Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Актерлік шен – бұл әскери қызметшіге әскери шенді, әдетте жоғарырақ және уақытша түрде иеленуге мүмкіндік беретін тағайындама. Олар осы шенді, актерлік тағайындаманың сипатына байланысты, сол шенге сәйкес жалақы мен жәрдемақымен немесе онсыз ала алады. Актерлік шендегі офицер бұрынғы шеніне қайтаруға бұйырылуы мүмкін. Мұндай жағдай, егер төменгі шенді офицер жоғары шенді офицерді алмастыруға немесе қазіргі шенінен жоғары лауазымды толтыруға шақырылғанда туындауы мүмкін.
An acting rank is a designation that allows a soldier to assume a military rank—usually higher and usually temporary. They may assume that rank either with or without the pay and allowances appropriate to that grade, depending on the nature of the acting promotion. An acting officer may be ordered back to the previous grade. This situation may arise when a lower ranking officer is called upon to replace a senior officer, or fill a position higher than the current rank held.
Мекенжайы
Атқарушы лауазымдағы адамға сөйлеген кезде, оған толық лауазымдағыдай қарау керек. Мысалы, атқарушы старшина болып табылатын мүшеге "Старшина Смит" деп сөйлеу керек, ал "Атқарушы старшина Смит" деп сөйлемеу керек ("атқарушы" – лауазым емес, белгілеу). Жазбаша түрде лауазымның атқарушы екендігі көрсетілуі мүмкін немесе көрсетілмеуі мүмкін, сондықтан "атқарушы капитан", "капитан (атқарушы)" немесе "капитан" сияқты жазбалар қолданылады. Лауазым, өтілі және жоғарылау туралы құжаттарда лауазымның атқарушы екендігі көрсетіледі, ал бейресми құжаттарда одан аулақ болуға тырысады, бірақ жалпы ереже жоқ.
When addressing an individual with an acting rank, the person should be addressed as if the full rank were held. For example, a member who is an acting master seaman would be addressed as "Master Seaman Smith", and not "Acting Master Seaman Smith" ("acting" is a designation, not a rank). In writing, the acting nature of the rank may or may not be spelled out, so that forms such as "acting captain", "captain (acting)" or "captain" are used. Documents dealing with rank, seniority and promotion will tend to spell out the acting nature of the rank, and informal documents will tend to avoid it, but there is no general rule.
АҚШ әскери-теңіз флотының пайдалануы
АҚШ Әскери-теңіз флотында 19-шы ғасырда іс-әрекет бойынша тағайындамалар жиі кездесетін. Әскери-теңіз флотының әрбір шені бойынша офицерлердің саны Конгресс бекіткен, сондықтан кемелерді басқаруға қажетті офицерлердің саны Конгресс рұқсат еткен лимиттен асып кеткен жағдайда, бос орындарды толтыру қиын болатын. Іс-әрекет бойынша тағайындамалар, сондай-ақ, кесімдер мен шенді офицерлерге де жиі кездесетін, бірақ олар Конгресс бекітуіне жатпады және тек уақытша міндеттемелер болатын. Ережеде АҚШ-та Әскери-теңіз министрлігінің арнайы рұқсаты болмаса, іс-әрекет бойынша тағайындамаларға жол берілмейтіні көрсетілген. Көп жағдайда, флот немесе эскадрилья бас қолбасшысы ғана бос орынға офицерді тағайындауға құқылы болды, және бұл бұйрық Әскери-теңіз министрлігінің бекітуіне жататын. Осылайша, Әскери-теңіз министрлігі офицерлердің санын тұрақты түрде арттыру үшін Конгресс шешім қабылдамас бұрын, Әскери-теңіз флотының өсуімен бірге бос орындарды толтыра алды. АҚШ-тан тыс және флотқа немесе эскадрильяға кірмейтін жағдайда, кеме командирі кемеде қайтыс болған офицерді жоғары шенге тағайындауға құқылы болды. Офицер уақытша жоғары шенге тағайындалып, жаңа шеніне «іс-әрекет ететін» деген қосымша жазылып, жоғары шеннің формасын киіп, сол шенде сөйлесіп, жалақы алатын. Кеме АҚШ-қа оралғанда немесе флотқа немесе эскадрильяға қосылғанда, тағайындама флоттың немесе эскадрильяның бас қолбасшысы немесе Әскери-теңіз министрлігінің қарауына түсетін. Соғыстың соңына қарай көптеген офицерлер жоғары шенге іс-әрекет ететін қызметке тағайындалды, және олардың тағайындамалары соғыс аяқталғанға дейін сақталды, содан кейін көптегендері Әскери-теңіз флотынан босатылды.
In the United States Navy, acting appointments were common during the 19th century. The number of commissioned naval officers at each rank in the Navy was fixed by Congress, so it was difficult to fill vacancies if the number of officers needed to man ships exceeded that fixed number of officers allowed by Congress. Acting appointments were also common with warrant officers and ratings, although neither were subject to congressional approval and were simply temporary assignments. The regulations stated that in the United States, acting appointments were not allowed unless specifically authorized by the Department of the Navy. In most other cases, only the commander in chief of a fleet or squadron would be authorized to appoint an officer to fill a vacancy, and this order would be subject to approval of the Department of the Navy. In this way, the Department of the Navy was able to fill vacancies while the Navy grew before Congress took action to permanently increase the number of officers. Outside of the United States and not part of a fleet or squadron, the commanding officer of the ship was allowed to appoint officers to a higher rank in the case of death on board the ship. The officer was temporarily appointed to the higher rank, appended "acting" to his new rank, wore the uniform of the higher rank, and was addressed and paid at the higher rank. When the ship returned to the United States, or joined a fleet or squadron, the appointment was subject to review by the commander in chief of the fleet or squadron or the Department of the Navy. By the end of the War, most officers were appointed to a higher acting rank, and their appointments lasted until the end of the war at which point many were discharged from the Navy.