Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қара және ақ бунгалолар – ақ боялған бунгалолар, бұл стиль бір кезде тропикалық климаттағы колонияларда, әсіресе 19 ғасырдағы Британ империясының Оңтүстік-Шығыс Азиядағы колонияларында еуропалық отарлаушылар мен шетелде тұратын отбасыларды орналастыру үшін кеңінен қолданылған. "Қара және ақ" термині осы ғимараттардағы қара ағаш қабырғалар мен аққа боялған қабырғаларды білдіреді. Мұндай үйлердің әдетте жаңбырлы тропикалық ахуалға байланысты кең етекті шатырлары болады, сондай-ақ биік шатыр салқындату ауасын тартатын жақсы желдетуді қамтамасыз етеді. Бірінші қабат әдетте ашық және кең, көбінесе салқындату үшін плиткамен жабылады. Ғимаратта үлкен верандалар болуы мүмкін, ал кейбіреулерінде дәстүрлі малай үйлеріне тән биік негіздер кездеседі. Сингапур аралында осы бунгалолардың шамамен 600-і ғана сақталған.
Black and white bungalows are white painted bungalows, in a style once commonly used to house European colonial and expatriate families in tropical climate colonies, typically the Southeast Asian colonies of the British Empire in the nineteenth century. The term 'black and white' refers to the dark timber beams and whitewashed walls usually found in these buildings. Such houses typically have a pitched roof with wide overhanging eaves due to the rainy tropical condition, and the high roof also allows for good ventilation that draws in cooling air. The ground floor is generally open and spacious, often tiled for coolness. The building may have large verandahs, and some have elevated foundations similar to that of a traditional Malay house. Only about 600 of these bungalows remain on the island of Singapore.
Тарих
Малайзия мен Сингапурда осындай бунгалолар 19-шы ғасырдан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін бай шетелдік отбасылар, жетекші коммерциялық фирмалар, сондай-ақ Қоғамдық жұмыстар департаменті мен Ұлыбритания қарулы күштері үшін салынған. Бұл стильдегі үйлер британдық Тюдорбетан, өнер және қолөнер қозғалысы элементтерін, сондай-ақ кейінірек арт-деко дизайнын қабылдады, бірақ осы елдердің тропикалық климатына бейімделіп, кең және ыңғайлы отбасылық тұрғын үйді қамтамасыз етті. Оның 20-шы ғасырдың басында танымал болуы регент Альфред Джон Бидвеллге байланысты. Оның 1903 жылы Клуни жолындағы У. Патчитт үйіне жасаған дизайны осындай стильде үй салуға үлкен серпіліс берді, бұл үрдіс Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ең жоғары деңгейге жетті. Сингапурда осы үйлердің көптеген тұрғандарын кездестіруге болады, олардың көпшілігі мемлекеттік меншікте, бірақ жеке пайдалану үшін жалға беріледі, көбінесе шетелдік қауымдастықтарға. Олардың көпшілігі әлі де тұрғын үйлер ретінде пайдаланылады, ал кейбіреулері жаңартылып, мейрамханалар мен барлар сияқты коммерциялық ғимараттарға айналдырылған.
In Malaysia and Singapore, bungalows such as these were built from the 19th century until World War II for the wealthy expatriate families, the leading commercial firm as well as the Public Works Department and the British Armed Forces. This style of houses adopted elements of the British Tudorbethan, Arts and Crafts movement and later Art Deco designs but adapted to suit the tropical environment of these countries as well as providing for an airy and spacious family home. Its popularity in the early 20th century has been attributed to Regent Alfred John Bidwell. His design for W. Patchitt House at Cluny Road in 1903 spurred on a trend for building houses in such style, which peaked in popularity just after the First World War. of these houses remain in Singapore, many of these are owned by the government but leased for private uses, often to the expatriate communities. Many of these still serve as residences and, with some have been renovated and converted into commercial buildings such as restaurants and bars.
Мәдени сілтемелер
Қара және ақ түсті Сингапур үйі Кевин Кванның 2013 жылғы сатирикалық романы «Crazy Rich Asians»-та еске алынады.
The Black and White Singaporean House is referred to in Kevin Kwan's 2013 satiric novel, Crazy Rich Asians.