Уильям Бейли: Шотландиялық генералдың өмірі мен әскери жолы

Уильям Бейлли – шотландтық әскери сардар, Голландия және Швецияда шайқасқан. 1644 ж. Англияға «Союз армиясымен» жорық жасады. Биографиясы туралы толық ақпарат!

Кіріспе

Шотландтық генерал Уильям Бейли (шамамен 1595–1653) – голландтар үшін соғысқан, кейіннен Швецияда Густав Адольфтың басшылығымен полкқа қолбасшылық еткен шотландтық кәсіби әскер.

Ерте өмір

Бейли Ланркширдегі Лэмингтоннан сэр Уильям Бейлидің және Эдинбургтің провосты Солтүстік Бервиктің Александр Хоумның қызы, «Хомс ханымның» заңсыз ұлы болды. Бейли туған кезде оның әкесі Маргарет Максвеллге, Ангус графинясына, 6-шы граф Арчибальд Дугластың жесіріне үйленген еді. Ангус графинясының қайтысынан кейін Бейлидің әкесі Бейлидің тууын заңдастыруға жасаған сәтсіз әрекеті ретінде Хомс ханымға үйленді. 1644 жылы Бейли Келісім армиясымен Англияға жорық жасады. Ол Марстон-Мур шайқасында шотланд жаяу әскерінің бір бөлігіне қолбасшылық етті, оның бас командасы Александр Леслиге тиесілі болды. 1645 жылы ол Александр Леслидің, 1-ші Левен графының армиясынан Джеймс Грэмге, 1-ші Монтроз маркизіне қарсы жіберілген отрядқа басшылық етті. Шотландияға келгеннен кейін Бейли Монтроздың оңтүстікке қарай жорық жасауына кедергі келтірді. Сәуір айында ол Дундиде Монтрозды шамалы айырымымен қуып жете жаздады, бірақ Монтроз Таулы аймаққа қашып құтыла алды. Содан кейін Бейли күштерін бөліп, Монтрозды өзінің әскері мен сэр Джон Харри басқаратын отрядтың арасында қоршауға алуды жоспарлады. Бірақ Монтроз 1645 жылғы мамыр айында Олдерн шайқасында Харриді шешулі жеңіске жеткізді; екі айдан кейін ол Алфорд шайқасында Бейлидің өзін жеңді. Бұл жеңілістен кейін Бейли отставкаға кетті. Бірақ Келісімшілер бұл өтінішті қабылдамады. Оның орнына жаңа әскер құрылды. Бейли қолбасшылық лауазымын сақтап қалды, бірақ енді оны Аргилл графы басқаратын Соғыс комитеті сүйемелдеді. Бейлидің кеңесіне қарамастан, Монтрозбен шайқас Килсит шайқасында күштеп жүзеге асырылды. Ол тағы да жеңілді – Монтрозға қарсы оның соңғы қатысуы, ол 13 қыркүйекте Филипхоу шайқасында жеңіліске ұшырады. Екінші Азамат соғысы кезінде Бейли Гамильтон герцогының Англияға жасаған сәтсіз жорығында жаяу әскерге қолбасшылық етті. 1648 жылғы тамыз айында Престон шайқасында Ангажерлер Оливер Кромвеллден жеңіліске ұшырады. Гамильтон қашып құтылған кезде, Бейлиге жаяу әскерімен бірге бас игізуге бұйрық берілді.

Baillie was the illegitimate son of Sir William Baillie of Lamington in Lanarkshire and of a "Mrs. Home", a daughter of Alexander Home of North Berwick, Provost of Edinburgh. At the time of Baillie's birth, his father was married to Margaret Maxwell, Countess of Angus, the widow of Archibald Douglas, 6th Count of Angus. After the Countess of Angus's death, Baillie's father married Mrs. Home in an unsuccessful attempt to legitimize Baillie's birth. In 1644, Baillie marched into England with the Army of the Covenant. He commanded part of the Scottish infantry at the Battle of Marston Moor, overall command of which fell to Alexander Leslie. In 1645, he commanded the detachment sent from Alexander Leslie, 1st Earl of Leven's army against James Graham, 1st Marquess of Montrose. On his arrival in Scotland, Baillie successfully manoeuvred to prevent Montrose from marching south. In April, he almost caught up with Montrose at Dundee but Montrose succeeded in escaping into the Highlands. Baillie then split his forces, planning to trap Montrose between his own troops and a detachment commanded by Sir John Hurry. However, Montrose decisively defeated Hurry at the Battle of Auldearn in May 1645; two months later he defeated Baillie himself at the Battle of Alford. After this defeat, Baillie tendered his resignation. This was rejected by the Covenanter leaders. Instead a new army was raised. Baillie retained command but was now accompanied by a Committee of War headed by the Earl of Argyll. Against Baillie's advice, a battle with Montrose was forced at the Battle of Kilsyth. Once again, he was defeated his final involvement against Montrose who was in turn defeated at the Battle of Philiphaugh on 13 September. During the Second Civil War, Baillie commanded the infantry in the Duke of Hamilton's ill fated Engager invasion of England. The Engagers were defeated by Oliver Cromwell at the Battle of Preston in August 1648. While Hamilton escaped, Baillie was ordered to surrender with his infantry.

Кейінгі өмір және өлім

Бейли 1653 жылы қайтыс болды.