Доминик Джон Данн: Өмір және шығармалары

Кіріспе

Америкалық жазушы және журналист (1925–2009)
авторы

Доминик Джон Данн (29 қазан 1925 – 26 тамыз 2009) – американдық жазушы, тергеу журналисі және продюсер. Ол кино және теледидардағы мансабын 1970 жылғы «The Boys in the Band» гей фильмінің және 1971 жылғы марапатты «The Panic in Needle Park» есірткі фильмінің продюсері ретінде бастады. 1970 жылдардың басында ол жазуға көшті. 1982 жылы актриса қызы Доминиканың қазасынан кейін, ол байлық пен жоғары қоғамның сот жүйесімен қарым-қатынасы туралы жаза бастады. Данн «Vanity Fair» журналына үнемі мақала жазып, 1980 жылдардан бастап теледидарда қылмыс тақырыбын талқылайтын.

Ерте өмір

Дунн 1925 жылы Коннектикут штатының Хартфорд қаласында дүниеге келді. Ол аурухананың бас дәрігері және жүрек хирургі Ричард Эдвин Дунн мен Дороти Фрэнсис (құрметті аты Бернс) -тің алты баласының екіншісі болды. Оның шешесінің әкесі, Доминик Фрэнсис Бернс (1857–1940), 1919 жылы Park Street Trust Company атты аудандық жинақ банкін құрған сәтті кәсіпкер болды. Ирландиялық католик отбасының жағдайы жақсы болғанымен, Дунн өскен Батыс Хартфордтағы басым WASP ортасында сырттан қалғандай сезінгенін еске алады. Бірақ оқуын аяқтаған жылы әскерге шақырылды. Дунн Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті және Мец шайқасындағы батылдығы үшін "Қола жұлдызымен" марапатталды. Соғыстан кейін Уильямс колледжіне түсіп, 1949 жылы бітірді. Дунн жазушы Джон Грегори Дуннның (1932–2003) үлкен ағасы болды, ол сценарист және сыншы, сонымен қатар жазушы Джоан Дидионға үйленген. Ағалар The Saturday Evening Post журналында мақалалар жазып, "The Panic in Needle Park" фильмінің түсіріліміне де бірлесіп атсалысты. Дидион мен Джон Грегори Дунн сценарийін жазды, ал Доминик Дунн фильмді продюсерлік етті (онда Аль Пачино алғаш рет басты рөлде ойнады).

Мансап

Уильямс колледжін бітіргеннен кейін Дун Нью-Йоркке көшіп, телешоулар үшін сахна менеджері болды. Кейін Хэмфри Богарт оны "Стальной орман" телеверсиясы үшін Голливудқа шақырды. Дунн "Playhouse 90" бағдарламасында жұмыс істеді және "Four Star Television" компаниясының вице-президенті болды. Ол Элизабет Монтгомери мен Элизабет Тейлор сияқты Голливуд элитасымен көп араласты, бірақ 1979 жылы тәуелділіктеріне жеңіліп, Голливудты тастап, Орегон штатының ауылдық аймағына көшті. Ол өзінің жеке мәселелерін жеңіп, "Екі миссис Гренвилл" атты тұңғыш кітабын жазғанын айтты. 1982 жылдың қараша айында оның қызы Доминик Дунн, "Poltergeist" фильміндегі рөлімен танымал болған, бұрынғы жігіті Джон Томас Суинидің қолынан қаза тапты. Доминик Дунн Суинидің сотына қатысты. Суини ерікті түрде адам өлтіргені үшін айыпталып, алты жарым жылға бас бостандығынан айырылды, бірақ тек екі жарым жыл жазасын өтеді. Дуннның "Әділет: Қызының кісі өлтірушісінің соты туралы әкесінің әңгімесі" мақаласы 1984 жылғы наурызда "Vanity Fair" журналында жарияланды. Дунн "Vanity Fair" журналына тұрақты автор болып жазды. Ол Альфред Блумингдейлдің сүйіктісі Викки Морганның ( "Жағымсыз әйел") және банкир Уильям Вудвард-мүрагерінің әйелі Энн Вудвардтың қолынан қаза тапқан ( "Екі миссис Гренвилл") сияқты нақты оқиғаларға негізделген бірнеше бестселлерлік романдар жазды. Кейін ол Court TV (кейін truTV) арнасында "Dominick Dunne's Power, Privilege, and Justice" телешоуын жүргізді, онда ол мәшһүр адамдар мен сот жүйесінің қиылысындағы әділдік және әділетсіздік туралы талқылады. Ол О.Дж. Симпсон, Клаус фон Бюлов, Майкл Скакель, Уильям Кеннеди Смит және Менендес ағайындыларының танымал сот процестерін жариялады. 2008 жылы Америка кітапханасы Дуннның Менендес соты туралы "Кошмар Эльм Драйвте" есебін американдық криминалдық әдебиеттің екі ғасырлық шолуына қосты. 2005 жылы Калифорнияның бұрынғы конгрессмені Гэри Кондит Дунннан құпия қаржылық өтемақы алып, кешірім сұрады, себебі Дунн Кондиттің стажері Чандра Левидің жоғалуына қатысы бар деп айыптаған болатын. Леви Кондиттің сайлау округінен еді және Кондит онымен некеден тыс қатынаста болғанын мойындаған. Келісімнің шарты бойынша Дунн Кондиттің Левидің жоғалуына қатысы бар деген ойды білдірмегенін мәлімдеді. 2006 жылдың қарашасында Кондит Дуннның CNN-дегі Ларри Кинг шоуындағы сөздері үшін қайтадан сотқа берді. Бұл сот аяқталды. Өмірі бойы Дунн мәшһүр адамдармен араласып, олар туралы жазып, суретке түсірді. Шон Элдер Дуннның "Содан кейін біз қалай өмір сүрдік" атты естеліктерін қарап, Дунн Деннис Хоппердің тойында қалай болғанын айтты: "Бірақ бәрінің ортасында керамика шебері Рон Нагл "толық сыр" деп атаған нәрсені алатын бір адам болды, барлығы оған тартылып, құрмет көрсетті". 2008 жылы 82 жасында Дунн Нью-Йорктан Лас-Вегасқа "Vanity Fair" журналы үшін О.Дж. Симпсонның ұрлық және қарулы шабуылға қатысты сотын жабуға барды. Ол бұл өзінің соңғы тапсырмасы болатынын айтты. Симпсонның алғашқы сотын баяндағаннан кейін және сот жүйесі Николь Браун Симпсон мен Рон Голдманның отбасыларына – сондай-ақ қызы өлтірілгеннен кейін өз отбасына жеткіліксіз келгенін ойлағаннан кейін, ол Симпсонның тағдырына жеке қызығушылық танытты. Дуннның Голливудтағы оқиғалары Кирсти де Гарис пен Тимоти Джоллидің "Доминик Дунн: After the Party" (2008) деректі фильмінде көрсетілген. Фильмде оның ойын-сауық индустриясындағы қиындықтары мен жетістіктері баяндалады. Фильмде Дунн өзінің Екінші дүниежүзілік соғыс ардагері ретінде өткенін, ғашық болып, отбасын тәрбиелеуін, Голливуд продюсері ретінде көтерілу мен құлдырауын және жазушы ретінде қайта оралуын еске алады. 2002 жылы режиссер Барри Аврих Дунн туралы рұқсатсыз деректі фильм шығарды, "Құпия ләззат". Бұл Дуннның өміріне ашық көзқарас ұсынады және оның журналистік стиліне наразылық білдіргендерді қамтиды. Фильм бүкіл әлемде көрсетілді және Джонни Кокран, Гриффин Дунн және продюсер Дэвид Браун қатысты.

After graduating from Williams College, Dunne moved to New York City, where he became a stage manager for television. Later, Humphrey Bogart brought him to Hollywood to work on the television version of The Petrified Forest. Dunne worked on Playhouse 90 and became vice president of Four Star Television. He frequently socialized with members of Hollywood's elite, including Elizabeth Montgomery and Elizabeth Taylor, but in 1979, beset with addictions, he left Hollywood and moved to rural Oregon. There, he said, he overcame his personal demons and wrote his first book, The Two Mrs. Grenvilles. In November 1982, his daughter, Dominique Dunne, best known for her part in the film Poltergeist, was murdered by strangulation. Dominick Dunne attended the trial of John Thomas Sweeney, Dominique's ex boyfriend. Sweeney was convicted of voluntary manslaughter and sentenced to six and a half years in prison, but he only served two and a half years of his sentence. Dunne's article "Justice: A Father's Account of the Trial of his Daughter's Killer" ran in the March 1984 issue of Vanity Fair. Dunne started writing regularly for Vanity Fair. He based several bestselling novels on real events, including the murders of Alfred Bloomingdale's mistress, Vicki Morgan (An Inconvenient Woman), and banking heir William Woodward, Jr., who was shot by his wife, Ann Woodward (The Two Mrs. Grenvilles). He eventually hosted the TV series Dominick Dunne's Power, Privilege, and Justice on Court TV (later truTV), in which he discussed the justice and injustice of the intersection of celebrity and the judicial system. He covered the famous trials of O. J. Simpson, Claus von Bülow, Michael Skakel, William Kennedy Smith, and the Menéndez brothers. The Library of America selected Dunne's account of the Menéndez trial, Nightmare on Elm Drive, for inclusion in its two century retrospective of American true crime writing, published in 2008. In 2005, former California Congressman Gary Condit won an undisclosed financial settlement and an apology from Dunne, who had earlier implicated him in the disappearance of Condit's intern Chandra Levy in Washington, D. C. Levy was from Condit's Congressional district, and Condit had previously admitted to an extramarital affair with her. As part of the settlement, Dunne issued a brief statement that it was not his intention “to imply that Mr. Condit was complicit in Levy’s disappearance." In November 2006, Condit again sued Dunne for comments Dunne made about him on Larry King Live on CNN. This lawsuit was eventually dismissed. Throughout his life, Dunne frequently socialized with, wrote about, and was photographed with celebrities. Sean Elder's review of Dunne's memoir, The Way We Lived Then, recounted how Dunne appeared at a wedding reception for Dennis Hopper, writing, "But in the midst of it all, there was one man who was getting what ceramic artist Ron Nagle would call 'the full cheese,' one guy everyone gravitated toward and paid obeisance to." In 2008, at age 82, Dunne traveled from New York to Las Vegas to cover O. J. Simpson's trial on charges of kidnapping and armed robbery for Vanity Fair. He said it would be his last such assignment. Having reported on Simpson's first trial and having thought the judicial system failed the families of Nicole Brown Simpson and Ron Goldman—as well as his own family after his daughter's murder—he was personally vested in Simpson's fate. Dunne's adventures in Hollywood were described in the documentary film Dominick Dunne: After the Party (2008), directed by Kirsty de Garis and Timothy Jolley. The film documents his hardships and successes in the entertainment industry. In the film, Dunne reflects on his past as a World War II veteran, falling in love and raising a family, his climb and fall as a Hollywood producer, and his comeback as a writer. In 2002, director Barry Avrich released an unauthorized documentary about Dunne, Guilty Pleasure. It provides a more candid look at Dunne's life and includes those who took issue with his journalistic style. It was released globally and featured Johnnie Cochran, Griffin Dunne, and producer David Brown.

Соңғы жылдары және құрмет

2008 жылдың қыркүйегінде Данн көкшеңбер қатерлі ісігімен емделіп жатқанын мәлімдеді. Қайтыс болған кезде ол "Too Much Money" атты туындысымен айналысып жатқан еді. 2008 жылдың 22 қыркүйегінде Данн қатты ауырсыну сезініп, жедел жәрдеммен Valley ауруханасына жеткізілді. Ол 2009 жылдың 26 тамызында Манхэттендегі үйінде дүниеден өтті және Коннектикут штатының Хадлим қаласындағы Жилет сарайының көлеңкесінде орналасқан Ков зиратында жерленді. 2009 жылдың 29 қазанында (Данннің 84-ші туған күні) оның көптеген туыстары мен достары Шато Мармонтта жиналып, оның өмірін еске алды. Vanity Fair журналы 2009 жылдың қараша айындағы санында Данн мен оның журналға сіңірген еңбегіне құрмет көрсетті.

Отбасы

Дунн 1954 жылдан 1965 жылға дейін Эллен Беатрис Гриффинге үйленген. Ол Александр Даннның, актерлер Гриффин Данн мен Доминик Даннның әкесі болды, сондай-ақ нәресте шағында қайтыс болған екі қызының да әкесі еді.