Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сикх дініндегі садақа беру дәстүрі
Sikh religious tithing practice
Дасванд (сондай-ақ дасванд деп те жазылады) – бұл Сикх қағидаларына сәйкес, адамның табысының оннан бір бөлігін (немесе 10%) қаржылай түрде (садақа ретінде) және тікелей сева арқылы беруі керек.
Dasvandh (, also transcribed as daswandh) is the one tenth part (or 10%) of one's income that one should donate, both financially (as a tithe) and directly in the form of seva, according to Sikh principles.
Шолу
Бұл Гуру Нанак Девтің Ванд Чхако және Кират Каро тұжырымдамаларымен байланысты. Бұл әдет Гуру Аржан Дев заманында сақталған, және бүгінгі күні де көптеген сикхтер осы әдетті жалғастырып келеді.
It falls into Guru Nanak Dev's concepts of Vand Chhako and Kirat karo. The practice was followed during the period of Guru Arjan Dev and many Sikhs still continue to carry out the practice in the present day.
Тарих
Гуру Амар Дас, одан кейін Гуру Рам Дас және Гуру Аржан қайырымдылық жасауды уағыздап, таратуға көшбасшылық етті. Гуру Амар Дас тұсында сикх дінін басқару және тарату үшін уәкілетті мекеме құрылды, оның мақсаты – сикх гуруларының үйретіктерін уағыздау арқылы сикхтерге дұрыс бағыт көрсету болды. Гуру Амар Дас субконтиненттің әртүрлі аймақтарында 22 манджи (аудан) құрды. Әрбір манджи адал сикхтің (жынысына қарамастан) қарауында болды, олар миссионерлік жұмыстармен айналысып қана қоймай, өздерінің құзыретіндегі санггаттарға (жергілікті сикх қауымына) көмек көрсетіп, ізбасарларының Гуруға арнаған құрбандықтарын жеткізді. Гуру Рам Дас бастаған Амритардағы Хармандир Сахиб ғибадатханасының құрылысы жоғары шығынды қажет етті, сондықтан сикхтерден құрылыс жұмыстарын қаржыландыру үшін табыстарын кемінде он пайызын (дасванд) берулері сұралды. Бұл – біріккен, қауымдық күш-жігердің нәтижесінде жасалды және «Гуру Ки Голак» (яғни «Гуру қазынасы») идеясы осыдан туындады. Масандтардың (министрлер мен ондық жинаушылардың) міндеті – өздері орналасқан аймақтағы сикхтерден «кар бхет» (сева құрбандықтары) және дасванд садақаларын жинап, оларды Гуруға жеткізу болды. Дасванд тәжірибесіне сілтемелер Гуру Гобинд Сингх дәуірінде немесе одан кейін жазылған «рехитнамалар» (сикхтердің мінез-құлқы туралы нұсқаулықтар) деп аталатын әртүрлі жазбаларда кездеседі. Мысалы, Бхаи Нанд Лалдың «Танкханама» кітабында Гобинд Сингхтің осы тәжірибе туралы былай дегені келтірілген: «Нанд Лал, егер біреу дасванд бермей, жалған сөйлеп, оны жымқырып алса, оған ешқашан сенуге болмайды». Бұл дәстүрді сақтауға тырысқан шыншыл сикхтердің күш-жігерінің арқасында осы күнге дейін жетті. Бұл практика жеке және қауымдық мақсаттарға қызмет етеді, жеке діни сенімді білдіруге мүмкіндік береді және Гуру Пант («Гуру жолы») концепциясын көрсететін біріккен қауымдық күш ретінде танылады.
The practice of charitable giving was preached and spread by Guru Amar Das, followed by Guru Ram Das, and by Guru Arjan. During the guruship of Guru Amar Das, an authorized institution for managing and spreading the Sikh religion was developed in order to show directions to the Sikhs by preaching them the teachings of Sikh gurus. Guru Amar Das set up 22 manjis (districts) in various parts of the subcontinent. Each of these manjis was placed under the charge of a devout Sikh (of either gender) who, besides conducting missionary work, looked after the sangats (local Sikh congregation) of their jurisdiction and imparted the followers' offerings to the Guru. The construction work of the Harmandir Sahib shrine at Amritsar, whose work began under the watch of Guru Ram Das, was an expensive undertaking, therefore the Sikhs were asked to donate at least ten percent (dasvandh) of their earnings for funding the construction work as a united, communal effort. This, the idea of Guru Ki Golak (meaning "Guru's treasury") was devised. The Masands (ministers and the tithe collectors) had the responsibiluty of collecting "kar bhet" (seva offerings) and dasvandh donations from the Sikhs in the region they were stationed in, and to then ensure these were in turn given to the Guru. References to the practice of dasvandh can be found in various writings known as rehitnamas (manuals of Sikh codes of conduct) that were scribed during the era of Guru Gobind Singh or shortly after his period. As an example, Bhai Nand Lal’s Tankhahnama quotes Gobind Singh as saying the following regarding the practice: "Hear ye Nand Lal, one who does not give dasvandh and, telling lies, misappropriates it, is not at all to be trusted". The practice has survived due to the efforts of fervent Sikhs in maintaining it. The practice itself serves both individualistic and communalistic aims, being an outlet for personal religious devotion and as a united communal effort exemplifying the concept of the Guru Panth ("Guru's path").