Кіріспе

Этика философиясы

Ағартулы жеке мүдде – бұл этикадағы философия, онда басқалардың (немесе олар жататын топтардың) мүдделерін ілгерілету үшін әрекет ететін адамдардың соңында өздерінің жеке мүдделеріне қызмет ететіні айтылады. Бұл көбінесе жеке адам, топ немесе тіпті коммерциялық ұйымның "жақсылық жасау арқылы өзін жақсарту" деген сеніммен білдіріледі. Ағартулы жеке мүдде термині осы типтегі мінез-құлықты ақтау үшін неоклассикалық экономикалық теорияның идеологиялық немесе семантикалық құралы ретінде сынға ұшырады. Ол жеке және қоғамдық қатынастарды құруға қолайсыз жеке мүдделердің бір түрі деп есептеледі, себебі стандартты рационалды таңдау моделіндегі жеке мүдделердің анықтамасы сияқты, ол адамның мінез-құлқын этикалық, психологиялық және танымдық тұрғыдан сипаттауға жеткіліксіз.

Өз мүддесін ойлау

Ағартылған жеке мүддеге қарама-қарсы қарапайым ашкөздік немесе "ағартылмаған жеке мүдде" тұжырымы, онда көпшілік немесе барлық адамдар өздерінің мойыншола өзімшілдігімен әрекет еткен жағдайда, топ қақтығыстардың салдарынан зиян көреді, ынтымақтастық болмауынан тиімділік пен өнімділік төмендейді, сондай-ақ әрбір адам өз мүддесін қорғауға жұмсайтын шығын артады. Егер мұндай топтан кездейсоқ адам таңдалса, онда осы топтық этикадан пайда табуы екіталай. Ашкөздік философиясынан материалдық тұрғыдан пайда көретін адамдар болуы мүмкін, бірақ ағартылған жеке мүддені қолдайтындар олардың азшылық екенін, ал адамдардың көпшілігі қарапайым, ағартылмаған өзімшілдік философиясынан жалпы сомалық жеке шығынға ұшырайды деп санайды. Ағартылмаған жеке мүдде жалпыға ортақ игіліктердің трагедиясына әкелуі мүмкін.

Алтын ереже

Өзін-өзі бағалаудың ақылға қонымдылығы Алтын ережемен байланысты: қарапайым түрде басқаларға өзің қалағандай қарым-қатынас жасау. Мысалы, "Мен ұрлық жасамаймын, себебі егер мен ұрлық жасасам, басқалар да менің үстімнен ұрлық жасауы мүмкін, ал ұрлыққа толы қоғамның құрылуы маған зиян келтіреді" деген логикалық тұжырым жасауға болады. Бұл сондай-ақ, Ұлы міндеттің екінші бөлігімен де байланысты: "Қоршағандарыңды өзіңді сүйгендей сүй!"

Келесіден кейінге қалдырылған сыйақы

Ақылға қонымды өзін-өзі қызықтыру ұзақ мерзімді пайдаға, ал қысқа мерзімді пайдаға қарағанда маңыздырақ. Адам ақылға қонымды өзін-өзі қызықтыруды іздегенде, ұзақ мерзімді мүддесін арттыру үшін қысқа мерзімді мүддесінен бас тартуы мүмкін. Бұл – қанағатты кейінге шегерудің бір түрі. Адам жеке мүддесін қанағаттандыруды кейінге қалдырып, басқалардың мүдделерін іске асыруына кедергі келтірмеуі мүмкін. Адам өзінің жеке мүддесінен бас тартуға мәжбүр болуы мүмкін, себебі ол өзімен байланысты адамдар тобымен жақсы қарым-қатынас құруға ұмтылады. Мысалы, саудагер клиенттеріне саясат талаптарынан асып түсетін жомарттық көрсетсе, ұзақ мерзімде пайдасын арттыруы мүмкін, мысалы, саясатта міндетті емес жағдайларда тауарды қайтаруға келісу және төленген соманы қайтару арқылы. Осылай істеу арқылы олар қысқа мерзімді пайдадан айырылуы мүмкін, бірақ ақылға қонымды, адал және жомарт саудагер ретінде беделді болғандықтан, ақырында сауда көлемі артып, табысқа ие болулары мүмкін.

Өзін-өзі аямаушылық

Өзін-өзі қызықтыру альтруизмнен де өзгеше, себебі альтруизм адамдарды өз мүдделерінен кейін қалып, басқалардың мүддесі үшін әрекет етуге шақырады, сондай-ақ болашақта өзіне ешқандай материалдық пайда күтпейді. Өзін-өзі қызықтыруды қолдайтындардың кейбіреулері таза альтруизм де тиімсіздікке ұшыратады деп санайды.

Рационалды өзімшілдік

Рационалды өзімшілдік – Айн Рэндтің объективистік философиясымен байланысты термин, ол адамның өзінің әл-ауқатын қамтамасыз етуге, өзін-өзі жетілдіруге және жеке басының игілігі үшін мақсаттарға жетуге жасаған тыраны білдіреді. Рационалды өзімшілдікке назар аудару, ағартылған жеке мүддеге қарағанда көбірек өзіне-өзіне бағытталған болып есептеледі (топқа немесе қоғамға пайдасы мүмкін туынды нәтиже), ал ағартылған жеке мүдде көбірек топқа бағытталған (ал өзіне пайдасы туынды нәтиже болуы мүмкін). Кейбір авторлар бұл тұжырым эгоизмді моральдық принцип деңгейіне көтереді деп санайды.