Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Әлеуметтік статика, яғни бақытқа қажетті шарттарды анықтау және олардың алғашқысын дамыту – британдық ғалым Герберт Спенсердің 1851 жылғы кітабы. Кітапты Лондонның Джон Чапман баспасы жариялаған. Кітапта ол Ламарк эволюциясы туралы идеяларын қоғамға қатысты қолдануда "бейімділік" терминін пайдаланады, мысалы: "Құрылымы жаңа тіршілік жағдайларына бейімделуі тиіс кез келген тіршілік жаратылыс сол жағдайларға орналастырылуы керек. Немесе, бұл пікірді нақты айтқанда, адам әлеуметтік жағдайға бейімделуі үшін тек әлеуметтік жағдайда сақталуы қажет. Бұл осылай болғандықтан, адамда әділ мінез-құлықты талап ететін, жеке адамдардың мәңгілік қақтығыстарын және оның салдарынан олардың бөлінуін болдырмайтын сезімдер жетіспейді. Сондықтан, олардың бірлігін сақтау үшін кейбір жасанды механизм қажет. Тек бейімделу процесі ғана әлеуметтік тепе-теңдікті өздігінен қамтамасыз ететін мінезді қалыптастыра алады". Көбінесе осы кітапқа байланысты айтылғанымен, Спенсер "ең бейімдісі тірі қалады" деген фразаны 1864 жылғы "Биология принциптері" еңбегінде ғана қолданды, кейін оны экономика және биология салаларында пайдаланды. Бұл, әлеуметтік дарвинизм деп аталатын ілімнің негізгі қағидасы ретінде сипатталуы мүмкін, бірақ Спенсер мен оның кітабы оны қолдаушы емес еді.
Social Statics, or The Conditions essential to Happiness specified, and the First of them Developed is an 1851 book by the British polymath Herbert Spencer. The book was published by John Chapman of London. In the book, he uses the term "fitness" in applying his ideas of Lamarckian evolution to society, saying for example that "It is clear that any being whose constitution is to be moulded into fitness for new conditions of existence must be placed under those conditions. Or, putting the proposition specifically—it is clear that man can become adapted to the social state, only by being retained in the social state. This granted, it follows that as man has been, and is still, deficient in those feelings which, by dictating just conduct, prevent the perpetual antagonism of individuals and their consequent disunion, some artificial agency is required by which their union may be maintained. Only by the process of adaptation itself can be produced that character which makes social equilibrium spontaneous." Despite its commonly being attributed to this book, it was not until his Principles of Biology of 1864 that Spencer coined the phrase "survival of the fittest", which he would later apply to economics and biology. This could be described as a key tenet of so called Social Darwinism, though Spencer and his book were not an advocate thereof.
Реакция
Экономист Мюррей Ротбард "Әлеуметтік статиканы" "ешқашан жазылмаған либертариандық саяси философияның ең ұлы туындысы" деп атады. "Локнер Нью-Йоркке қарсы" ісінде судья Оливер Венделл Холмс кіші, нан пісірушілерге күніне он сағаттан немесе аптасына алпыстан артық жұмыс істеуге тыйым салатын штаттық заңнаманың, жеке тұлғаның келісім-шарт жасау еркіндігін шектеу арқылы Америка Құрама Штаттары Конституциясының он төртінші түзетуіне сәйкес келетін процестік талаптарды бұзғаны туралы Жоғарғы Сот шешіміне қарсы дауыс беріп, былай деп жазды: "Он төртінші түзету Герберт Спенсердің "Әлеуметтік статикасын" қабылдамайды".
Economist Murray Rothbard called Social Statics "the greatest single work of libertarian political philosophy ever written." In Lochner v. New York, Justice Oliver Wendell Holmes Jr., dissenting from the Supreme Court's holding that state legislation forbidding bakers from working more than ten hours a day or sixty hours a week violated the Due Process Clause of the Fourteenth Amendment to the United States Constitution by infringing on the individual's liberty of contract, famously wrote: "The Fourteenth Amendment does not enact Mr. Herbert Spencer's Social Statics."