Католик шіркеуі мен Иудаизм: Тарих және қарым-қатынастар эволюциясы
Catholic Church and Judaism
Католик шіркеуі мен Иудаизм: тарих, қарым-қатынастар, келісімдер мен келіспеушіліктер. Христиандық діннің Иудаизмнен бастау алуы. Діни тарихты зерттеңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католик шіркеуі мен иудаизм
Catholic Church and Judaism
Католик шіркеуі мен иудаизмнің ұзақ және күрделі ынтымақтастық және қақтығыс тарихы бар. Тарих бойында екеуінің арақатынасы шиеленіскен, орта ғасырларда христиандар, әсіресе яһудилерге қарсы қуғын-сүргін, зорлық-зомбылық және кемсітушілік болған. Католик шіркеуі, ең ірі христиан діни тобы ретінде, өзінің тамырларын ерте христиан қауымына, ал иудаизм – ең көне монотеистік діндердің біріне жегізеді. Христиандық І ғасырдың ортасында иудаизмнің ішінде пайда болған қозғалыс ретінде бастау алды. Екі діннің ізбасарлары бастапқыда біріге өмір сүрді, бірақ апостол Пауыл кезінде бөліне бастады. 380 жылы христиан діні Рим империясының мемлекеттік дініне айналды және Римнің құлауынан кейін дербес күшке ие болды. Христиандық өсіп, Рим империясының басым дініне айналғанда, екі дін арасындағы қарым-қатынас өзгерді. Католик шіркеуі христиан дінінің басты институты ретінде қалыптасып, иудаизмді қарсылас дін ретінде қарастыра бастады. IV ғасырда Рим императоры Константин христиан дінін қабылдап, оны мемлекеттік дін етіп жариялады. Шіркеу иудаизмді басуға кірісіп, көптеген яһудилерді христиан дініне өтуге мәжбүрледі. Бұл қуғын-сүргін бірнеше ғасырға созылды, яһудилер мәжбүрлеп дін ауыстыруға, елден қуылғанға және жаппай қырғынға ұшырады. Орта ғасырларда Католик шіркеуі антисемитизмді дискриминациялық заңдар мен инквизиция құру арқылы институционалдық деңгейге көтерді. Бұл яһудилерге қарсы зорлықпен дін ауыстыру, қуғын-сүргін және погромдарға әкелді. Яһудилер Англия, Испания және Киелі Рим империясының көптеген князьдықтары мен қалаларынан, сондай-ақ Италиядан қуылды. ХХ ғасырдағы Холокосттан кейін, 1960 жылдардағы Екінші Ватикан кеңесі Католик шіркеуі мен иудаизм арасындағы қарым-қатынасты жақсартуға ықпал етті, шіркеу еврейлерді құдай өлтіруші деп айыптаудан бас тартып, антисемитизм мәселесін қарастырды. 1965 жылы шіркеу антисемитизмді айыптайтын және еврейлер мен христиандардың ортақ мұрасын мойындайтын "Nostra aetate" құжатын жариялады. 1970 жылдан бері дінаралық комитеттер екі дін арасындағы қарым-қатынасты жақсарту үшін үнемі жиналады, ал католик және еврей институттары әлеуметтік әділдік, дінаралық диалог және Холокост тарихын насихаттау сияқты мәселелер бойынша бірлесіп жұмыс істеуді жалғастыруда. Католик шіркеуі яһудилерге жасалған бұрынғы қуғын-сүргін салдарынан туған зиянды жою үшін де шаралар қабылдады, мысалы, яһудилермен діни қатынастар жөніндегі Ватикан комиссиясын құру және Рим папасы Иоанн Павел II-нің еврей қауымынан кешірім сұрауы.
The Catholic Church and Judaism have a long and complex history of cooperation and conflict, and have had a strained relationship throughout history, with periods of persecution, violence and discrimination directed towards Jews by Christians, particularly during the Middle Ages. The Catholic Church, as the largest Christian denomination, traces its roots back to the early Christian community, while Judaism is one of the oldest monotheistic religions. Christianity started as a movement within Judaism in the mid 1st century. Worshipers of the diverging religions initially co existed, but began branching out under Paul the Apostle. In 380, Christianity became the state religion of the Roman Empire, and a power on its own after the Fall of Rome. As Christianity grew and became the dominant religion in the Roman Empire, the relationship between the two religions began to change with the Catholic Church, which emerged as the main institution of Christianity, starting to view Judaism as a rival religion. In the 4th century, the Roman Emperor Constantine converted to Christianity and made it the state religion. The Church began to suppress the practice of Judaism and forced many Jews to convert to Christianity. This persecution continued for several centuries, with Jews being subjected to forced conversions, expulsions, and massacres. During the Middle Ages, the Catholic Church institutionalized antisemitism through the creation of discriminatory laws and the establishment of the Inquisition. This led to widespread persecution of Jews, including forced conversions, expulsions, and pogroms. Jews were expelled from Catholic kingdoms, including England and Spain and many of the principalities and cities of the Holy Roman Empire and Italy. After the Holocaust in the 20th century, the Second Vatican Council in the 1960s led to improvements in the relationship between the Catholic Church and Judaism, following the Church's repudiation of the Jewish deicide accusation and its addressing the topic of antisemitism. In 1965, the Church issued the document "Nostra aetate" which condemned antisemitism and recognized the shared heritage of Jews and Christians. Since the 1970s, interfaith committees have met regularly to address relations between the religions, and Catholic and Jewish institutions have continued to work together on issues such as social justice, interfaith dialogue, and Holocaust education. The Catholic Church has also taken steps to address the harm caused by past persecution of Jews, such as the establishment of the Vatican Commission for Religious Relations with the Jews and the apology of the Pope John Paul II to the Jewish community.
Қара өлім
1347 және 1350 жылдар аралығында "Қара өлім" пандемиясы Азия мен Таяу Шығыстан Еуропаға тарады. Еуропа халқының үштен бірінен екі бөлігіне дейін қаза тапқандығына сенімді. Халық арасында осы індеттің кінәсін яһудилерге жапты, нәтижесінде континенттің барлық жерінде оларға қарсы зорлық-зомбылық орын алды. 1348 жылы Рим папасы Климент VI яһудилерді қорғау мақсатымен екі папалық бұйрық шығарды (6 шілде және 26 қыркүйек), соның ішінде Quamvis Perfidiam деп аталған бұйрық, зорлық-зомбылықты айыптап, індетті яһудилерге таңғандарды "сол өтірікші, шайтанның алдауына іліккен" деп мәлімдеді. Ол одан әрі былай деді: "Яһудилердің осындай қорқынышты қылмыс арқылы індеттің себебі немесе себепкері болуы мүмкін емес, себебі әлемнің көптеген аймақтарында Құдайдың жасырын үкімімен осы індет яһудилердің өзіне де, олармен ешқашан бірге өмір сүрмеген көптеген басқа да халықтарға да қасірет әкелді." Ол дін қызметкерлерін яһудилерді қорғау үшін шаралар қабылдауға шақырды және оларға Авиньон қаласында папалық қорғауды ұсынды.
The "Black Death" pandemic swept through Asia and the Middle East and into Europe between 1347 and 1350, and is believed to have killed between a third and two thirds of Europe's population. Popular opinion blamed the Jews for the plague, and violence directed at them erupted throughout the continent. In defence of the Jews, Pope Clement VI issued two papal bulls in 1348 (6 July and 26 September), the latter named Quamvis Perfidiam, which condemned the violence and said those who blamed the plague on the Jews had been "seduced by that liar, the Devil." He went on to emphasise that "It cannot be true that the Jews, by such a heinous crime, are the cause or occasion of the plague, because through many parts of the world the same plague, by the hidden judgment of God, has afflicted and afflicts the Jews themselves and many other races who have never lived alongside them." He urged clergy to take action to protect Jews and offered them papal protection in the city of Avignon.
Яһудилердің "перфидиясы"
Католиктер мен яһудилер арасындағы қарым-қатынастың жаңа түсінігі Ұлы жұма күнінің қайта қарастырылған литургиясында ерекше көрініс тапты. 1962 жылға дейінгі Рим дәстүрінің Ұлы жұма дұғасының нұсқасында католиктер "perfidis Judaeis" ("сенімсіз яһудилер") "ақиқатқа" жүгінуі үшін дұға етті. "Perfidious" ағылшын тіліндегі сөз ғасырлар бойы біртіндеп "қиянаткер" мағынасын алды. Бұл мәселеде түсініспеушілікті жою үшін Папа Пий XII 1955 жылы католиктік литургиялық кітаптарда латынша "perfidis" сөзін дұрыс "сенбеуші" деп аударуды бұйырды, осылайша дұғаның бастапқы мағынасында түсінуді қамтамасыз етті: Мәсіхке сенбеген яһудилер үшін дұға ету. Шындығында, осы сипаттама ежелгі дәстүрлерде де христиан емес кісілерді қабылдау рәсімдерінде қолданылған. Ағылшын тіліндегі қолданыс түпнұсқа латын мағынасынан өзгеше болғандықтан, шатасу мен түсініспеушілік мүмкіндігін жою мақсатында Папа Иоанн XXIII 1960 жылы латынша "perfidis" сөзін яһудилерге арналған Ұлы жұма дұғасынан алып тастауды бұйырды, ал 1960 жылы оны басқа дінге кіргендерді қабылдаудың барлық рәсімдерінен алып тастады. Римдік Миссал қайта қарастырылғанда, дұға толығымен жаңадан жазылды. Рим литургиясының қазіргі дұғасы Ұлы жұма күні "Иудей халқы үшін, Құдай сөзін бірінші болып естігендер үшін, Оның махаббатында және Оның келісіміне адалдықта өсулеріне мүмкіндік берсін" деп дұға етеді.
A new understanding of the relationship between Catholics and Jews is also reflected in the revised liturgy of Good Friday in a particular way. The pre 1962 version of the Good Friday Prayer of the Roman Rite had Catholics praying that the "perfidis Judaeis" might be converted to "the truth". The English cognate "perfidious" had, over the centuries, gradually acquired the sense of "treacherous". In order to eliminate misunderstanding on this point, Pope Pius XII ordered in 1955 that, in Catholic liturgical books, the Latin word "perfidis" be properly translated "unbelieving", ensuring that the prayer be understood in its original sense: praying for the Jews who remained "unbelieving" concerning the Messiah. Indeed, the same adjective was used in many of the ancient rituals for receiving non Christian converts into the Catholic Church. Owing to the enduring potential for confusion and misunderstanding because of the divergence of English usage from the original Latin meaning, Pope John XXIII ordered that the Latin adjective "perfidis" be dropped from the Good Friday prayer for the Jews; in 1960 he ordered it removed from all rituals for the reception of converts. As part of the revision of the Roman Missal, the prayer was completely rewritten. The current prayer of the Roman Liturgy for Good Friday prays for "the Jewish people, first to hear the word of God, that they may continue to grow in the love of His name and in faithfulness to His covenant."
Яһудилердің құдайшылдығы
1962 жылы Папа Иоанн XXIII Католик шіркеуінің пасторалды экуменикалық кеңесі – Екінші Ватикан кеңесін ашты. Ол 1965 жылы Папа Пауль VI кезінде жабылды. Бұл кеңестің құжаттарын түсіндіруден туындаған ең революциялық өзгерістердің бірі – шіркеудің яһудилер мен иудаизмге деген көзқарасы болды. Екінші Ватикан кеңесі яһудилердің құдайды өлтіруі туралы айыптаманы қарастырып, Исаны айқышқа шегелеуде яһудилердің жалпы кінәлі екендігіне сенуді жоққа шығарды. Кейбір яһуди басшылары мен олардың ізбасарлары Исаның өлімін талап еткенімен, болған оқиға үшін кінә сол кезде тірі болған барлық яһудилерге немесе қазіргі замандағы яһудилерге жүктелмейді. Кеңес Nostra aetate ("Біздің заманымызда") декларациясын қабылдады, оның бір бөлігі былай делінген:
In 1962, Pope John XXIII opened the Second Vatican Council, a pastoral ecumenical council of the Catholic Church. It closed under Pope Paul VI in 1965. One of the most revolutionary changes that resulted from interpretations of this council's documents concerned the Church's attitude to Jews and Judaism. Among other things, the Second Vatican Council addressed the charge of Jewish deicide, repudiating the belief in the collective Jewish guilt for the crucifixion of Jesus stating that, even though some Jewish authorities and those who followed them called for Jesus' death, the blame for what happened cannot be laid at the door of all Jews living at that time, nor can the Jews in our time be held guilty. The council issued the declaration Nostra aetate ("In Our Time"), which reads in part:
Шындығында, яһуди билігі мен олардың соңынан ергендер Мәсіхтің өлімін талап етті; алайда, Оның құмарлықпен өлтірілуіне сол кезде тірі болған барлық яһудилерді, ешқандай айырма жасамай, немесе бүгінгі яһудилерді кінәлі деп қарауға болмайды. Яһудилерді Құдай тарапынан қабылданбаған немесе қарғысқа ұшыраған деп көрсетуге болмайды, бұл Мүқаддес кітаптардан туындайтын сияқты. Сондықтан, әркім катехизис жұмысында немесе Құдай сөзін уағыздауда Жақсы Жаңалықтың расшылығына және Мәсіхтің руына қайшы келетін ештеңе үйретпеуге тырысуы керек.
True, the Jewish authorities and those who followed their lead pressed for the death of Christ; still, what happened in His passion cannot be charged against all the Jews, without distinction, then alive, nor against the Jews of today. The Jews should not be presented as rejected or accursed by God, as if this followed from the Holy Scriptures. All should see to it, then, that in catechetical work or in the preaching of the word of God they do not teach anything that does not conform to the truth of the Gospel and the spirit of Christ.
Екінші дүниежүзілік соғыс және Холокост
Қазіргі заманда еврейге қарсы сезімдер нацистік Холокосттың нәсілдік антисемитизмімен шыңына жетті. Гитлер Германиясының жеңілісінен кейін және нацистік соғыс қылмыстарының ауқымы ашылғаннан соң, Холокостың пайда болуын түсіндіруге тырысқан ғалымдар христиандық анти-иудаизмнің ұзақ тарихын сын тұрғысынан қарастырды. Папа Иоанн XXIII шіркеудің христиандық антисемитизмді құру мен оны жалғастырудағы рөлін мойындады. 1963 жылы қайтыс болғанға дейін Иоанн әрбір Рим-католик шіркеуінде белгілі бір күні оқылатын құжат дайындады:
In the modern world, anti Jewish sentiment reached its zenith with the murderous racial antisemitism of the Nazi Holocaust. In the aftermath of the defeat of Hitler's Germany, and discovery of the extent of Nazi war crimes, the long history of Christian anti Judaism came to be critically examined by scholars attempting to explain the origins of the Holocaust. Pope John XXIII acknowledged the role of the church in creating and perpetuating Christian antisemitism. Prior to his death in 1963, John prepared a document to be read by every Roman Catholic Church on a fixed date:
Иоаннның қайтысынан кейін христиан-яһуди татуласу қозғалысы күшейді. Тарихшы Джеффри Блейннің сөзіне қарағанда, "Соңғы қырық жылда христиандар мен яһудилер, Мәсіх қайтыс болғаннан кейінгі алғашқы жарты ғасырдағы кез келген уақыттан да жақын болды."
Following John's death, a movement for Christian–Jewish reconciliation grew. According to the historian Geoffrey Blainey, "In the following forty years, Christians and Jews were to come together more closely than at perhaps any other time since the half century after Christ had died.
Қазіргі католиктік ілімдер
Келісу мақсатын ілгерілету үшін 1971 жылы Католик шіркеуі ішкі Халықаралық католик-иудей байланыс комитеті мен Халықаралық еврей дінаралық консультациялар комитетін құрды. (Бұл комитет Шіркеудің оқытушылық құрамына кірмейді.) 2001 жылдың 4 мамырында Нью-Йоркте өткен Халықаралық байланыс комитетінің 17-ші отырысында Шіркеу өкілдері Католик семинариялары мен мектептерінде иудаизмге қатысты тәсілді өзгертетінін мәлімдеді. Олардың айтуынша:
To further the goal of reconciliation, the Catholic Church in 1971 established an internal International Catholic Jewish Liaison Committee and the International Jewish Committee for Interreligious Consultations. (This Committee is not a part of the Church's Magisterium.) On May 4, 2001, at the 17th meeting of the International Liaison Committee in New York, Church officials stated that they would change how Judaism is dealt with in Catholic seminaries and schools. In part, they stated:
Католик семинариялары мен теология мектептерінің оқу бағдарламалары Шіркеудің яһудилермен қарым-қатынасын жаңаша түсінуінің маңыздылығын көрсететін болуы керек. Библия курстары, сондай-ақ Шіркеудің және раввиндік иудаизмнің ертедегі иудаизмнен қалыптасуы, «Иудаизм тарихы мен дәстүрлері туралы зиянды білімсіздікті жою үшін маңызды негіз құрайды, себебі көптеген христиандардың санасында оның тек жағымсыз жақтары мен карикатуралық бейнесі ғана қалыптасқан» (1985 жылғы «Католик уағыздарында және катехизацияда еврейлер мен иудаизмді дұрыс бейнелеудің дұрыс жолдары» туралы ескертулерге қараңыз, №27).
The curricula of Catholic seminaries and schools of theology should reflect the central importance of the Church's new understanding of its relationship to Jews. Courses on Bible, developments by which both the Church and rabbinic Judaism emerged from early Judaism will establish a substantial foundation for ameliorating "the painful ignorance of the history and traditions of Judaism of which only negative aspects and often caricature seem to form part of the stock ideas of many Christians. (See notes on the "Correct Way to Present Jews and Judaism in Catholic Preaching and Catechesis", #27, 1985)
Еврейлер мен христиандар арасындағы қарым-қатынастың библиялық, тарихи және теологиялық аспектілерін қарастыратын курстар семинария мен теология оқу бағдарламасының негізгі бөлігі болуы керек, қосымша емес. Католик семинариялары мен теология мектептерін бітіргендердің барлығы Nostra aetate-ден бастап, 2000 жылдың 26 наурызында Иерусалимдегі Батыс қабырғасында Иоанн Павел II-нің дұғасына дейінгі Католик шіркеуінің еврейлер мен иудаизмге қатысты оқытуындағы революцияны зерттеген болуы керек. Тарихи себептерге байланысты көптеген яһудилер антисемиттік қысымның ұрпақтан-ұрпаққа жалғасқан естелігін жеңу қиын деп санайды. Сондықтан: еврей діни және қоғамдық қайраткерлері еврей мектептері мен семинарияларында католик-иудей қарым-қатынастарының тарихы және христиандық пен оның иудаизммен байланысы туралы білім беру бағдарламасын қолдап, насихаттауы керек. Екі дін арасындағы диалогты ынталандыру үшін бір-бірінің сенімдерін мойындау, түсіну және құрметтеу қажет, бірақ оларды қабылдау міндетті емес. Еврей мектептері Екінші Ватикан кеңесі және екі сенім үшін жаңа перспективалар мен мүмкіндіктер ашқан одан кейінгі құжаттар мен көзқарастардың өзгеруі туралы оқытуы өте маңызды. 2015 жылдың қазан айында Польшадағы Католик шіркеуі антисемитизмді «көршіңді сүю туралы заңға қарсы күнә» деп атаған хат жариялады. Хатта сондай-ақ, нацистік Германия Польшаны басып алған кезде Холокост кезінде еврейлерді қорғау үшін өмірін қауіпке тіккен поляктардың батырлығы да мойындалды. Хатқа қол қойған епископтар антисемитизмге қарсы болған және католик-иудей қарым-қатынасын құруға сенген поляк папасы Иоанн Павел II-ні сілтеді. 2015 жылы Ватиканның яһудилермен діни қатынастар жөніндегі комиссиясы «құтқарылуға екі түрлі жол – Мәсіхсіз яһуди жолы және Мәсіхпен бірге жол» деген идеяны қабылдамайтын теологиялық ой-пікірін жариялады, христиандарды яһуди халқына «Иса Мәсіхке деген сенімдерін кішіпейіл және сезімтал түрде куәлік етуге» шақырды, яһудилердің «Құдайдың құтқарылуына қатысушылар» екенін мойындады және Шіркеу еврейлерге евангелизацияны «басқа діндер мен дүниетанымы бар адамдарға қарағанда басқаша» деп қарады, институционалдық яһуди миссиясының қағидасын қабылдамады және католиктерді антисемитизммен күресуге шақырды. Папа Франциск католик-иудей қарым-қатынасын жақсартуда маңызды рөл атқарды деп есептеледі. Синагогаға сапар барысында Франциск папа Иоанн Павел II-нің яһудилердің христиандардың «үлкен бауырлары» екенін айтқан сөзін қайталап, одан әрі былай деді: «Шындығында, сіздер біздің сенімдегі бауырларымыз. Біздің бәріміз бір отбасының мүшелеріміз – Құдайдың отбасымыз, Ол бізді, Өзінің халқын, сүйіп, қорғайды».
Courses dealing with the biblical, historical and theological aspects of relations between Jews and Christians should be an integral part of the seminary and theologate curriculum, and not merely electives. All who graduate from Catholic seminaries and theology schools should have studied the revolution in Catholic teaching on Jews and Judaism from Nostra aetate to the prayer of Pope John Paul II in Jerusalem at the Western Wall on March 26, 2000. For historic reasons, many Jews find it difficult to overcome generational memories of anti Semitic oppression. Therefore: Lay and Religious Jewish leaders need to advocate and promote a program of education in our Jewish schools and seminaries – about the history of Catholic Jewish relations and knowledge of Christianity and its relationship to Judaism. Encouragement of dialogue between the two faiths does involve recognition, understanding and respect for each other's beliefs, without having to accept them. It is particularly important that Jewish schools teach about the Second Vatican Council, and subsequent documents and attitudinal changes that opened new perspectives and possibilities for both faiths. In October 2015 the Catholic Church in Poland published a letter referring to antisemitism as a sin against the commandment to love one's neighbor. The letter also acknowledged the heroism of those Poles who risked their lives to shelter Jews as Nazi Germany carried out the Holocaust in occupied Poland. The bishops who signed the letter cited the Polish Pope John Paul II who was opposed to antisemitism, and believed in founding Catholic Jewish relations. In 2015, the Vatican Commission for Religious Relations with the Jews released a theological reflection that, while rejecting the idea of "two different paths toward salvation, the Jewish path without Christ and the path with the Christ", and calling on Christians to "bear witness to their faith in Jesus Christ in a humble and sensitive manner" to Jewish people, acknowledged that Jews were "participants in God's salvation" and that the Church views evangelization to Jews "in a different manner from that to people of other religions and world views", rejected the principle of an institutional Jewish mission, and called on Catholics to fight antisemitism. Pope Francis has been considered to be particularly instrumental in furthering Catholic–Jewish relations. During a visit to a synagogue, Francis echoed Pope John Paul II's statement that Jews are the "elder brothers" of Christians, and further stated: "in fact you are our brothers and sisters in the faith. We all belong to one family, the family of God, who accompanies and protects us, His people."
Иерусалим мен Рим арасында
2017 жылдың 31 тамызында Еуропалық раввиндер конференциясының, Америка раввиндер кеңесінің және Израильдің Бас раввинат комиссиясының өкілдері «Иерусалим мен Рим арасында» деген мәлімдеме жасап, Ватиканға табыс етті. Бұл құжат Ватиканның Екінші созылысының Nostra aetate декларациясына ерекше құрмет көрсетіп, оның төртінші тарауын Ватиканның еврей әлемімен жүргізетін диалогының Магна Хартасы деп атайды. «Иерусалим мен Рим арасында» екі діннің арасындағы теологиялық айырмашылықтарды жасырмайды, бірақ соған қарамастан, қазіргі және болашақ уақытта тығыз ынтымақтастық орнатуға деген қатыгез ниеттерін білдіреді.
On 31 August 2017, representatives of the Conference of European Rabbis, the Rabbinical Council of America, and the Commission of the Chief Rabbinate of Israel issued and presented the Holy See with a statement entitled Between Jerusalem and Rome. The document pays particular tribute to the Second Vatican Council's Declaration Nostra aetate, whose fourth chapter represents the Magna Charta of the Holy See's dialogue with the Jewish world. Between Jerusalem and Rome does not hide the theological differences that exist between the two faith traditions while all the same it expresses a firm resolve to collaborate more closely, now and in the future.
Пий XII
Кейбір еврей ұйымдары мен тарихшылар 1939 жылдан 1958 жылға дейін Папа болған XII Пий Папасы Холокост кезінде үнсіз қалды және адамдардың өмірін сақтау үшін жеткілікті шаралар қабылдамады деседі.
Some Jewish groups and historians have said Pope Pius XII, who was Pope from 1939 to 1958, stayed silent during the Holocaust and did not do enough to save lives.
Чиркөенің өкінуі
Сонымен қатар, яһуди қауымы Иоанн Павел II-нің 1994 жылғы «Біз еске аламыз: Шоа туралы толғаныс» деген мәлімдемесін құрметпен қабылдады, онда христиандардың Холокостқа қатысуы үшін өкініш білдірілді. Алайда, кейбір яһуди ұйымдары бұл мәлімдемені жеткіліксіз деп есептеді, себебі ол нацистерге көмектескен шіркеудің жеке мүшелеріне баса назар аударды, оларды шіркеудің ұстанымдарына қайшы әрекет етуші ретінде көрсетті. Кейбір сыншылар бұл мәлімдемені жауапсыз деп санайды, өйткені ол шіркеуді кез келген жауапкершіліктен босатты. Холокосттың кейбір салдарына қатысты пікір таластар да әлі де тоқтаған жоқ, соның ішінде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде крещениеден өткен және еврей отбасыларына қайтарылмаған еврей балаларының мәселесі де бар.
In addition, although the Jewish community appreciated John Paul II's 1994 statement, We Remember: A Reflection on the Shoah, which offered a mea culpa for the role of Christians in the Holocaust, some Jewish groups felt that the statement was insufficient, as it focused on individual members of the Church who helped the Nazis, portraying them as acting against the teachings of the Church. Some critics consider the statement irresponsible, because it absolved the Church of any blame. Lingering disputes also remain about some of the practical aftereffects of the Holocaust, including the question of how to deal with Jewish children who were baptized during the Second World War and were never returned to their Jewish families and people.
Дәстүрлі католиктер
Дәстүрлі католиктер, әсіресе шіркеудің ежелгі дәстүрлеріне терең берілген және ІІ Ватикан соборынан бері жасалған өзгерістердің көптерін қабылдамайтын, немесе оны жарамсыз деп санайтын, еврейлермен дінаралық диалогты қажетсіз деп қарастырады және оның католик дінін "әлсіретуіне" алып келуі мүмкін деп есептейді.
Traditionalist Catholics who are particularly devoted to the ancient traditions of the Church, and reject many of the changes made since Vatican II, or regard it as an invalid Council, view interfaith dialogue with Jews as unnecessary and potentially leading to a "watering down" of the Catholic faith.
Араб католиктері
Таяу Шығыстағы шиеленістің жалғасуы аймақтағы және одан тыс жерлердегі еврейлер мен католиктер арақатынасына әсер етеді. Ливан, Иордания және Сириядағы араб христиандарымен қарым-қатынас көбінесе араб мұсылмандарымен қарым-қатынас сияқты болып келеді және қиындықтарды қамтиды, әсіресе антисионизм және сионизм мәселесіне байланысты.
Continuing tensions in the Middle East impacts on relations between Jews and Catholics in the region and beyond. Relations with Arab Christians in Lebanon, Jordan and Syria often parallel those relations with Arab Muslims and remain difficult, especially with regards to the question of anti zionism and Zionism.
БАҚ-тың шіркеуге деген көзқарасы
2002 жылғы мамыр айында итальяндық католик басылымы 30 Giorni-ге берген сұхбатында Гондурас кардиналы Оскар Марадиага еврейлердің Израиль-Палестина дағдарысынан назарды аудару үшін католик дін қызметкерлерінің сексуалдық зорлық-зомбылыққа қатысты соңғы дауды пайдалану мақсатымен бұқаралық ақпарат құралдарына әсер еткенін мәлімдеді. Бұл Антидефамация лигасының наразылығын тудырды, әсіресе Марадиаганың қалыпты көзқарастас ретінде танылғаны және оның папаға үміткер саналғаны ескерілгенде. Италияның белгілі дін қызметкері дон Пьерьино Гелмини, өзі бірнеше жас жігітті сексуалдық зорлық-зомбылыққа ұшыратқан деген айыппен күйреліп, Corriere della Sera газетімен сұхбатында бұл кінәні түсініксіз "еврей радикалдық әуесқойлығына" жапты. Кейін ол кешірім сұрап, кінәны масондарға аударды. Епископ Джакомо Бабини 2010 жылғы сәуір айында газетке берген сұхбатында осы даудың жария болуын "ционистік шабуыл" деп сипаттады.
In a May 2002 interview with the Italian Catholic publication 30 Giorni, Honduran Cardinal Oscar Maradiaga claimed that Jews influenced the media to exploit the recent controversy regarding sexual abuse by Catholic priests in order to divert attention from the Israeli Palestinian crisis. This provoked outrage from the Anti Defamation League, especially since Maradiaga has a reputation as a moderate and that he is regarded as a papabile. The high profile Don Pierino Gelmini of Italy, himself personally accused of sexually abusing a number of young men, put the blame on a nebulous "Jewish radical chic" in an interview with the Corriere della Sera. He later apologized and shifted the blame onto the Freemasons. The bishop Giacomo Babini described the scandal's exposure as a refined "Zionist attack" in an April 2010 newspaper interview.
Аралас некелер
Рим папасы Францисктің "Amoris laetitia" немесе "Сүйіспеншіліктің қуанышы" атты кітабы дінаралық неке мәселесін қарастырады. Католиктердің католик емес адамдармен некелесуі "аралас неке" деп есептелсе, Франциск христиан емес адамдармен, оның ішінде яһудилермен некелесуді "дінаралық диалог үшін ерекше мүмкіндік" деп атайды. Чиркеуге қарасты институт Facoltà Teologica del Nord Italia ғалымы Пьеро Стефани: "Чиркеу енді миссионерлік түрлендіру саясатын қолдамайды, әсіресе яһудилерге қатысты. Сондықтан дінаралық некелер католик емес жұбайды дінге көшіруге тырысудың орнына, онымен [сенім туралы] жақсы диалог құрудың 'мүмкіндігі' ретінде қарастырылады". Франциск католиктердің яһудилерді дінге көшіруге ұмтылмауы керектігін жиі айтады. Израильде және православиеде яһудилердің аралас некелесуі сирек кездеседі. АҚШ-та яһудилердің аралас некелері жиі кездеседі, және басқа дін өкілімен некелескендердің протестант емес, католикке үйлену ықтималдығы жоғары.
Pope Francis' Amoris laetitia or The Joy of Love, addresses the issue of interfaith marriages. While marriages of Catholics to non Catholics are viewed as "mixed marriages", Francis calls marriages to non Christians, including Jews, "a privileged place for inter religious dialogue." Piero Stefani, a scholar at the Facoltà Teologica del Nord Italia, a Church owned institute, noted, "The Church is no longer endorsing a policy of missionary conversion, especially toward Jews. So interfaith marriages are seen as an 'opportunity' to start a positive dialogue [about faith] with the non Catholic spouse, rather than an occasion to convert him or her." Francis has frequently stated that Catholics should not try to convert Jews. Intermarriage of Jews is rare in Israel and among the Orthodox. In the U. S., Jewish intermarriage is common, and those who do intermarry with someone of a different religion are more likely to marry a Catholic than a mainline Protestant.