Кіріспе
Патрисия Розема (1958 жылғы 20 тамызда туған) – канадалық кинорежиссер, сценарист және продюсер. Ол 1980-ші жылдары Торонто қаласынан шыққан, «Торонто жаңа толқыны» деп белгілі болған, байланысы шала ғана бар киношілер тобының мүшесі болды.
Patricia Rozema (born 20 August 1958) is a Canadian film director, writer and producer. She was part of a loosely affiliated group of filmmakers to emerge in 1980s from Toronto known as the Toronto New Wave.
Ерте өмір
Розема Онтарионың Кингстон қаласында дүниеге келді және Онтарионың Сарния қаласында өсті. Оның ата-анасы, Якоба Берандина (туған аты Вос) және Ян Розема голландтық кальвинистер болған. Телевизор көруге қатаң шектеу қойылды және ол 16 жасқа дейін кинотеатрға бармады. Розема Мичиган штатындағы Кальвин колледжінде философия және ағылшын әдебиетін оқыды.
Кино мансабы
Қысқа ғана баспа және одан кейін теледидар журналисі (CBC Television's The Journal) болғаннан соң, Розема өзінің алғашқы көркем фильмін – «Мен маржан қыздарының әнін естідім» (1987) фильмін түсірді. Бұл Шейла Маккартидің басты рөлде ойнаған, сурет галереясының хатшысы және фотограф болуға ұмтылған Полли есімді жалғызбасты әйел туралы комедиялық драма. 1987 жылғы Канн кинофестивалінде «Мен маржан қыздарының әнін естідім» фильмі «Жастар жүлдесін» жеңіп алды. Фильм 2004 жылғы жаңартылған нұсқасына енбеді. 1990 жылы Розема Маккарти, Кейт Неллиган, Марго Киддер және Морис Годин қатысқан «Ақ бөлме» нео-нуар фильмін түсірді. Рита Кемпли The Washington Post газетінде жазған мақаласында оны «қалалық готикалық ертегі, Эдвард Қайшықыр қолмен «Көк барқыттан» қиып алынған сияқты қараңғы, қайшылылыққа толы туынды» деп сипаттады. Розема сондай-ақ «Алты ишара» (Yo Yo Ma Inspired by Bach телесериалының бір бөлігі) фильмінің режиссері болды, ол Йо-Йо Маның өнерлерін, Джейн Торвилл мен Кристофер Диннің мұз үстіндегі билерін және И.С. Бахтың бірінші тұлғадағы повествованиясын біріктірді. «Алты ишара» «Грэмми» сыйлығына ұсынылып, «Эмми» сыйлығын «Үздік классикалық музыкалық би бағдарламасы» және Еуропадағы ең жоғары теледидар сыйлығы – «Алтын гүл» жүлдесін жеңіп алды. Содан кейін ол 1995 жылы Паскаль Буссиерс пен Рейчел Кроуфордтың қатысуымен, Дон МакКеллар мен Трейси Райтпен бірге түсірілген «Түн құлағанда» романтикалық фильмін түсірді. Роземаның келесі екі көркем фильмі Канададан тыс жерде түсірілді: «Мансфилд Парк» (1999) – Джейн Остинның осы аттас романының жаңаша бейімделуі. «Күндізгі бақыт» (2000) – ирландиялық туынды, Сэмюэл Беккеттің күлкілі, бірақ үмітсіз пьесасының фильмдік нұсқасы, онда әйел құм үйіндісіне жартылай көміліп тұрады. Кейін ол «Кит Киттредж: Американ қызы» (2008) фильмін режиссерлік етіп, сценарийін жазды, ол «Американ қызы» кітап сериясына негізделген. Бұл фильм Роземаға Канаданың режиссерлер гильдиясының «Үздік режиссер» сыйлығына ұсыныс жасады. Роземаның теледидардағы жұмыстарына HBO телесериалының пилоты мен одан кейінгі екі эпизоды «Мен сені жақсы көремін» (2008), HBO телесериалының эпизоды «Емдеу» (2010) және 2011 жылдың күзінде CBC телеарнасында көрсетілген канадалық телеситкомның эпизодтары кіреді. Ол соңғы кезде Amazon компаниясының «Джунглидегі Моцарт» сериасында режиссер болып жұмыс істеді. Оның соңғы фильмі – «Ауыз» (2018), TIFF-те көрсетілді, бұл Нора Садава мен Эми Ностбаккен жасаған және орындаған екі әйелдің пьесасының бейімделуі, олар фильмде де ойнайды. Садава мен Ностбаккен анасының сөзін жазып жатқанда өз дауысын табуға тырысатын бір әйелдің екі бейнесін сомдайды. Globe & Mail газетінде Розема туралы жарық көрген мақалада бұл «оның ең тікелей саяси фильмі» деп аталып, «сонымен қатар оның ең шынайы және эмоционалды жағынан жетілген туындысы болуы мүмкін» делінген. 2017 жылы Розема «Маушписті» бірлесіп өндіру үшін өзінің «Crucial Things» өндіріс компаниясын құрды.
Жеке өмір
Розема ашық лесбиянка және бұрынғы өмірлік серігі, кино композиторы Лесли Барберден екі баласы бар.
Марапаттар
"Passion: A Letter" 16 мм қысқаметражды фильмі үшін Чикаго халықаралық кинофестивалінде екінші жүлде алды. "Мен су қыздарының әнін естідім" фильмі Канн қаласындағы Режиссерлердің он күндігінде "Жастар жүлдесін" жеңіп алды және 1988 жылы 9-шы "Джин" сыйлығында "Үздік фильм" номинациясына ие болды, сондай-ақ Розема "Үздік режиссер" және "Үздік сценарий" номинацияларында ұсынылды. Фильм тағы 17 марапатқа ие болды. Халықаралық кино сыншылары қауымдастығы оны "Барлық уақыттың үздік канадалық фильмдерінің бірі" деп тізімдеді. "Ақ бөлме" 4 жүлде және 3 "Джин" номинациясын жеңіп алды. "When Night Is Falling" фильмі 45-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде жарыс бағдарламасында көрсетілді және түрлі елдердегі, сондай-ақ гей және лесбиян кинофестивальдерінде 30-дан астам марапатқа ие болды. "Yo Yo Ma, Inspired by Bach" Роземаның "Six Gestures" эпизоды "Prime Time Emmy" сыйлығын жеңіп алды және "Грэмми" сыйлығына ұсынылды. (басқа қатысушылардың арасында Атом Егоян болды)