Арлингтон округі мен Уайт ісі: бір жынысты серіктерге медициналық сақтандыруға қатысты шешім
Arlington County v. White
Арлингтон округі і White ісі: Вирджиния Жоғарғы Сотының шешімі, бір жынысты әріптестерге арналған медициналық сақтандыруды шектеді. Құқықтық мәселелер мен сот шешімі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арлингтон округі қарсы Уайт, 528 S. E.2d 706 (Va. 2000) – Вирджиния Жоғарғы Соты шешкен, Арлингтон округі жергілікті билігіне өз қызметкерлерінің медициналық сақтандыру артықшылықтарын жұбайларынан немесе қаржылық жағынан тәуелді тұлғаларынан асырып кеңейтуге тыйым салған іс. Бұл мәселе жергілікті биліктің өкілеттігі және заңды түсіндіру ретінде қарастырылса да, бұл шешім гей құқықтарын қорғаушылар үшін соққы болды, олар ұзақ жылдар бойы үй ішіндегі серіктестерге артықшылықтар алуға тырысып келген және штат конституциясы бойынша некеге тұруға тыйым салынған. Сот судьясы Лерой Роунтри Хасселл ағаның ішінара қарсылығы округті денсаулық сақтау артықшылықтарын кеңейтуді бір жынысты одақтарды заңдастыруға жасалған жасырын әрекет деп айыптады және штаттың гомосексуалдық одақтарға қарсы саясаты көпшілік тарапынан қолдау тапқан тар заңдық түсіндірмеден гөрі нәтижеге бағыт беруі керек екенін мәлімдеді.
Arlington County v. White, 528 S. E.2d 706 (Va. 2000), was a case decided by the Supreme Court of Virginia that prohibited the local government of Arlington County from expanding its employee health insurance benefits beyond spouses or financial dependents. Although the issue was resolved as a question of local government power and statutory interpretation, the ruling was a setback for gay rights activists who had long sought benefits for domestic partners and who were prohibited from marrying under the state constitution. The partial dissent by Justice Leroy Rountree Hassell, Sr. accused the County of using the health care expansion as a disguised attempt to legitimize same sex unions and argued that the state public policy against homosexual unions should have dictated the outcome rather than the narrower statutory interpretation relied upon by the majority.
Іс-қағаздарының мазмұны
Вирджиния штатындағы округтерге штат заңдарымен округ қызметкерлері мен олардың тәуелділеріне өз қаражатында медициналық көмек көрсетуге рұқсат берілді. Дегенмен, екі рұқсаттамалық заңда "тәуелді" деген ұғымды анықтап бермеген, сондай-ақ Вирджиния кодексінің басқа бөлімдерінен де анықтама алған жоқ. 1997 жылдың мамыр айында Арлингтон округі үкіметі округ қызметкерлерінің медициналық сақтандыру жоспары бойынша тәуелділердің тізіміне бір ересек тәуелдінің қосылатынын жариялады. Ол тәуелді қызметкердің жұбайы, тікелей серігі немесе қызметкердің федералдық салық декларациясында көрсетілген кез келген ересек адам болуы мүмкін еді. Округ талаптарға сай ересек тәуелділерге қатысты сегіз критерийді тізімдеді: "қызметкермен 1 жыл бойы тұру; қызметкермен бірге өмірдің қажеттіліктерін және негізгі тұрмыстық шығыстарды бөлісу; қызметкермен қаржылық байланыста болу; қызметкермен өзара қолдау және міндеттемелерге негізделген эксклюзивті қарым-қатынаста болу; қызметкермен туыс немесе жекжат емес болу; басқа біреумен некеде болмау; қарым-қатынасқа келісім берген кезде толыққанды санаты бар болу; 18 жасқа толу". Кейіннен округ қызметкерлерінің бір жынысты және әртүрлі жынысты тікелей серіктері де кеңейтілген медициналық көмекке ие болды. 1998 жылдың 12 наурызында Арлингтон округінің үш тұрғыны және салық төлеушісі – Эндрю Уайт, Диана Уайт және Вендел Браун Арлингтон округінің округтік сотына округтің тікелей серіктеріне жәрдемақы төлеуге заңдық құқығы жоқ екенін анықтау туралы шағымдама берді, сондай-ақ жоспарды іске асыруға тыйым салуды сұрады. Салық төлеушілер "Диллон қағидасын" қолданды, бұл жергілікті биліктің өкілеттіктерін шектеуші түсіндірмесі. Бұл қағиданы 19 ғасырдағы судья және заңгер Джон Форрест Диллон жасады және Вирджиния штаты мен көптеген басқа штаттар қабылдады. Диллон қағидасына сәйкес, жергілікті билік органдарына тек заңмен берілген және одан туындайтын өкілеттіктер ғана беріледі. Бұл өкілеттіктер қатаң түрде түсіндірілуге тиіс. Судья Бенджамин Н. А. Кендрик салық төлеушілермен келісіп, округтің жәрдемақы жоспары Диллон қағидасын бұзғанын айтты және талапкерлердің қысқаша сот шешімі шығару туралы өтінішін қабылдады. Округ апелляциялық шағымдама берді, ал Вирджиния Жоғарғы Соты округтік соттың шешімін күшінде қалдырды.
Counties in Virginia were authorized by state law to provide self funded health care benefits to county employees and their dependents. However, the two authorizing statutes did not define "dependent" or adopt a definition from elsewhere in the Virginia Code. In May 1997, the government of Arlington County announced that the definition of eligible dependents under the County's employee health plan would be expanded to include one adult dependent, who could be the employee's spouse, domestic partner, or any other adult who was claimed as a dependent on the employee's federal income tax return. The County listed eight criteria for qualifying adult dependents: someone who "has resided with the employee for a 1 year period; shares with the employee the common necessities of life and basic living expenses; is financially interdependent with the employee; is involved with the employee in a mutually exclusive relationship of support and commitment; is not related by blood to the employee; is not married to anyone; was mentally competent at time of consent to relationship; is 18 years of age or older." Same sex as well as opposite sex domestic partners of County employees were subsequently covered by the expanded health care benefits. On March 12, 1998, Andrew White, Diana White, and Wendell Brown, three residents and taxpayers of Arlington County, filed a complaint in Arlington County Circuit Court for a declaratory judgment that the County had no legal authority to extend benefits to domestic partners, and an injunction against its implementation of the plan. The taxpayers invoked the "Dillon rule", a restrictive interpretation of local government power that was established by the 19th century judge and legal scholar, John Forrest Dillon, and adopted by Virginia as well as many other states. The Dillon rule stated that local governments only had the powers expressly conferred upon them by statute and those necessarily implied; these powers were furthermore to be strictly interpreted. Judge Benjamin N. A. Kendrick agreed with the taxpayers that the County's benefit plan violated the Dillon rule and granted the plaintiffs' motion for summary judgment. The County appealed, and the Virginia Supreme Court affirmed the Circuit Court judgment.
Сот шешімі
Аудандық әкімдік "тәуелді" деген ұғымды заңдарда анықтамаға енгізбегендіктен, Диллон қағидасы бойынша оның осы терминді түсіндіру құқығы бар екенін дәлелдеді. Соңғы құқықтық мәселе – Аудандық әкімдіктің өкілеттігін іске асырудың орынды әдісін таңдағандығы еді. Сот осы талдаумен келісті, бірақ Арлингтон ауданының әдісінің ақылға қонымсыз екенін анықтады. Соттың көпшілігі осы негізде ғана жәрдемақыны ұзартуды тоқтатуға дауыс берді, ал үш судья штаттың бір жынысты одақтарға қарсы мемлекеттік саясаты негіздеме беруі тиіс екенін айтты. Сот Вирджинияның Бас прокуроры Ричард Калленнің 1997 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясының сауалына жауап ретінде берген пікіріне көнді. Бас прокурор заңдардағы сақтандыруды әлеуметтік серіктестерге тарату туралы заңнамалық ниеттің белгілері жоқ деп есептеді. Ол бұрынғы Диллон қағидасының түсіндірмелеріне сүйене отырып, ауданның қамтуды кеңейтуге құқығы жоқ деген қорытындыға келді. Салық контекстінде "тәуелді" деген анықтама – салық төлеушіден қаржылай қолдаудың жартысынан астамын алатын адам. Арлингтон ауданы ұсынған сегіз критерийдің тек екеуі ғана қаржыға қатысты болды; біреуі, "қаржылық өзара тәуелділік", "тәуелді" деген анықтамаға қайшы келді. Барлық жұбайлар қаржылық жағынан тәуелді болмаса да, сот оларды осы анықтамаға қосудың орынды екенін есептеді. Жұбайлардың жәрдемақы жоспарларына енгізілуі ұзақ жылдар бойы қалыптасқан практика болғандықтан, Бас Ассамблея осыны ескерген болуы керек. Әйтпесе, сот "тәуелді" дегені "қаржылық өзара тәуелділік" емес, қандай да бір қаржылық тәуелділікті білдіруі керек деп түсіндірді. Осыған сәйкес, сот заңдарды оқып, бас прокурордың пікірін ескере отырып, аудандық соттың аудандық әкімдіктің жәрдемақы жоспарын жарамсыз деп тану шешімін бекітті.
The County argued that because the enabling statutes failed to define "dependent", its authority to interpret the term was necessarily implied under the Dillon rule. The final legal question was then merely whether the County chose a reasonable method of implementing its authority. The court agreed with that analysis but determined that Arlington County's method was unreasonable. A majority of the court voted to strike the benefit extension on that basis alone, while three justices argued that the state's public policy against same sex unions should have provided the justification. The court was persuaded by an opinion Virginia Attorney General Richard Cullen had issued in 1997 in response to an inquiry from the Virginia General Assembly. The attorney general did not believe that there was any indication in the statutes of a legislative intent to extend insurance coverage to domestic partners. Based on prior interpretations of the Dillon rule, he concluded that a county would lack the authority to extend coverage. The established definition of "dependent" in the tax context was one who received over half of their financial support from the taxpayer. Only two of the eight criteria put forth by Arlington County even related to finances; one, "financial interdependence", contradicted this definition of "dependent". Although not all spouses were financial dependents, the court did not consider it unreasonable to assume they would nonetheless be embraced in the definition. It was such a longstanding practice that spouses would be covered under benefit plans that the General Assembly must have contemplated it. Otherwise, the court reasoned that "dependent" must include some kind of financial dependency rather than mere "financial interdependence". Based on its reading of the statutes and the attorney general's opinion, the court accordingly affirmed the circuit court's invalidation of the County's benefit plan.
Кинсердің келісімі
Сот судьясы Синтия Д. Кинсер көпшіліктің пікіріне қосылғанда, бұл істің округтің жәрдемақыларды кеңейту арқылы бір жынысты одақтарды тану өкілеттігіне қатысты емес екенін атап көрсету үшін жеке жазба жасады, өйткені судья Лерой Роунтри Хасселл, аға, өз келіспеушілігі/келісуінде осылай мәлімдеген. Кинсер соттың бұл мәселені қарауға рұқсат бермегенін, бірақ көпшілік істі шешкен заңның түсіндірмесі мен Дилон қағидасының аргументіне назар аударғанын көрсетті. Ол бір жынысты одақтарды қолдамайтынын және олардың Вирджинияның мемлекеттік саясатына қайшы екенін сұрамағанын айтса да, сот Вирджиния заңдарының басқа бөлімдерін, бір жынысты одақтағы адамдарға тікелей немесе жанама түрде жәрдем бергендерін, осы одақтарды заңдастыруға жасалған «жасырын әрекеттер» деп қарастыруы мүмкін деп санайтын. Бұған Вирджиния салық төлеушілеріне федералдық салық заңдарында мойындалған асыраулы тұлпалардың сол санаттары бойынша шегерім алуға мүмкіндік беретін мемлекеттік салық ережесі де кірді. Бұл ереже Арлингтон округінің анықтамасынан тар болғанымен, қаржылық жағынан тәуелді бір жынысты серіктестерді қамтуға жеткілікті болатын.
Justice Cynthia D. Kinser, while joining in the majority's opinion, wrote separately to emphasize that the case was not about whether a county had the power to recognize same sex unions through the extension of benefits, as Justice Leroy Rountree Hassell, Sr. asserted in his dissent/concurrence. Kinser pointed out that the court had not granted review on that issue, but rather on the statutory interpretation and Dillon rule argument by which the majority had resolved the case. Although she asserted that she did not support same sex unions or question that they contravened Virginia public policy, she believed that the dissent's rationale would cause the court to question other sections of Virginia law that incidentally conferred benefits upon those involved in same sex unions as "disguised efforts" to legitimize those unions. This included a state tax provision that allowed Virginia taxpayers to claim a deduction for the same category of dependents as recognized under federal revenue laws, which, though narrower than the Arlington County definition, was still broad enough to cover financially dependent same sex partners.
Хассельдің келіспеушілігі/қосылуы
Сотталған Хассель екі судьямен бірге соттың шешімімен келісті, бірақ ол істің мәселесі округтің бір жынысты одақтарды осындай қатынастардағы адамдарға жеңілдіктер беру арқылы мойындауы мүмкін бегі екендігіне қатысты екенін айтты. Хассель соттың "міндеті де, парызы да – егер бұл мәселелер осы сотқа тиісінше ұсынылған болса, бұл Мемлекеттің азаматтары үшін маңызды мәселелерді шешу" екенін мәлімдеді. Хассель жәрдемақы жоспары Диллон қағидасын бұзғанын мойындады. Дегенмен, ол бұл ішкі қатынастарды реттеуге рұқсат етілмейді деп санды, себебі бұл Бас Ассамблеяның ғана заң шығару құқығындағы сала, ал округтің тәуелді жәрдемақыларға қатысты талаптары бір жынысты серіктестерге жәрдемақы беруге бағытталған. Бұл мәселені шешпеу Арлингтон округінің жәрдемақы жоспарын көп өзгеріссіз көпшіліктің шешіміне сәйкес келтіруіне және тағы бір қымбат сот процесіне әкелуі мүмкін.
Justice Hassel, joined by two other justices, concurred in the court's judgment, but dissented because he believed that the issue of the case was whether a county could recognize same sex unions by bestowing benefits upon those engaged in such relationships. Hassel asserted that the court had "a duty, as well as an obligation, to decide issues of great importance to the citizens of this Commonwealth when, as here, those issues are properly presented to this Court." Hassel agreed that the benefit plan violated the Dillon Rule. However, he also thought it was an impermissible regulation of domestic relations—a domain that was solely the General Assembly's to legislate—because the county's criteria for dependent benefits were tacitly directed at extending benefits to same sex partners. The failure to confront this issue meant that Arlington County could make its benefit plan conform to the majority's decision with little change, thus requiring another costly legal challenge.