Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Герман философы (1806–1884)
German philosopher (1806–1884)
Герман Ульричи (23 наурыз 1806 – 11 қаңтар 1884) – неміс философы. Ол «Zeitschrift für Philosophie und philosophische Kritik» философиялық журналының редакторларының бірі (I. H. Fichte-пен бірге) болды. Ол сонымен қатар Ульрих Райман псевдонімімен де жазды.
Hermann Ulrici (; 23 March 180611 January 1884) was a German philosopher. He was co editor (with I. H. Fichte) of the philosophical journal Zeitschrift für Philosophie und philosophische Kritik. He also wrote under the pseudonym of Ulrich Reimann.
Өмір
Ульричи Бранденбург маркграфтығының Нидерлауциц аймағындағы Пфортен қаласында дүниеге келген. Ол Берлиндегі университеттің білім алған. Алғашқыда құқық таныған, бірақ әкесі қайтыс болған соң мамандығын тастап, төрт жыл бойы әдебиет, философия және ғылымды зерттеген. 1834 жылы Галле университетінде философия профессоры болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін сол қызметте болды.
Ulrici was born at Pförten, in the Niederlausitz region of the Margraviate of Brandenburg. He was educated at the in Berlin. He initially studied law, but gave up his profession on the death of his father, and devoted four years to the study of literature, philosophy and science. In 1834 he was appointed professor of philosophy at the University of Halle, where he remained till his death.
Ойлау
Оның философиялық көзқарасы Гегельдің идеалистік рационализмінің пантеистік бейілімдерінен айқын теистік позицияға қарай жасалған реакция ретінде сипатталуы мүмкін. Гегельдік болмыс пен ойдың бірлігі де жобаланып, реализмнің шындығы мойындалады, сондай-ақ идеализм мен реализмді тиісінше толық емес, бірақ бір-бірін толықтыратын жүйелер ретінде көрсетуге тырысылады. Ульричидің кейінгі еңбектері, осы көзқарастарды білдіргенімен, негізінен Құдай мен жанның бар екенін ғылыми тұжырымдамалар арқылы дәлелдеуге және Германияда кең таралған материалистік ой-пікірлерге қарсы тұруға бағытталған. Оның алғашқы еңбектері әдеби сын саласында болды; оның «Шекспирдің драмалық өнері туралы» трактаты (1839; қайта басылымдары, 1847, 1868, 1874) 3-ші басылымы 1876 жылы Л.Д. Шмитц ағылшын тіліне аударған. 1841 жылы ол Гегельдік жүйені қатаң сынаған «Гегельдік философияның принципі мен әдісі туралы» еңбегін жариялады. Бұл «Философияның негізгі принциптері» (1845–1846) еңбегінде жалғасты, ол оның философиялық ұстанымын да көрсетеді. Бұл тұжырымдамаға оның «Логика жүйесі» (1852) еңбегі толықтыру жасады. Философияның ғылыммен және оның заманының ой-пікірлерімен байланысы туралы кейінгі еңбектері көбірек танымал болды. Олар – «Иман және білім» (1858), «Құдай және табиғат» (1862; 3-ші басылым, 1875), «Құдай және адам» (2 том, 1866–1873; 2-ші басылым, 1874). 1847 жылдан бастап Ульричи И.Х. Фихтемен бірлесіп «Философия және философиялық сын» журналын басқарды.
His philosophical standpoint may be characterized as a reaction from the pantheistic tendency of Hegel's idealistic rationalism towards a more pronouncedly theistic position. The Hegelian identity of being and thought is also abandoned and the truth of realism acknowledged, an attempt being made to exhibit idealism and realism as respectively incomplete but mutually complementary systems. Ulrici's later works, while expressing the same views, are largely occupied in proving the existence of God and the soul on the basis of scientific conceptions, and in opposition to the materialistic current of thought then popular in Germany. His first works were in the sphere of literary criticism; of his treatise On Shakespeare's Dramatic Art (1839; editions, 1847, 1868, 1874), the 3rd ed. was translated into English by LD Schmitz in 1876. In 1841 he published Ueber Princip und Methode der Hegelschen Philosophie, a severe criticism of the Hegelian system. This was continued in the Grundprincip der Philosophie (1845–1846), which also gives his speculative position. Complementary to this is his System der Logik (1852). His later works on the relation of philosophy to science and to the thought of his time were more popular in character. These are Glauben und Wissen (1858), Gott und die Natur (1862; 3rd ed., 1875), Gott und der Mensch (2 vols, 1866–1873; 2nd ed., 1874). From 1847 onward Ulrici edited, jointly with I. H. Fichte, the Zeitschrift für Philosophie und philosophische Kritik.