Кіріспе
Джон Споттисууд (Spottiswood, Spotiswood, Spotiswoode немесе Spotswood) (1565 – 26 қараша 1639) – Сент-Эндрюс архиепископы, Шотландияның барлық приматы, лорд-канцлер және Шотландия тарихшысы.
Өмір
Ол 1565 жылы Шотландияның Батыс Лотиан аймағындағы Мид-Кальдердегі Гринбанкте дүниеге келді. Ол Джон Споттисвудтың үлкен ұлы, Кальдердің пасторы және Лотианның суперинтенданты болған. Глазго университетінде білім алып (1581 жылы магистр дәрежесін алған), 1583 жылы әкесінен кейін Кальдер приходын басқарды. 1601 жылы Леннокс герцогы Людовикке капелланы ретінде Франция сарайына елшілікке қатысып, 1603 жылы қайтып келді. Ол Джеймс VI мен I патшаның Англияға көшкен кезде онымен бірге жүрді. Ол Шотландияға Анна Данияны күтуге, оның садақасының басқарушысы ("элемосинар") ретінде жіберілді, жылдық сыйлық ретінде 80 фунт стерлинг алды. Сол жылы Глазго архиепискобы болып тағайындалды, бірақ Лондондағы киелілену рәсімі 1610 жылдың қазан айына дейін болмады. Споттисвуд бастапқыда қатаң пресвитериандық партияның белсенді жақтаушысы болды, бірақ уақыт өте келе "пасторлардың теңдігінің" ыңғайсыздығын байқады, ағымдағы даулы мәселелерге көп мән бермеді және шіркеу мен мемлекеттің мүдделері патшамен жақсы қарым-қатынаста болғанда жақсы қорғалатынын ойлады. Сондықтан ол Джеймстің корольдік билікке нұқсан келтіретін шіркеудің тәуелсіздігін шектеу және Шотландия шіркеуін Англикандық қауымдастыққа жақындастыру жолында ынтымақтасуға дайын болды. 1605 жылдың 30 мамырында Шотландияның құпия кеңесіне мүше болды. 1608 жылы Джордж Хоум, Данбар графымен бірге, Джеймстің аймақта бейбітшілік орнату бағдарламасының аясында шекарадағы бос приходтарға лайықты пасторларды тағайындаумен тығыз жұмыс істеді. 1610 жылы пресвитериандықтардың үстемдігі жойылған ассамблеяда төрағалық етті. Сол жылы 21 қазанда Лондон, Эли, Рочестер және Ворчестер епископтары оны епископқа киеледі. 1614 жылы ол Глазгода тұтқындалған, сотталған және Гласгоу Кроста аталған Джон Огилвидің өліміне себепкер болды. Огилви Шотландиядағы тыйым салынған католик шіркеуінің құпия миссионері болған. 1615 жылы Сент-Эндрюс архиепискобы және Шотландияның епископтық приматы болып тағайындалды, ал 1618 жылы Перттің бес бабына құпия кеңестің санкциясын алды, олар 1621 жылы парламентте бекітілді. 1633 жылы Холирудта Карл I-ді таққа отырғызды. 1635 жылы Шотландияның лорд-канцлері болып тағайындалды және 1638 жылға дейін осы лауазымда қалды. Джон Дейрсидегі ескі шіркеуді салды және Дейрси қамалын отбасылық үй ретінде қайта жаңартты. Қамал 1990 жылдары қирағаннан кейін қайта салынды, ал оның отбасылық гербы ғимараттың ішінде де, сыртында да көрінеді. Ол жаңа литургияға қарсы болды, бірақ оны тоқтатуға мүмкіндік таппаған соң, оны күшіне енгізуге қатысты. Ол 23 шілдеде 1637 жылы Эдинбургтегі Сент-Джайлз көтерілісінің куәсі болды, апатты болдырмау үшін ұсыныстар жасады, бірақ Келісімге қол қойылғаннан кейін "соңғы отыз жылда жасаған барлығымыз бірден құлап кетті" деп түсінді. Ол Ньюкаслға қашып кетті, 4 желтоқсанда әртүрлі негізсіз айыптаулар бойынша ассамблеядан шеттетілді және 1639 жылдың 26 қарашасында Лондонда қайтыс болды. 1620 жылы Споттисвуд "Рефутацио либелли де регимина екклесиае скотикане" атты еңбегін жариялады, ол Кальдервудтың трактатына жауап болды, ал Кальдервуд өзінің "Альтар дамаск" (1623 ж.) еңбегіне қосымша ретінде жауап берді. Оның өмірінде жарық көрген жалғыз жазба – ол Перт ассамблеясында айтқан уағызы болды. Оның ең маңызды еңбегі – "Шотландия шіркеуі мен мемлекетінің тарихы" (Лондон, 1655 ж., және одан кейін). Ол зерттеулер мен ой-өрістілікті көрсетеді, тіпті заманауи оқиғаларды баяндағанда да автордың адалдығы мен шыншылдығын көрсетеді. Кальдервудтың тарихынан осы мәселенің қарсы тұрған жағын оқуға болады.
Сын
Сецессия тарихшысы Томас М'Кри Споттисвудты қатты сынға алды. Ол былай деді: "Гладстейннен кейін ақылды және айлакер саясаткер Джон Спотсвуд шіркеудің басшысы болды, сонымен қатар ол Шотландия шіркеуі тарихының авторы еді, оны дұрысырақ «Шотландия шіркеуіне қарсы қаралаған жалалар» деп атауға болар еді. Бұл тарихшының жеке хаттарынан көрініп тұрғандай, ол Пресвитерияны құлату үшін үкіметтің иезуиттік жоспарларына қатысты, оған ол қолдау беруге ант берген болатын. Сондықтан оның өзінің беделіне тікелей қатысы бар оқиғалар туралы шындықты айтуы күмәнді еді, өйткені ол осы іске қатысқандығы үшін кейіннен ол сатқан шіркеуден айырылды. Оның жалғандығы мен бұрмалаушылығы толыққанды ашылды, сондықтан Пресвитерияның ісіне қатысты тарихи мәселелер бойынша оған сілтеме жасау, бірден мойынсұнбас пікірдің белгісі болып есептелуі мүмкін". Шотландиялық Рим-католик шейіті Фр. Александр Камеронның 2011 жылғы өмірбаянында Аргилл және Аралдар Рим-католик епархиясының діни қызметкері, Моссеньор Томас Уинн архиепископ Споттисвудты да сынға алды: «Реформациядан кейін Шотландия үкіметінің қолына түскен діни қызметкерлердің ішінде Джон Огилви ғана өлім жазасына кесілді. Оның өлім жазасына кесілуінің екі себебі болды: біріншіден, ол діни қызметкер ретінде өте табысты болды; екіншіден, архиепископ Споттисвуд Папалыққа қарсы күресте өзінің адалдығын көрсету үшін, өйткені оған күдік тудырған, Огилвидің тұтқындалуын және өлім жазасын Реформацияланған сенімге және патшаға адалдығының дәлелі ретінде пайдаланды. Джон Огилви 1615 жылғы 28 ақпанда Глазго крестінде өлімге кесілді, ал оның шейіттігі шіркеуде ұзақ уақыттан бері мойындалып келеді. Ол 1976 жылғы 17 қазанда қасиетті деп жарияланды».
on any point of history affecting the cause of Presbytery, may be set down at once as a mark of blindfolded prejudice." In a 2011 biography of Scottish Roman Catholic martyr Fr. Alexander Cameron, Monsignor Thomas Wynne, a priest of the Roman Catholic Diocese of Argyll and the Isles, was equally critical of Archbishop Spottiswoode, "Of all the priests who fell into the hands of the Scottish Government after the Reformation, John Ogilvie was the only one to be executed. There were two reasons for his execution: firstly, he was far too successful in his work as a priest; and, secondly, Archbishop Spottiswoode, to show his own loyalty in opposing the Papacy, for he was indeed suspect, used Ogilvie's capture and execution as proof of his orthodoxy to the Reformed faith and loyalty to the King. John Ogilvie was executed at Glasgow Cross on 28th February 1615, and his martyrdom has long been recognized by the Church. He was Canonized on 17th October, 1976."