Кіріспе
Дэвид С. Слепиан (30 маусым 1923 жыл - 29 қараша 2007 жыл) – американдық математик. Ол алгебралық кодтау теориясы, ықтималдықтар теориясы және таратылған дерек көзінің кодтау салаларындағы жұмыстарымен ең танымал. Ол Клод Шеннон және Ричард Хаммингпен Bell Labs-те әріптес болған.
David S. Slepian (June 30, 1923 – November 29, 2007) was an American mathematician. He is best known for his work with algebraic coding theory, probability theory, and distributed source coding. He was colleagues with Claude Shannon and Richard Hamming at Bell Labs.
Өмір және жұмыс
Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында туған. Мичиган университетінде бакалавр ғылымының дәрежесін алғаннан кейін, Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ армиясына, "Ghost army" әскерінде дыбыстық алдау офицері болып қосылған. 1949 жылы Гарвард университетінен физика ғылымдарының докторы ғылымын қорғады. Кейбридж университеті мен Сорбонна университетінде докторантурадан кейін, ол Белл телефон зертханасындағы математикалық зерттеу орталығында жұмыс істеді, онда алгебралық кодтау теориясындағы топтық кодтар бойынша пионерлік жұмыстар жасады, алғаш рет "A Class of Binary Signaling Alphabets" деген мақалада жарияланды. Мұнда ол Клод Шеннон және Ричард Хамминг сияқты ақпарат теориясының басқа да көрнекті өкілдерімен бірге жұмыс істеді. Ол сондай-ақ, сингулярлық анықтау мүмкіндігін дәлелдеді, бұл күтпеген нәтиже болды. Ол сонымен қатар ықтималдық теориясындағы Слепиан леммасы (1962) және Джек Кейл Вольфпен бірлесіп ашқан, үлестірілген дерек көзінің кодтауын қамтитын Slepian–Wolf кодтамасы (1973) үшін де танымал. Кейін Гавайи университетіне қосылды. Оның әкесі Джозеф Слепиан, ол да ғалым. Оның әйелі - балалар әдебиетіндегі белгілі автор Ян Слепиан.
as a sonic deception officer in the Ghost army. He received his Ph. D. from Harvard University in 1949, writing his dissertation in physics. After post doctoral work at the
University of Cambridge and University of Sorbonne, he worked at the Mathematics Research Center at Bell Telephone Laboratories, where he pioneered work in algebraic coding theory on group codes, first published in the paper A Class of Binary Signaling Alphabets. Here, he also worked along with other information theory giants such as Claude Shannon and Richard Hamming. He also proved the possibility of singular detection, a perhaps unintuitive result. He is also known for Slepian's lemma in probability theory (1962), and for discovering a fundamental result in
distributed source coding called Slepian–Wolf coding with Jack Keil Wolf (1973). He later joined the University of Hawaiʻi. His father was Joseph Slepian, also a scientist. His wife is the noted children's author Jan Slepian.
Шлепандар
Слепянның Х.Ж. Ландаумен және Х.О. Поллакпен дискретті пролатты сфероидты толқын функциялары мен тізбектері (DPSWF, DPSS) бойынша бірлескен жұмысы нәтижесінде осы тізбектер "Слепян тізбектері" деп аталды. Бұл атауды Скрипп мұхит зерттеу институтының Боб Паркер ұсынды, ол "дискретті пролатты сфероидты тізбектер" деп айту қиын екенін атап өтті. Бұл жұмыс мультитаперді дамыту үшін негіз болды, онда дискретті формалар тұтас компонент ретінде қолданылады.