecht and, later, his nephew, Archduke Friedrich, Duke of Teschen. After the renovation of the Palais in the 1820s by Joseph Kornhäusel, that section became connected to the Hofburg as well.
Редут қанаты
Мария Терезия патшайымы 17 ғасырдағы опера үйін би және концерт залдары ретінде қайта жарақтандырды, қазір ол Редутензале деп аталады, және кішкентай және үлкен залдардан тұрады. Олар бірнеше кішігірім дәліздермен бірге Редут қанатын құрайды. Бастапқы жоспарлар жасалған, ал сыртқы қасбеттер Николо Пакассидің еңбегі. Атауы француз тіліндегі "redoute" сөзінен шыққан, ол сәнді маскарадты би деген мағынаны білдіреді, және мұндай шаралар да сол жерде өткізілген. Көрермендер Джозеф Гайдн, Николо Паганини және Франц Листтің музыкасын тыңдаған. 1814 жылы Бетховеннің 8-ші симфониясының тұңғыш көрсетілісі осы жерде болды. "Конгресс билейді" деген мәшһүр сөз 1814/15 жылдары Вена конгресі аясында Редутензаледе өткен маскарадты билерден туындаған. Иоганн Штраус осы билерге арналған сот музыкалық директоры қызметін атқарды. Ғасырлар бойы, залдар өзгеріп отыратын талғамдарға сәйкес түрлі модификацияларға ұшырады. 1992 жылғы 27 қарашада бүкіл қанат өртенгеннен қатты зақымдалды. Қайта құру және қалпына келтіру жұмыстары бес жылға созылды. Кішкентай Kleiner Redoutensaal нақты түрінде қалпына келтірілді, ал үлкен Grosser Redoutensaal интерьері үшін дизайн конкурсы өткізілді, оның жеңімпазы – австриялық суретші Йозеф Микл болды. Ол Фердинанд Раймунд, Иоганн Непомук Нестрой және Элиас Канеттиден алынған әдеби цитаталарға негізделген бірқатар майлы картиналар жасады. Оның 404 м² ауданындағы төбелік суреті Карл Краустың "Жастық шақ" поэмасынан 34 қолмен жазылған шумақтарды қамтиды, бірақ олар көрерменге көрінбейді. Редутензале 1998 жылы Еуропалық Одақ Кеңесінің Австрияның алғашқы төрағалығы аясында қайта ашылды және содан бері Хофбург конгресс орталығының бір бөлігі болып табылады. Қанаттың шатырын қалпына келтіру арқасында, бұрынғы шатыр кеңістігін жаңа Dachfoyer (Шатырлық фойе) құру мүмкін болды. Архитектор Манфред Вехдорн қауіпсіз конференциялар және панорамалық терезелер үшін шар тәрізді құрылыммен толықталған заманауи интерьерді жобалады. Ол шатырдан басқа, Фестиваль залы мен Швейцария ауласының оңтүстік-батыс қанаты арасындағы бұрынғы ауланы да басқа кеңістікке айналдырды. 2017 жылға дейін қанат Ұлттық кеңес пен Федералдық кеңеске орналасқан, ал Австрия Парламенті ғимараты қайта жаңартылуда.
Empress Maria Theresia had a 17th century opera house converted into the dance and concert halls now known as the Redoutensäle, which consists of a small and a large hall. Together with a number of smaller antechambers they form the Redoute Wing. The original plans were drawn up by , while the external façades are the work of Nicolò Pacassi and The Redoutensäle soon became the setting for the cultivated style of baroque entertainment. The name is derived from the French word "redoute", meaning an elegant masked ball, and such balls were also held there. The audience was treated to music by Joseph Haydn and Nicolo Paganini and Franz Liszt. The premiere of Beethoven's 8th Symphony took place there in 1814. The well known saying "The Congress dances" derives from the balls held in the Redoutensaele in the framework of the Congress of Vienna in 1814/15. Johann Strauss served as musical director to the court for the balls held here. Over the centuries, various modification has been made the balls in line with changing tastes. On 27 November 1992 the whole wing with the Redoutensäle was seriously damaged by fire. The reconstruction and restoration work lasted five years. While the smaller Kleiner Redoutensaal was faithfully restored, for the interior of the larger Grosser Redoutensaal a design competition was held, which was won by the Austrian artist Josef Mikl. He created a number of oil paintings based on literary quotations taken from Ferdinand Raimund, Johann Nepomuk Nestroy and Elias Canetti. His 404 m2 ceiling painting incorporates 34 handwritten verses of Karl Kraus' poem "Youth", albeit in a form not visible to the viewer. The Redoutensäle reopened in 1998 in the framework of the first Austrian Presidency of the Council of the European Union and became since then part of the Hofburg Congress Centre. Restoration of the roof of the wing gave an opportunity to convert the original loft space into a new amenity called the Rooftop Foyer (Dachfoyer). The architect Manfred Wehdorn designed a modern interior, completed with a spherical structure for secure conferences and panoramic windows. Besides the roof, he also converted the former courtyard between the Hall of Festivals and the southwest wing of the Swiss courtyard to another space. By 2017 the wing was renovated to house the National Council and the Federal Council while the Austrian Parliament Building is under renovation.
Сталлбург қаласы
Комплекстің қалған бөлігімен физикалық байланысы болмаса да, Хофбургтің императорлық меулері (Сталлбург) бастапқыда сол кездегі тәж мұрагері Максимилианның резиденциясы ретінде салынған. Фердинанд I өз ұлын өз үйіне орналастыруды қаламаған, себебі Максимилиан протестантизмге қарай бұрған екен. Кейін бұл ғимарат император Фердинанд III-нің өнерге құмар інісі, эрцгерцог Леопольд Вильгельмнің өнер жинағына орналасқан, және бұл жинақ 1889 жылдан бастап құрылған Күнтас-тарихи мұражайының негізін құрайды. Барокко дәуірінде резиденция бірінші қабатта императорлық жылқыларды орналастыру үшін қайта жабдықталды және қазір испандық ат шабысы мектебі (Spanische Hofreitschule) пайдаланады.
Although not physically connected to the rest of the complex, the imperial mews (Stallburg) of the Hofburg were originally built as a residence for the then crown prince, Maximilian. It is said that Ferdinand I did not wish to house his son under his roof, as Maximilian had veered towards Protestantism. This structure later accommodated the art collection of Archduke Leopold Wilhelm, the art inclined brother of Emperor Ferdinand III, and the collection forms the core of the later Kunsthistorisches Museum from 1889. The residence was converted during the Baroque era to house the imperial horses on the ground floor and is used by the Spanish Riding School (Spanische Hofreitschule).
Сент-Михаил қанаты
Сент-Михаэль қанатын да Жозеф Эммануэль Фишер фон Эрлах жоспарлаған, ол Қысқы атпен жүру мектебі мен Императорлық канцлерлік қанатты байланыстырады. Бірақ, ескі Императорлық сарай театры (Бургтеатр) кедергі келтіргендіктен, бұл жоспарлар Фердинанд Киршнер 1889 жылдан 1893 жылға дейін сәл өзгертілген жоспар бойынша қанатты салғанға дейін іске аспады. Сент-Михаэль алаңы аяқталғаннан кейін қанаттың фасадына екі мүсіндік фонтан орнатылды: Рудольф Вейрдің "Теңіздегі күш" және Эдмунд Хеллмердің "Құрлықтағы күш". Бұл қанат, қарамағындағы Сент-Михаэль шіркеуінің құрметіне аталған.
St. Michael's Wing was also planned by Joseph Emanuel Fischer von Erlach, and it serves as the connection between the Winter Riding School and the Imperial Chancellery Wing. However, because the old Imperial Court Theatre (Burgtheater) stood in the way, these plans remained unrealized until Ferdinand Kirschner built the wing from 1889 to 1893, utilizing a slightly altered plan. After the completion of St. Michael's Square, two sculpted fountains were installed on the façade of the wing: Power at Sea by Rudolf Weyr and Power on Land by Edmund Hellmer. The wing is named in reference to St. Michael's Church on the opposite side.
Фестиваль залы
Салтанаттар залы алдындағы Мраморлы залдың қабырғалары 16 ғасырға дейін сақталып келген және теориялық тұрғыдан Леопольд қанатына жатады, бірақ интерьердегі скальялья 1840 жыл шамасында жаңа Салтанаттар залының сыртқы келбетімен үйлестіру үшін өзгертілді. Императорлық дәуірде бұл зал асхана ретінде және сарайдағы балалардың би кештері үшін пайдаланылды. Салтанаттар залы 19 ғасырдың басында бельгиялық сәулетші Луи Монтойермен император Франциск II/I үшін салынған. Оның қосымша құрылыс болғандықтан, Леопольд қанатына тік бұрышта шамамен жүз жыл бойы айқын көзге түсетін шығыңқы бөлік құрады, сондықтан оны «Мұрын» деп те атады. Бір кездері 1300 шамға толы 26 кристалл шамшырағымен әсемделген Салтанаттар залының сәні жарасымды болды. 24 Коринфтік бағаналар скальялья техникасымен жасалған, онда боялған гипс мәрмәрге ұқсайды. Осы залдың ішінде Наполеон I император Франциск II/I-нің қызы, архигерцогиня Мария Луизаның қолын сұрады. Бұл жерде сонымен қатар сарайдағы би кештері және кейіннен тақтан сөйлеу рәсімдері де өтті, сондай-ақ эксклюзивті «Соттағы бал» шарасы ұйымдастырылды. Маунди бейсенбісі күні император мен императорша 12 жасы қарт, мұқтаж ер және әйел адамды дәстүрлі Маунди рәсімінде аяқтарын жууға шақырды. Кейіннен Салтанаттар залы 1916 жылға қарай Жаңа қамалға (Neue Burg) толық интеграцияланды. 1000 шаршы метр ауданы бар Фестивальдар залы (Festsaal) Хофбургтың ең үлкен залы болып табылады. Ол тақ залы ретінде салынғанмен, ешқашан осы мақсатта пайдаланылмады. Ішкі жұмыстар 1923 жылы аяқталды, бірақ көркемдік безендіру толыққанды болған жоқ. Залда Габсбургтердің даңқын арттыруға арналған Алоис Ханс Шраммның үш төбе суреті орналасқан, император Франц Иосифтің «Viribus Unitis» («Бірлікте күшпен») деген ұранымен толықтырылған. Төменгі лунеттер мен сегізбұрышты панельдер Австрия тарихынан танымал тұлғалардың суреттерімен, Эдуард Вейттің еңбектерімен безендірілген. Төбе суреттерінде Максимилиан I, Карл V, Фердинанд I, Рудольф II және Тирольдің Фердинанд II, ал бүйірлік панельдерде Леопольд I, Карл VI, Евгений ханзадасы және поляк королі Ян III Собескийтің бейнелері бейнеленген. 1967 жылғы «Евровидение» ән байқауы да осы залдың ішінде өтті.
The walls of the Marble Hall in front of the Hall of Ceremonies date back to the 16th century and theoretically belong to the Leopoldine Wing, but the scagliola for the interior was changed around 1840 to match the appearance of the newer Hall of Ceremonies. During the imperial period it was used as a dining room and for balls for the children at court. The Hall of Ceremonies was built for Emperor Francis II/I by the Belgian architect Louis Montoyer at the beginning of the 19th century. Because of its additional nature, it formed a clearly visible protrusion at right angles to the Leopoldine Wing for almost a hundred years, and was therefore also called the "Nose". With its ornate coffered ceiling and 26 crystal chandeliers, which once held 1,300 candles, the Hall of Ceremonies was grand. The 24 Corinthian columns are done in scagliola technique, in which painted gypsum resembles marble. In this hall Napoleon I asked for the hand of Archduchess Marie Louise, the daughter of Emperor Francis II/I. This was also where court balls were held and later also speeches from the throne. and where the exclusive Ball at the Court was held. On Maundy Thursday, the emperor and empress invited twelve poor old men and women to have their feet washed in a traditional Maundy ceremony. Later on the Hall of Ceremonies became fully integrated into the New Castle (Neue Burg) by 1916. With its 1,000m of floor space, the Hall of Festivals (Festsaal) is the biggest hall in the whole of the Hofburg. Although built as a throne room, it was never used as such. The internal works were finished in 1923, but the artwork remained incomplete. The hall has Alois Hans Schramm's three ceiling paintings, dedicated to the greater glory of the Habsburgs, complete with Emperor Franz Joseph's motto "Viribus Unitis" (with united strength). The lower lunettes and octagonal panels are decorated with paintings by Eduard Veith and de of famous people from Austrian history, with Maximilian I, Charles V, Ferdinand I, Rudolph II and Ferdinand II of Tyrol to be seen in the ceiling paintings, and Leopold I, Charles VI, Prince Eugene and also the Polish King John III Sobieski in the side panels. The hall was also the venue for 1967 Eurovision Song Contest.
Батырлар алаңы
1809 жылы Наполеон соғыстары кезінде сарайға жақын орналасқан ескі бастионның бір бөлігі бұзылды. Қазіргі Сақиналық жолға дейін жаңа жерлер дамытылды, олардың ішінде неоклассикалық стильдегі басты қамал қақпасы (Бургтор) орналастырылды. 1817 жылы тұрғызылған жаңа қабырғалардың ішінде үш бақ құрылды: жеке Император сарайы бағы (Бурггартен), Батырлар алаңы (Хелденплац) – кең, жасыл аймақ және Тесей ғибадатханасы (Theseustempel) бар Халық бағы (Фольксгартен). Бургтормен бірге оны Питер фон Нобиль жобалаған. Салтанат залы мен Жаңа қамал алаңның фондық бөлігін құрайды. Батырлар алаңының екі жағында Австрияның ең көрнекті екі фельдмаршалы – Савойялық Евгений ханзадасы мен Карл ертеңінің атты мүсіндері орналасқан. 1938 жылдың 15 наурызында Адольф Гитлер Жаңа қамалдың балконынан Батырлар алаңында Австрияның нацистік Германияға қосылуын ("Аншлюс") жариялады.
In 1809, a part of the old bastion adjacent to the palace was demolished in the course of the Napoleonic Wars. All the way up to the present Ring Road, new grounds were laid out, in which the neoclassical main castle gate (Burgtor) was integrated. Within the new walls which were erected in 1817, three gardens were made: the private Imperial Castle Garden (Burggarten), Heroes Square (Heldenplatz) as a large open, green area, and the People's Garden (Volksgarten) with the Temple of Theseus (Theseustempel). Along with the Burgtor, it was designed by Peter von Nobile. The Hall of Ceremonies and the Neue Burg make up the backdrop of the square. Equestrian statues of the two most important Austrian field marshals, Prince Eugene of Savoy and Archduke Charles, stand at the foci of Heroes Square. On 15 March 1938 Adolf Hitler proclaimed from the balcony of the New Castle onto Heroes' Square the "Anschluss" of Austria into the Nazi Third Reich.
Нойе Бург
1860 жылдары қала қабырғалары бұзылғаннан кейін Венаның кеңеюіне байланысты Хофбург соңғы, ірі кеңейтілуін басынан өткерді. Екі қанатты құрылымды, шеңберлік жолдан тысқары созылатын, екі мұражайды (Kunsthistorisches Museum және Naturhistorisches Museum) қанаттар ретінде және Фишер фон Эрлахтың ескі императорлық ат қораларын (Хофсталунген, Stallburg ескі орнымен шатастырмау керек) аяқтаумен Императорлық форум (Kaiserforum) жоспарланды. Жобаға Готфрид Семпер, кейін Карл Фрайхерр фон Хасенауэр жетекшілік етті. Мұражайлар 1891 жылы аяқталды, бірақ форумның қалған бөлігінің құрылысы ұзаққа созылып, қаржылық қиындықтар мен орасан зор құрылыс жобасының мақсатына анықталмауына байланысты кешікті. 1913 жылы оңтүстік-батыс қанаты, Жаңа қамал (Neue Burg) құрылысы аяқталды. Дегенмен, Императорлық форум толыққанды аяқталған жоқ және жартылай күйінде қалды. Бүгінде Жаңа қамал қанатында бірнеше мұражайлар (Эфес мұражайы, қару-жарақ коллекциясы, ежелгі музыкалық аспаптар коллекциясы және Этнография мұражайы), сондай-ақ ұлттық кітапхананың оқу залдары орналасқан. Хофбург конгресс орталығы да осы жерде орналасқан.
Following the enlargement of Vienna after the demolition of the city walls in the 1860s, the Hofburg had its last great expansion. An Imperial Forum (Kaiserforum) was planned, in which a two winged structure reaching beyond the Ring Road, with the twin museums (Kunsthistorisches Museum and Naturhistorisches Museum) as flanks and terminating at the old Imperial Mews (the Hofstallungen, not to be confused with the much older Stallburg) of Fischer von Erlach. The project was led by Gottfried Semper and later by Karl Freiherr von Hasenauer. The museums were completed in 1891, but construction of the rest of the forum dragged on slowly and conflicted since because of rising costs and no real function could be found for the enormous construction project. In 1913, the south west wing, the New Castle (Neue Burg), was completed. However, the Imperial Forum was never completed and remains a torso. The New Castle wing today houses a number of museums (the Ephesos Museum, the Collection of Arms and Armour, the Collection of Ancient Musical Instruments, and the Museum of Ethnology) as well as some reading rooms of the national library. The Hofburg Congress Centre is also located here.
Монеталар
Хофбург 20 евролық Ренессанс ескерткіш монетасының негізгі мотиві болып бейнеленген. Монетада сарайдың Швейцария қақпасы көрсетілген. Бұл қақпада Фердинанд I-нің елтаңбасы және лауазымдары бейнеленген. Оның екі жағында 1529 жылы Түрік әскерлерінің Венаны қоршауы мен Реформация кезінде протестанттар мен католиктер арасындағы тартыстарды еске түсіретін сол дәуірдің екі сарбазы бейнеленген.
The Hofburg featured as the main motif on the 20 euro Renaissance commemorative coin. The coin shows the Swiss Gate of the palace. This gate bears Ferdinand I's coat of arms and titles. It is flanked by two soldiers of the period as a reminder of the unsettled times which saw Vienna besieged by Turkish armies in 1529, as well as the struggles between Protestants and Catholics during the Reformation.