Сандридж көпірі: Тарих және өнер ескерткіші

Кіріспе

Сандридж көпірі – Австралияның Виктория штатындағы Мельбурн қаласында Ярра өзені арқылы салынған, бастапқыда теміржол желілерін өткізген тарихи көпір. Ол өзенге диагональды бағытта созылып, ұзын. 2006 жылы ол жаяу және велосипед жолы ретінде қайта құрылды, сонымен қатар көркем өнер туындылары да орналастырылды. Бұл осы жердегі үшінші көпір және Виктория мұрасы тізіліміне енгізілген.

Тарих

Бірінші көпір 1853 жылы Мельбурн және Хобсон шығанағы темір жолы компаниясының Порт-Мельбурн темір жолы бағыты үшін салынған. Бұл бағыт Флиндерс көшесінен сол кезде Сандридж деп аталған, қазіргі Порт-Мельбурнға дейін, Хобсон шығанағы, Порт-Филлипке дейін созылған. 1857 жылы Сандридж бағытына параллель жүретін Сент-Килда темір жолы ашылды, екі бағыт та көпір арқылы өткен. Бастапқы көпір 1858 жылы екі рельстік жолды қабылдайтын ағаштан жасалған фермалық көпірмен ауыстырылды. Көпірді қайта құру арқылы бастапқы темір жолдың тік қисығы алынып, бүгінгі күні көрініп тұрғандай, көлбеу бұрышпен салынды. Қазіргі көпірді Виктория темір жолдары жобалаған, ал құрылыс келісім-шарты 1886 жылы Дэвид Мунро & Co компаниясына тапсырылды. Төрт рельстік жолды қабылдайтын көпір 1888 жылы пайдалануға берілді. Өзен жағалауына 33 градус бұрышпен салынған бұл көпір Мельбурндағы темір жол құрылыстарының алғашқыларының бірі болды, онда темірдің орнына болат арқалықтар қолданылды. Құрылысқа жас инженерлік студент Джон Монаш та қатысты. Өзеннің екі жағындағы болат арқалықтар көк тас және кірпішпен нығайтылды, ал оңтүстік жағында құрылыс кірпіштен жасалған виадук ретінде жалғасты. 1920 жылдары желіні электрлендіру аясында жоғары кернеулі тіреулер қосылды, ал бастапқы ағаш жабыны теміржол рельстері мен бетон плиталармен ауыстырылды. Бірақ бұл желілер Кларендон көшесіндегі темір жолдан бұрылып, Спенсер көшесі арқылы қалаға кірді. Бүгінде жеңіл темір жол бағыттары 96 маршрутпен Сент-Килдаға және 109 маршрутпен Порт-Мельбурнға қатынайтын трамвайлар ретінде жұмыс істейді. Квинсбридж көшесі үстіндегі виадук және Оңтүстік жағалаудағы жартарап Ұлттық сенім қорының тізіміне енгізілген және тарихи маңызы бар деп танылған, бірақ бұзылып алынды. Тек өзен үстіндегі көпір ғана сақталды. Олар көпірді қалпына келтіруге, Оңтүстік жағалауда алаң салуға және Ярраның солтүстік жағалауындағы жаяу жолдарымен байланыс жасауға 15,5 миллион доллар бөлді. 2005 жылы суретші Надим Карамға "Саяхатшылар" деп аталатын он абстрактілі мүсін жасау тапсырылғаны хабарланды. Бұл топ Мельбурн портындағы Станция Пирден пойызбен келген иммигранттардың түрлі топтарын бейнелейді. Тоғыз мүсін 15 минуттық циклмен көпірдің екі аралығында қозғалатын арбаларда жүреді. 2007 жылы жобаға Австралия сәулетшілер институтының Викториялық бөлімінен Мельбурн сыйлығы табысталды, оның дизайны мен Мельбурн қаласының қоғамдық өміріне қосқан үлесі ерекше бағаланды.

The first bridge was built in 1853 for the Melbourne and Hobson's Bay Railway Company Port Melbourne railway line, which ran from Flinders Street to what was then known as Sandridge, now Port Melbourne, on Hobsons Bay, Port Phillip. In 1857, the St Kilda railway line was opened, which ran parallel with the Sandridge line across the bridge. The original bridge was replaced in 1858 by a timber trestle bridge carrying two tracks with the tight curve of the original railway removed by rebuilding the bridge on a more oblique angle, as seen today. The current bridge was designed by the Victorian Railways and the construction contract was let to David Munro & Co in 1886, the four track bridge opening for traffic in 1888. Constructed at a 33 degree angle to the river bank, it was one of the first railway structures in Melbourne to use steel girders rather than iron, and the workforce included a young engineering student, John Monash. On either side of the river, the steel girders were supported by bluestone and brick buttresses and, on the south side, the structure continued as a brick viaduct. In the 1920s, overhead electrical stanchions were added as part of the electrification of the line, and the original timber deck was replaced with rail and concrete slabs. but they were diverted from the railway reserve at Clarendon Street and run into the city via Spencer Street. The light rail lines operate today as the route 96 tram to St Kilda, and route 109 tram to Port Melbourne. The viaduct over Queensbridge Street and the embankment across the South Bank were listed by the National Trust and were noted as being historically significant, but were removed. Only the bridge over the river itself was retained, They committed $15.5 million to restore the bridge, create a plaza on the Southbank side, and make connections to walkways on the Yarra north bank. In 2005, it was announced that artist Nadim Karam had been commissioned to create ten abstract sculptures in a group titled The Travellers, which represents the different types of immigrants who traditionally arrived by train over the bridge from Station Pier, Port Melbourne. Nine of the sculptures move across the bridge in a 15 minute sequence, travelling on bogies running between the two bridge spans. In 2007, the project was awarded the Melbourne Prize by the Victorian Chapter of the Australian Institute of Architects, for its design and its contribution to the public life of Melbourne.

Сипаттамалар

Көпірдің ұзындығы 178,4 метр (585 фут) және ол бес қанаттан тұрады. Оңтүстік жағалаудан солтүстік жағалауға қарайғы қанаттардың ұзындығы: 36,9 метр (121,1 фут), 36,6 метр (120,1 фут), 36,3 метр (119,1 фут), 36,9 метр (121,1 фут) және 31,7 метр (104 фут). Көпірдің ені 17 метр, ал фермалардың жоғарғы және төменгі жиектері арасындағы биіктігі 2,74 метр.