Америка Азамат Соғысындағы "Тас Қорған" бригадасы

Кіріспе

Конфедеративтік Штаттар армиясының бригадасы Америка Азамат соғысы кезінде Конфедеративтік армияның "Стоунволл" бригадасы, Америка Құрама Штаттарының әскери тарихындағы белгілі жауынгерлік бөлім болды. Ол Вирджиния әскери институтының (VMI) профессоры генерал Томас Дж. "Стоунволл" Джексонмен жаттықтырылып, алғаш рет басқарылды. Оның қатаң жаттығу бағдарламасы және әскери тәртіптің қатаң талаптары, құлшыныспен келген, бірақ тәжірибесіз жауынгерлерді тиімді әскери ұйымға айналдырды, ол 1861 жылғы Булл-Ран шайқасынан (Бірінші Манассас) 1864 жылғы Спотсильвания сотының үйіне дейін өзгеше көзге түсті. Оның мұрасы "Стоунволл бригадасы" деген бейресми атауы бар 116-шы жаяу әскер бригадасында және бірнеше тарихи оқиғаларды қайта жасайтын топтарда сақталған.

1861 жыл

Бригада Джексон тарапынан 1861 жылдың 27 сәуірінде Харперс-Ферриде 2-ші, 4-ші, 5-ші, 27-ші және 33-ші Вирджиния жаяу әскер полктерінен және Рокбридж округының Рокбридж артиллериялық батареясынан құрылды. Бригаданың 13 ротасы Батыс Вирджинияның бөлігіне айналатын батыс округтерден жиналды. Ол ресми түрде Вирджиния уақытша армиясына, содан кейін 15 мамырда Шенандоа армиясына, ал 20 шілдеде Долиналық округке бекітілді. "Стоунволл" бригадасы бастапқыда Харперс-Ферридегі арсеналдан алынған қарулармен жарақтандырылды; оның полктері Бірінші Булл-Ранға 1816/1822 үлгісінің, соққылы механизмге айналдырылған мылтықтарынан бастап, заманауи 1855 үлгісінің мылтықтарына дейін, тіпті VMI курсанттарының мылтықтарына дейін (.58 калибрге дейін кішітілген 1842 үлгісі) әртүрлі қарулармен келді. 33-ші Вирджиния полкінің К ротасы, "Шенандоа мергендері", кремнийлі мылтықтарға ие болу бақытын көрді. Қыркүйек айында Джексон Вирджиния губернаторы Джон Летчерден VMI мылтықтарын қайтару туралы өтініш алды (негізінен 4-ші Вирджинияның H ротасы, "Рокбридж сұрлары" деп белгілі). Джексон жақсы қарулар пайда болғанша мылтықтарды қайтару мүмкін емес екенін жауап берді. Джексон бригадасы 1861 жылдың 21 шілдесіне дейін "Вирджинияның бірінші бригадасы" деп аталды, содан кейін Бірінші Манассаста бригада да, оның генералы да "Стоунволл" деген лақап ат алды. Оңтүстік Каролина штатының генералы Барнард Э. Би шайқастың соңғы кезеңінде өзінің бригадасын біріктірген кезде ұмытылмас сөз айтқан деседі. Ол кезде нақты сөздері жазылмаса да, ол, мүмкін, былай деді: "Міне, Джексон тас қабырғадай тұр! Вирджиниялықтардың артынан жиналаңыздар!". Бұл Америка Азамат соғысының алғашқы ірі шайқасының шешімді сәті болып саналды, одақтық әскерлер жеңіліске ұшырап, Вашингтонға қарай шашырап кетті. Джексон жоғары лауазымға көтерілді, бірақ бригада оның өліміне дейін оның жалпы басшылығында қалды. Джексонның жоғарылатуымен ол күзде бригада командирі лауазымына генерал Ричард Б. Гарнетті тағайындады. 1861 жылдың күзінде Джексон дивизия командиріне көтеріліп, Шенандоа аңғары мен Потомак өзені аймағына қайта тағайындалды, онда олар қыстады. Осы уақыт ішінде Конфедерация агенттері Еуропадан мылтықтар сатып ала бастағандықтан, "Стоунволл" бригадасына жақсы қарулар жеткізіле бастады. Алайда, Геттисбург науқанына дейін бригадада әлі де көптеген тегіс ұңғылы мылтықтар болды, сол кезде оның көп бөлігі .58 калибрлі мылтықтармен жарақтандырылды.

The brigade was formed by Jackson at Harpers Ferry, April 27, 1861, from the 2nd, 4th, 5th, 27th, and 33rd Virginia Infantry regiments and the Rockbridge Artillery Battery of Rockbridge County, 1 unit recruited in or near the Shenandoah Valley of Virginia. Thirteen companies of the brigade were recruited from western counties that would become part of West Virginia. It was officially assigned to the Virginia Provisional Army, then to the Army of the Shenandoah on May 15, and the Valley District on July 20. The Stonewall Brigade was initially armed with weapons captured from the arsenal at Harpers Ferry; its regiments went to First Bull Run carrying a wide range of muskets from Model 1816/1822 muskets converted to percussion to modern Model 1855 rifles to VMI cadet muskets (a Model 1842 musket downsized to .58 caliber). Company K of the 33rd Virginia, the Shenandoah Sharpshooters, had the misfortune of getting flintlock muskets. In September, Jackson received a request from Virginia governor John Letcher asking for the return of the VMI muskets (carried primarily by Company H of the 4th Virginia, known as the "Rockbridge Grays"). Jackson replied back that the muskets could not be returned until better weapons became available. Jackson's brigade was referred to informally as "Virginia's First Brigade" until July 21, 1861, when, at First Manassas, both the brigade and its general received the nickname "Stonewall". General Barnard E. Bee of South Carolina is said to have made his immortal remark as he rallied his brigade for the final phase of the battle. Although the exact words were not recorded at the time, he probably said, "There stands Jackson like a stone wall. Rally behind the Virginians!" This is considered the turning point of the first major battle of the American Civil War, and the Union troops were repulsed and sent reeling back toward Washington D. C. in defeat. Jackson was promoted to higher command, but the brigade remained under his overall command until his death. Upon Jackson's promotion, he was replaced as brigade commander by Brig. Gen. Richard B. Garnett that fall. In the fall of 1861, Jackson was promoted to division command and reassigned to the Shenandoah Valley and Potomac River area, where they overwintered. During this time, a trickle of better weapons reached the Stonewall Brigade as Confederate agents began purchasing rifles from Europe. However, the brigade still had a large number of smoothbore muskets until the Gettysburg Campaign, by which time the majority of its men had .58 caliber rifles.

1862 жыл

1862 жылдың 13 наурызында Долина округі генерал Джозеф Джонстонның басшылығымен Солтүстік Вирджиния армиясына қосылды. Джексон және Стоунволл бригадасы Джонстон армиясының сол қанатының бір бөлігі ретінде Долинада әрекет етті. Джексонның Долина кампаниясы кезінде Джексонның Азамат соғысындағы жалғыз жеңілісі 1862 жылдың 25 наурызында Кернстаун шайқасының бірінші кезеңінде болды. Бұрыс хабарлама алғаннан кейін, бригадаға одақтың әлдеқайда үлкен күштеріне шабуыл жасау бұйрығы берілді. Оқ-дәрісі бітіп, қарсыластың басым күштерімен қоршалып қалған Гарнет шегінуге бұйрық берді. Джексон бұл әрекетке, өзінің тікелей рұқсатысыз жасалғанына қатты ашуланды, Гарнет қызметтен босатылып, әскери сотқа берілді (Гарнет кейін Геттисбург шайқасында Пикеттің шабуылы кезінде қаза тапты, әскери беделін қайта жаңартпақ болғанда). Долина кампаниясының қалған бөлігінде бригаданы генерал Чарльз С. Виндер басқарды және басқа жеңілістерге жол берілмеді. Бригада төрт апта ішінде 400 шақырымнан астам жол жүріп, алты маңызды шайқаста жеңіске жетті және Джексонға Шығыс майданында стратегиялық жеңіске қол жеткізуге көмектесті. Кампаниядағы бригаданың жылдамдығы (әсіресе 51 сағатта 57 шақырымдық шеру) оған «Джексонның жаяу әскері» деген сөз тіркесін сыйлады. Долина кампаниясының соңында бригада Вирджиния түбегіндегі жеті күндік шайқаста генерал Роберт Лиге көмектесу үшін жылжыды. Гейнс-Милл шайқасында бригада одақтың оң жағына шабуыл жасап, Лидің жеңіске жетуіне көмектесті. Солтүстік Вирджиния кампаниясында бригада Седар тауы шайқасында ауыр шығынға ұшырады және генерал Виндер 1862 жылдың 9 тамызында қаза тапты. Джексон жеке өзі бұрынғы бригадасын қайта жинап, шайқаста жеңіске жетті. Бригада екінші Булл-Ран шайқасында одан да көп шығынға ұшырады. 1862 жылдың 30 тамызында Стоунволл бригадасы одақтың Темір бригадасының шабуылын тойтарып, қарсы шабуылға дайындалды. Бригаданың уақытша командирі полковник Уильям С. Бейлор қаза тапты. Полковник Эндрю Дж. Григсби басқаруды өз мойнына алып, бригаданы Мэриленд кампаниясы мен Антиетам шайқасында жетектеді. Бригада Батыс орманын қорғады, онда шайқас соншалықты қызыл болды және шығын соншалықты жоғары болды, соның салдарынан Григсби күнінің соңына қарай дивизияға («Джексон дивизиясы») қолбасшылық етті. Григсби бригаданың тұрақты командирі болған жоқ, себебі Джексон мұны жазбаған. Оның орнына, 27-ші Вирджиния жаяу әскерінің бұрынғы командирі, бригада генералы Элиша Ф. Пакстон Джексонның штабынан бригада басшылығына ауысты, ол Фредериксбург шайқасында орындады. Онда Уильям Б. Талияферроның дивизиясының басшылығымен бригада Конфедерация қорғанысының оң жақ қанатында болды және Джордж Г. Мидтің одақтық дивизиясына қарсы шабуыл жасады, бірақ жалпы алғанда, шайқас жеңіл болды. 1862 жылы бригададағы қаза болғандардың саны 1200-ден асты.

On March 13, 1862, the Valley District was incorporated into the Army of Northern Virginia, under General Joseph E. Johnston. Jackson and the Stonewall Brigade operated in the Valley as part of the left wing of Johnston's army. During Jackson's Valley Campaign, Jackson's only defeat of the Civil War occurred at the First Battle of Kernstown on March 25, 1862. After receiving faulty intelligence, the brigade was ordered to attack a much larger Union force. Out of ammunition and almost surrounded by the superior force, Garnett ordered a withdrawal. Jackson was infuriated by this action, taken without his explicit permission, and Garnett was relieved of command and subject to court martial (Garnett was later killed during Pickett's Charge in the Battle of Gettysburg, attempting to restore his military honor). For the remainder of the Valley Campaign, Brig. Gen. Charles S. Winder commanded the brigade and there were no more defeats in store. The brigade marched over 400 miles in four weeks, was victorious in six significant battles, and helped Jackson achieve a strategic victory in the Eastern Theater. The brigade's mobility in the campaign (particularly a 57 mile march in 51 hours) earned it the oxymoronic title "Jackson's foot cavalry". At the end of the Valley Campaign, the brigade moved to reinforce General Robert E. Lee in the Seven Days Battles on the Virginia Peninsula. In the Battle of Gaines' Mill, the brigade assaulted the Federal right and helped Lee achieve a victory. In the Northern Virginia Campaign, the brigade suffered high casualties at the Battle of Cedar Mountain and General Winder was killed on August 9, 1862. Jackson personally rallied his old brigade and won the battle. The brigade would suffer more casualties in the Second Battle of Bull Run. On August 30, 1862, the Stonewall Brigade repulsed the attack of the Union's Iron Brigade and rallied for a counterattack. Its acting commander, Colonel William S. Baylor, was killed. Colonel Andrew J. Grigsby assumed command and led the brigade through the Maryland Campaign and the Battle of Antietam. The brigade defended the West Woods, where the fighting was so severe and attrition so high that Grigsby was commanding the division ("Jackson's Division") by the end of the day. Grigsby did not receive permanent command of the brigade, for reasons Jackson did not record. Instead, Brig. Gen. Elisha F. Paxton, former commander of the 27th Virginia Infantry, moved from Jackson's staff to brigade command, which he performed in the Battle of Fredericksburg. There, under the division command of William B. Taliaferro, the brigade was on the right flank of the Confederate defense and counterattacked the encroaching Union division of George G. Meade, but was overall lightly engaged. In 1862, casualties in the brigade surpassed 1,200.

1863 жыл

Чанселлсвиллде бригада Исаак Р. Тримблдің дивизиясының құрамына кірді және 1863 жылдың 2 мамырында Стоунволл Джексонның батыл флангалық қимылына қатысты. Бригада Оранж Планк жолы бойындағы Одақтың оң фланкіна шабуыл жасап, Дж. Е. Б. Стюарттың кавалериясының артынан ерді. 2000 адамның 600-дан астамы қаза тауып немесе жарақат алды, ал қаза тапқандардың арасында генерал Пэкстон болды. Осы түні Стоунволл Джексон да қаза тапты. 2 мамырда Джексон мен оның штабы лагерьге қайтып келе жатқанда, Конфедерацияның Солтүстік Каролина полкі оларды Одақтың кавалериясы деп қате түсініп, "Тұрыңыз, кім барады?" деп айқайлады, бірақ жауапты бағалауға үлкермей оқ атып жіберді. Джексонға үш оқ тиді, екеуі сол қолға, біреуі оң қолға. Бригаданың сарбаздары өздерінің командирінің достық оттан қаза тапқанын естіп қатты қайғыға батты және 3 мамырда одан да зор құлшыныспен шабуылдарын жаңартты. 13-ші Вирджиния полкінің командирі полковник Джеймс А. Уокер Пэкстонның орнына бригадир генерал болып тағайындалды. Геттисбург кампаниясында бригада Эдвард "Аллегени" Джонсонның дивизиясының құрамына кірді. Винчестердің екінші шайқасында бригада Стивенсон депосына қарсы күшті қарсы шабуыл жасап, алты Одақ полкін басып алды. Бригада Геттисбург шайқасының бірінші күнінің кешінде, 1863 жылдың 1 шілдесінде, сол күнгі шайқасқа қатысуға кеш келді. 2 шілдеде таңертең Стоунволл бригадасына Конфедерацияның сол фланкін қорғау міндеті жүктелді, олар Вольфс-Хиллдегі Одақтың шабуылшыларымен шайқасты. Кейін олар бригадир генерал Дэвид М. Греггтің Одақ кавалерия дивизиясымен Геттисбургтен шығысқа қарай Ганновер жолындағы Бринкерхофф жотасын бақылау үшін күресті. 3 шілдеде таң атпай Кулпс-Хиллдің басына қайта орналастырылған 4-ші, 5-ші, 27-ші және 33-ші Вирджиния полктері Одақтың бекіністеріне бірнеше сәтсіз шабуылдар жасады. 2-ші Вирджиния полкі Шпанглер бұлағының маңында және Вольфс-Хиллде Конфедерация фланкін қорғауға жіберілді, онда олар Бірінші Потомак үй бригадасының және полковник Сайлас Колгроув пен бригадир генерал Томас Нилл басқарған Одақ бригадаларының тынышсыздықтарын тойтарды.

At Chancellorsville, the brigade was part of Isaac R. Trimble's division and participated in Stonewall Jackson's audacious flanking movement of May 2, 1863. The brigade attacked on the Union right flank along the Orange Plank Road, falling in behind J. E. B. Stuart's cavalry. More than 600 men out of 2,000 were killed or wounded, and among the killed was General Paxton. This was the same night that Stonewall Jackson was mortally wounded. As Jackson and his staff were returning to camp on May 2, they were mistaken for a Union cavalry force by a Confederate North Carolina regiment who shouted, "Halt, who goes there?," but fired before evaluating the reply. Jackson was hit by three bullets, two in the left arm and one in the right hand. The men of the brigade were devastated to learn that their commander had been struck down by friendly fire and they renewed their attacks on May 3 with extra determination. The commander of the 13th Virginia, Colonel James A. Walker, was promoted to brigadier general to replace Paxton. In the Gettysburg Campaign, the brigade was part of Edward "Allegheny" Johnson's division. At the Second Battle of Winchester, the brigade launched a spirited counterattack at Stephenson's Depot that captured six Union regiments. The brigade arrived in the evening of the first day of the Battle of Gettysburg, July 1, 1863, too late to participate in the day's fighting. Early on July 2, the Stonewall Brigade was assigned to screen the Confederate left flank, sparring with Union skirmishers on Wolf's Hill. Later, they fought Brigadier General David M. Gregg's division of Union cavalry for control of Brinkerhoff's Ridge, east of Gettysburg along the Hanover Pike. Repositioned to the base of Culp's Hill before dawn on July 3, the 4th, 5th, 27th, and 33rd Virginia regiments participated in multiple unsuccessful assaults on Union entrenchments. The 2nd Virginia was dispatched to cover the Confederate flank near Spangler's Spring and on Wolf's Hill, where they fended off probes by the First Potomac Home Brigade, and the Union brigades led by Colonel Silas Colgrove and Brigadier General Thomas Neill.

1864 жыл

Жер үстілік науқанында, Дала шайқасында бригада Оранж сот төлемақы жолы бойында шайқасты. Спотсильвания сот үйінде бригада "Mule Shoe" шығыңқысының сол жақ флангында, "Қанды бұрыш" деп аталатын шептің бір бөлігінде болды, онда Винфилд С. Хэнкоктың II корпусы ірі шабуыл жасады. Бригаданың 200 адамынан басқа барлығы қаза тапты, жараланды немесе қанды қолма-қол соғыстан кейін тұтқынға алынған 6000 конфедераттың арасында болды. Тұтқындардың арасында дивизия командирі Джонсон да болды, ал Уокер ауыр жарақат алды. Стоунволл бригадасы Спотсильваниядан кейін ресми түрде таратылып, бір полкке біріктірілді. Қалған полк 1864 жылғы Аңғар науқандарында Джубал А. Эрлидің басшылығымен генерал Уильям Терри бригадасының (өзі Стоунволл дивизиясының қалдығы) құрамында соғысты. Ол 1864 жылдың 9 шілдесінде Монокаси шайқасында маңызды рөл атқарды, одақтың қорғаушыларын жеңіп, Вашингтонға жол ашты. Эрли армиясы ақырында Долинадағы Седар-Крик шайқасында Филипп Шериданнан жеңілді және Роберт Ли мен Солтүстік Вирджиния армиясына қосылып, Петербургті қоршау және Аппоматтокс науқанына қатысты. Соғыс кезінде Стоунволл бригадасында қызмет еткен 6000 адамның ішінде Аппоматтокс сот үйінде капитуляциялаған кезде бар болғаны 219 сарбаз қалды, олардың ешқайсысы капитан шенінен жоғары емес еді.

Мұра

Бригаданың әскери тамыры қазіргі заманға 116-шы жаяу әскер полкі түрінде жеткен, бұрынғы 29-шы жаяу әскер дивизиясының (Жеңіл) 1-ші бригадасы "Стоунволл бригадасы", Вирджиния армиясының ұлттық гвардиясы, Азамат соғысындағы Стоунволл бригадасының алғашқы бес полкінің бірі болған 5-ші Вирджиния жаяу әскерімен тарихи байланысқа ие. АҚШ армиясының модулизациясының нәтижесінде 1-ші бригада енді 116-шы жаяу әскер бригадасының жауынгерлік тобына айналды. Бригаданың тулары Стоунволл бригадасының Азамат соғысындағы ерліктеріне арналған шайқас ленталарын алып жүреді. Стоунволл бригадасының және оның құрамындағы полктердің тарихын сақтайтын бірнеше тірі тарихты қайта жаңғырту ұйымдары бар. Олар:

Стоунволл бригадасы: Стоунволл бригадасы – Вирджиния, Батыс Вирджиния, Мэриленд және Пенсильванияда орналасқан, Азамат соғысының қарапайым жауынгерін дәл бейнелеуге арналған шынайы тірі тарих қауымдастығы. Қазіргі таңда 4-ші Вирджиния компаниясы А, 5-ші Вирджиния компаниясы А және 33-ші Вирджиния компаниясы H кіреді.

Командалық журналы

Төртінші генерал Томас Дж. "Стоунволл" Джексон 1861 жылғы 27 сәуір – 1861 жылғы 28 қазан, 1863 жылғы 10 мамырда Чанселлерсвиллден кейін қайтыс болды. Вест-Пойнт 1846 жылғы. Төртінші генерал Ричард Б. Гарнетт 1861 жылғы 14 қараша – 1862 жылғы 25 наурыз, 1863 жылғы 3 шілдеде Геттисбургте қаза тапты. Вест-Пойнт 1841 жылғы. Төртінші генерал Чарльз Сидни Виндер 1862 жылғы 25 наурыз – 1862 жылғы 9 тамыз, 1862 жылғы 9 тамызда Седар-Маунтинде қаза тапты. Вест-Пойнт 1850 жылғы. Полковник Уильям С. Бейлор 1862 жылғы 9 тамыз – 1862 жылғы 30 тамыз, 1862 жылғы 30 тамызда Екінші Манассаста қаза тапты. Вирджиния штатының милициясы. Полковник Эндрю Дж. Григсби 1862 жылғы 30 тамыз – 1862 жылғы 6 қараша, соғыстан аман қалды. Вашингтон колледжі. Төртінші генерал Элиша Ф. Пакстон 1862 жылғы 6 қараша – 1863 жылғы 3 мамыр, 1863 жылғы 3 мамырда Чанселлерсвиллде қаза тапты. Вашингтон колледжі. Төртінші генерал Джеймс А. Уокер 1863 жылғы 14 мамыр – 1864 жылғы 12 мамыр, соғыстан аман қалды. VMI 1852 жылғы. Төртінші генерал Уильям Терри 1864 жылғы 20 мамыр – 1865 жылғы 9 сәуір, соғыстан аман қалды. UVA 1848 жылғы, Вирджиния штатының милициясы.