Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тынық мұхитындағы Императорлық Германия әскери-теңіз күштерінің бөлімшесі (1890-шы жылдар – 1914)
Division of the Imperial German Navy in the Pacific Ocean (1890s 1914)
Германияның Шығыс Азия эскадрильясы (Kreuzergeschwader / Ostasiengeschwader) – 1890-шы жылдардың ортасынан 1914 жылға дейін Тынық мұхитында қызмет еткен, Фолкленд аралдары шайқасында талқандалған Императорлық Германия әскери-теңіз күштерінің крейсерлік эскадрильясы. Оның базасы Қытайдағы Германияның Цзяочжоу шығанағындағы жалға алынған территориясында орналасқан.
The German East Asia Squadron (Kreuzergeschwader / Ostasiengeschwader) was an Imperial German Navy cruiser squadron which operated mainly in the Pacific Ocean between the mid 1890s until 1914, when it was destroyed at the Battle of the Falkland Islands. It was based at Germany's Jiaozhou Bay Leased Territory in China.
Өмірбаян
1861 жылдың қыркүйегінде Пруссия Корольдігі мен Қытай арасындағы Пекин шарты Пруссия әскери кемелеріне Қытай суларында жүзуге рұқсат берді. Шығыс Азияның экономикалық және саяси маңызы жаңадан біріккен Германия үшін артқандықтан, 1881 жылы аймаққа арналған жедел эскадрилья құрылды. Африкалық колониялардың құндылығы арта түскендіктен, 1885 жылы тұрақты мәртебемен Африка крейсерлік эскадрильясы құрылды, бірақ көп ұзамай Императорлық неміс әскери-теңіз күштері Шығыс Азиядағы үлкендігі екі шағын канонерлік қайыққа дейін азайтты. 1888 жылдан 1892 жылға дейін ол Германияның Шығыс Азия эскадрильясының флагманы болды, бастапқыда вице-адмирал Карл Август Дейнхардттың басқаруында, ол 14 шілдеде кеме Аденде болғанда тағайындалды, 2 тамызда Занзибарда кемеге және 31 тамызда Манда шығанағында (Кения) эскадрильяға басшылық етті. Оңтүстік теңізге жоспарланған сапар Шығыс Африкадағы қиындықтардың бірінші белгілерінен кейін тоқтатылды. Сондықтан ол Германияның Шығыс Африкасындағы Абушири көтерілісін басуға қатысты. 1889 жылдың 8 мамырында кемеден шыққан десант тобы Багамозо маңындағы Бушири лагеріне шабуыл жасады. Кемеден шыққан тағы бір десант 1889 жылдың 8 шілдесінде Панганиді басып алды. Көтеріліс аяқталғаннан кейін кеме жөндеу үшін Кейптаунға кірді (тамыз/қыркүйек). Қыркүйек айының басында Дейнхардт император Вильгельм II-ден Жерорта теңізінің шығысындағы кемесіне хабарласуды сұраған телеграмма алды. Кеме 28 қазан күні Жерорта теңізіне кірді және 1 қарашада Митилини аралынан тыс жердегі жаттығу эскадрильясына қосылды. Император 6 қарашада Константинопольден қайтып келе жатқан Дейнхардтпен кездесті және Шығыс Африка крейсерлік эскадрильясының мүшелерін арнайы кабинет бұйрығымен марапаттады. Барлық неміс кемелері Италияға бет алды және 12 қарашада Венецияға жағалады, Кейптаунда тоқтатылған жөндеу жұмыстарын жалғастырды. 15 желтоқсаннан кейін олар Мальта суларына бағытталды, содан кейін Порт-Саидке қарай жүзіп, онда Рождество мен Жаңа жылды тойлады. Эскадрильяның жаңа командирі, контр-адмирал Виктор Валуа 16 наурызда басқаруды қабылдады. Бұл әдеттегі кезең болды, Үндістандағы Кочин қаласына (20 наурыз) сапар, Қытай және Жапония порттарына сапар, онда Валуа Нагасакидегі флагманымен кездесті. Одан кейін олар Гонконгқа, Маниладан Сингапурға сапар жасады, онда олар кездесті. Олар Австралияға қосылды және Лейпцигте Суэц каналында болған зақымдарды жөндеуден кейін Самоа мен Жаңа Зеландияға (желегі айы) сапар жасады, ал 1891 жылдың басында Гонконгқа (14 ақпан) және наурыз айында қытай порттарына бірнеше сапар жасады. 1891 жылдың мамыр айында Йокогамада Валуаға Чилидегі азамат соғысына қарсы неміс мүдделерін қорғау тапсырылды. Жолда көмір бітіп, 97 сағат бойы сүйретіп әкелуге тура келді. Сан-Францискода қысқа тоқтағаннан кейін ол Вальпараисоға сапар шегіп, 9 шілдеде келді. Олар шілде және тамыз айларында Икике мен Кокимбоға сапар жасады. Соғыс күшейген кезде олар 20 тамызда Вальпараисоға оралды, ал Лейпциг пен британдық корвет Вальпараисодағы британдық және неміс аудандарын қорғау үшін бірлескен десант жасағын жіберді. Азамат соғысы аяқталғаннан кейін Лейпциг Оңтүстік Американың түрлі порттарына, содан кейін Кейптаунға барды. 1892 жылдың наурыз айында ол Делагоа шығанағына кірді, онда крейсерлік эскадрильяның жаңа командирі Фридрих фон Павельц Трансваал Бур Республикасының жаңа президенті Пол Крюгерге делегация алып барды. Африка крейсерлік эскадрильясы 1893 жылы деактивация үшін Германияға, Кильге оралды.
The Treaty of Peking of September 1861 between the Kingdom of Prussia and China allowed Prussian warships to operate in Chinese waters. As East Asia grew in economic and political importance to the recently united Germany, in 1881 a flying squadron was formed for the area under the command of a flag officer. Since African colonies were then seen as of greater value, an African Cruiser Squadron was established in 1885 with permanent status, and shortly thereafter the Imperial German Navy reduced the East Asia presence to two small gunboats. From 1888 to 1892, was flagship of the German East Asia Squadron, initially under Vice Admiral Karl August Deinhardt, appointed July 14 when the ship was in Aden and took command of the ship at Zanzibar on August 2, and of the squadron August 31 at Manda Bay (Kenya). The planned voyage to the South Sea was cancelled with the first signs of troubles in East Africa. As such she took part in the suppression of the Abushiri Revolt in German East Africa. On 8 May 1889 a landing party from the ship also took part in the storming of the Buschiri lager near Bagamojo. Another landing party from the ship took part in the capture of Pangani on 8 July 1889. After the end of the uprising, the ship put into Cape Town for an overhaul (August/September). In early September Deinhardt received a telegram from Emperor Wilhelm II to report to his ship in the eastern Mediterranean. The ship entered the Mediterranean on October 28 and joined the training squadron off the island of Mitilini on November 1. The emperor met Deinhardt on November 6, who was returning from Constantinople, honored the members of the East African cruiser squadron with a special cabinet order. All the German vessels left for Italy and docked at Venice on November 12 to continue repairs interrupted at Cape Town. After December 15 they departed for Malta waters then headed to Port Said, where Christmas and New Years was spent. Sailing solo, Leipzig set out for the Far East on January 27, 1890, with , , and returned to East Africa, traveling only with gunboats Iltis and Wolf. The squadron's new commander Rear Admiral Victor Valois assumed command on March 16. This was a routine period, including visits to Kotchin in India (March 20), traveled to Chinese and Japanese ports where Valois meet up with his flagship at Nagasaki, From there they traveled to Hong Kong, and Manila to Singapore, where they meet up with They subsequently traveled in July through Indonesia, the Strait of Dampier, the Bismarck Archipelago, then to Newcastle, Sydney (September 15) and Jervis Bay in Australia. They were joined by in Australia and after repairs to the Leipzig from damage that occurred in the Suez Canal, they traveled on to Samoa and New Zealand (November), and at the start of 1891 some visits to Hong Kong (February 14) and Chinese ports in March, running aground at Wusung Road before its visit to Nanking. In May 1891, at Jokohama, Valois was ordered to protect German interests in Chile against the Chilean Civil War. She ran out of coal on the way there and had to be towed for 97 hours. After stopping briefly in San Francisco, she traveled to Valparaiso arriving on July 9. They traveled on to Iquique and Coquimbo during July and August. As the war came to a head, they returned to Valparaiso on August 20 and Leipzig and the British corvette sent a joint landing party to Valparaíso to protect the British and German quarters of the city. At the end of the Civil War, Leipzig visited various South American ports and then Cape Town. In March 1892 she anchored in Delagoa Bay, from which the Cruiser Squadron's new commander Friedrich von Pawelsz led a delegation to Paul Kruger, the new president of the Boer Republic of Transvaal. The African Cruiser Squadron itself returned to Germany for deactivation at Kiel in 1893.
Құрылу
1894 жылы Бірінші Қытай-Жапон соғысы басталғанда Германия Қытайға деген қызығушылығын қайта жақтандырды. Кайзер Вильгельм II-нің толық қолдауымен неміс адмиралтействосы контр-адмирал Пол Хоффман басқаруымен заманауи жеңіл крейсер және үш ескірген кіші кемеден тұратын Шығыс Азия крейсерлік дивизиясын (Остазиендегі крейсерлік дивизия) құрды. "Оның міндеті – Германияның мүддесін қорғау және Қытайда неміс базасының болуы мүмкін жерлерді қарастыру" болды. Хоффман кемелерінің жұмыстың орындалуына жеткіліксіз екенін сезіп, адмиралтействоға үш ескі кемені жаңалау туралы өтініш жасады. Оның өтініші қабылданды және бронефрегат, жеңіл крейсер және шағын крейсер жіберілді. Бірақ база болмағандықтан Хоффман кемелерін техникалық және логистикалық тұрғыдан қолдау үшін Гонконгтағы британдықтарға, Шанхайдағы қытайлықтарға және Нагасакидегі жапондықтарға тәуелді болды. Вильгельм II, оның канцлері, сыртқы істер министрі және теңіз министрінің бәрі Шығыс Азияда базаның қажеттігін түсінді; Қытайдағы неміс елшісі "біздің кемелеріміз мұнда үйсіз-жұртсыз саяқындай мәңгі жүзе алмайды" деп шағымданды. 1896 жылдың маусым айында контр-адмирал Альфред фон Тирпиц Хоффманның орнына тағайындалды және оған базаға лайықты жер табу және Қытай жағалауындағы төрт мүмкін болатын жерді бағалау бұйрығы берілді. Тирпиц Цзяочжоу шығанағын жақтағанмен, үкіметтегі басқалар басқа жерлерді қолдады, тіпті Тирпиц өзінің соңғы есебінде бастапқы ниетінен қайтты. Тирпиц Вильгельм II-нің шақыруымен Берлинге қайтып келгеннен кейін Шығыс Азияға деген қызығушылығын жоғалтты, себебі ол енді күшті әскери флот құрумен айналысып жатқан болатын. Контр-адмирал Отто фон Дидерикс Тирпицтің орнына крейсерлік дивизияның қолбасшысы болды. Теңіз күштері жоғары деңгейдегі шешілмеушілікке байланысты әлі нақты базаны таңдамаған болса да, Дидерикс "Кяучжоу ғана менің күш-жігерімнің мақсаты" деп мәлімдеді.
With the outbreak of the First Sino Japanese War in 1894, Germany revived her interest in China. With full support from Kaiser Wilhelm II, the German admiralty created an East Asia Cruiser Division (Kreuzerdivision in Ostasien) with the modern light cruiser and three aging small ships under the command of Rear Admiral Paul Hoffmann. "His orders directed him to protect German interests and to examine possible sites for a German base in China." Hoffmann found his ships lacking for the job and petitioned the admiralty for replacements for the three aging ships. His request was granted and the armored frigate , the light cruiser and the small cruiser were sent. But without a base, Hoffmann depended on the British at Hong Kong, the Chinese at Shanghai and the Japanese at Nagasaki for technical and logistical support of his ships. Wilhelm II, his chancellor, foreign minister and the naval secretary all saw the need for a base in East Asia; the German ambassador to China complained " our ships cannot swim about here forever like homeless waifs." Rear Admiral Alfred von Tirpitz replaced Hoffmann in June 1896 with orders to find a site for a base and to evaluate four potential locales on the Chinese coast. Although Tirpitz favored the bay at Jiaozhou, others in the government advocated for other sites, and even Tirpitz wavered on his commitment in his final report. Tirpitz was recalled by Wilhelm II, and after he returned to Berlin he lost interest in East Asia; he was now developing a battle fleet. Rear Admiral Otto von Diederichs succeeded Tirpitz as commander of the Cruiser Division. Although the navy had not yet committed to a specific site for a base due to high level indecision, Diederichs asserted "Kiautschou alone is the goal of my efforts."
Цинтаоны басып алу
Неміс жерді сатып алу ұсыныстары қабылданбады, бірақ 1897 жылғы 1 қарашада екі неміс миссионерінің қазасы Диедерихке 1897 жылғы 14 қарашада әскерлерді түсіруге себеп болды. Императорлық флот қорғалған крейсер келгенге дейін Цзяочжоуды тиісінше ұстады, ал 1898 жылдың қаңтарында Сейбатальонның теңізшілері Цинтао (қазіргі Циньдао) гарнизонын құру үшін түсірілді. 1898 жылғы 6 наурызда Пекинде өткен келісімде неміс елшісі мен қытай вице-патшасы Цзяочжоу үшін 99 жылға жалға беру шартына қол қойды, содан кейін аумақты отарлау ісіне белсенді кірісті. Кедей балықшылар ауылы Цинтаода Императорлық теңіз флотының Шығыс Азия станциясын [Шығыс Азия станциясы] құру үшін, қолдау көрсететін жақын маңайдағы инфрақұрылыммен (оның ішінде Цинтао сыра зауытымен) әскери-теңіз базасы салынды. Диедерихс 1899 жылы Берлинге қайта шақырылып, Адмиралтейство штабының бастығы болды; ал Цинтаода оның орнын Пруссияның контр-адмиралы, ханзада Генрих басты. Шығыс Азия крейсерлік эскадрильясының басқа да командирлері болды: контр-адмиралдар Курт фон Притвиц, Феликс фон Бендеман, Альфред Брюзинг, Карл Кёрпер, Фридрих фон Ингеноль, Эрих Гюлер, Гюнтер фон Кроссигк және флоттың соңғы командирі Максимилиан фон Шпе. Осы жылдары Цинтаоға заманауи кемелерді тағайындауды көздейтін кең ауыстыру және жаңарту бағдарламасы жүзеге асырылды.
German offers to buy the site were refused, but the murder of two German missionaries on 1 November 1897 provided the casus belli for Diederichs to land troops on 14 November 1897. The imperial navy had a rather tenuous hold on Jiaozhou until the region was reinforced by the arrival of the protected cruiser and in January 1898 the marines of the Seebataillon disembarked to form the garrison for Tsingtao (now Qingdao). With the convention at Peking on 6 March 1898, the German ambassador and Chinese viceroy signed a 99 year lease for Jiaozhou and colonization of the territory began in earnest. A naval base with a supporting, neighboring infrastructure (including the Tsingtao brewery) was then built at the impoverished fishing village of Tsingtao to create the Ostasiatische Station [East Asian Station] of the Imperial Navy. Diederichs was recalled to Berlin in 1899 to serve as chief of the admiralty staff; he was succeeded at Tsingtao by Rear Admiral Prince Heinrich of Prussia. A series of other commanders of the East Asia Cruiser Squadron followed: Rear Admirals Curt von Prittwitz, Felix von Bendemann, Alfred Breusing, Carl Coerper, Friedrich von Ingenohl, Erich Gühler, Günther von Krosigk, and the fleet's last commanding officer, Maximilian von Spee. In these years a broad replacement and upgrade program provided for the assignment of modern ships to Tsingtao.
Боксерлер көтерілісі
1900 жылдың ақпанынан бастап 1902 жылға дейін адмирал Феликс фон Бендеман өзінің флагмандары SMS Irene және SMS Hertha арқылы Шығыс Азия эскадрильясына (Ostasiengeschwader) қолбасшылық етті. Бендеман Шығыс Азия эскадрильясына қолбасшылыққа келгенде, ол оның Боксер көтерілісінің күшейіп келе жатқан қиындықтарына дайын емес екенін анықтады. Сары теңізде әрекет ету үшін оған орыстардан карталар, ал британдықтардан кестелер алуға тура келді. Дегенмен, ол Таку форттарын басып алу идеясын ынтамен қолдады және оның қолбасшылығындағы кемелер Таку форттары шайқасында (1900) маңызды үлес қосты. 1900 жылдың 8 маусымында ол үлкен крейсерлер SMS Hertha және кіші крейсерлер SMS Irene-ді Таку фортына (басқа елдердің соғыс кемелерімен бірге) Тяньцзиндегі өз азаматтарын қорғау үшін теңізшілер десанттарын (Seebatallione) түсіру үшін жеткізді. SMS Gefion командирі лейтенант Отто Венигер кейіннен 500 теңізшіден тұратын десанттық корпустың командирі болды, ол маусым айының соңында Пекиндегі елшіліктерді құтқару мақсатымен өткен сәтсіз Сеймур көмекші экспедициясына қатысты.
From February 1900 until 1902 Admiral Felix von Bendemann commanded the East Asia Squadron (Ostasiengeschwader) from his flagships SMS Irene, and then When Bendemann took command of the East Asia Squadron, he found it unprepared for the challenges presented by the brewing Boxer Rebellion. He actually had to borrow charts from the Russians and maps from the British in order to operate in the Yellow Sea. Nevertheless, he forcefully advanced the idea of taking the Taku Forts and the ships under his command were able to make a noteworthy contribution in the Battle of Taku Forts (1900). On 8 June 1900 he brought the large cruisers , SMS Hertha and the small cruisers and SMS Irene before the Taku Fort (together with warships of other nations) to land detachments of marines (Seebatallione) for the protection of their citizens in Tientsin. Lieutenant Otto Weniger, the commander of SMS Gefion then became commander of a landing corps of 500 marines, which took part in the failed Seymour Relief Expedition for the relief of the Peking delegations later in June.
1913 жыл
1913 жылдың қаңтар айында эскадрон Индонезияның Батавия (қазіргі Джакарта) қаласына сапар жасады.
In January 1913, the squadron visited Batavia (now Jakarta), Indonesia.
Эмденнің шабуылдары
Эмден Үнді мұхитындағы сауданы бұзып, 29 кемені тоқтатып, Ұлыбритания мен оның одақтастарына тиесілі кемелерді батырды. Пенанг шайқасында ол ресейлік қорғалған крейсер «Жемчуг» және француздық эсминец «Муске»ті батырды, ресейлік кемені портта кездестіргенде күтпеген шабуыл жасады. Мадраста артиллериялық оқтармен мұнай сақтау базаларын жойды. Кеме 1914 жылдың 9 қарашасында Кокос шайқасында HMAS «Сиднеймен» ұзақ күрес салдарынан қирады.
Emden disrupted trade throughout the Indian Ocean, intercepting 29 ships and sinking those belonging to Britain or its allies. At the Battle of Penang she sank the Russian protected cruiser Russian cruiser Zhemchug and the French destroyer Mousquet, catching the Russian ship by surprise while in harbour. At Madras she destroyed oil storage facilities through shelling. The ship finally met its end on 9 November 1914 after a prolonged struggle with HMAS Sydney at the Battle of Cocos.
Тынық мұхитпен жүзу
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Шығыс Азия станциясының шамамен барлық кемелері әдеттегі миссиялармен әртүрлі аралдық колонияларға таратылды; «Шарнхорст» және «Гнайзенау» бронекрейсерлері Каролин аралдарындағы Понапеде тікелей тұрды. Флота кейін Солтүстік Мариан аралдарындағы Паган аралында кездесті – командирлер Германияға ұзақ сапардың логистикасын жоспарлады, кемелер көмірмен жабдықталды. «Нюрнберг» жеңіл крейсері соғыс жаңалықтарын жинау үшін АҚШ-тың Гавайи территориясындағы Гонолулуға жіберілді, себебі британдықтар бақылап отырған аймақтар арқылы барлық неміс теңіз асты кабельдері үзілген еді. Шпи «Шарнхорст» пен «Гнайзенаумен» бірге Немец Самоасына, содан кейін шығысқа қарай бағыт алып, Француз Полинезиясындағы Папете қаласын бомбалады. Шығыс Азия эскадрильясы Тынық мұхитында тұрақты түрде орналасқан көмір тасушы кемелерден Пасха аралында көмірмен жабдықты. Паган аралында кездесуге келмеген қорғалмаған крейсер «Гейер» 1914 жылдың 17 қазанында механикалық бұзылуларға байланысты Гавайиде бейтараптыққа мәжбүр болғанға дейін Шпи эскадрильясына қосылуға тырысты. Тынық мұхитындағы одақтастардың белсенділігі оның күшінен әлдеқайда артығын және күтпеген шабуыл мүмкіндігінен айырылғанын түсінген Шпи флотын Хорн мүйісінен Атлантикаға бұрып, Германияға жету үшін солтүстікке қарай күшпен өтуді шешті. Чили жағалауында эскадрилья Атлантикада сауда кемелеріне шабуыл жасап жүрген және сәттілік мүмкіндігін арттыру үшін Хорн мүйісін айналған жеңіл крейсермен кездесті. Осы кезде «Дрезден» Шпинің штаб-квартирасына қосылып, Шығыс Азия эскадрильясының қалған бөлігімен бірге жолға шықты. Эскадрильяның негізгі күші 1914 жылдың 1 қарашасында Коронел шайқасында британдық Вест-Индия эскадрильясына қарсы шайқасып, екі британдық крейсерді баттырды. Атлантика арқылы үйіне қайтуға тырысқанда эскадрильяның көп бөлігі 1914 жылдың 8 желтоқсанында Фолкленд аралдары шайқасында басым британдық күштермен – бронекрейсерлермен және крейсерлермен жойылды. «SMS Дрезден» және бірнеше көмекші кемелер жойылудан құтылып, Тынық мұхитына қашып кетті, онда көмекші кемелер Чили порттарында тұтқындалды, ал «Дрезден» Más a Tierra шайқасында батып кетті. Шығыс Азия эскадрильясының Цинтаода қалған төрт шағын канонерлік қайығы, , , және торпедалық қайықтары «SMS Таку» экипаждары Цинтао қоршауы кезінде 1914 жылдың қарашасында базаны жапондықтар басып алу алдында батты. Төрт шағын өзендік канонерлік қайық және екі ондаған сауда кемелері мен шағын кемелер 1917 жылға дейін Қытайдың ішкі суларында одақтастардың тұтқындауынан қашып, Қытай олардың көпшілігін, екі өзендік канонерлік қайықты қоспағанда, олардың экипаждары жойды.
At the outbreak of World War I, nearly all the ships of the East Asia Station were dispersed at various island colonies on routine missions; the armored cruisers Scharnhorst and Gneisenau were at anchor at Ponape in the Carolines. The fleet then rendezvoused at Pagan Island in the northern Marianas – the commanders planning the logistics of their long journey to Germany, with the ships coaling. The light cruiser Nürnberg was dispatched to Honolulu in the United States Territory of Hawaii to gather war news since all German undersea cables through British controlled areas were cut. Spee headed for German Samoa with Scharnhorst and Gneisenau, then east, conducting the Bombardment of Papeete in French Polynesia. The East Asia Squadron coaled at Easter Island from colliers that had been on station throughout the Pacific. The unprotected cruiser Geier, which had failed to rendezvous at Pagan, tried to join Spee's squadron until forced to intern itself at Hawaii on 17 October 1914 due to mechanical breakdowns. Realizing that Allied activity in the Pacific had increased to such a level that he was vastly outnumbered and losing the element of surprise, Spee decided to move his fleet around Cape Horn into the Atlantic and force his way north in an effort to reach Germany. While off the coast of Chile, the squadron met up with the light cruiser , which had been operating as a commerce raider in the Atlantic and had rounded Cape Horn in an effort to increase chances of success. At this point, Dresden joined Spee's flag and set out with the rest of the East Asia Squadron. The main body of the squadron engaged the British West Indies Squadron on 1 November 1914 at the Battle of Coronel, sinking two British cruisers, and It was while attempting to return home via the Atlantic that most of the squadron was destroyed on 8 December 1914 in the Battle of the Falkland Islands by a superior British force of battlecruisers and cruisers. SMS Dresden and a few auxiliary vessels escaped destruction and fled back to the Pacific, where the auxiliaries were interned at Chilean ports and Dresden was scuttled at the Battle of Más a Tierra. The four small gunboats , , , and the torpedo boats SMS Taku and of the East Asia Squadron that had been left at Tsingtao were scuttled by their crews just prior to the capture of the base by Japan in November 1914, during the Siege of Tsingtao. Four small river gunboats and some two dozen merchantmen and small vessels evaded Allied capture in inland waters of China until 1917, when China seized most of them save for two river gunboats, which were destroyed by their crews.