Байджан Хуайхай: Тан дәуірінің Чань шежіресі және монастырлық тәртібі
Baizhang Huaihai
Байджан Хуайхай (720-814) – Тан дәуіріндегі дзен шебері. Ол Мацу Даойінің ізбасары, Хуанбо, Линдзи және Пухуаның ұстазы болған. Шаң монастырь өмірін жаңартқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қытай буддалық монахы (720–814)
Chinese Buddhist monk (720–814)
Байжан Хуайхай (; пиньинь: Bǎizhàng Huáihái; Уэйд Джайлс: Pai chang Huai hai; Hyakujō Ekai) (720–814) Тан әулеті дәуірінде Дзен шебері болған. Фучжоу қаласында туған, ол Мазу Даойидің (Уэйд Джайлс: Ma tsu Tao i) дхарма мұрагері еді. Байжанның шәкірттері Хуанбо, Линцзи және Пухуа болды.
Baizhang Huaihai (; pinyin: Bǎizhàng Huáihái; Wade Giles: Pai chang Huai hai; Hyakujō Ekai) (720–814) was a Zen master during the Tang dynasty. A native of Fuzhou, he was a dharma heir of Mazu Daoyi (Wade Giles: Ma tsu Tao i). Baizhang's students included Huangbo, Linji and Puhua.
Монастықтың
Байжанға ерекше роль берілген, себебі ол Чан монастырының жаңа өмір салтын қалыптастырушы ретінде қарастырылады, осылайша алғашқы толыққанды тәуелсіз Чан монастырын құрды. Бұл Чан монахтығына жұмыс және шаруашылықпен айналысу кезеңдері кірді, бұл дәстүрлі буддалық монахтықта қабылданбаған, бірақ Чан қауымдастықтарына өздерін-өздерімен қамтамасыз етуге мүмкіндік берді. Дегенмен, Почески былай деп атап көрсетеді: "жақын қарағанда Байжанның деп есептелетін жаңалықтары революциялық немесе Чан мектебіне тән емес". Дәстүрлі Чан/Дзен әңгімелеріне сәйкес, Байжан Чан (қытай Дзені) монахтық тәртібінің алғашқы ережелерін, Байжанның таза ережелерін (, корейше: 백장청규) жасады. Ол Байжан құрған Тачжишоушенчжи (жап. Daichijusho zenji) монастырында сақталды. Бұл монастырда монахтар залы болды, бұл Чан үшін жаңашылдық болды.
Baizhang is also given a particularly unique role in that he is also seen as the creator of a new pattern of Chan monastic life, and thus developing the first truly independent Chan monastery. This Chan monasticism included periods of work and farming, something which was traditionally not acceptable in Buddhist monasticism, but which allowed the Chan communities to be self sufficient. However, Poceski notes that "on closer inspection Baizhang’s assumed innovations turn out not to be revolutionary or unique to the Chan school." According to traditional Chan/Zen accounts, Baizhang established an early set of rules for Chan (Chinese Zen) monastic discipline, the Pure Rules of Baizhang (,Korean: 백장청규) It was practiced in Ta chih shou sheng ch'an ssu (Jp. Daichijusho zenji), founded by Baizhang. This monastery contained a monks hall, an innovation which became typical for Chán:
Кейбіреулер бұл ережелер Чан тарихында кейінірек жасалғанын айтады, және монахтар Тайсю мен Сю Юнь осымен келіседі. Дзен монахтары шаруашылықпен айналысып, Буддизмге қарсы қысым кезінде аман қалуға көмектесті. Бұл ережелер бүгінгі күні де көптеген Дзен монастырларында қолданылады. Осы мәтіннен "Жұмыс істемеген күн – тамақсыз күн" (一日不做一日不食 "Бір күн жұмыс істемесең, бір күн тамақ ішпейсің") деген мәшһүр нақыл шыққан.
Some believe these rules developed much later in Chan history, and are agreed by the monks Taixu and Hsu Yun. As the Zen monks farmed, it helped them to survive the Great Anti Buddhist Persecution. These rules are still used today in many Zen monasteries. From this text comes the well known saying "A day without work is a day without food" (一日不做一日不食 "One day not work, one day not eat").