Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай ақыны және тарихшысы Цян Цяньянь (; Сучжоу диалектісі: ; 1582–1664) – Мин әулетінің соңғы кезеңіндегі қытай тарихшысы, ақыны және саясаткер. Цян белгілі жазушы және ақын болды; Гонг Дингзи және Ву Вэйемен бірге Цзяндунның үш ұлы шебері ретінде танылды.
Chinese poet and historian
Qian Qianyi (; Suzhou dialect: ; 1582–1664) was a Chinese historian, poet, and politician during the late Ming dynasty. Qian was a famous author and poet; and along with Gong Dingzi and Wu Weiye was known as one of the Three Masters of Jiangdong.
Өмірбаян
Цян Сучжоу префектурасының Чаншу округінде (қазіргі Цзянсу провинциясында) дүниеге келген. Оның әдептілік аты "Шоужи" (受之) ал, псевдонимі "Мужай" (牧齋) және кейіннен "Менсу" (蒙叟) болды. Осы ұрпақтан бұрын Ван Шичжен (1526-1590) бастаған классиктерге қарсы шыққан проза шебері Гуй Югуан (1507-1571) болды. Цян Цянъиньидің өмірі мен жазбаларында классицистік мектепке қарсылық жалғаса берді. 1644 жылы Цян Нанкиндегі керемет оқушысы – Косинганы (Женг Ченггонгты) оқытты, ол кейін Тайваньнан голландиялықтарды жеңіп, қуды.
Qian was born in Changshu county of Suzhou prefecture (now in Jiangsu province). His courtesy name was "Shouzhi" (受之) and his pseudonyms were "Muzhai" (牧齋) and later "Mengsou" (蒙叟). Preceding this generation of individuals was the prose master Gui Youguang (1507–1571) who opposed the classicists headed by Wang Shizhen (1526–1590). The antagonism to the classicist school would continue throughout the life and writings of Qian Qianyi himself. In 1644, Qian taught an excellent student in Nanjing: Koxinga (Zheng Chenggong), who would later defeat and expel the Dutch from Taiwan.
Шығармалары
Оның ең маңызды еңбегі және дәуір тарихына қосқан үлесі – Личао шиджи 列朝詩集 (Лиэ чао ши ши чи), бастапқыда өмірбаяндық мәліметтері қоса берілген үлкен поэзия антологиясы. Бүгінде тек өмірбаяндық мәліметтері ғана басылады және бұл еңбек 16-шы және 17-ші ғасырлардағы қытай қоғамының орта және төменгі топтарынан шыққан тұлғалардың бесiз теңдесi жоқ тарихына айналды. Әкесі оған тарихи классиканы арнайы оқыды. Циан ерте жасынан-ақ тарихи оқиғалар мен анекдоттар жинағы – Шишуо синью классикасына қызығушылық танытты. Цян Цяньянь сияқты, оның айналасындағылар да білім беру ісіне және білімнің негізі ретінде ежелгіліктерді зерттеуді жаңартуға белсенді қатысты. Цянның "Личао шиджи" еңбегін оның әріптесі және баспагері Мао Цзинь жариялады, ол Цян сияқты, жағдайы нашар ғалымдарға көңіл бөлді. Мао баспадан түскен қаражатты қайырымдылыққа және мұқтаж ғалымдарға жұмсады.
His principal work and contribution to period history was the Liechao shiji 列朝詩集 (Lieh ch'ao shih chi), originally a lengthy anthology of poetry with attached biographies. At present the biographies alone are printed and the work has become an unmatched history of individuals from the middle and lower strata of 16th and 17th century Chinese society. His father gave him special instruction in historic classics. Qian showed an early interest in the classic Shishuo xinyu, a work of historical anecdotes. Like Qian Qianyi himself, others of his circle were closely involved in education and the revival of the study of antiquity as the basis of learning. Qian's Liechao shiji was published by his associate and printer Mao Jin, who like Qian himself, showed a concern for poorer scholars. Mao used money from his printing for charitable work and needy scholars.