Кіріспе
Феминизмнің түрі Материалистік феминизм – француз журналы Questions féministes төңірегінде қалыптасқан радикалды феминизмнің теориялық ағымы. Ол марксизмнің тұжырымдық құралдарын патриархатты теориялық тұрғыдан қарастыру және оны жою үшін пайдаланумен сипатталады. Материалистік феминизм жыныстық қатынас пен гендерді әйелдердің өндірістік еңбегінің пайдалануы және жыныстық бағыныштылығы арқылы туындайтын әлеуметтік құрылымдар ретінде түсіндіреді. Оның әдебиеттеріне әйелдердің некедегі және ресми экономикадағы еңбегін талдау, феминизмнің басқа ағымдарын сынау, жыныстық қатынасты деконструкциялау және тәуелсіз әйелдер қозғалысын қолдау кіреді. Дженнифер Уик материалистік феминизмді «қоғамдық құрылымдардың, соның ішінде гендерлік иерархияның қалыптасуындағы материалдық жағдайларды зерттеуге баса назар қоятын феминизм» деп анықтайды. Материалистік феминизм бұл гендерлік иерархияны жеке патриархаттың салдары ретінде қарастырудан аулақ болып, оның орнына материалдық, тарихи сәт құрайтын әлеуметтік және психологиялық қатынастар желісін бағалайды. Ол «материалистік феминизмнің барлық материалдық жағдайлардың гендердің әлеуметтік өндірісінде маңызды рөл атқаратынын және әйелдердің осы өндірістерге қатысуының және оған қатысуының әртүрлі жолдарын зерттейтінін» айтады. Розмари Хеннесси материалистік феминизмнің тарихын британдық және француз феминистерінің еңбектерінде іздейді. Олар марксистік феминизмге қарағанда материалистік феминизм терминін артық көреді. Олардың пікірінше, марксизмді өзгерту қажет болды, себебі ол жыныстық еңбек бөлінісін түсіндіре алмайды. Марксизм бұл міндетке таптық көзқарасы мен өндіріске назар аударуы себепті лайық емес еді. Феминизм де әйел туралы тұжырымдамасына байланысты мәселелі болды. Материалистік феминизм марксизм мен феминизмге балама ретінде пайда болып, әлеуметтік ресурстардың тең емес таралуын көрсетті. Материалистік феминизм француз феминистерінің, әсіресе Кристин Дельфидің еңбектерінен туындады. Терминнің пайда болуымен бірге Дельфи басқа феминистер тарапынан сынға ұшырады. Материалистік феминизм марксизмге жақын болғанымен, марксистік мәтінге толығымен бағынбады, сондықтан көптеген адамдар оны марксизмге жеткілікті жақын болмағандықтан қажетсіз деп санады. Алайда, 1980 жылдардан кейін қазіргі феминизм физикалық қысымға назар аударудан бас тартып, қысымның тіліне көбірек назар аудара бастады. 1990 жылдары «әйел» санатының шекараларын кеңейтуге бағытталған мәдени өзгерістер болды. Феминизм постфеминизмге айналғанда, әйелдік ұғымы «сұраққа айналды, бірақ оны берілген деп қабылдауға болмайды», – деді Стиви Джексон. Оның пікірінше, «қысымнан бастау – материалистік көзқарас, қысым – материалистік ұғым». Материалистік феминистер үшін әйелдердің еңбегін өрбумен шектейтін патриархат теориясын құру патриархалды идеологияны қайта бекітуге әкеледі. Ол тұрмыстық өндіріс әйелдерді қысымға салудың материалдық негізі екенін, ал неке – ерлерге әйелдерді пайдалану құқығын беретін еңбек шарты екенін айтады. Сондықтан олар әйелдердің жағдайын осы топтың кез келген ішкі ерекшеліктерімен, әсіресе анатомиялық сипаттағы, мысалы, бала тудыру қабілеті немесе ерлерге қарағанда физикалық әлсіздігі, сондай-ақ ерлер мен әйелдердің әртүрлі психикасы болуы мүмкін психологиялық немесе психоаналитикалық сипаттағы кез келген түсіндіруге қарсы.
Materialist feminism is a theoretical current of radical feminism that was formed around the French magazine Questions féministes. It is characterized by the use of conceptual tools from Marxism to theorize patriarchy and its abolition. Materialist feminism understands sex and gender as social constructs that are produced through the reproductive exploitation and sexual subordination of women. Its body of literature includes an analysis of women's work within marriage and in the formal economy, criticism of other streams of feminism, deconstruction of sexuality and advocacy for an autonomous women's movement. Jennifer Wicke defines materialist feminism as "a feminism that insists on examining the material conditions under which social arrangements, including those of gender hierarchy, develop materialist feminism avoids seeing this gender hierarchy as the effect of a singular patriarchy and instead gauges the web of social and psychic relations that make up a material, historical moment". She states that " materialist feminism argues that material conditions of all sorts play a vital role in the social production of gender and assays the different ways in which women collaborate and participate in these productions". Rosemary Hennessy traces the history of materialist feminism in the work of British and French feminists who preferred the term materialist feminism to Marxist feminism. In their view, Marxism had to be altered to be able to explain the sexual division of labor. Marxism was inadequate to the task because of its class bias and focus on production. Feminism was also problematic due to its essentialist concept of woman. Material feminism then emerged as a positive substitute to both Marxism and feminism and pointed out the unequal distribution of social resources. Material feminism partly originated from the work of French feminists, particularly Christine Delphy. At the time of the coining of the term, Delphy was actually criticized by other feminists. Since Materialist feminism was so close to Marxism, but did not actually submit to Marxist text; many other's saw this branch as unnecessary due to not being Marxist enough. However, after the 1980s, most modern feminism began to branch away from focusing on physical oppression and instead started to focus more on the language of oppression. There was a cultural turn during the 1990s that moved to push the boundaries of what the category of "woman" was. As feminism became postfeminism, the notion of femininity was "problematized, rather than taken as a given" as told by Stevi Jackson. For her, "to start from oppression defines a materialist approach, oppression is a materialist concept". For materialist feminists, constructing a theory of patriarchy that reduces women's work to reproduction ends up reaffirming the patriarchal ideology. She argues that the domestic mode of production is the material basis of the oppression of women, and that marriage is a labor contract that gives men the right to exploit women. They are therefore opposed to any discourse which would attempt to explain the situation of women by any internal characteristic of this group, in particular those of an anatomical nature, such as the capacity to give birth or a physical weakness of women relative to men, as well as those of a psychological or psychoanalytic nature which presuppose a different psyche for men and women.
Сын
Материализм мен феминизм арасындағы қарым-қатынас "мәселелі" және "бақытсыз жұп" деп сипатталды. Материалистік феминизмнің жалпы белгісіздігіне де алаңдаушылық туды. Материалистік феминизм мен марксистік феминизм арасындағы ерекшелік феминистік теорияға пайдалы үлес енгізу үшін жеткілікті ме деген сұрақ қойылып отыр. Кристин Дельфидің материалистік феминизмге қосқан үлесі, мысалы, Мишель Баррет пен Мэри Макинтош тарапынан сынға іріктелді. Олар материализмнің анықтамасында патриархатты тым еркін түсіндіру бар екенін, ал Дельфидің "Материалистік феминизмге қарай" атты мақаласы әйелдердің ғана қанауын қарастырып, оны әйелдердің жалпы жаһандық қанаумен байланыстыра алмайтынын айтады. Розмари Хеннесси "әйел" терминінің анықтамасындағы айырмашылықтарды мойындауға бағытталған жаңа қысымның қалай пайда болғанын және бұл сынып қана емес, нәсіл, сексуалдық бағдар және гендерлік идентитімен қалай байланысатынын түсіндіреді. Стиви Джексон материалдық мәселелерді капиталистік идеяларға дейін кемітетін көптеген жаңа ойларға алаңдаушылық білдіріп, материалдыққа деген қызығушылықтың жаңадан өрлеуіне қатысты: "Бұл бізді 1970-ші жылдардағы марксизмнің ең өнімсіз формаларына қайта оралуы мүмкін".