Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер Эдвард Хью Сотерн (6 желтоқсан 1859 – 28 қазан 1933) – американдық актер, ол көрікті, романтикалық басты рөлдерде және әсіресе Шекспирдің рөлдерінде өнер көрсеткен.
American actor
Edward Hugh Sothern (December 6, 1859 – October 28, 1933) was an American actor who specialized in dashing, romantic leading roles and particularly in Shakespeare roles.
Өмірбаян
Сотерн Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында ағылшын актері Э. А. Сотерн мен оның әйелі Франсис Эмили "Фанни" Стюарттың ұлы болып дүниеге келді (1882 жылы қайтыс болды). Сотерн Англияда Сент-Марилебон грамматикалық мектебінде білім алған. Оның бауырлары мен қарындасы актер болды: Литон Эдвард Сотерн (1851–1887); Джордж Эвелин Август Т. Сотерн (1864–1920), ол Сэм Сотерн сахналық есімін қолданды; және Ева Мэри Сотерн.
Sothern was born in New Orleans, Louisiana, the son of English actor E. A. Sothern and his wife Frances Emily "Fannie" Stewart (d. 1882). Sothern was educated in England at St Marylebone Grammar School. His brothers and sister all became actors: Lytton Edward Sothern (1851–1887); George Evelyn Augustus T. Sothern (1864–1920), who used the stage name Sam Sothern; and Eva Mary Sothern.
Алғашқы мансабы және лицей жылдары
Сотерннің әкесі сахнадан басқа да салаларға баулуға тырысты, бірақ Сотерн актерлік өнерге әуес болды. Оның алғашқы кәсіби актерлік дебюті 1879 жылы Джон Оксенфордтың 1862 жылы әкесі үшін жазған «Біздің бауырластар» атты пьесасының американдық қайта қойылымында таксист рөлінде болды, онда әкесі басты рөлді сомдады. Бостон мен АҚШ-та гастрольдік сапардан кейін ол Англияға аттанды. 1881 жылы ол Лондонға дебют жасап, «False Colours» пьесасындағы Мистер Шарп пен «Out of the Hunt» пьесасындағы Маршли Биттерн рөлдерін ойнады. Келесі жылы ол «Он төрт күн» пьесасында Артур Спунбилл рөлінде ойнады, содан кейін Чарльз Уиндхэм труппасымен Британияда гастрольде болды. 1883 жылы ол АҚШ-қа оралды және алдымен Джон Маккалоумен, содан кейін Хелен Барримен бірге гастрольдік сапарға шықты. 1884 жылы Нью-Йоркте ол «Құдіретті хат» пьесасында Елифаз Тreshamді, өзі жазған «Кімнің олар?» пьесасында Мелхизидек Флайтиді және «Нитаның бірінші» рөлін ойнады. Келесі жылы ол «Favette» пьесасында Альфред Вэйн, «Mona» пьесасында Нолли, «In Chancery» пьесасында Джон және «A Moral Climate» пьесасында Жюль рөлінде ойнады. Ол Чарльз және Дэниел Фроманның Нью-Йорктегі ескі Lyceum театрының труппасына жұмысқа қабылданды, онда ол келесі он екі жыл бойы жетекші актер ретінде ойнады. Осы рөл оны танымал етті. Lyceum театрын қорғағаннан кейін ол Нью-Йоркте романтикалық рөлдерді ойнауын жалғастырды. 1899 жылы ол «Патшаның мушкетері» пьесасында Д’Артаньянды, ал 1900 жылы «Жұмған қоңырау» пьесасында Генрихті және «Ара-тарада кетіп бара жатқанда» пьесасында сэр Джеффри Блумфилдті сомдады. Бірнеше жыл бойы Сотерн «Гамлеттің» әсерлі және нақты қойылымын жасау армандады. Ол ақыры 1900 жылы Нью-Йоркте пьесаны қойды, бірақ алғашқы аптада Лаэрттың қылышынан аяғына жарақат алды және қан улануына шалдығып, қойылымды тоқтатуға мәжбүр болды. Сауыққаннан кейін ол пьесаны гастрольдік сапарда қайта қойды, бірақ декорациялар мен костюмдер Цинциннатиде (Огайо штаты) болған өртте жойылды. 1901 жылы ол Ричард Лавлейс рөлін, содан кейін «If I Were King» пьесасында Франсуа Виллон рөлін ойнады. 1903 жылы ол Маркхаймда және Сицилия королі Роберт рөлінде «Асқақ ханзада» пьесасында басты рөлді сомдады, содан кейін ол тағы да гастрольдік сапарға шықты. Сотерн бірнеше ерте фильмдерде ойнады, соның ішінде «The Chattel» (1916) және «The Man of Mystery» (1917). Ол сондай-ақ ойнаған оншақты пьеса жазды, бірақ олардың көпшілігі жоғалып кетті. Сотерн 1933 жылы 73 жасында Нью-Йорктегі Plaza қонақүйінде пневмониядан қайтыс болды және кремацияланды.
Sothern's father had encouraged pursuits other than the stage, but Sothern had already caught the acting bug. His first professional acting appearance was in 1879 as the cabman in an American revival of Brother Sam, a show written by John Oxenford in 1862 for his father, and in which his father played the lead. After playing in Boston and touring in the U. S., he sailed for England, making his London debut in 1881 on a double bill as Mr. Sharpe in False Colours and Marshley Bittern in Out of the Hunt. The next year, he played Arthur Spoonbill in Fourteen Days and then toured in Britain with Charles Wyndham's company. In 1883, he returned to the U. S. and toured first with John McCullough and then Helen Barry. Back in New York, in 1884, he played Eliphaz Tresham in The Fatal Letter, Melchizidec Flighty in Whose Are They?, which he wrote himself, and in Nita's First. The next year, he was Alfred Vane in Favette, Knolly in Mona, John in In Chancery and Jules in A Moral Climate. He was hired by Charles and Daniel Frohman in the stock company of the old Lyceum Theatre in New York, where he starred as a leading man for the next twelve years. The role made him a star. After he left the Lyceum, he continued in romantic roles in New York. In 1899, he played d'Artagnan in The King's Musketeer, and in 1900 he played Heinrich in The Sunken Bell and Sir Geoffrey Bloomfield in Drifting Apart. For several years, Sothern dreamed of mounting a spectacular and precise production of Hamlet. He finally opened the play in New York in 1900, but during the first week, he was stabbed in the foot by Laertes' sword and was stricken with blood poisoning, closing the production. After he recovered, he revived the piece on tour, but the sets and costumes were destroyed by a fire in Cincinnati, Ohio. In 1901, he played the title role in Richard Lovelace and then François Villon in If I Were King. In 1903, he played the title role in Markheim and Robert, the King of Sicily, in The Proud Prince, after which he toured again. Sothern appeared in several early films, including The Chattel (1916) and The Man of Mystery (1917). He also wrote about a dozen plays that he appeared in, although most of them are lost. Sothern died in New York City at the Plaza Hotel, of pneumonia, in 1933 at the age of 73 and was cremated.