Кіріспе

Германиялық католик шіркеуінің прелаты және Рим папасы Бенедикт XVI-ның ағасы (1924–2020) XIX ғасырдың саясаткері.

Георг Ратцингер (15 қаңтар 1924 – 1 шілде 2020) – неміс католик дін қызметкері және музыкант, Регенсбург кафедралық хоры – «Регенсбургер Домспацен» дирижері ретінде танымал. Ол Рим папасы Бенедикт XVI-ның үлкен ағасы болды. Олардың әйелінің әкесі – неміс саясаткері Георг Ратцингер.

Ерте өмір және әскери қызмет

Ратцингер Баварияның Плейскирхен қаласында полиция қызметкері Жозеф Ратцингер аға (1877–1959) мен Мария Ратцингер (1884–1963) отбасында дүниеге келді. 1935 жылы ол Траунштейндегі кіші семинарияға түсіп, онда кәсіби музыкалық білім алды. 1941 жылы Моцарттың өлімінің 150 жылдығына арналған шарада Зальцбургте өнер көрсеткен Регенсбургер Домшпатцен хорын ол алғаш рет көрді, кейіннен ол осы хорға жетекшілік етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1942 жылдың жазында Ратцингер рейхсарбейтсдиенстке, ал сол күзінде вермахтқа шақырылды. Соғыс аяқталған кезде ол Неаполь маңында АҚШ армиясының тұтқыны болды, бірақ көп ұзамай босатылып, 1945 жылдың шілдесінде үйіне қайтып келді.

Білім беру және діни қызметке тағайындау

1946 жылдың қаңтар айында ол және оның інісі Жозеф Мюнхен және Фрайзинг архиепископтығының семинариясына дін қызметкері болу үшін оқуға түсті. Осымен қатар ол музыкалық білімін жетілдірді. 1977 жылы Ратцингер ағасы Иосифтің Мюнхен және Фрайзинг архиепискобы болып сайлануында Домспацен хорын басқарды. Олар 1978 жылы Елизавета II патшаның мемлекеттік сапарында және 1980 жылы Папа Иоанн Павел II-нің Мюнхенге сапарында ән орындады. Регенсбург епархиясы бұрынғы хор мүшесінің 1960-шы жылдардың басында, Ратцингердің 1964 жылдан 1994 жылға дейінгі қызмет мерзімінде сексуалдық зорлық-зомбылыққа ұшырағаны туралы айыптау жасағанын хабарлады. Ратцингер шәкірттерді бетінен ұрғанын мойындады. Ол: "Бастапқыда мен де адамдарды бетінен ұрып жаттым, бірақ содан кейін әрқашан өзімді кінәлі сезіндім" деді. Хордың шағымдарын зерттеуге тағайындалған адвокат 200-ден астам жас әншінің түрлі деңгейде зорлық-зомбылыққа ұшырағанын, оның кем дегенде 40 жағдайы сексуалдық зорлық-зомбылықпен байланысты екенін және Ратцингер бұл туралы білген болуы керек деген қорытындыға келді. 2017 жылғы баяндамада Ратцингер "әсіресе көз жұмып, назар алмағаны немесе араласпағаны үшін" кінәланды, сондай-ақ 1945 жыл мен 1992 жыл аралығында 547 бала физикалық немесе сексуалдық зорлық-зомбылықтың құрбаны болғаны "жоғары ықтималдықпен" мүмкін екенін мәлімдеді.

Кейінгі өмірі

1994 жылы Ратцингер хор директоры қызметінен зейнеткерлікке шықты және 2009 жылғы 25 қаңтарда Регенсбургте каноник болып тағайындалды. 2005 жылы Римде ағасын аралап тұрғанда жүрек жеткіліксіздігі мен аритмия белгілері пайда болғандықтан, ол қысқа мерзімге Агостино Джемелли университетінің поликлиникасына жатты. 2011 жылғы 29 маусымда Ратцингер дін қызметкері ретінде 60 жылдығын тойлады және осы тақырыпта сұхбат берді. Сұхбат барысында ол, рухани санатына бекітілген күні: "Менің ағам ең кіші екінші болып, бірақ одан үлкенлер де болды", - деген еді. Сондай-ақ ол: "Менде сол күнгі стола мен кассак сақталған", - деп атап өтті. 2014 жылы 90 жылдығын Ватикан қаласында Бенедикт XVI-мен бірге тойлады. Оның туған күнін Ватикан журналисі Майкл Хесеманн ұйымдастырды, шақырылған қонақтардың арасында американдық дін тақырыбындағы журналист Лорен Грин (фортепианода ойнады), Георг Генсвейн және Герхард Людвиг Мюллер де болды.

Ауру және өлім

2020 жылдың 18 маусымында Ратцингердің ағасы Бенедикт XVI оны Регенсбургте басып келген кезде, денсаулығы нашарлап, "ауыр" халде болған. Ол екі аптадан соң 2020 жылдың 1 шілдесінде 96 жасында дүние салды.