Патрик Бенедикт Циммер: Философ, теолог және оның ғылыми еңбектері
Patrick Benedict Zimmer
Патрик Циммер (1752-1820) – католик философ, теолог, профессор Дилингенского ун-та. Известен своими идеалистическими взглядами и преподаванием канонического права.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Патрик Бенедикт Циммер (Абтсгмунд, Вюртембергте 1752 жылдың 22 ақпанында туған; 1820 жылдың 16 қазанында Диллингенге жақын Стенхаймда қайтыс болған) – католик философы және теологы.
Patrick Benedict Zimmer (born at Abtsgmund, Württemberg, 22 February 1752; died at Stenheim near Dillingen, 16 October., 1820) was a Catholic philosopher and theologian.
Өмір
Циммер Эльвангенде гуманитарлық ғылымдар мен философияны, Дилингенде теология мен құқықтануды оқыды және 1775 жылдың 1 сәуірінде дін қызметкері болып тағайындалды. 1777 жылы ол Дилингендегі Әйгілі Иероним колледжінде канондық құқықтан репетитор, ал 1783 жылы Дилинген университетінде догматикалық теология профессоры болды. 1791 жылы ол Штайнхаймның пасторы болып тағайындалды. 1795 жылы ол университеттің факультетінен босатылды, себебі Штайнхайм пасторы ретінде сол жерде тұруы тиіс еді, бірақ шын мәнінде, оның радикалды идеализміне байланысты. 1799 жылы ол Ингольштадт университетінде догматикалық теология профессоры болып тағайындалды, ал келесі жылы бұл университет Ландшутке көшірілгенде, ол сол қызметке ауыстырылды. Циммер католик шіркеуі мен дінге зор қызмет көрсетті, Ингольштадтта кең таралған Канттың рационализміне қарсы батыл және табысты күресті жүргізді, бірақ өзі Шеллингтің идеалистік пантеизмінің жақтаушысы болды, алайда, іс жүзінде католик нанымынан ешқашан бас тартқан жоқ. Оның философиялық қағидаларын лекцияларында тарату қаупін азайту үшін, 1807 жылы ол позитивті теология профессоры қызметінен босатылып, оның орнына библиялық археология мен экзегезис профессоры болып тағайындалды. 1819 жылы ол университет ректоры және Бавария парламентінің Екінші палатасының депутаты болды. Оның ең маңызды теологиялық еңбегі "Theologiae christianae specialis et theoreticae" (4 том, Ландшут, 1802-1806) Шеллингтің пантеизмімен үлкен дәрежеде сіңіп кеткен.
Zimmer studied the Humanities and philosophy at Ellwangen, theology and jurisprudence at Dillingen and was ordained a priest on 1 April 1775. In 1777, he became repetitor of Canon law at the College of St. Jerome at Dillingen, and professor of dogmatic theology at the University of Dillingen in 1783. He was also appointed pastor of Steinheim in 1791. In 1795 he was dismissed from the faculty of the university, ostensibly because as pastor of Steinheim he should reside at that place, but in reality, because of his extreme idealism. In 1799 he was appointed professor of dogmatic theology at the University of Ingolstadt, and when this university was removed to Landshut the following year, he was transferred there in the same capacity. Though Zimmer rendered great service to the Catholic Church and religion by his fearless and successful combat against the Kantian Rationalism which was prevalent at Ingolstadt, he was himself a passionate adherent of the idealistic pantheism of Schelling, without, however, compromising his Catholic convictions in practice. To lessen the danger of inculcating his philosophical tenets in his lectures, he was relieved of the professorship of positive theology and given that of Biblical archaeology and exegesis in 1807. In 1819 he became rector of the university and deputy to the Second Chamber of the Bavarian Parliament. His chief theological work, "Theologiae christianae specialis et theoreticae" (4 parts, Landshut, 1802 6), is to a great extent permeated with Schellingian pantheism.