Итальян кардиналы: Донато Раффаэле Сбарретти Таццаның өмірбаяны

Кіріспе

Итальяндық Рим католик кардиналы Донато Рафаэле Сбарретти Тацца (1 қараша 1856 – 1 сәуір 1939) – Италия мен Кубада пастырлық қызмет, Америка және Тынық мұхитында дипломатиялық қызмет атқарған, соңында Рим Куриясында жоғары лауазымға жеткен итальяндық Рим католик кардиналы.

Өмірбаян

Монтефранко ди Сполетода туған Сбарретти білім алып, алдымен Сполето архиепархиясында қызмет етті. Оның інісі Энеа Сбарретти 1877 жылы кардинал болып тағайындалды, ал Донато 22 жасында дін қызметкері болып тағайындалғанға екі жыл бұрын. Дегенмен, Донато Сбарреттидің мансабындағы өрлеуді жекқорлыққа байланыстыруға болмайды; оның інісінің ұзақ жылдар бойы қолдау көрсеткен Папа Пий IX, Донато дін қызметкері болмас бұрын қайтыс болды, ал інісі 1884 жылы, Донатоның мансабы басталған кезде қайтыс болды. 1893 жылы пасторлық қызметтен, оқытудан және Пропагандадағы минуттант сияқты шағын куриялық қызметтерден кейін Сбарретти Римдегі шіркеудің каноны болып тағайындалды және апостольдық делегацияның аудиторы ретінде АҚШ-қа жіберілді. 1895 жылы ол жеке кеңсе мүшесі, содан кейін ең төменгі дәрежедегі монсеньор болып тағайындалды. Оның келесі тағайындамалары испан-американ соғысының салдарынан туындады, өйткені ол 1900 жылы Гавана епископы болып тағайындалды, бірақ қысқа ғана уақыт қызмет етті, содан кейін Әулие Тақ оны Филиппиндегі шұғыл мәселені шешу үшін ерекше апостольдық делегат етіп тағайындады. АҚШ үкіметі оған бұл қызметке кіруге рұқсат бермеді, өйткені олар осы мәселені Уильям Говард Тафт басқаратын Ватиканға арнайы миссиясымен келісемін деді. 1902 жылдың соңына дейін Сбарретти Канадаға апостольдық делегат ретінде жіберілді және 1910 жылы Римге қайтарылғанға дейін сол жерде қалды. 1916 жылы Папа Бенедикт XV Сбарреттиді Сан-Сильвестро-ин-Капите кардиналы ретінде кардиналдыққа көтерді. Содан кейін ол Киелі Офистің қасиетті конгрегациясының бағалаушысы болып қызмет етті және 1919 жылы кеңестің қасиетті конгрегациясының префекті болды (қазіргі дін қызметкерлері конгрегациясының алдағысы). 1928 жылдан кейін кардинал-епископ болған ол ақыры Киелі Офистің хатшысы (қазіргі Дін ілімі конгрегациясы) болды, 1930 жылы Папа жеке префект болып қызмет етті, ал 1935 жылы Киелі кардиналдар коллегиясының вице-деканы болды. Ол Папа Пий XII сайланған конклавқа қатысқаннан кейін бір айдан аспайтын уақыттан кейін қайтыс болды және өсиетіне сәйкес, ол туған Монтефранко шіркеуіне жерленді.

Born in Montefranco di Spoleto, Sbarretti was educated and first served in the archdiocese of Spoleto. His uncle, Enea Sbarretti, was named a Cardinal in 1877, two years before Donato was ordained a priest at the age of 22. However, Donato Sbarretti's career advancement cannot be ascribed to nepotism; his uncle's longtime patron Pope Pius IX had died before Donato even became a priest, and his uncle died in 1884, when Donato's career was barely underway. In 1893, after pastoral work, teaching, and minor curial staff positions, such as a minutante at Propaganda, Sbarretti was made canon of a church in Rome and posted to the United States as auditor in the apostolic delegation. In 1895 he was named a privy chamberlain, then the lowest grade of monsignor. His next postings were results of the aftermath of the Spanish–American War, as he was named Bishop of Havana in 1900, serving only briefly, before the Holy See named him Apostolic Delegate Extraordinary to settle an urgent matter in the Philippines. The United States Government refused to allow him to take up this posting because they wanted to negotiate this issue with their own special mission to the Vatican under William Howard Taft. Before the end of 1902 Sbarretti was sent to Canada as Apostolic Delegate and remained there until recalled to Rome in 1910. In 1916 Pope Benedict XV elevated Sbarretti to the cardinalate as Cardinal Priest of San Silvestro in Capite. Then serving as Assessor of the Sacred Congregation of the Holy Office, he became Prefect of the Sacred Congregation of the council (predecessor of today's Congregation for the Clergy) in 1919. A Cardinal Bishop after 1928, he finally became Secretary of the Holy Office (today's Congregation for the Doctrine of the Faith), of which the Pope then personally served as Prefect in 1930, and Vice Dean of the Sacred College of Cardinals in 1935. He died less than a month after participating in the conclave that elected Pope Pius XII, and according to his will was buried in the parish church of Montefranco, where he had been born.